welcome
Fallen Skies is een 'high fantasy Textbased-RPG' die zich afspeelt in een mytische wereld vol wonderlijke wezens, monsters en magie. Het land verdeeld onder zes koningkrijken is altijd bewegend en beïnvloedbaar. Het kan zomaar zijn dat jij de held wordt van het gehele land of misschien zelfs de grootste terreur die Fallen Skies ooit meegemaakt heeft. Alles is mogelijk in deze gevaarlijk mooie wereld. En niets is gek genoeg.
map
season
Lente neemt haar intrek. In deze tijden wordt niet alleen het weer vele malen beter, maar ook zijn er meer en meer jonge dieren buiten te vinden. Perfect als je op zoek bent naar een huisdier of.. duistere gedachten hebt.
current event
Door de plotse hitte over het gehele land beginnen de ijslagen in het hoge noorden te smelten. Waardoor vervolgens meerdere rivieren overstromen wat meer als genoeg problemen met zich mee kan brengen voor de gewone man.
staff
List of the current city rulers: click here
Account switch
Gebruikersnaam


Wachtwoord

donation
©2017 Fallen Skies staat onder leiding van het team en wordt ondersteund door Actieforum. Om Fallen Skies reclamevrij en optimaal bespeelbaar te houden is er een mogelijkheid om via Paypal te doneren. Alle donaties worden teruggestoken in het forum en het is niet verplicht om te doneren.
Deel
Vorige onderwerpGa naar benedenVolgende onderwerp
avatar
Member
Real name : Demi
Aantal berichten : 758
IC posts : 559

Character sheet
Age: 38
Occupation: Lord of Isla de Juegas
Residence : Isla de Juegas
Profiel bekijken

Turning Tides

op za sep 30, 2017 3:20 pm











"these violent delights have violent ends, and in their triumph die like fire and powder."


Verscheidene commando’s verlieten Asher’s mond terwijl ze het vaste land naderden. Niet lang meer en ze zouden aan kunnen meren en hij zou weer voet kunnen zetten op zijn thuisland: Rhoynar. Hoewel zijn echte thuis zich aan de overkant van Snakes’ Basin bevond, voelde het ook lang niet gek om weer terug te zijn in Brightwater Keep. Om eerlijk te zijn, keek hij het meest uit naar het weerzien van zijn dochtertje. Wederom was hij enkele maanden weggeweest, van Brightwater Keep naar Isla de Juegas, naar Hillerod en weer terug. Ergens voelde zich schuldig dat hij hiermee zo veel van Crescent’s jeugd miste. Daarbij zorgde het ervoor dat Zypha nog meer had om over te klagen, al had ze wel gelijk. Maar goed, iemand moest brood op de plank brengen en met de hoeveelheid geld die hij met de handel verdiende, had zijn familie naar zijn mening weinig te klagen. Zypha kon kopen wat ze wilde en leefde in een prachtig huis in de hoofdstad van Rhoynar, dus wat het hem betrof, mocht ze haar mond ook wel een keer houden.

Nee, aan Zypha wilde hij nu even niet denken. Hij vreesde nu al het moment dat hij zijn eigen huis in zou stappen en haar weer zou moeten confronteren. Het schip meerde aan, gooide het anker los en ook de loopplank werd uitgelegd. Direct vormde er zich een wirwar van allerlei scheepslieden die op en van het schip liepen, druk bezig met het verplaatsen en overkopen van alle goederen die ze uit Hillerod hadden gehaald. Asher zelf wandelde de kade op, hij had nu immers oog voor maar één ding. Zijn blauwe ogen zochten door de drukke menigte naar een kleine brunette, hopend dat ze er überhaupt zou zijn om hem te verwelkomen. Wie weet had ze zich eindelijk gerealiseerd dat haar moeder gelijk had over hem en zou ze gewoon thuisblijven. Hoe dan ook, hij zou hier blijven wachten totdat de hele menigte uitgedund was. Hij had immers iets voor haar meegenomen.

OOC; Crescent eerst.




avatar
Member
Real name : Daan
Aantal berichten : 29
IC posts : 21

Character sheet
Age: 11 years
Occupation: Daughter of the lord
Residence : Brightwater Keep
Profiel bekijken

Re: Turning Tides

op za sep 30, 2017 4:31 pm
a bruise is a lesson and
each lesson makes us better
Met een mantel om die eigenlijk veel te groot voor haar was rende ze door de drukke straatjes van Brightwater Keep heen. Ze had op een hoger punt gestaan en daar had ze een schip aan zien komen, de kans was groot dat het haar vader was. Toen ze eerder deze dag gevraagd had aan haar moeder of deze ook mee ging om hem te ontvangen wanneer hij weer thuis zou komen, had ze een snauwerig antwoord gekregen. Crescent wist dat haar moeder niet wilde dat ze naar de havens ging, daar kwamen alleen maar schurftige zeelui, zoals haar moeder ze dan noemde. De relatie tussen haar ouders was niet meer goed, als het al ooit goed was geweest, maar ze hield zielsveel van haar vader. De woorden van haar moeder konden daar niets aan veranderen.

