welcome
Fallen Skies is een 'high fantasy Textbased-RPG' die zich afspeelt in een mytische wereld vol wonderlijke wezens, monsters en magie. Het land verdeeld onder zes koningkrijken is altijd bewegend en beïnvloedbaar. Het kan zomaar zijn dat jij de held wordt van het gehele land of misschien zelfs de grootste terreur die Fallen Skies ooit meegemaakt heeft. Alles is mogelijk in deze gevaarlijk mooie wereld. En niets is gek genoeg.
map
season
De ondraaglijke hitte kan maar één ding betekenen. Zomer is in het land. En met regen dat over geheel Fallen Skies uitblijft ziet het er niet goed uit voor de boeren en minderbedeelden.
current event
Een onbekende ziekte teistert Fallen Skies. Niemand blijkt veilig te zijn voor de verwoestende dood die Queen Dacosta meegenomen lijkt te hebben. Is er een mogelijkheid om te overleven, of is iedereen ter dood veroordeeld?
staff
List of the current city rulers: click here
Account switch
Gebruikersnaam


Wachtwoord

credits
©2017 Fallen Skies staat onder leiding van het team en wordt ondersteund door Actieforum. Alle teksten, beelden, codes en plotlijnen zijn auteursrechtelijk beschermt door de desbetreffende eigenaar.

Deel
Vorige onderwerpGa naar benedenVolgende onderwerp
avatar
Member
Aantal berichten : 9
IC posts : 7

Character sheet
Age: 16 years
Occupation: Traveling
Residence : Around Navarre
Profiel bekijken

the underdog

op di mei 15, 2018 7:29 pm
Life a livin' hell, puddles of blood in the streets
Het was donker, zo donker dat je bijna geen hand voor ogen kon zien. Maanlicht scheen door de bomen op de grond en verlichtte het pad waar een jongeman op liep. Finley had de avond ervoor bij een boer in de schuur mogen slapen maar moest vandaag weer weg zijn voordat zijn vrouw er achter kwam dat hij een of ander kind in zijn schuur
had liggen. Daarom liep hij nu door de bossen, in de hoop snel het volgende dorp tegen te komen om in elk geval tussen de mensen te zijn. Ver kon het niet meer zijn, hij had iets terug op een heuvel lichten van vuur in de verte gezien. Op zijn rug bonkte zijn rugzak met daar in alles wat hij had aan kleren, eten en andere dierbare dingen. Opeens bevroor de jongen in zijn eigen voetsporen. Hij had iets gehoord. Het kon de angst zijn die een spelletje met hem speelde, maar toch voelde hij zich bekeken. Angstig draaide hij zich om. "Hello? Is someone there? Don't play tricks with me." klonk het met een nogal beverige stem. Zijn hand rustte op het kleine mes dat aan zijn riem geknoopt zat. Niet dat hij daar veel schade mee zou aanrichten, maar hij kon in elk geval zichzelf proberen te verdedigen.
@judas, komt u maar
››MONTY‹‹
avatar
Member
Real name : Caro
Aantal berichten : 28
IC posts : 21

Character sheet
Age: 24
Occupation: Bounty Hunter
Residence : D'auvignon, Navarre
Profiel bekijken

Re: the underdog

op ma mei 21, 2018 2:02 pm







one word here!
lyrics

tagged: character name
words: idk
outfit: click
Het was een moeizame shift geweest. Judas had zich zo ver mogelijk van Rinzler moeten verwijderen en bevond zich nu in de wouden van Navarre. De wouden waar hij al menig maal doorheen had gelopen als weerwolf. De verandering naar zijn ware gedaante was uitermate pijnlijk geweest, iets wat kwam omdat hij het toch maar probeerde uit te stellen zodat hij toch zo ver mogelijk van de bewoonde wereld af was. Zijn borst ging hevig op en neer terwijl het maanlicht op zijn donkere vacht viel. Een geur bereikte hem. Een geur die er voor zorgde dat de mens in de wolf zichzelf verafschuwde, dat de mens de wolf wilde tegenhouden om de geur te volgen. Maar de wolf was te sterk. Geruisloos bewoog hij zich door de bossen verder, zijn donkere ogen zoekend naar zijn prooi. Het was in zijn onoplettendheid dat Judas een tak kapot trapte wet verraadde dat hij er was. Maar hij had de jongen al lang in het vizier. Onrust borrelde op in zijn borst, onrust maar tegelijk ook de drang om de andere in stukken van elkaar te scheuren. De grote zwarte wolf maakte zich los uit de schaduwen die de takken op hem wierpen, trad zo als het ware in het licht. Met het moment dat hij tevoorschijn was gekomen liet hij een harde grom weerklinken. De laatste uren van dit baasje waren begonnen.

