welcome
Fallen Skies is een 'high fantasy Textbased-RPG' die zich afspeelt in een mytische wereld vol wonderlijke wezens, monsters en magie. Het land verdeeld onder zes koningkrijken is altijd bewegend en beïnvloedbaar. Het kan zomaar zijn dat jij de held wordt van het gehele land of misschien zelfs de grootste terreur die Fallen Skies ooit meegemaakt heeft. Alles is mogelijk in deze gevaarlijk mooie wereld. En niets is gek genoeg.
map
season
De ondraaglijke hitte kan maar één ding betekenen. Zomer is in het land. En met regen dat over geheel Fallen Skies uitblijft ziet het er niet goed uit voor de boeren en minderbedeelden.
current event
Een onbekende ziekte teistert Fallen Skies. Niemand blijkt veilig te zijn voor de verwoestende dood die Queen Dacosta meegenomen lijkt te hebben. Is er een mogelijkheid om te overleven, of is iedereen ter dood veroordeeld?
staff
List of the current city rulers: click here
Account switch
Gebruikersnaam


Wachtwoord

credits
©2017 Fallen Skies staat onder leiding van het team en wordt ondersteund door Actieforum. Alle teksten, beelden, codes en plotlijnen zijn auteursrechtelijk beschermt door de desbetreffende eigenaar.
Deel
Vorige onderwerpGa naar benedenVolgende onderwerp
avatar
Member
Real name : Daan
Aantal berichten : 19
IC posts : 8

Character sheet
Age: 27 years
Occupation: Hunter
Residence : Falkreath
Profiel bekijken

Whisper truce as the ashes hit the ground

op zo apr 29, 2018 11:20 am
a man with nothing to fear
is a man with nothing to love
Rúnar had de onaangename hitte van de Valyriaanse woestijn achter zich gelaten en had koers gezet naar het oosten. Eerst was het zijn bedoeling geweest om door te trekken naar Navarre, om te kijken wat hij daar in de bossen voor dieren op kon speuren die ervoor konden zorgen dat hij zijn dagelijkse kost bij elkaar kreeg. De vachten die hij van de dieren afhaalde waren immers zijn enige bron van inkomsten. Echter was hij iets uit koers geraakt, waardoor hij de jungles van Nymmerwell aan de horizon had zien opdoemen. Voor een moment had hij zich bedacht dat hij zijn koers aan moest passen en er omheen moest rijden, om vervolgens alsnog in het beboste gebied van Navarre terecht te komen, maar iets had hem daar van weerhouden. De jungle moest volzitten met beesten wiens vachten veel meer waard waren dan die van een wolf of hert. Uiteindelijk had hij kamp opgeslagen in de buurt van een waterval, gelegen in het midden van de jungle. Hij besefte zich dat hij kwetsbaar was, zo moederziel alleen. Vanuit de schaduwen van de bomen konden roofdieren naar hem loeren zonder dat hij het doorhad. Hij moest constant op zijn hoedde zijn hier.

Zijn ogen gingen naar de grond en hij zakte door zijn knieën heen. De varens duwde hij wat aan de kant terwijl hij de toppen van zijn vingers over de vochtige aarde liet gaan. Het was duidelijk een katachtige die hier had gelopen, een jaguar of een panter, waarschijnlijk. Rúnar kneep zijn ogen wat samen terwijl hij de boog van zijn rug af haalde en met zijn andere hand een pijl uit de koker trok. Het was met jagen belangrijk dat het dier zelf niet al te beschadigd raakte, zodat er genoeg goede vacht over bleef om later te verkopen. Kort hield hij zijn adem in, waarna hij overeind kwam en stilletjes zijn weg vervolgde. Al een aantal dagen was hij bezig met het volgen van de sporen van dit dier en het leek erop dat hij eindelijk een vers spoor had gevonden. Een aantal geknakte stengels wezen hem de goede kant op. En daar stond het dan. Een zwarte panter met een glinsterende vacht, zich van geen kwaad bewust. Een kleine grijns verscheen rond zijn lippen terwijl hij een betere positie aannam en de pijl in zijn boog legde, om deze vervolgens aan te spannen en op het beest te richten. Het moest in één keer goed gebeuren, anders risceerde hij dat het beest hem opmerkte en hem zou aanvallen.
notes: kendra first post





you should've known better

than to listen to your heart again

people change with the weather

i don't really like anybody

so don't tell me I'm like anybody else

you put it back together

don't let it fall apart again
avatar
Member
Real name : Marielle
Aantal berichten : 12
IC posts : 4

Character sheet
Age: 24
Occupation: Perfumer
Residence : Nymmerwell
Profiel bekijken

Re: Whisper truce as the ashes hit the ground

op zo apr 29, 2018 6:40 pm
Kendra Akesh
Thank you for the venom,
did you think it would paralyze me?