Een paar keer werd ze aan de kant gedrukt door mensen die twee keer zo groot waren als zijzelf, maar het kleine meisje bleef eigenwijs doorgaan. Ze moest er op tijd zijn, anders was hij straks alweer verdwenen en zag ze hem pas wanneer hij thuis op kwam dagen. Met een oude helm op haar hoofd en een veel te grote mantel zag ze er belachelijk uit, maar dat boeide haar weinig.

Daar zag ze hem staan, zijn ogen gericht op de menigte. Hij zou haar vast niet herkennen met de ijzerkleurige helm op, wat alleen maar goed was. Nu kon ze hem verrassen. Vrolijk rende ze tussen de mensen door die van het schip af kwamen. Nog een paar meter, nog een paar mensen waar ze om heen moest.. "Dad!"  Crescent klemde haar armen rond zijn middel en drukte haar hoofd stevig tegen zijn buik aan, alsof ze niet meer van plan was hem de komende tien jaar los te laten.
notes: none
avatar
Member
Real name : Demi
Aantal berichten : 758
IC posts : 559

Character sheet
Age: 38
Occupation: Lord of Isla de Juegas
Residence : Isla de Juegas
Profiel bekijken

Re: Turning Tides

op za sep 30, 2017 5:55 pm











"these violent delights have violent ends, and in their triumph die like fire and powder."


De luide bellen gaven het aankomen van een nieuw schip aan en het leek erop dat zo’n beetje iedereen in Brightwater Keep het gehoord had. De halve stad leek aan de kade te staan als je het hem vroeg. En de helft ervan bestond uit ongure zeelui. Vandaar dat hij Crescent nog eerder wilde vinden, voordat er iets gebeurde waar iemand anders later spijt van zou krijgen. Hij wist dat ze brutaal genoeg was om er wat van te zeggen wanneer iemand haar aan zou duwen of iets dergelijks, maar de massa om echt kracht achter haar dreigingen te zetten, had ze niet. Het laatste wat hij wilde, was om hier ook nog eens in de problemen te komen.

Het was dan ook een pak van zijn hart toen hij haar eindelijk zag. Gekleed in een idioot lange mantel met een helm die haar veel te groot was, kwam ze op hem afgestormd. Een grote glimlach verscheen op zijn gezicht terwijl hij zijn armen voor haar opende. Haar armen werden rondom zijn middel geslagen en hij plaatste een van zijn handen op haar rug. “Hey, birdie,” groette hij haar liefkozend. Ergens deed het hem pijn om te zien hoeveel ze alweer gegroeid was. Elke keer als hij enkele maanden weg was, leek het alsof ze ineens tien centimeter groter was dan voorheen. “I’ve missed you,” gaf hij toe. Om eerlijk te zijn, was ze de enige reden dat hij nog naar Brightwater Keep kwam. Nou ja, en de handel die hij hier moest drijven, maar dat terzijde. Een warme lach verscheen op zijn gezicht toen hij op haar neer keek. “What're you wearing?” grinnikte hij. Het zag er allemaal niet uit, maar om eerlijk te zijn, boeide het hem niet zo. Hij was dol op zijn dochtertje, met of zonder helm.


avatar
Member
Real name : Daan
Aantal berichten : 29
IC posts : 21

Character sheet
Age: 11 years
Occupation: Daughter of the lord
Residence : Brightwater Keep
Profiel bekijken

Re: Turning Tides

op zo okt 01, 2017 11:40 am
a bruise is a lesson and
each lesson makes us better
Sommige ouders zouden schande spreken van een dochter die er zo bij liep. Crescent droeg bijna nooit mooie jurkjes, en wanneer haar moeder er toch eentje bij haar aan wist te trekken, dan zorgde ze er wel voor dat het ding niet heelhuids meer terug kwam. Ze vond dat tuttige gedoe van haar moeder drie keer niets. Nee, ze was liever zoals haar vader.

Natuurlijk had ze hem gemist, hij was een hele tijd weggeweest zonder haar. De laatste paar dagen was de sfeer in huis weer wat grimmiger, puur omdat haar moeder het nooit zo goed leek te vinden wanneer haar vader thuis was. Het was alsof ze niet wilde dat haar dochtertje zijn invloeden mee kreeg.

