welcome
Fallen Skies is een 'high fantasy Textbased-RPG' die zich afspeelt in een mytische wereld vol wonderlijke wezens, monsters en magie. Het land verdeeld onder zes koningkrijken is altijd bewegend en beïnvloedbaar. Het kan zomaar zijn dat jij de held wordt van het gehele land of misschien zelfs de grootste terreur die Fallen Skies ooit meegemaakt heeft. Alles is mogelijk in deze gevaarlijk mooie wereld. En niets is gek genoeg.
map
season
De ondraaglijke hitte kan maar één ding betekenen. Zomer is in het land. En met regen dat over geheel Fallen Skies uitblijft ziet het er niet goed uit voor de boeren en minderbedeelden.
current event
Een onbekende ziekte teistert Fallen Skies. Niemand blijkt veilig te zijn voor de verwoestende dood die Queen Dacosta meegenomen lijkt te hebben. Is er een mogelijkheid om te overleven, of is iedereen ter dood veroordeeld?
staff
List of the current city rulers: click here
Account switch
Gebruikersnaam


Wachtwoord

credits
©2017 Fallen Skies staat onder leiding van het team en wordt ondersteund door Actieforum. Alle teksten, beelden, codes en plotlijnen zijn auteursrechtelijk beschermt door de desbetreffende eigenaar.
Deel
Vorige onderwerpGa naar benedenVolgende onderwerp
avatar
Member
Real name : C.
Aantal berichten : 7
IC posts : 3

Character sheet
Age: 39
Occupation: Commander of the kingsguard, Hand of the king
Residence : Archeon, Valyria
Profiel bekijken

Far and beyond

op ma jul 02, 2018 7:01 pm
I don't need a weapon, I am one.
tag: Sierra // words:
De koningin was gevallen. De manier waarop had hem zorgen gebaard, veel zorgen. Het moment dat Dacosta overleden was, was hartbrekend. Het was een harde slag geweest, niet alleen voor de familie maar voor het hele koninkrijk. Voor hem persoonlijk, laat ons zeggen dat hij nog niet bekomen was van de gebeurtenissen in de hoofdstad. De koningin was een vriendin geweest van hem, iemand die hij zou beschermen tot de dood en dat niet alleen omdat het zijn plicht was. Ares was erbij geweest, toen het schip was aangemeerd. Toen de familie Akesh langzaam aan stukken brak. Het was ook daar waar hij zijn opdracht had gekregen van haast elk familielid dat aanwezig was. Robin was er vandoor gegaan en hij moest haar vinden. Koste wat het kost. Meteen was hij naar zijn woonplaats gegaan om daar Pallas te verwittigen dat hij voor enkele dagen weg zou gaan en dat zijn broer zich vooral geen zorgen moest gaan maken om alles wat er zou gaan gebeuren in de stad. Na die korte aankondiging was op zijn witte hengst, Aquino, gesprongen en was hij vertrokken in dezelfde richting als waar de dochter van het koningspaar heen was gereden.

Ares was om het op zijn minst te zeggen bezorgd om de jonge vrouw en wat ze mogelijk zou doen. Hij droeg ieder van de familie een warm hart toe, maar Robin had om een of andere reden altijd toch een stapje voor gehad op de andere. Dat was dan ook de reden waarom de twee zo’n goede band hadden met elkaar en waarom ze aan hem hadden gevraagd om haar achterna te gaan. Uiteraard waren er genoeg anderen die dat zouden kunnen doen, maar hij was de slimme keuze geweest. Misschien niet de beste want hij wat natuurlijk nodig in Archeon. Aquino was al een volledige dag aan het rijden. Sinds Ares het spoor van Robin had gevonden was hij niet opgehouden met rijden, het arme dier zou het echter niet lang meer trekken daar was hij zich van bewust. Dus ja, Ares was blij dat hij Nymmerwell uiteindelijk had bereikt. Nog even moest hij die wouden hier weten te temmen maar hij was al blij dat de bomen hem beschutte voor de brandende zon.

Hoe lang hij zich tussen de bomen had bevonden wist hij niet maar uiteindelijk was Aztlan opgedoemd. Bij de eerste de beste drinkplek sprong hij van de hengst af en leidde hij hem naar de stallen, daar werd hij voorzien van genoeg drinkwater en uiteraard ook wat hooi. Nu begon de zoektocht pas echt!