Met iedere pas die ze zette in de jungle raakte ze verder weg van de veiligheid die haar huis en het kleine dorp bood. Iedere pas die ze zette was zorgvuldig over nagedacht. Immers kende ze dit gebied nog niet goed genoeg om maar zo het landschap in te lopen zonder er echt over na te denken en maar een route uit te kiezen. Je had hier geen paden die je de weg konden wijzen, geen borden die vertelde of je naar rechts of naar links moest. Enkel en alleen je eigen instinct en inzicht vermogen om de weg terug te vinden en niet in de vergetelheid te raken. Iets wat hier niet gek was. Vele reizigers hadden hun weg al niet uit deze bossen kunnen vinden, vele hadden zichzelf dagen, weken en soms zelfs maanden moeten redden door het eten van diverse planten en dieren. Hoewel het verhalen waren die ze van plaatselijke bewoners had gehoord geloofde ze wel degelijk dat dit waar kon zijn. Nymmerwell was groot, gigantisch om maar niet te bescheiden te blijven. Het grootste gedeelte van dit landschap bestond uit bos, en daarmee was het misschien wel de meest onmogelijke plek om in te overleven.

Haar zwarte ogen schieten van links weer terug naar rechts, gefocust op het geen wat zich om haar heen bevond. Ze was opzoek naar dat geen waarom ze dit gebied was gaan bewonen; planten. En dan met name speciale en unieke soorten die op geen andere plek groeiden. Planten met verschillende kleuren, geuren en texturen om haar verzameling mee compleet te maken en haar parfum kennis uit te breiden. Met iedere pas die ze zette voelde ze de planten en takken aan haar donkerrode jurk. Haar zwarte haren had ze uit voorzorg al bij elkaar gebonden door middel van een vlecht. Het laatste wat ze wilde was namelijk vast blijven hangen. Haar lichaam zet zich stil en ze laat haar blik nogmaals over het bos glijden. Uiteindelijk besluit ze linksaf te slaan richting een wat meer bebost stuk. Ze hield ervan, de rust die het gebied met zich mee bracht. De diverse vlinders, vogels en reptielen die het gebied bewoonde. Met ieder hun eigen kenmerken.

Misschien was het niet heel verstandig geweest om alleen het bos van Nymmerwell in te trekken. Wellicht had ze de eerste tijd met iemand mee kunnen gaan, Hoewel ze dat ook niet zag zitten aangezien ze het liefst haar tijd alleen sleet zonder iemand om haar heen. Daarbij kwam ook nog dat ze niet wilde dat iemand bepaalde planten of bloemen voor haar ogen zou vertrappen.  Niet dat het veel uit zou maken. Iemand zou haar met of zonder iemand naast haar van ver toch wel aan horen komen. Waren het niet de vertrapte takken en bladeren onder haar voeten dan was het wel het met waarmee ze bepaalde takken weg sneed om het pad vrij te houden. Haar ogen weten zich weer voor een moment op het landschap te richten tot ze iets zag ritselen een eindje verderop. Haar donkere ogen sluit ze iets tot spleetjes en ietwat voorzichtig loopt ze verder. Benieuwd naar wat er zich verderop schuil leek te houden.



You collect scars because you want proof that you are paying for whatever sins you've committed.






SNAKES WITH THEIR PRETTY FACES AND BLOODSHOT EYES
avatar
Member
Real name : Daan
Aantal berichten : 19
IC posts : 8

Character sheet
Age: 27 years
Occupation: Hunter
Residence : Falkreath
Profiel bekijken