Met haar armen stevig om zijn middel geklemd bleef ze eventjes staan, ze had hem ontzettend veel gemist en ze hoopte dat hij niet weer snel weg moest - of dat hij haar mee zou nemen. "I've missed you too," zei ze terwijl ze naar hem omhoog keek, een enthousiaste blik in haar bruine ogen. Toen hij haar vroeg wat ze aan had liet ze hem los, om vervolgens met haar rechterhand haar helm weer goed op haar hoofd te zetten. "I found this outfit so I can come with you the next time!" Ze tikte een keer met haar vuist op haar helm. "See! Nobody can hurt me like this! Oh, and this is so I fit in with the other members of the crew." Daarmee bedoelde ze de achterlijk grote cape, natuurlijk.
notes: none
avatar
Member
Real name : Demi
Aantal berichten : 758
IC posts : 559

Character sheet
Age: 38
Occupation: Lord of Isla de Juegas
Residence : Isla de Juegas
Profiel bekijken

Re: Turning Tides

op zo okt 01, 2017 1:40 pm











"these violent delights have violent ends, and in their triumph die like fire and powder."


Ergens kon hij niet wachten tot ze oud genoeg was. Tot hij haar alles zou kunnen leren. Hoe ze een bemanning aanstuurde, hoe ze moest varen, hoe ze moest zwaardvechten. Natuurlijk zou Zypha het allemaal maar niets vinden, maar daar trok hij zich niet zo veel van aan. En Crescent eigenlijk ook niet. Wellicht was dat de bron van de vele ergernissen die die vrouw koesterde, er was gewoon simpelweg niemand die naar haar luisterde. Om eerlijk te zijn, zou hij er niet echt van opkijken als ze er op een dag gewoon vandoor ging en nooit meer iets van zich liet horen. Het zou terecht zijn, dat zeker. Hoewel hij financieel gezien goed voor haar zorgde, was hij alles behalve de ideale echtgenoot.

En met dat in zijn hoofd, probeerde hij heel hard om een betere vader te zijn dan dat, al was het moeilijk als hij zo vaak van huis was. Het ergste was dat hij wist dat hij over een paar dagen alweer moest vertrekken. Terug naar Isla de Juegas, hij kon immers moeilijk stadhouder zijn als hij er nooit was. Ergens was hij geneigd om haar mee te nemen, maar hij wist dat Zypha met man en macht zou vechten om hem tegen te houden. En ergens vond hij ook wel dat ze gelijk had, Isla de Juegas was geen plek voor een klein meisje, vooral niet voor zijn kleine meisje. Even voelde hij een steek in zijn hart toen ze hem vertelde hem ook gemist te hebben. Nu moest hij haar wel meenemen, toch?

Een geamuseerde lach verliet zijn keel toen ze hem op enthousiaste toon vertelde dat haar nieuwe outfit haar het recht gaf om de volgende keer met hem mee te komen. “Well, you certainly look the part,” gaf hij grinnikend toe. “I brought you a little somethin’ from the north,” vervolgde hij, terwijl hij richting het schip wenkte waar hij zojuist vanaf was gekomen. Hij had iets voor haar meegenomen dat nog in zijn hut lag. Het was een achterbakse poging tot omkoperij, maar hij had wel het gevoel dat ze er blij mee zou zijn. Over de woede van zijn vrouw zou hij zich later wel weer bekommeren.

avatar
Member
Real name : Daan
Aantal berichten : 29
IC posts : 21

Character sheet
Age: 11 years
Occupation: Daughter of the lord
Residence : Brightwater Keep
Profiel bekijken

Re: Turning Tides

op za okt 07, 2017 3:30 pm
a bruise is a lesson and
each lesson makes us better
Crescent straalde van trots toen ze haar vader haar nieuwe kleding kon showen. Hierin had ze de afgelopen week rondgelopen, hopende dat het schip van haar vader snel aan zou komen in de haven. Immers wist je nooit precies wanneer een schip aankwam, en daarom dus dat ze al de hele week met dezelfde cape om door Brightwater Keep aan het struinen was. Volgens haar vader paste ze zo precies tussen zijn crewleden, iets wat ervoor zorgde dat er een brede glimlach op haar gezichtje kwam te staan, pure trots.

Hij had iets voor haar meegenomen vanuit het koude noorden. Haar ogen lichtte hierbij een beetje op toen hij naar zijn schip wenkte en voordat er nog iets tegen haar gezegd kon worden was ze al aan boord gesproken. Vanonder de grote helm keek ze haar vader aan, afwachtend en vooral enorm nieuwsgierig naar wat hij hier voor haar zou hebben liggen. "What is it?" vroeg ze een tikkeltje ongeduldig terwijl ze bijna stond te springen van enthousiasme. Nee, ze was niets zoals de nette lady waarvan haar moeder hoopte dat ze het ooit nog zou worden, daarvoor leek ze nu eenmaal teveel op haar vader.
notes: none




we can sail away tonight

on a sea of pure moonlight

we can navigate the stars

bring us back home
avatar
Member
Real name : Demi
Aantal berichten : 758
IC posts : 559

Character sheet
Age: 38
Occupation: Lord of Isla de Juegas
Residence : Isla de Juegas
Profiel bekijken

Re: Turning Tides

op ma okt 09, 2017 1:25 am











"these violent delights have violent ends, and in their triumph die like fire and powder."