&Robin





A lion doesn't concern himself
with the opinions of a sheep
avatar
Administrator
Real name : Michelle
Aantal berichten : 128
IC posts : 69

Character sheet
Age: 18
Occupation: Princess of Fallen Skies
Residence : Archeon
Profiel bekijken

Re: Far and beyond

op ma jul 09, 2018 11:08 pm


Woorden waren er niet echt. Haar hoofd tolde om haar heen. Elke seconde dat ze haar ogen sloot zag ze de letterlijke val van haar moeder opnieuw voor haar. De schreeuwen van haar tantes en het verdriet van de mensen om hen heen. De onzekerheid die als een zwaar deken over hen heen was gevallen. Het misselijkmakende gevoel van angst brandde in haar keel. Liet haar maaginhoud bijna per direct weer omhoog komen voor het tijd had gehad om te verteren. Er waren geen vragen gesteld over haar afkomst. Ze was in een inn geplaatst met een deken en een kop sterke drank. Het enige dat uberhaupt een beetje binnen bleef. Ze zag er al lang niet meer uit als de princes waarvan men dacht dat ze wat. Zelfs tijdens haar vele uitstapjes en reizen zag ze er beter uit dan nu.

Diepe wallen stonden onder haar ogen gegroefd en haar gekleurde huid was bleek weggetrokken. Als een geest fluisterde ze om haar heen maar de fluisteringen kwamen nauwelijks bij haar aan. Haar gedachten op hele andere plekken, hele andere tijden. Ze zag zichzelf voor zich als een jong meisje. Geen gevaar te groot. Niets te angstaanjagend. De wereld lag aan haar voeten. En ze was geliefd. Ze had altijd hen gehad die alles voor haar zouden doen. En nu, had ze ze verlaten. Had ze alles verlaten waar haar familie voor gestreden had.

Een nieuwe vlaag van misselijkheid zette op bij die realisatie. dit maal was zelfs de alcohol niet meer binnen te houden. Zodra de eigenaar van de inn haar dan ook naar de bak zag grijpen die naast haar stond werd ze ruw opgetrokken en naar buiten geduwd. Bijna per direct draaide ze zich om en loosde haar maaginhoud in een struik die voor het raam van de inn stond en duizelde wat naar achteren. De wereld om haar heen draaide op haar benen terwijl haar lichaam lichtelijk trilde. Een kleine lach gleed over haar lippen voor ze onderuit zakte en hard op haar kont terecht kwam. Ze ging hier sterven. Haar moeder was al gestorven en nu ging zij hier sterven als een klein nietsnuttig stuk stront dat ze was. Karma was eindelijk achter haar aangekomen om er een einde aan te maken.

She's like an earthquake in human form
breaking apart everything in her way





I'll turn into a monster
If you pay me enough
avatar
Member
Real name : C.
Aantal berichten : 7
IC posts : 3

Character sheet
Age: 39
Occupation: Commander of the kingsguard, Hand of the king
Residence : Archeon, Valyria
Profiel bekijken

Re: Far and beyond

op di jul 10, 2018 2:34 pm
I don't need a weapon, I am one.
tag: Sierra // words:
Om eerlijk te zijn wist Ares niet waar hij moest beginnen met zoeken. Het was een grote stad en de prinses kon letterlijk overal zijn. Kort wreef de man door zijn haren. Zijn spieren waren pijnlijk van de lange rit, maar hij kon zich nu niet veroorloven om te gaan rusten of wat dan ook. Robin moest zo snel mogelijk gevonden. Het meisje was een doelwit voor velen daar was hij zich sterk bewust van. Hij moest er niet eens aan denken wat er mogelijk met haar zou kunnen gebeuren als iemand haar vond. Toch schoten die beelden in zijn gedachten, maar hij drukte ze weg. Hier staan denken over wat er mogelijk kon gebeuren was nog slechter, dus begon de man te wandelen door de straten. Er waren genoeg mensen die hij passeerden, maar hij had geen zin om duidelijk te maken waarom hij hier was. Hier en daar werd hij nagekeken door individuen, een logische actie want zijn gezicht was bekend hier. Maar Ares was overal bekend. Zeker wanneer hij ook nog eens volledig in harnas aan het wandelen was.

Al een tijd was de man aan het wandelen, hier en daar door de iets wat duisterdere steegjes. Robin was iemand die het gevaar opzocht, tot zijn grootste ergernis soms. Dus het was logisch voor hem om daar te gaan kijken. Maar helaas. Pas wanneer hij de hoofdweg weer bereikte zag hij hoe iemand uit een inn kwam gestrompeld. Ares zijn wenkbrauw schoot omhoog. Het meisje leek verdacht veel op Robin. Alleen zag ze er niet uit zoals hij zich voor geest kon halen. Nee, het meisje dat daar zat was nog maar een zwakke schim van wat de prinses moest voorstellen. Met een snelle pas liep hij naar haar toe om vervolgens naast haar neer te knielen. Woorden maakte hij er niet aan vuil. In plaats daarvan tilde hij haar met het grootste gemak van de wereld op en ging hij op zoek naar een herberg.