Werewolf boy

thanks!



avatar
Member
Aantal berichten : 9
IC posts : 7

Character sheet
Age: 16 years
Occupation: Traveling
Residence : Around Navarre
Profiel bekijken

Re: the underdog

op do mei 24, 2018 11:54 pm
Life a livin' hell, puddles of blood in the streets
Hij was niet gek, hij had echt iets gehoord! Finley keek angstig om zich heen totdat er ineens uit de duisternis een gegrom klonk. Hij hoopte vurig dat het geen roedel wolven was die hem gevolgd was. Maar wat uit de schaduwen stapte was nog tien keer enger om te zien dan twintig roedels wolven bij elkaar. Een enorme weerwolf kwam op hem af, grommend met zijn tanden bloot. Hij wist honderd procent zeker dat hij in dit uur ging sterven en de angst liet hem bevriezen. Pas toen de weerwolf halverwege was kwam er iets beweging in Finley en strompelde hij iets naar achteren, maar hij struikelde over boomwortels en viel op zijn kont. Hij greep een steen die dichtbij lag en gooide die naar de weerwolf. "Get away from me you monster! I don't want to die."  het laatste wat bijna een fluistering in de nacht. Toen verstijfde hij voor goed terwijl hij keek hoe het grote beest op hem af kwam. Hij was zeker dood nu.
››MONTY‹‹
avatar
Member
Real name : Caro
Aantal berichten : 28
IC posts : 21

Character sheet
Age: 24
Occupation: Bounty Hunter
Residence : D'auvignon, Navarre
Profiel bekijken

Re: the underdog

op vr jun 08, 2018 8:00 pm
]
I don't need a weapon, I am one.
tag: Finley // words:
Dat de vreemde jongen zich op het verkeerde moment in het bos bevond was ongelukkig voor hem. Het leek nog een aardig jonge knul, een knul die Judas in het normale leven waarschijnlijk gewoon voorbij zou zijn gelopen en er niet meer naar hebben omgekeken. Maar vannacht was alles anders. De zintuigen van de weerwolf stonden op scherp, de volle maan versterkte zijn drang om aan te vallen. Het was de mens in de wolf die terug aan het vechten was, die hoopte dat hij zich kon omdraaien zonder de ander iets aan te doen. Maar wanneer een steen de zwarte weerwolf op zijn hoofd raakte leek er iets te knappen. Fel keek hij de weerloze mens aan, zijn borst ging heviger op en neer dan eerst. Hij wandelde op hem af met een vaste pas, zijn ogen doorboorde die van de mens bijna. Zijn tanden zette zich uiteindelijk in het been van de jongen die nog altijd op de grond lag, ze gleden er door alsof het een mes was dat boter doorkliefde. De wolf zelf had meer schade willen aanrichten buiten enkel de beet en de kras die hij over de borst van de ander had gezet terwijl hij hem tegen de grond gedrukt hield. Maar zijn innerlijk won het voor enkele seconden waardoor Judas achteruit schoot. Voor heel even was er een moment dat er verwarring was te zien in zijn ogen, maar die verwarring maakte snel weer plaats voor die pure woede die de weerwolf dreef.



avatar
Member
Aantal berichten : 9
IC posts : 7

Character sheet
Age: 16 years
Occupation: Traveling
Residence : Around Navarre
Profiel bekijken

Re: the underdog

op za jun 09, 2018 11:57 pm
Life a livin' hell, puddles of blood in the streets
Het beest kwam op hem af, de jongen moest zijn best doen om niet zijn ogen dicht te knijpen. Het monster had iets menselijks, iets dat hij niet helemaal kon plaatsen. Natuurlijk wist hij wel dat hij te maken had met een weerwolf, maar in de paniek en het moment leek dit meer een enorme wolf die hem gewoon als eten zag. De weerwolf was nu binnen handbereik en het beest kon nu elk moment een einde aan zijn leven maken. Maar in plaats van te gaan voor zijn nek - wat hij dacht dat het beest zou doen - ging de grote wolf voor zijn been. Tanden zonken zonder moeite door zijn huid heen en de jongen gilde het uit. Zijn stem weerkaatste tegen de bomen en hij hoorde zijn eigen schreeuw nagalmen door de bomen heen. Uit reactie balde hij zijn vuist en stompte die op de neus van het beest, die aarzelend boven zijn been hing. Daarna trok hij zijn pijnlijke been weg, schoof hij zich naar achteren op zijn handen en kroop omhoog. Finley zette het op een rennen (eerder hinkelen met dat ene been). Hij moest het volgende dorp halen, anders was hij zeker dood.
››MONTY‹‹
avatar
Member
Aantal berichten : 11
IC posts : 10