Het was nog steeds een surrealistisch idee dat hij zoiets moois op de wereld had kunnen zetten. Hij, van alle mensen op aarde. Zijn dochter was perfect. Met haar drang naar avontuur, haar grote ogen die nooit zouden stoppen met vragen of ze meer van de wereld zou mogen zien. En god, wat zou hij graag ja zeggen. Het liefst nam hij haar nu mee en kwam hij hier nooit meer terug. Toch realiseerde hij zich dat hij iets van een volwassene moest zijn, dat hij iets van verantwoordelijkheid op zich moest nemen. Daarbij, hij zou zichzelf van kant maken als haar ooit iets zou overkomen door zijn toedoen. Hij probeerde dat soort nare gedachten uit zijn hoofd te drukken. Hij zag haar al niet vaak genoeg en nu maakte hij zich ook nog alleen maar zorgen. Nee, vandaag zou een goede dag worden. En goed was het, toen hij haar vertelde over wat hij mee had gebracht. Haar ogen leken zich in grootte te verdubbelen en binnen no-time was ze aan boord van het schip. Hij grinnikte en liep achter haar aan. Ietwat ongeduldig vroeg ze wat het was, waarop hij haar mee wenkte.

Hij opende de deur naar zijn eigen hut, gelegen aan het achtersteven. De ramen aan de achterkant waren groot en wierpen meer dan genoeg zonlicht naar binnen om het hele kwartier zichtbaar te maken. In het midden stond een grote houten tafel waarop een gigantische kaart van Fallen Skies gedrapeerd was. Over de kaart lagen verschillende navigatiematerialen uitgelegd. Ondertussen was het meeste alweer opgeruimd. Iemand had zelfs de moeite genomen om zijn bed aan kant te maken. Asher reek in een van de lades van en kast die tegen de zijwand aanstond en haalde er iets uit. Hij liep terug naar Cres en hield het voor zich uit. “It’s a curved dagger, from the north,” begon hij, terwijl hij het kleine wapen langzaam uit diens schede haalde. Het zilveren staal van het blad schitterde in het zonlicht. “See, the grip’s made out of the bone of a direwolf,” vertelde hij, terwijl hij de ivoren onderkant aan haar liet zien. Het had hem dan ook redelijk wat gekost. Vervolgens schoof hij het weer terug in de schede. “Now, you got to promise me to be very, very careful with this.” Het was geen speelgoed, en daarom was het waarschijnlijk een slecht idee om het ding überhaupt aan een kind te geven.

avatar
Member
Real name : Daan
Aantal berichten : 29
IC posts : 21

Character sheet
Age: 11 years
Occupation: Daughter of the lord
Residence : Brightwater Keep
Profiel bekijken

Re: Turning Tides

op do okt 19, 2017 12:18 pm
a bruise is a lesson and
each lesson makes us better
Ongeduldig was ze op het schip gesprongen zodra hij had laten vallen dat hij iets voor haar mee had genomen uit het noorden. Crescent was een kind wat alles van de wereld kon krijgen van haar moeder, maar in plaats daarvan koos ze voor afgedankte kleding en was ze door het dolle heen omdat haar vader iets voor haar had meegenomen.

Toen hij de deur naar zijn kamer opende schoot ze onder zijn arm door naar binnen en keek ze nieuwsgierig rond. Het was alweer een tijd geleden dat ze hier binnen was geweest, de grote ronde tafel stond er nog altijd en ze zag ook dat er een kaart op lag uitgespreid. Ergens trok die haar aandacht wel, maar toen haar vader weer begon met praten richtte ze haar grote ogen daar weer op. Crescent keek naar het voorwerp dat hij naar haar uitstak. "A curved dagger.." fluisterde ze zachtjes terwijl haar ogen naar hem schoten, van haar moeder mocht ze niet eens de messen in de keuken aanraken. Het was prachtig. Het zonlicht liet het zilveren blad glinsteren en het handvat was gemaakt van het bot van een direwolf. Monsters uit het hoge noorden waar ze alleen in verhalen over had gehoord.