In de kleine herberg was het gelukkig niet al te druk. Meteen was hij doorgegaan naar een van de kamers die achterin het gebouw lagen. Daar legde hij de jonge vrouw neer op het bed. Bij het binnen komen had Ares gevraagd voor drinken, een bak waar ze eventueel ook in kon spuwen als het nodig was, heet water, en warme dekens. Het meisje zag er niet uit, en de geur die van haar afkwam was om het op zijn minst te zeggen onfris. ‘You’re a hard woman to find.’ Prevelde hij zacht terwijl de vrouw die de herberg open hield met de nodige spullen kwam aanzette en uiteindelijk ook weer vertrok. Ares nam een doek en depte die in het warme water om vervolgens over haar gezicht te gaan zodat het meeste vuil al weg was.








A lion doesn't concern himself
with the opinions of a sheep
avatar
Administrator
Real name : Michelle
Aantal berichten : 128
IC posts : 69

Character sheet
Age: 18
Occupation: Princess of Fallen Skies
Residence : Archeon
Profiel bekijken

Re: Far and beyond

op ma jul 16, 2018 7:04 pm


Voor ze het echt goed door had werdt ze van de grond opgetild. Niet helemaal registrerende wie haar te pakken had liet ze haar hoofd tegen de gespierde borst aanleunen. Haar ogen te zwaar en te vermoeid om op te kijken. Het zonlicht te vel om uberhaupt te proberen er tegenin te kijken. Ergens maakte het haar ook helemaal niet uit. Als het een moordenaar was hoopte ze enkel dat hij er snel een einde aan zou maken. Ze zat niet bepaald te wachten op een lange pijnlijke weg naar haar dood.

Tussen het lopen door zakte ze weg. Haar gedachten overgenomen door herinneringen en vage beelden van een verleden dat ze lang had weggestopt. Een jong meisje bang voor het donker. Een onzeker kind dat op haar tenen liep zonder dat ze het goed kon doen. De rebelse tiener die voor het eerst de vrijheid rook. Het verdriet, de onrust die ze altijd achter zich liet. En de blijdschap die achter boze blikken verborgen lag als ze eindelijk thuiskwam. Die blije blikken zou ze nimmer meer zien. Haar moeder was dood.. Haar leven was aan een zeker einde gekomen en ze stond voor de onmogelijke beslissing om te bedenken wat ze hierna nou zou gaan doen. Zou ze voor de rest van haar leven blijven lopen. Het was in een zekere zin de vrijheid waar ze altijd op gehoopt had. Maar nu hij zo voor haar leek open te slaan wou ze niets liever dan dat deze man daar een einde aan zou maken. Wie het dan ook was. Ze wou niet verloren zijn in de zee van groen. Ze wou een directie in haar leven hebben. Zelfs als die directie anderen hun leven zuur maken was.

Een natte lap bracht haar terug naar de werkelijkheid. Liet haar beseffen wat een verdomme zware hoofdpijn ze had en raakte met een trillende rechterhand haar gezicht even aan. Het water was alweer opgedroogd, zo nat was het dus niet geweest.. iemand verzorgde haar.. Ze knipperde wat ongelovig naar haar vingertoppen voor ze langzaam opkeek. Het felle licht in de kamer was nog pijnlijker voor haar al gevoelige ogen terwijl ze de kamer rondkeek tot ze haar 'ontvoerder en moordenaar' zag. Het was geen man die er op uit was om haar dood te hebben. Tenminste, zo lang hij dat commando nog niet gekregen had that is. Maar wat hij hier deed.. Liet een nog groter brok in haar keel opkomen die ze met moeite wist weg te slikken. "Sir Naevius." Mompelde ze haar stem rauw en stekend in haar keel.

"What are you doing here.."

She's like an earthquake in human form
breaking apart everything in her way





I'll turn into a monster
If you pay me enough
avatar
Member
Real name : C.
Aantal berichten : 7
IC posts : 3

Character sheet
Age: 39
Occupation: Commander of the kingsguard, Hand of the king
Residence : Archeon, Valyria
Profiel bekijken

Re: Far and beyond

op wo jul 18, 2018 7:53 pm
I don't need a weapon, I am one.
tag: Sierra // words:
De keuze om haar mee te nemen was gemaakt binnen de seconde. Hij kon haar hier niet zo laten liggen, niet alleen zou hem dat zijn kop kunnen kosten later maar hij kon het haar als persoon niet aandoen. Daarvoor betekende de jonge vrouw teveel voor hem. Snel genoeg had hij zijn weg gevonden naar een herberg waar hij de nodige zilverstukken aan de vrouw die het uitbaatte had gegeven om dan haast meteen door te lopen naar de kamer waarin ze zich nu bevonden. Hoe lang Robin in deze staat zou blijven wist hij niet, of ze snel wakker zou worden bleef de vraag maar hoe dan ook was het aan hem om hier te blijven. Hij moest zien dat ze in veiligheid was, elke mogelijke dreiging uitschakelen. De grootste dreiging nu was een onsmakelijke aftermath van al de drank die ze in haar systeem had gekapt en waarschijnlijk niet eens gegeten. Verder zou hij proberen om haar emoties op te vangen moest dat nodig zijn, maar het leek hem wel dat het erg nodig was.