Character sheet
Age: 20
Occupation: Whiskey
Residence : Navarre
Profiel bekijken

Re: the underdog

op di jun 12, 2018 7:59 pm
ROSALIE BOURBON
don't let me die here
Rose was die avond laat op pad. Allicht waren er twee mannen bij haar die van haar vader ten alle tijden bij haar moesten zijn als ze doorheen het bos of de stad ging. Een veiligheidsmaatregel, die net zo veel weg had van een dictator die zijn vrouw ten allen tijden onder bescherming wilde hebben omdat hij bang was dat ze vreemd zou gaan. Niet dat het bij haar het geval was, maar evengoed was het wel een veiligheidsmaatregel van haar vader. Eentje die ze vaak genoeg wist te omzeilen, maar waar ze uiteraard ook vaak genoeg gebruik van maakte. De mannen die haar moesten vergezellen waren niet de meest lelijke knullen, zeker niet. Dus ja, daar kon ze uiteraard nog van genieten. Toch ging Rosalie zelf ook nooit buiten zonder het zwaard dat op haar heup hing, haar eigen veiligheidsmaatregel die ze tot nu toe nog niet had moeten gebruiken.

Ergens op het pad tussen d’Auvignon en een van de kleinere dorpen wandelde het drietal in alle rust en stilte. Rosalie had zin gehad in een avondwandeling en was nu terug op weg naar het huis waarin ze verbleven ergens net buiten de stad. Voor de jonge vrouw het goed en wel door had was een van haar beschermers al half voor haar neus gaan staan. Van achter hem kon ze nog net een blik werpen op een jongen die duidelijk niet in goede gezondheid verkeerde. Meteen nam ze de knul in haar op, merkte ook meteen de wonde op aan zijn been. De frons op haar voorhoofd werd iets groter. Was deze nu gebeten? ‘Let me pass.’ Kort verhief ze haar stem waarop de man plichtgetrouw meteen aan de kant ging. Meteen schoot ze de jongen die inmiddels op de grond was gezakt te hulp. Rosalie knielde bij haar neer. ‘What happened to you?’ Prevelde ze vol ongeloof. Hij leek nog zo jong, hoe had dit kunnen gebeuren?



Finley / Outfit
avatar
Member
Aantal berichten : 9
IC posts : 7

Character sheet
Age: 16 years
Occupation: Traveling
Residence : Around Navarre
Profiel bekijken

Re: the underdog

op di jun 12, 2018 9:51 pm
Life a livin' hell, puddles of blood in the streets
Zijn hart klopte zo snel dat hij dacht dat deze elk moment stil kon gaan staan. Er waren lichten te zien in de verte, die vaak betekende dat er een dorp in de buurt was. Toch merkte hij dat hij het niet lang meer ging redden en stortte neer. In zijn val had hij mensen gezien, misschien dat die hem konden helpen? Finley liet zijn hoofd naar achteren vallen en zag kort zwart voor zijn ogen. Toen hij weer zicht had zag hij dat een meisje naast hem knielde. In eerste reactie schoof hij iets weg, maar hij herinnerde zichzelf dat de weerwolf hem niet meer op de hielen zat. ‘What happened to you?’  was haar eerste vraag. "He.. and I. And then he did.. and I..." nog hijgend perste hij de woorden uit zijn strot. "I got bit by a werewolf." het waren moeilijke woorden, vooral omdat hij zelf nog niet helemaal door had wat er echt gebeurd was. "I was walking and he got me and I tried to run but I tripped over and he bit me and then I punched him in the nose and I ran and now I'm here, oh my god. I am still alive. How did I manage that?" een heel verhaal, maar in zijn hoofd klonk het allemaal logisch. De wond op zijn been stak verschrikkelijk, een brandend gevoel wat door zijn hele onderbeen trok. "My leg hurts so fucking much." kreunde hij pijnlijk.
››MONTY‹‹
avatar
Member
Aantal berichten : 11
IC posts : 10

