welcome
Fallen Skies is een 'high fantasy Textbased-RPG' die zich afspeelt in een mytische wereld vol wonderlijke wezens, monsters en magie. Het land verdeeld onder zes koningkrijken is altijd bewegend en beïnvloedbaar. Het kan zomaar zijn dat jij de held wordt van het gehele land of misschien zelfs de grootste terreur die Fallen Skies ooit meegemaakt heeft. Alles is mogelijk in deze gevaarlijk mooie wereld. En niets is gek genoeg.
map
season
De ondraaglijke hitte kan maar één ding betekenen. Zomer is in het land. En met regen dat over geheel Fallen Skies uitblijft ziet het er niet goed uit voor de boeren en minderbedeelden.
current event
Een onbekende ziekte teistert Fallen Skies. Niemand blijkt veilig te zijn voor de verwoestende dood die Queen Dacosta meegenomen lijkt te hebben. Is er een mogelijkheid om te overleven, of is iedereen ter dood veroordeeld?
staff
List of the current city rulers: click here
Account switch
Gebruikersnaam


Wachtwoord

credits
©2017 Fallen Skies staat onder leiding van het team en wordt ondersteund door Actieforum. Alle teksten, beelden, codes en plotlijnen zijn auteursrechtelijk beschermt door de desbetreffende eigenaar.

Deel
Vorige onderwerpGa naar benedenVolgende onderwerp
avatar
Member
Real name : Jamie
Aantal berichten : 52
IC posts : 24

Character sheet
Age: 20 years in appearance
Occupation: Pet
Residence : Traveller, homecity Navarre
Profiel bekijken

Ruff times

op zo apr 08, 2018 9:27 pm

tickles my heart
If love's a sweet passion, why does it torment. Since I suffered with pleasure, why should I complain. Or grieve at my fate when I know 'tis in vain. Yet so pleasing the pain is, so soft is the dart. That at once it both wounds me and...



De roodharige was nog maar pas aangekomen op de plek die ze nog maar vaag kon herinneren van haar verleden. Ze was hier geboren en opgegroeid tot ze was meegenomen naar Seere. Dit had haar thuis moeten zijn, maar in alle eerlijkheid had de tijd haar geheugen gewist. Ze had een vaag gevoel van herkenning maar niet het comfort van thuis, het was geen thuis meer. Thuis was de kooi ondergronds, thuis was het schreeuwen en schelden van de werkmannen. Thuis was de harde en onvergefelijke hand van de man die haar had gestolen. Het was verschrikkelijk maar ze kende niks anders meer dan die plek. De geur van oud bloed en zweet was normaal geworden en zorgde ervoor dat de zoete lavendelgeur haar liet wantrouwen. Vreemd dat hoe slecht de plek ook was ze het alsnog miste. Want daar kende ze het, daar wist ze wat ze kon maken en wat niet, wist ze wat het nut van haar leven was en dat voelde veilig. Ze was er opgegroeid in de donkere gangen en dit was aan haar lichaam te zien. Ze was mager, klein en haar ogen waren pigmentloos. Het scherpe licht zorgde ervoor dat ze deze dicht kneep en door haar wimpers keek. Een zucht liet haar lichaam trillen. Misschien moest ze op zoek gaan naar haar ouderlijk huis, wie weet had ze nog familie die haar herkende, die haar onderdak konden bieden. Ergens was ze ook bang wat ze daar zou aantreffen. Haar eigenaar was haar familie geworden en het was enkel de angst voor een straf die haar weg hielt van terug gaan naar hem. Kort schudde ze haar hoofd en duwde zichzelf overeind, weg van de geurige bloemen en overbodige gedachtes. Een ding moest ze toegeven, het was prachtig hier. Ze grote velden vol bloemen met de krachtige bergen als achtergrond, het was een mooie plek om een thuis terug te vinden. De stad was echter wat vreemder voor haar, het maakte haar nerveuzer. Toch zou ze erheen moeten als ze eten wilde. Dit was de laatste tijd een enorm probleem geworden, ze was nieuw tot menselijk en normaal leven. In haar wereld was het wachten tot er een lijk voor haar kooi gegooid werd die ze tot maaltijd kon maken. Eerst had ze geweigerd, ze wilde geen mensen of andere beesten eten, maar de honger had gewonnen. Nu was zelfs dat normaal geworden en het zorgde ervoor dat ze zelfs in haar dierlijke vorm geen enkel verstand van jagen had. Ze had de instinctieve drift maar verder dan dat kwam ze niet. Dus bleef er maar een optie over, en dat was eten als mens vinden. Dit was jammer genoeg iets moeilijker dan wat dieren deden. Mensen hadden blijkbaar iets wat geld heette, en als je eten wilde moet geld ervoor terug in leveren. Ze snapte het niet helemaal maar ze wist dat het iets hiermee te maken had. Vandaar dat ze opzoek ging naar een mens die eruitzag alsof ze geld hadden. Iets wat vrijwel iedereen was in haar ogen. Uiteindelijk viel haar blik op een vrij lange zwartharige man. Ze duwde haar eigen vuurrode haren naar achteren en sloop stilletjes dichterbij, hopend dat de man afgeleid genoeg zou blijven om het niet door te hebben. Haar hand reikend naar alles wat ook maar waarde kon hebben, geld, eten, wapens. Het maakte haar niet uit, zolang ze maar iets vast kon krijgen zonder gepakt te worden zou ze het een succes vinden. Jammer genoeg baarde oefening kunst, en was ze vrij nieuw tot diefstal.