Re: Whisper truce as the ashes hit the ground

op di mei 01, 2018 1:07 am
a man with nothing to fear
is a man with nothing to love
Zo nu en dan schoten zijn ogen naar het gesloten bladerdak boven zijn hoofd. Roofdieren en lokale inwoners konden immers van alle kanten komen, ook uit de bomen. Wanneer hij geritsel hoorde was hij op zijn hoedde, maar geen enkele keer was het waar hij naar op zoek was. Een aantal apen keken met scheve koppen naar de donkerharige man die zich een weg door de jungle heen baande. Het was een vreemd gezicht, hij hoorde niet bepaald thuis in dit landschap en hij voelde zich dan ook alles behalve in zijn element. De jungle had, als je het hem vroeg, teveel om in de gaten te houden. Er kon een slang uit het struikgewas schieten, een panter kon zich vanaf een tak op je storten of je kon in contact komen met een giftige plant waardoor je binnen een minuut stuiptrekkend op de grond zou liggen. Toch vervolgde hij zijn weg, ervan overtuigd dat hij dit dier moest traceren en vervolgens binnen kon halen als buit. Deze plaats zat vol met geheimen en verrasssingen. Een goed voorbeeld was het spoor wat hij volgde, een aangename toevoeging voor zijn lijstje met kills en tevens iets wat hem aardig wat goudstukken op zou leveren. De nachtzwarte pels van een panter kon zeker in Valyria of Navarre aardig wat geld opleveren. Wel moest hij zorgen dat niemand van de lokale bevolking hem in de gaten kreeg. Hij was een stroper, een huidenjager, en daar zouden ze hoogstwaarschijnlijk niet erg op gesteld zijn.

Met een bijna hongerige blik in zijn ogen staarde hij naar het dier, wat hem niet eens had opgemerkt. Het was te druk bezig met zijn nagels scherpen aan een stuk bast en leek de aandacht voor zijn omgeving te zijn verloren. De wind stond precies goed en het dier zou Rúnar pas opmerken wanneer zijn pijl diens vacht doorkliefde. Een zacht geritsel trok de aandacht van zowel de panter als van hemzelf. Hij hield zijn adem in, hopende dat het zijn prooi niet af zou schrikken. Het geluid kwam dichterbij en hij zag hoe de panter door zijn voorpoten heen zakte. Vlak naast hem verscheen een persoon, alsof ze door de jungle opgeslokt was geweest en zichzelf nu pas zichtbaar maakte. Het dier leek te schrikken van de plotselinge aanwezigheid van een andere persoon en grauwde luid. Het stond op het punt om weg te springen, maar dat zou hij niet accepteren. Zonder enige twijfel liet hij de pijl gaan, die het dier net schrampte aangezien deze een onverwachtse beweging had gemaakt. “What the hell do you think you’re doing?” siste hij de onbekende persoon boos toe terwijl hij vluchtig een volgende pijl in zijn boog legde. Het beest was weer in beweging gekomen en kwam nu razendsnel hun kant op zetten, duidelijk boos dat hij aangevallen was door een pijl. Rúnar schoot een tweede pijl en raakte hiermee het beest in zijn borstkas, maar het leek hem niet te stoppen. Hij bewoog zijn hand om een derde pijl te pakken, maar werd toen al tegen de grond gedrukt door het gewonde beest.
notes: kendra first post





you should've known better

than to listen to your heart again

people change with the weather

i don't really like anybody

so don't tell me I'm like anybody else

you put it back together

don't let it fall apart again
avatar
Member
Real name : Marielle
Aantal berichten : 12
IC posts : 4

Character sheet
Age: 24
Occupation: Perfumer
Residence : Nymmerwell
Profiel bekijken

Re: Whisper truce as the ashes hit the ground

op di mei 01, 2018 8:54 pm
Kendra Akesh
Thank you for the venom,
did you think it would paralyze me?



Nooit had ze gedacht ooit nog eens op eigen benen te kunnen staan. Bijna haar gehele jeugd had ze gesleten bij een gezin waar liefde niet gewoon was. Het enige wat het gezin haar had kunnen bieden was vernedering, haat, agressie richting haar en haar pleegmoeder. Het was zeker niet iets wat in haar koude kleren was gaan zitten en de afgelopen tijd had ze er niet bepaald makkelijk mee gehad om alleen door het leven te moeten. Nog altijd bedenkend waar haar oorspronkelijke familie zich bevond. Of ze überhaupt nog leefden. Alleen daarom al gaf het bos haar de rust die ze nodig had om weer bij zinnen te kunnen komen. En niet alleen de rust was belangrijk voor haar, ook de vele emoties die het met zich mee bracht; de spanning, het gevaar, en de angst om te verdwalen. Het waren allemaal dingen waar ze vooraf rekening mee gehouden had.