Character sheet
Age: 20
Occupation: Whiskey
Residence : Navarre
Profiel bekijken

Re: the underdog

op wo jun 13, 2018 8:05 pm
ROSALIE BOURBON
don't let me die here
De jongen zag er helemaal niet goed uit. Rose kon al wel raden wat er met hem gebeurd was, er was jammer genoeg maar heel weinig wat ze voor hem kon gaan betekenen. Het verhaal dat hij vertelde waren slechts vage flarden die ze ontving. Maar het was duidelijk genoeg zeker het einde van zijn beschrijving van de feiten. Een diepe zucht rolde over haar lippen waarop ze haar donkere ogen even richtte op de twee breedgeschouderde mannen die iets verder van hun twee stonden. Ze kon hem hier niet laten liggen, dat kon ze niet over haar hart krijgen. ‘You managed because you’re a brave one. Not all humans can punch a werewolf in the face and life after it.’ Glimlachte ze zacht, in de hoop dat toch een klein lichtpuntje kon zijn voor hem. ‘The pain is going to get worse, i’m sorry.’ Prevelde ze vervolgens waarop ze teken deed naar de mannen om dichterbij te komen. ‘They are going to take you to where I live, you can rest there and I will try to help you as much as I can.’ Daarmee hoopte ze dat het duidelijk genoeg was da teen van de mannen hem ging dragen, er was nu eenmaal geen andere oplossing. Een van de mannen, de oudste van de twee, legde zijn ene arm om de jongen zijn schouders heen en de andere arm plaatste hij onder de benen van de knul om hem zo heel simpel op te tillen. Stomme man met zijn kracht.

De tocht naar het huis duurde niet heel lang. Daar aangekomen gaf Rose het bevel dat ze hem maar naar een van de slaapkamers moesten brengen. ‘I will be right with you.’ Stelde ze hem nog gerust voor ze even afstand nam. De weerwolf die hem dit had aangedaan zou ze niet vinden dat wist ze goed genoeg, maar dat wilde ze uiteindelijk ook niet. Wanneer ze in haar slaapkamer was trok ze een van de deuren van de kast open en vond daar meteen enkele middeltjes. Middeltjes die de pijn iets zouden verzachten, maar evengoed middeltjes die er voor zouden zorgen dat de jongen zou kunnen slapen door alles heen. Met enkele flesjes in haar handen wandelde ze terug naar de kamer waar de jongen inmiddels op het bed was neergelegd. ‘You know what is going to happen to you right?’

Finley / Outfit
avatar
Member
Aantal berichten : 9
IC posts : 7

Character sheet
Age: 16 years
Occupation: Traveling
Residence : Around Navarre
Profiel bekijken

Re: the underdog

op wo jun 13, 2018 8:21 pm
Life a livin' hell, puddles of blood in the streets
Het meisje vertelde dat hij dapper was geweest. "Not brave, just immensely stupid." Daarna vertelde ze iets wat hij liever niet wou horen, dat de pijn erger ging worden. Ze signaleerde een van de mannen die dichterbij kwam. Ze gingen naar haar huis. Finley liet het over zich  heen komen. Dit was zo niet hoe hij zijn avond had gepland. De man deed een arm onder zijn schouders en hij stond op. "Thanks, I think I can wa- hey, wait. Okay." en hij was opgetild. Bridal style had de man hem vast en tilde hem mee naar haar huis. Beschamend.

Eenmaal bij haar huis aangekomen werd hij naar een slaapkamer gebracht. Het meisje verdween met de zekerheid dat ze zo weer terug zou zijn. Hij had zijn gewonde been uit het bed hangen, hij wou niet dat hij bloed smeerde over een van haar bedden. Het meisje kwam terug zoals beloofd, in haar handen had ze verschillende flesjes.  ‘You know what is going to happen to you right?’ vroeg ze toen. "You're going to poison me?" hij had nog nooit zoveel verschillende middeltjes gezien. "I actually don't know what's going to happen. The only thing I know about werewolves is that they transform under a full moon." en verder dan dat ging zijn wetenschap over de beesten niet. Het was nog steeds niet doorgedrongen dat hij echt gebeten was. Dit gebeurde echt met hem.
››MONTY‹‹
avatar
Member
Aantal berichten : 11
IC posts : 10

Character sheet
Age: 20
Occupation: Whiskey
Residence : Navarre
Profiel bekijken

Re: the underdog

op wo jun 13, 2018 8:44 pm
ROSALIE BOURBON
don't let me die here
Stom, dat was ook een andere manier om te zeggen wat de jongen was. Maar dan had zij het toch net iets beschaafder aangepakt. Maar ze liet hem maar in zijn waan. Kort haalde ze een hand door haar donkere haren en luisterde vervolgens naar wat hij zei tegen de man die hem had opgepakt. Zachtjes moest ze lachen. ‘Trust me, walking will only become harder.’ Ze kon snappen dat de jongen zijn ego het liefst in tact wilde houden, maar voor heel even moest hij haar vertrouwen meer vroeg ze niet. Al was vertrouwen al best een vrij groot ding om te vragen van een wildvreemde, maar in deze situatie kon het niet anders.