@Darren Tymber

♥️


"There is a firefly loose tonight,
better catch it before it burns this place down"
avatar
Member
Aantal berichten : 45
IC posts : 28

Character sheet
Age: 28
Occupation: Studmaster
Residence : Navarre
Profiel bekijken

Re: Ruff times

op ma apr 09, 2018 2:25 pm


 



Nog enigszins aangeschoten van de dag daarvoor liep hij daar. Wonder boven wonder had hij zich vanochtend in kleding kunnen hijsen die nog een redelijke indruk op mensen zouden achterlaten. Hoe de kleding erbij hing, dat was een ander verhaal. Darren vond het belangrijk hoe andere mensen naar hem kijken. Niet alleen omdat hij graag gemogen werd, maar ook omdat een goed imago voordelig kon zijn voor zijn handel. Paarden waren voor velen een grote investering en niemand wilde er eentje kopen bij iemand die niet sympathiek en betrouwbaar was. Tot noch toe liep het nog redelijk met zijn fokkerij en had hij een goede en sterke bloedlijn weten op te zetten, maar er hoefde maar iets te gebeuren of alles wat hij ooit bewerkstelligd had zou verdwijnen.

Hij liep daar met zijn handen in zijn zakken. In diezelfde zakken zat wat kleingeld. Munten waarmee je misschien wat brood of groente kon kopen, maar geen fles met daarin sterke drank. Terwijl hij liep liet hij de munten steeds door zijn hand glijden. Ondanks de lage waarde gaf dit hem een goed gevoel. Hij had in ieder geval iets. Er waren genoeg mensen die hij tegenkwam die niets hadden, maar dan ook echt niets. Misschien bewust of onbewust keek hij ook neer op die mensen. In zijn ogen kon iedereen geld hebben als je je er maar voor wilde inzetten. Darren liet zich afleiden door een duif die op straat lag en zich amper verroerde. Even twijfelde hij of het dier niet gewoon aan het rusten was, maar toen hij eenmaal dichterbij kwam bleef het dier nog steeds doodstil zitten. Darren wilde bukken om het dier van dichterbij te bekijken, want misschien kon hij het dier wel helpen. Op het moment dat hij zijn handen uitstak om het dier op te rapen voelde hij opeens iets naar de zakken grissen. Darren draaide zich abrupt om terwijl hij zijn vuisten al balde. Nog voordat hij kon uithalen hield hij zich in. De dader voldeed niet aan zijn verwachtingen. Het niet één of andere arme sloeber die op het einde van zijn leven liep, maar een jong en beeldschoon meisje. ”Do you know what they do with people that steal from others?” zei hij op een strenge toon. Ondertussen had hij wel met zijn handen naar haar armen gegrepen om zo te voorkomen dat ze zou wegrennen. Wat ze dan ook gepakt had, hij wilde het liever wel terug. Immers wat het onjuist verkregen.





avatar
Member
Real name : Jamie
Aantal berichten : 52
IC posts : 24

Character sheet
Age: 20 years in appearance
Occupation: Pet
Residence : Traveller, homecity Navarre
Profiel bekijken

Re: Ruff times

op ma apr 09, 2018 9:38 pm

tickles my heart
If love's a sweet passion, why does it torment. Since I suffered with pleasure, why should I complain. Or grieve at my fate when I know 'tis in vain. Yet so pleasing the pain is, so soft is the dart. That at once it both wounds me and...



De roodharige leek nieuw tot deze wereld, haar kleding nog altijd die van haar tijd in de vechtring. Het was simpel, vrij loshangend rond haar tengere lichaam maar schoon. Een van de weinige vrijheden die ze aangenaam vond was de kans om jezelf in ieder meer of beekje te kunnen wassen. Eindelijk de geur van rot en vuil uit zichzelf te kunnen krijgen was een geschenk van de goden. Alsnog was het maar weinig dat haar bekleed hield, al kon je zeker erger vinden op straat. Een ding wat de kleding niet deed was het grootste deel van haar littekens verbergen. Haar borst, schouder en linkerarm was een en al oud brandwond. Onder haar sleutelbeen de resten van een diepe steekwond maar het duidelijkste was te zien op haar linker bovenarm, een merk. Een merk van een oud slaaf, of in haar geval een huisdier weggelopen van haar baasje. Toch stonden ondanks al die dingen haar ogen helder, ze hadden een vreemde kleur tussen rood en blauw in, pigmentloos. Haar haren een brandend rood alsof het van vuur gemaakt was en haar pas was voor een mens enorm sierlijk dankzij haar gemixte soort.