En zo ook nu, toen ze het mes door de takken liet glijden om een weg voor zichzelf vrij te maken hield ze er rekening mee dat er op elke hoek en achter elke steen iets van gevaar kon schuilen. Haar blik is hierbij steeds gefocusseerd op de omgeving en het geen wat zich voor haar bevond. Klaar om iedere vorm van gevaar aan te gaan. Het had haar dan ook niet verbaasd toen er iets voor haar opdoemde. Eerst een subtiele ritseling in de bladeren, maar met iedere pas die ze zette werd het duidelijk dat het hier om een persoon ging. Haar donkere ogen sluiten zich iets. Steeds de focus houdend op het onderwerp voor haar terwijl deze steeds iets duidelijker in beeld leek te komen. De boog die rauw afstak tegen het groende van de bladeren en de persoon die de boog leek af te vuren op iets wat zich verder weg van haar bevond. Een lichte schok trok door haar lichaam toen ze de boog af zag gaan en haar ogen verwijde zich iets, maar haar benen besluiten zich niet stil te zetten. Ze kon de gestalte van een man zien opdoemen in haar ogen en met dat ze hem zag verdween er nog een pijl in de richting van het dier. Met die beweging kreeg ze een behoorlijke stroom aan woorden richting zich geworpen en ze deinsde kort terug. Excuse me?! I am walking here. I don’t think these forests belong to you sir. en terwijl ze haar antwoord over haar tong liet rollen op een ontstemde manier zag ze hoe de man een andere pijl klaar legde in zijn boog. Klaar om deze af te vuren richting het dier. Toen dit gebeurde leek alles in een stroomversnelling te gaan. En voor ze het wist was het beest. Wat ze inmiddels kon herkennen als een panter. bovenop de man gesprongen. Klaar om zijn kaken en klauwen in de vreemdeling te klieven. Haar adem stopte terwijl ze een stap naar achteren zette. Klaar om weg te rennen en niet terug te keren naar de plek waar ze hem zojuist was tegen gekomen, maar nog voordat ze dit kon leek het alsof haar lichaam versteende.

Ze kon hem niet zo achterlaten. Ookal kreeg ze net een botte opmerking naar haar hoofd. Het zat niet in haar aard om maar weg te rennen voor problemen. Wat ze hier überhaupt aan kon doen wist ze niet. Ze bezat geen magie en haar gif richting hen beide gooien was veel te gevaarlijk. Al schoot er vrijwel direct daarna door haar hoofd dat ze het mes nog steeds in haar handen had. Haar vingers verstrakte iets om het handvat terwijl ze haar benen in beweging zette richting het schouwspel wat dichterbij was dan verwacht. Dit zou of een hele domme beslissing kunnen zijn, of het zou beide hun levens wel eens kunnen redden. Maar nog voordat ze het werkelijk besefte hief ze haar hand om uiteindelijk het mes door de zwarte vacht van het dier te steken.



You collect scars because you want proof that you are paying for whatever sins you've committed.






SNAKES WITH THEIR PRETTY FACES AND BLOODSHOT EYES
avatar
Member
Real name : Daan
Aantal berichten : 19
IC posts : 8

Character sheet
Age: 27 years
Occupation: Hunter
Residence : Falkreath
Profiel bekijken

Re: Whisper truce as the ashes hit the ground

op vr mei 04, 2018 12:00 pm
a man with nothing to fear
is a man with nothing to love
Als hij het dier nu op een vlotte manier wist te doden was de kans groot dat hij er aardig wat mee kon verdienen. Natuurlijk leverde de pels al aardig wat op, maar hij was niet iemand die de rest zou laten liggen. Hij kon alles doorverkopen en een deel voor zijn eigen gebruik bewaren. De gedachte alleen al liet een kleine grijns rond zijn lippen verschijnen, terwijl hij de pijl mee bewoog met de bewegingen van het dier. Hij had op het punt gestaan om zijn pijl af te schieten toen er plotseling wat geritsel klonk en het dier gealarmeerd opkeek. Door de plotselinge verschijning had hij zijn pijl afgevuurd en was deze ergens in de jungle beland. In zijn ooghoek zag hij de zwartharige vrouw, die hij vervolgens wat gefrustreerde woorden toesiste. Een tweede pijl volgde al snel en raakte het dier in zijn borstkas. “You’re ruining my hunt!” siste hij de persoon in kwestie geïrriteerd toe terwijl hij zijn aandacht weer op de panter richtte. De plaats waar zijn pijl terecht was gekomen was alles behalve ideaal, gezien de waarde van de pels zou dalen omdat deze nu beschadigd was geraakt. Het dagen lang sporen traceren was allemaal tijdverspilling geweest.