Terug in de kamer had ze gevraagd of hij wist wat er zou gaan gebeuren. Het antwoord dat ze kreeg deed haar kort een wenkbrauw optrekken. Hem vergiftigen, natuurlijk daarom had ze hem naar hun huis gebracht. Dat zou haar vader leuk vinden, een lijk vinden in een van de bedden. Zou nog wel een leuk grapje zijn, maar nee dat was zeker niet het geval. Kort beet ze op haar onderlip, oh man. Moest zij nu echt dat nieuws gaan geven dat het ook met hem zou gaan gebeuren bij de volgende maan. Rose gebaarde naar de twee mannen die nog altijd in de ruimte stonden dat ze wel konden gaan. Veel kon deze knul haar niet doen op dit moment, en zelfs als hij iets deed kon ze dat nog wel aan. ‘First of all, I’m going to help you get through this.’ Stelde ze hem gerust waarna ze de flesjes op het nachttafeltje uit stalde. ‘I need you to understand that you got bitten by a werewolf and not some crazy guy that your imagination portrayed as a wolf. This is real, you are bitten and there is nothing you can do about it. You just have to accept it.’  Klonk het klaar en duidelijk. De jongen moest het echt snappen, want ze had geen zin om het honderd keer aan hem uit te leggen. ‘There isn’t any good news I can break to you. What’s happening right now is that there is an infection spreading through your body. At the moment it is only your leg, but soon enough it will be everything and you will get a fever I think.’ Voor even hield ze zich stil zodat de jongen dat idee in zich kon opnemen. Man, wat had ze medelijden met hem. Zijn leven zoals hij het kende zou volledig veranderen. ‘Eventually the infection will pass and you wound will be all healed up in a few days. Yet, you will become a werewolf the next time when there is a full moon.’ Er was geen goede manier om dit te zeggen tegen iemand. Het kwam nogal bot over, maar Rose bedoelde het echt goed. Gelukkig had ze hier wel enkele zaken over geleerd, vooral uit boeken natuurlijk maar dit was zover haar kennis hier over ging.


Finley / Outfit
avatar
Member
Aantal berichten : 9
IC posts : 7

Character sheet
Age: 16 years
Occupation: Traveling
Residence : Around Navarre
Profiel bekijken

Re: the underdog

op wo jun 13, 2018 9:07 pm
Life a livin' hell, puddles of blood in the streets
Ze legde uit wat er ongeveer ging gebeuren. Verzekerde hem dat hij echt was gebeten door een weerwolf en dat er binnenkort een infectie door zijn hele lichaam ging trekken. Dat was niet iets waar hij naar uit keek. "Can we still do the poisoning thing? I'd like that now please." waar had hij zichzelf ingewerkt? Alles zou nu anders worden. "I'm looking forward to turning into a giant monstrous wolf every full moon. And by looking forward I mean I'm actually not." hij zuchtte en liet zich achterover vallen op het bed. Het duurde even om na te denken over wat er met hem ging gebeuren. "But there is a cure for this right? Someone surely can fix it?" hij  wou niet zijn hele leven een weerwolf blijven. Waarom had hij niet door iets anders gebeten kunnen worden, een rat of zo. "And what do you have over here? What are all these bottles and things?"
››MONTY‹‹
avatar
Member
Aantal berichten : 11
IC posts : 10