Toch was een ding wat meteen zou op vallen haar enorme koppigheid, iets wat meteen inspeelde toen ze de man die ze probeerde te bestelen voelde omdraaien. Ze kwam nauwelijks tot aan zijn borst en een klap van de gespierde man was waarschijnlijk niet het beste geweest voor haar fragiele zelf. Toch zette ze zichzelf schrap voor het ergste, om op zijn minst naar haar dierlijke vorm te gaan mocht het nodig zijn om te vluchten. Tot haar verbazing volgde er echter geen klap, al voelde ze de handen van de ander rond haar armen grijpen. Instinctief gaf ze hier meteen een flinke ruk aan om los te komen, om vurig en uitdagend naar de zwartharige te kijken. De toon van zijn woorden was streng, iets wat een gevoelige plek bij de teef raakte, al kon ze dit voor nu bedekken met verzonnen moed. “No sir, I don’t. In all honesty I’m hoping on something like ‘taking them out to a nice dinner’ but I assume your answer will be a lot less nice” Ze sprak als de pure onschuld en keek met een lichte grijns naar hem, om hierna weer een poging te doen haar arm terug te krijgen. “And well you can’t hold me forever, you look like you have better things to do” Haar blik gleed naar beneden naar wat de ander had willen oppakken, om een duif te zien. Geen idee of hij dood was of enkel gewond, maar ze wist zeker dat het beest goed zou smaken. “Let’s make a trade hm? I’ll get the pidgeon and you get… whatever I took, I have no idea what it even is” Hoewel haar toon fel en scherp was kon je aan haar lichaamshouding zien dat ze bang was. Ze wist niet goed wat er zou gebeuren of wat de ander zou doen. Natuurlijk kon ze altijd wegrennen maar dan had ze veel energie verspilt voor niks. Ze moest hier iets uit kunnen halen zonder met al te veel kleerscheuren terug te komen. Jammer genoeg lag dat eraan of de man voor haar vriendelijk genoeg was om haar te laten gaan en het wild pluimvee mee te geven. Voor nu zou ze blijven bluffen tot ze die veiligheid zeker had.

@Darren Tymber

♥️


"There is a firefly loose tonight,
better catch it before it burns this place down"
avatar
Member
Aantal berichten : 45
IC posts : 28

Character sheet
Age: 28
Occupation: Studmaster
Residence : Navarre
Profiel bekijken

Re: Ruff times

op wo apr 11, 2018 5:55 pm


 



Wellicht was het enigszins hypocriet. Als hij zelf altijd onopgemerkt waardevolle spullen van andere had kunnen stelen, dan had hij daar wel zijn beroep van gemaakt. Het risico was hem echter te groot dat hij betrapt zou worden met alle gevolgen van dien. Dit voorval bewees maar weer dat het lang niet altijd succesvol verliep.

Nog steeds had hij zijn handen om haar armen geklemd om een ontsnapping te voorkomen. Hij wilde haar eerst nog even aan de tand voelen over dit voorval. Bovendien had ze de buit nog in haar handen. Ergens had hij verwacht dat het meisje angstig zou reageren en meteen haar verontschuldiging zou aanbieden, maar dat was niet het geval. In tegendeel, een antwoord volgde op zijn retorische vraag. Vervolgens liet ze hem weten dat hij haar niet voor eeuwig kon vasthouden, hij zag er immers uit als iemand die betere dingen te doen had. Die opmerking deed hem even grijnzen, terwijl hij kort met zijn hoofd schudde. Echt haast had hij niet, tenminste nu  niet. Toch wilde hij niet teveel tijd verspillen aan dit voorval en zo snel mogelijk er weer vandoor. ”Trust me, I would love to hold you forever,” sprak hij, terwijl hij haar een korte knipoog schonk en een aantal keren in haar armen kneep. Het was deels waar, want een ding was hem wel opgevallen, het meisje was beeldschoon.

De duif die voor hem op de grond had gelegen was hij allang vergeten. Het meisje had het dier ondertussen wel opgemerkt. Ze stelde een ruil voor; haar buit tegen de duif. Ietwat stomverbaasd keek hij het meisje aan. Dacht ze nou echt dat ze er op die manier mee weg zou komen? Al snel schoot hij even in de lach. ”You’re not only bad at stealing, but also at negotiating,” concludeerde hij. ”You think it is a fair deal to trade, whatever you stole from me, for a random pigeon on the street that I found first?” Een voorstel dat hij liever niet accepteerde. Toch moest hij toegeven dat de dame lef had. Een eigenschap die hij altijd wel kon waarderen.





Gesponsorde inhoud

Re: Ruff times

Vorige onderwerpTerug naar bovenVolgende onderwerp
Permissies van dit forum:
Je mag geen reacties plaatsen in dit subforum