Zijn ogen werden iets groter toen het beest zich opeens afzette van de grond en zijn kant op kwam zetten. Rúnar probeerde nog verwoed een volgende pijl klaar te leggen in zijn boog, maar deze werd uit zijn handen geslingerd door de kracht waarmee de grote kat hem tegen de grond werkte. Een grom kwam uit zijn keel terwijl hij verwoed probeerde het beest van zich af te werken. Hij was sterk, maar de kracht om zo’n dier van je af te houden was toch wel even wat anders. Terwijl hij verwoed probeerde om het beest van hem af te houden keek hij recht in de bek vol met tanden. De man klemde zijn kaken op elkaar, maar voelde hoe zijn armen het begonnen te begeven. Het dier bewoog ook nog eens flink, waardoor het extra veel moeite kostte. Plotseling schoot de kop van het beest naar zijn schouder, waar het zijn tanden in plantte. Een gesmoorde kreet verliet zijn mond terwijl hij de brandende pijn in zijn rechter schouder voelde. De panter liet hem los op het moment dat de dame die dit alles had veroorzaakt haar mes in het beest stak. Hierbij haalde het een keer verwoed uit naar diens tweede belager, wat hem de kans gaf om naar zijn boog te grijpen en een laatste pijl door de nek van het dier te jagen. Deze liet nog een aantal grommen hore voordat zijn lichaam naar de grond stortte, half onder zijn benen. Zijn lichaam trilde lichtjes terwijl hij zich in een zittende positie overeind hees en zijn hand naar zijn schouder bracht. De warme vloeistof op zijn vingers zorgde ervoor dat er een zacht geluid uit zijn keel kwam zetten, zijn kaken nog altijd op elkaar geklemd om de pijn te verbijten. Zijn ogen gingen naar de panter, die levenloos over zijn benen lag. “And now you ruined it’s fur as well, just great.” Zijn stem was doordrenkt in sarcasme, terwijl hij nog een zachte grom over zijn lippen liet komen zodra hij zijn arm wat bewoog. “All of this for nothing,” mopperde hij nog na terwijl hij verwoed probeerde het beest van zijn benen te werken. Vrijwel meteen schoot zijn goede hand weer naar zijn schouder. Het was een nare wond en hij had zo’n vermoeden dat het er eentje zou gaan zijn waar hij een mooi aandenken van zou krijgen. De tanden waren namelijk diep in zijn huid gezonken. Zijn spieren protesteerden tegen zijn verwoedde pogingen om zijn benen vrij te krijgen, waardoor hij zijn pogingen ook maar staakte en zichzelf achterover liet zakken, zijn hoofd op het gras rustende, om vervolgens zacht iets onverstaanbaars te mompelen.
notes: kendra first post





you should've known better

than to listen to your heart again

people change with the weather

i don't really like anybody

so don't tell me I'm like anybody else

you put it back together

don't let it fall apart again
avatar
Member
Real name : Marielle
Aantal berichten : 12
IC posts : 4

Character sheet
Age: 24
Occupation: Perfumer
Residence : Nymmerwell
Profiel bekijken

Re: Whisper truce as the ashes hit the ground

op za mei 05, 2018 10:36 am
Kendra Akesh
Thank you for the venom,
did you think it would paralyze me?



Hoe rustig de wandeling ook begon opzoek naar nieuwe planten, bloemen en wellicht nog wat andere specerijen. Zo snel als het tij was haar rustige wandeling verstoord. En overgegaan op een ontmoeting met een vreemde reiziger en diens prooi. Althans. Dat leek in eerste instantie de bedoeling. Het dier leek het er namelijk niet mee eens toen deze de geluiden van hen beide hoorde en als een daverende wervelstorm op de reiziger af rende. Ze had de geïrriteerde woorden richting haar opgenomen en had zo ook haar eigen antwoord en oordeel klaar. En nog voordat deze woorden konden binnendringen bij de man werd een volgende pijl afgevuurd die in de borstkas belande van de panter. Ook ditmaal werden er een aantal woorden richting haar afgevuurd en vertrok haar stemming weer op haar gelaat. Ze wilde hierbij aanstalten maken om weg te draaien en de man aan zijn lot over te laten. Hopend dat hij opgepeuzeld zou worden door het zwarte dier, maar nog voordat ze zichzelf helemaal omgedraaid had leek het noodlot al toe te slaan. Het dier had maar een aantal galopsprongen nodig om bij de man uit te komen en zijn volle gewicht op hem neer te storten. Kendra deinsde terug en haar adem stokte terwijl haar zwarte ogen groter werden. Dit alles was zo snel gegaan dat de man niet eens kans had om nog een aanval in te zetten.