"I promise I promise!" zei ze direct toen hij het wapen weer terug stak in de schede. "I know with which end I need to stab them!" zei ze enthousiast terwijl ze haar vader met haar grote, overduidelijk blije, ogen aankeek. Met haar kleine handjes nam ze het wapen voorzichtig van hem aan, om het vervolgens stevig vast te houden. Die was van haar nu, en ze ging het niet laten gebeuren dat hij zich weer zou bedenken en het terug zou nemen om het ergens achter te houden voor als hij ouder was. "See, now I'm ready to come with you!" Het was duidelijk dat ze niet langer in Brightwater Keep wilde blijven. Ze wilde mee met haar vader en zijn crew, liever dan wat dan ook.
notes: none




we can sail away tonight

on a sea of pure moonlight

we can navigate the stars

bring us back home
avatar
Member
Real name : Demi
Aantal berichten : 758
IC posts : 559

Character sheet
Age: 38
Occupation: Lord of Isla de Juegas
Residence : Isla de Juegas
Profiel bekijken

Re: Turning Tides

op vr okt 20, 2017 12:20 am




















Violent delights have violent ends

Er was iets natuurlijks aan Cres op het dek van een schip, alsof ze er net zo hard bij hoorde als de grote mast zelf. Hij kon de grijns dan ook niet van zijn gezicht vegen toen ze als een dolle over de houten planken liep, zo met hem mee naar de hut van de kapitein. Nog steeds gekleed in haar veel te lange mantel en de veel te grote helm. Asher had de deuren achter zich dicht gesloten. Hij had geen zin in een of ander idioot bemanningslid dat hem op dit moment zou komen verstoren met de meest triviale zaken. Daar was Rhys nu voor.

Toen hij haar het cadeau liet zien, kwam er even niet meer dan een fluistering uit het jonge meisje. Ze was onder de indruk, en ergens was Asher opgelucht om het feit dat ze het mooi vond. Nu was het probleem dat ze er sowieso mee rond ging lopen, tot grote afschuw van haar moeder. Dat was wel iets waar hij later mee zou dealen. Of niet. Het liefst ging hij haar gewoon volledig uit de weg, maar dat ging allemaal nogal lastig gezien ze in hetzelfde huis woonden. Gelukkig was er tenminste nog iets goeds uit hun huwelijk voortgekomen. Hij glimlachte nadat hij gebood dat ze voorzichtig was met haar nieuwe dolk en ze er ongeveer 0.2 seconden over deed om het hem te beloven. De dolk leek ineens stukken groter toen hij het overdroeg naar haar veel kleinere handen. Hij grinnikte toen ze hem luid en duidelijk liet weten met welk eind ze ‘hen’ moest steken. “And promise me not to stab your mother, will you?” Hij aaide haar even over haar hoofd. Toen ze zei dat ze er nu klaar voor was om met hem mee te gaan, keek hij haar even bedenkelijk aan. Hij was het zowaar aan het overwegen. Vervolgens keek hij haar rechtstreeks aan. “I'm going to sail to Isla de Juegas in a couple of days, right?” begon hij toen, een hint van twijfel in zijn stem. “Me and the crew, we're gonna stay there for a while. But when we'll sail off again, we'll pass Brightwater Keep. And I'll take you with me.” Hij legde zijn handen op haar bovenarmen. “But you can't tell your mother, right?” Zypha was niet dom, zeker niet, en zodra ze ook maar door had wat hij van plan was, zou ze hoe dan ook roet in het eten willen gooien. Met goede reden, een schip was geen veilige plek voor een meisje van elf. Maar Asher was nou eenmaal geen verstandig man. Zypha, daarentegen.
 

avatar
Member
Real name : Daan
Aantal berichten : 29
IC posts : 21

Character sheet
Age: 11 years
Occupation: Daughter of the lord
Residence : Brightwater Keep
Profiel bekijken

Re: Turning Tides

op wo nov 01, 2017 11:50 am
a bruise is a lesson and
each lesson makes us better
Het leek even alsof er een lichtelijk teleurgestelde blik in haar ogen kwam toen ze hem moest beloven om haar moeder er niet mee te steken. “Fine, fine, I promise.” Ook weer iets wat eigenlijk veel te snel gezegd was om echt te kunnen geloven. Het was niet dat ze haar moeder dood wilde hebben, maar ze had toch iemand nodig om op te oefenen? En ergens, heel diep van binnen, wist ze ook wel dat ze dat nooit zou doen. Maar dat hoefde haar vader niet te weten, immers had ze het gevoel dat ze zich groot moest houden in zijn buurt. Dan was er een grotere kans dat hij haar eens mee zou nemen. Weg uit Brightwater Keep wat ondertussen haar neus uit kwam.  