Character sheet
Age: 20
Occupation: Whiskey
Residence : Navarre
Profiel bekijken

Re: the underdog

op wo jun 13, 2018 9:29 pm
ROSALIE BOURBON
don't let me die here
De opmerking die hij maakte zou haar op eender ander moment aan het lachen hebben gebracht. Maar dit was te serieus om zo maar grapjes over te maken. Hoewel ze graag genoeg de ander ervan wilde verzekeren dat alles uiteindelijk wel goed zou komen, had ze er geen flauw benul van. ‘I’m sorry.’ Mompelde ze zachtjes terwijl ze luisterde naar zijn verdere woorden. Daar had hij echter wel een punt. Rose had gehoord over iemand die er mee bezig was. Hoever de persoon in kwestie stond wist ze helemaal niet, maar er was iemand mee bezig dat was al iets. ‘I have heard of someone who is researching it yes. I will contact her.’ Voor een moment keek ze hem recht in de ogen aan. Probeerde zijn gevoelens te peilen maar verder dan de angst voor het veranderen in een monster kwam ze niet. ‘Pain relief, and something that will help you sleep through most of it. Most of it I made myself, it will help you but it won’t take away everything.’ Legde ze kalm aan hem uit waarop ze even kort haar blik richtte op zijn been.

Dat moest nog verzorgd worden. Iemand van het personeel, die ze eerder had aangesproken om verband te brengen en water, kwam vervolgens binnen om na dat ze het verband en het water had neergezet weer te vertrekken. ‘We need to take care of this before you can sleep.’ Glimlachte ze kort naar de vreemdeling. Nadat ze een doek in het water had gedopt ontfermde ze zich over de wonde. Als het goed was zou deze morgen toch al dicht zijn, maar misschien was het voor de jongen wel beter dat ze er even een verband rond deed. Iets wat ze ook vervolgens deed nadat de wonde volledig schoon was. ‘My name is Rosalie by the way.’

Finley / Outfit
avatar
Member
Aantal berichten : 9
IC posts : 7

Character sheet
Age: 16 years
Occupation: Traveling
Residence : Around Navarre
Profiel bekijken

Re: the underdog

op wo jun 13, 2018 9:53 pm
Life a livin' hell, puddles of blood in the streets
Ze vertelde over iemand die ze had gehoord over een cure. Als dat zo was dan wou hij hem zoeken. "I want to find whoever is making that cure and help in whatever way possible." zei hij toen. Toen vertelde ze over de middeltjes die er stonden. Pijnstillers en andere dingen. "As long as you can knock me out before anything major happens, I'll be happy." een bediende stapte naar binnen met water en een doek. Het meisje begon zijn wond schoon te maken en Finley beet op zijn tanden om het niet uit te schreeuwen. Ze stelde zich voor als Rose toen alles schoon was. "I'm Finley, thanks for saving me by the way. I would have never lived through this night if it wasn't for you." Ze was gek dat ze een soon to be weerwolf in huis haalde, maar ze deed het toch. Daar was hij het meisje dankbaar voor.
››MONTY‹‹
avatar
Member
Aantal berichten : 11
IC posts : 10

Character sheet
Age: 20
Occupation: Whiskey
Residence : Navarre
Profiel bekijken

Re: the underdog

op do jun 14, 2018 8:45 pm
ROSALIE BOURBON
don't let me die here
‘You’re not going anywhere yet. Not before your healed up. I will head out and see her as soon as I can.’ Sprak Rosalie op een rustige toon. De vrouw over wie ze het had was Allison, iemand die ze nog nooit eerder had ontmoet maar zeker niet iemand die onvindbaar was. Maar ze zou haar gaan opzoeken koste wat het kost. Als ze daarmee de jongen hier vooruit kon helpen was het al helemaal een pluspunt. ‘I will do my best.’ Grijnsde ze speels waarna ze aan de slag ging met de wonde proper te maken. Wat haar vooral verbaasde aan de beet was dat er niet al te veel schade was dan de gebruikelijke. Om een of andere reden had de wolf die Finley gebeten had zich in gehouden, alsof hij niet wilde. Interessant. ‘You don’t need to thank me for that Finley. I couldn’t leave you out there, not like this.’ Stelde ze hem gerust. Voorzichtig plaatste ze het verband rond zijn been, om daarna haar handen in de kom met water te steken om het bloed er af te wassen. ‘He held back, the werewolf. Otherwise you wouldn’t have made it out alive.’ Bijna alsof de werewolf bewust was geweest van wat hij deed, alsof hij zichzelf tegenhield. Rosalie wende zich tot de flesjes en pikte er eentje uit met een licht gekleurde vloeistof in, een slaapmiddel waar ook de nodige pijnstilling in verwerkt zat. ‘Tell me when you want to go to bed alright?’  

Finley / Outfit
Gesponsorde inhoud

Re: the underdog

Vorige onderwerpTerug naar bovenVolgende onderwerp
Permissies van dit forum:
Je mag geen reacties plaatsen in dit subforum