Haar oogleden die trilde gaf aan dat ze aan het wakker worden was. Toch bleef de man doorgaan met het zachtjes bevochtigen van haar gezicht. Hopelijk bracht het voor haar enige verlichting. Al kon het ook perfect zijn dat het alleen maar irritant was voor Robin, dat tweede zou misschien eerder het geval zijn. Het enige wat Ares vergeten was, was het doven van de lampen. Iets waar hij zich op een gegeven moment wel voor zou excuseren. Voor heel even onderbrak hij zichzelf en legde de natte lap aan de kant, om een droge te nemen en die over de felste lamp te gooien. Zo bleef er tenminste nog een beetje licht schijnen. Haar stem klonk rauw, wat ervoor zorgde dat er een knoop in zijn maag ontstond. Dit hoorde niet! Hij nam een van de glazen die op de kast stonden en vulde die met koeler water, niet extreem koud maar zeker ook niet heet. Die plaatste hij op het nachtstandje naast het bed zodat ze kon drinken als ze wilde.

‘Making sure that you are safe.’ Klonk het zacht waarop hij de natte lap weer in zijn hand nam. Voor een moment keek hij het meisje aan, niet goed wetende wat hij juist moest zeggen tegen haar. Hij wilde haar niet nog dieper duwen dan ze al zat. ‘Is there anything I can do for you? And don't say leave, cause we both now that is not happening.’


&Robin





A lion doesn't concern himself
with the opinions of a sheep
avatar
Administrator
Real name : Michelle
Aantal berichten : 128
IC posts : 69

Character sheet
Age: 18
Occupation: Princess of Fallen Skies
Residence : Archeon
Profiel bekijken

Re: Far and beyond

op za jul 21, 2018 1:45 am


Haar hoofd bonkte zowat haar kop uit. De natte lap, vriendelijk bedoeld maar hielp niet al te veel. Sterker nog het leek bijna alsof het water het gutsen in hoor hoofd erger maakte. Echter had ze niet de kracht om hem weg te duwen of tegen te houden van de veelste liefdadige daad. Daarom legde ze zich er maar bij neer. Staarde in het half donker op naar het plafond. Hoe was ze hier terecht gekomen. En dan bedoelde ze niet alleen het hele dronken in een vreemd bed liggen met een man die veel te veel om haar gaf aan haar bedrand. Maar het gehele avontuur van even naar Nymmerwell gaan. Hoe had ze zo dom kunnen zijn om haar familie achter te laten. Om iedereen te laten stikken juist toen ze haar wellicht het meest nodig hadden. Maar zij had haar moment van stilte nodig gehad. Haar rust, en wat had ze met die rust gedaan? Verdronken in de alcohol.. right.

Zuchtend draaide ze haar hoofd bij. Staarde even recht naar Ares. Zocht iets achterdochtigs in zijn blik maar toen ze niets kon vinden greep ze even naar zijn hand. De warmte van de man liet haar zacht glimlachen. "I thank you for coming after me.. But i'm sure you did not do it out of the kindness of your own heart." Mompelde ze.. Wat had ze anders verwacht. Dat alles neergegooid werd voor haar. Misschien moest ze al blij zijn om de ene man, de rechterand die achter haar aan werdt getuurd. Het was meer dan dat er normaal werd gedaan. maar het bittere gal dat in haar keel opborrelde zei iets anders. Ze had iets anders gewild. Maar hoe kon ze dat ooit van hen verlangen. "Ares.. I don't want you to leave." Mompelde ze naar het glas grijpend maar het ondertussen omstotende waardoor het over de hele vloer spilde. Slikkkend keek ze er naar en schudde haar hoofd. "I'm sorry.." Had ze dat ooit eerder gezegd.. Haar excuses eerlijk aangeboden.. Maarr starend naar de vlek op de grond begonnen tranen in haar ogen te branden. Zoute druppels die ze te lang binnen had gehouden. Te lang voor zichzelf had verstopt. Trillend liet ze zijn hand los en sloeg haar armen om zichzelf heen. "I'm so sorry." Mompelde ze opnieuw half tgen hem. half tegen ieder ander die het verdiende te horen. Verloren in een eigen gemaakte pit door alcohol en schuldgevoel.

She's like an earthquake in human form
breaking apart everything in her way





I'll turn into a monster
If you pay me enough
Vorige onderwerpTerug naar bovenVolgende onderwerp
Permissies van dit forum:
Je mag geen reacties plaatsen in dit subforum