Crescent’s ogen werden nog een beetje groter toen hij begon te praten. Binnenkort zou hij weer weggaan, naar Isla de Juegas. Haar schouders zakte al snel weer een beetje naar beneden, de kans was groot dat ze hem pas over een paar maanden weer zou zien. En elke keer als hij wegging was het nog maar de vraag of hij ooit terugkwam. Haar moeder leek zich nooit grote zorgen te maken daarover, Crescent des te meer. Ze stond dan ook op het punt om er tegenin te gaan, maar toen hij verder praatte verzachtte haar blik een beetje. Hij zou terugkomen voor haar, en haar meenemen. Ze voelde zijn sterke armen op haar bovenarmen, terwijl ze hem met een enthousiaste blik aankeek. Hevig begon ze te knikken, iets wat geloofwaardiger overkwam dan de twee beloftes die ze eerder had gemaakt. “Why don’t you take me to Isla de Juegas too?” vroeg ze toen, niet genoeg nemende met het feit dat ze überhaupt mee mocht op zijn volgende reis.
notes: none




we can sail away tonight

on a sea of pure moonlight

we can navigate the stars

bring us back home
avatar
Member
Real name : Demi
Aantal berichten : 758
IC posts : 559

Character sheet
Age: 38
Occupation: Lord of Isla de Juegas
Residence : Isla de Juegas
Profiel bekijken

Re: Turning Tides

op wo nov 01, 2017 9:53 pm



Violent delights have violent ends

Wederom kwam de belofte er iets te snel uit om echt gemeend te kunnen zijn, maar het was niet echt zijn grootste zorg. Die titel was al verleend aan de furieuze Zypha die thuis op hem stond te wachten. Niet dat het niet terecht was, want dat was het wel. Vooral deze keer. Alsnog keek hij er niet echt naar uit om haar te zien. Vreemd genoeg, want ooit waren ze toch een soort van gelukkig met elkaar geweest. Even dacht hij aan Lady Freyja, wiens ouders aan elkaar uitgehuwelijkt waren en uiteindelijk toch liefde in elkaar hadden kunnen vinden. Asher was nooit verliefd geweest op Zypha, al had hij wel op een bepaalde manier van haar gehouden, maar daar leek nu nog maar weinig van over te zijn. Het precieze moment waarop alles misging, kon hij niet echt aanwijzen. Hij wist alleen dat het niet altijd zo was geweest.

Tegen beter weten in, vertelde hij haar dat hij haar mee zou nemen nadat hij weer terug was gekomen. Een verschrikkelijk stom idee, maar dat was hij ook. Of Cres het er zelf nou mee eens was of niet, ze was beter af bij haar moeder. De vrouw die haar belangen op de eerste plek zette. Die verantwoordelijkheid nam voor wat er met haar dochter gebeurde. De vrouw die haar voorzag van iedere behoefte en er alsnog niet om gewaardeerd werd. Het was Zypha die altijd op haar gelet had, die ervoor had gezorgd dat ze leerde lezen en schrijven. Ondertussen was Asher alleen maar weg, al had hij het liever ook anders gewild. Ze vroeg waarom ze niet meteen mee mocht naar Isla de Juegas, waarop hij het antwoord al iets te snel klaar had staan. “It’s not safe for you.” Want dat was het ook zeer zeker niet, maar dat was niet de hoofdzakelijke reden dat hij haar niet mee wilde nemen. “You wouldn’t like it there, anyway.” Simpel gezegd, hij wilde niet dat ze van Sierra zou weten.

avatar
Member
Real name : Daan
Aantal berichten : 29
IC posts : 21

Character sheet
Age: 11 years
Occupation: Daughter of the lord
Residence : Brightwater Keep
Profiel bekijken

Re: Turning Tides

op di dec 12, 2017 11:00 pm
a bruise is a lesson and
each lesson makes us better
“Why is it not safe? I’m the daughter of their Lord, they wouldn’t hurt me.” Het was enorm naïef van haar om op deze manier te denken, maar wat verwachte je anders van een elfjarige. Ze had nog geen weet van de wereld en de gruwelen die zich er soms in voordeden. Dat het bepaalde mensen helemaal niets uit zou maken dat ze het dochtertje van de Lord was, kwam niet eens in haar op. “And you don’t know that!” zei ze verontwaardigd toen hij haar vertelde dat ze het er toch niet leuk zou vinden. Kort klemde het kind haar kaken op elkaar, duidelijk niet helemaal tevreden gesteld met de hele situatie. Dat was eigenlijk niet helemaal eerlijk, gezien haar vader haar zojuist beloofd had dat ze wel mee mocht met zijn volgende reis.