Het dier leek vastberaden om niets van de man over te houden en wellicht was hij groot genoeg om ook haar daarna nog even aan te vallen. Terwijl de man diverse pogingen deed om het dier van zich af te krijgen zette Kendra een stap naar achteren en wilde weg het bos weer in vluchten. Al vertelde haar hart iets anders dan haar verstand. Ze kon hem niet op deze manier achterlaten. Ondanks de botte woorden die ze naar haar hoofd geslingerd had gekregen. Al snel besloot ze dat ze iets moest doen en dat gif in deze zaak niet handig zou zijn. Als ze hen beide zou raken dan was het niet alleen met de panter afgelopen, maar ook met de man die onder het dier lag. Uiteindelijk schoot er door haar gedachten dat ze de dolk nog bij zich had om zichzelf een weg te banen door de jungle. Met enige aarzeling haalt ze deze dan ook weer tevoorschijn. Maar nog voordat ze ook maar iets kon doen trok het beest zijn bek open en liet hij zijn kaken in de schouder van de man zinken die hierbij een kreet liet horen. In een reflex hief ze het mes op en stak ze deze zo diep als mogelijk in de schouder van het zwarte dier. Welke direct de schouder van de man hierbij losliet en uithaalde naar Kendra. Nog maar net op tijd had ze de kans om weg te springen terwijl ze de klauwen nog langs haar lichaam voelde razen en zich door de stof van haar jurk boorden. Ze slaakte hierbij een korte kreet en zette enkele passen achteruit. De man zag hierbij zijn kans en wist weer grip te krijgen op de pijl en boog die hij vervolgens als laatste poging door de nek van het dier boorde. Vrijwel direct zag ze het leven uit de ogen van het dier wegvallen en viel het grote lichaam bovenop de benen van de man.

Nog niet helemaal bevatten wat er precies gebeurd was probeerde ze haar adem weer onder controle te krijgen. Inmiddels zag ze de beweging van de man zich zich rechtop zette en een verwoede poging deed het dier van zich af te krijgen, maar vrijwel direct weer naar zijn schouder greep. Met nog een zee aan mopperende woorden die zijn mond verlieten besluit ze zichzelf naar hem toe te verplaatsen. Oh of course, blame it on me sir. Atleast I am not the one who is hunting on sacred animals. op een zelfde sarcastische manier wierp ze de woorden richting hem terwijl ze zichzelf door haar knieën boog en het dier van de man af trok. Wat in eerste instantie nog niet bepaald gemakkelijk ging. Uiteindelijk wist ze met al haar kracht het dier van hem af te schuiven en trok ze de dolk uit de schouder van het dier. Inmiddels had de man zichzelf achterover in het gras laten zakken en mompelde hij nog een aantal voor haar onverstaanbare woorden. En ergens wilde ze ook niet weten wat hij te zeggen had. Tot nu toe was er namelijk alleen maar negativiteit uit gekomen.

Uiteindelijk liet ze zichzelf op haar knieën naast hem in het gras zakken en verdween de sarcastische blik op haar gelaat om plaats te maken voor iets wat op bezorgdheid leek. De wond lekte namelijk als een gek. Someone needs to take a look at that. sprak ze, ditmaal zachter dan voorheen terwijl haar ogen naar het gelaat van de man schoten. Let me help you. That is the least thing that I can do. Ergens gaf ze hiermee toe dat het wel degelijk haar schuld was dat hij was aangevallen. Al zou ze het nooit met zoveel woorden “toegeven”.


You collect scars because you want proof that you are paying for whatever sins you've committed.






SNAKES WITH THEIR PRETTY FACES AND BLOODSHOT EYES
Vorige onderwerpTerug naar bovenVolgende onderwerp
Permissies van dit forum:
Je mag geen reacties plaatsen in dit subforum