“Are you coming home for diner tonight?” vroeg ze uit het niets terwijl ze haar vader opnieuw met die onschuldige, grote ogen van haar aankeek. Ze zou het niet toegeven, maar ze mistte het gevoel van een echte familie hebben toch wel een beetje. Het feit dat haar vader nooit thuis was, dat ze het hele jaar opgescheept zat met haar moeder behalve die paar zeldzame dagen dat haar vader op kwam dagen. Natuurlijk wist ze wel waarom zij en haar moeder in Brightwater Keep woonde, en niet in Isla de Juegas. Hoe vaak had ze wel niet bovenaan de trap staan luisteren wanneer haar vader in de late avonduren thuiskwam – op die zeldzame dagen dat hij in Brightwater Keep was. De stemverheffingen, het gerinkel van flessen die uit elkaar spatte tegen de muur. Nee, een geweldige jeugd had ze niet bepaald achter de rug. En toch wist ze zichzelf weer elke dag in die enthousiaste houding te krijgen. Met haar achterlijke helm op, met haar net iets te grote voortanden, met haar belachelijke kleding, met haar grote ogen en haar onschuldige blik. Afwachtend keek ze haar vader aan, haar blik een tikkeltje serieuzer dan net. Ze hoopte van wel. Dan zou hij misschien eens thuis blijven, meer tijd met haar doorbrengen. Dan was er misschien een kans dat ze vannacht niet gewekt werd door het gebruikelijke geschreeuw en geruzie wanneer haar beide ouders thuis waren.
notes: none




we can sail away tonight

on a sea of pure moonlight

we can navigate the stars

bring us back home
avatar
Member
Real name : Demi
Aantal berichten : 758
IC posts : 559

Character sheet
Age: 38
Occupation: Lord of Isla de Juegas
Residence : Isla de Juegas
Profiel bekijken

Re: Turning Tides

op wo dec 13, 2017 12:47 am



Violent delights have violent ends

Wat ze vervolgens zei, deed hem alleen nog maar meer realiseren dat ze niet op Isla de Juegas thuishoorde. Het feit dat ze zijn dochter was, maakte het alleen nog maar minder veilig voor haar om op het eiland te zijn. Iedere persoon die hem iets aan wilde doen, die iets van hem zou willen, zou haar als de ideale manier zien om hem te raken. Het feit dat ze veilig dacht te zijn, herinnerde hem eraan hoe jong ze nog was. Hoe naïef. Vervolgens liet ze hem weten dat hij niet wist of ze het daar naar haar zin zou hebben. In haar hoofd moest alles dan ook stukken beter zijn dan gevangen zitten in Brightwater Keep. “Listen,” zuchtte hij, “there are bad men out there. And some of them want what I have and will stop at nothing to get it. I'm not gonna put you in harm's way because you're bored here.” Zijn stem klonk serieuzer dan gewoonlijk. Hij wilde er niet aan denken wat ze haar aan zouden doen.

Toen ze vroeg of hij vanavond thuis zou eten, leek zijn maag zich om te draaien. Liever niet, natuurlijk, al kon hij het nu moeilijk vermijden. Het zou sowieso enige argwaan wekken als hij Brightwater Keep bezocht zonder ook maar een stap in zijn eigen huis te zetten. Direct knikte hij. “Yeah,” zei hij meteen, wetend dat hij met dat woord alleen maar onheil over zichzelf afriep. “Yeah, definitely.” Hij kon het zich al helemaal inbeelden, de verwijtende blik die Zypha op hem zou werpen zodra hij binnenstapte. Vervolgens zouden ze doen alsof alles oké was. Een ziekelijk toneelstukje voor Cres. Zodra ze naar boven ging, brandde de hel meestal los. Tegen die tijd hoopte Asher er alweer vandoor te zijn. “Maybe we can take a walk first or something,” suggereerde hij vervolgens. Het was wel duidelijk dat hij enigszins wanhopig werd. Hij probeerde het maar zo lang mogelijk uit te stellen. Hoe minder tijd hij thuis moest spenderen, hoe beter.

[/b]
avatar
Member
Real name : Daan
Aantal berichten : 29
IC posts : 21

Character sheet
Age: 11 years
Occupation: Daughter of the lord
Residence : Brightwater Keep
Profiel bekijken

Re: Turning Tides

op vr feb 02, 2018 12:21 am
a bruise is a lesson and
each lesson makes us better
De serieuze stem waarmee haar vader begon te praten stond haar niet aan. Ze wilde met hem mee naar Isla de Juegas, een plaats die in haar hoofd vele malen beter was dan Brightwater Keep. Ze wilde de jungles van het eiland zien, ze wilde de villa zien waarin haar vader woonde, ze wilde het eiland kennen waar haar vader de Lord van was. Dat het echter alles behalve een eiland was voor een klein kind, wist ze natuurlijk niet. Hoe volwassen ze soms over kon komen, ze bleef een kind van elf met een verheerlijking in haar hoofd van een plaats die alles behalve heerlijk was. Haar vader probeerde aan haar duidelijk te maken dat er slechte mensen waren daar, dat sommige van hen er alles aan zouden doen om te krijgen wat hij had. Hij ging haar niet in gevaar brengen, puur en alleen omdat deze stad na elf jaar haar neus zowat uitkwam. Vrijwel meteen verscheen er een teleurgestelde blik in haar ogen en liet ze haar schouders een beetje hangen. De helm zakte iets over haar ogen heen en snel drukte ze deze weer omhoog. Ergens wilde ze verder in discussie gaan, hem ervan verzekeren dat ze die slechte mannen heus wel aankon. Zeker nu ze dit prachtige wapen van hem had gekregen. Maar ze deed het niet, omdat ze wist dat haar vader moe moest wezen van de reis. Ze wilde hem niet boos maken in de korte periode dat ze kon genieten van zijn aanwezigheid. Zeuren zou ze wel weer doen wanneer hij vertrokken was, dan zou ze haar moeder bestoken met vragen waarom ze niet naar het eiland mocht. Om waarschijnlijk hetzelfde antwoord te krijgen, maar dan misschien op een wat andere toon.

Ze vroeg hem of hij vanavond thuis kwam eten. Met grote, afwachtende ogen keek ze hem aan. Lang hoefde ze echter niet te wachten, want hij knikte al direct. Haar mondhoeken trokken een beetje omhoog, om te laten zien dat ze tevreden was met het antwoord wat ze had gekregen. Hij suggereerde nog wel dat ze misschien eerst een wandeling konden maken, iets waar ze ook geen nee op zou zeggen. “Sure! Where do you wanna go?” vroeg ze hem opgewekt. Om het feit dat ze niet mee mocht naar Isla de Juegas maakte ze zich op dit moment al geen zorgen meer. Wat tijd met haar vader doorbrengen was immers niet iets wat ze elke dag deed. Ondertussen had ze het mes zorgvuldig weggestopt, niemand zou weten dat het elfjarige meisje met een mes uit Falkreath op zak rondwandelde. Ze was goed in het verbergen van dingen, iets wat liet zien dat ze het al vaker had gedaan. Ondertussen was ze alweer naar de deur gedrenteld, de houten planken van het schip voelde als thuis onder haar voeten. Ze zou willen dat ze er langer kon blijven, maar wist dat het niet zo mocht wezen.
notes: none




we can sail away tonight

on a sea of pure moonlight

we can navigate the stars

bring us back home
avatar
Member
Real name : Demi
Aantal berichten : 758
IC posts : 559

Character sheet
Age: 38
Occupation: Lord of Isla de Juegas
Residence : Isla de Juegas
Profiel bekijken

Re: Turning Tides

op di feb 06, 2018 6:32 pm



Violent delights have violent ends

Het was ongewoon voor hem om Cres op zo’n serieuze toon aan te spreken. Normaal liet hij dat soort dingen aan Zypha over, al was die daar ook niet bepaald tevreden mee. Over de jaren had het ervoor gezorgd dat Cres een redelijke hekel aan haar moeder had gekregen. Het was immers altijd Zypha die haar dingen moest verbieden, die haar op strenge toen moest toespreken als ze iets fout had gedaan. Asher daarentegen liet haar zo’n beetje alles doen wat ze wilde, want het was niet alsof hij ooit nee tegen haar zou kunnen zeggen. Toch lag dit anders. Isla de Juegas was geen plek voor kinderen en hij zou zichzelf iets aan doen als er door zijn toedoen iets met Cres zou gebeuren. Of ze het nou leuk vond of niet, ze was hier veilig. De teleurgestelde blik die in haar ogen verscheen, deden zijn maag even omdraaien. Ergens had hij meteen de neiging om toch weer ja te zeggen. Die neiging verdween echter al snel weer toen hij zich bedacht hoe Zypha wel niet zou reageren als Cres vanmiddag vrolijk naar binnen zou wandelen met het bericht dat ze mee zou gaan naar het eiland.

Alles leek weer goed te zijn zodra hij bevestigde dat hij thuis kwam eten. Onbewust begon hij al meteen allerlei excuses te verzinnen waardoor hij er alsnog niet bij zou kunnen zijn, maar zelfs hij wist dat hij dat Cres niet aan zou kunnen doen. Hij was er al bijna nooit, om ook vanavond niet te komen, was gewoonweg wreed. Opgetogen vroeg Cres waar hij heen wilde, waarop hij even zijn schouders ophaalde. Ver hier vandaan, het liefst. “We could walk the docks, go through the city centre and then back home?” suggereerde hij. Met een beetje geluk liep hij iemand van de crew tegen het lijf die hem nodig zou hebben en dan had hij meteen een excuus om vanavond niet te komen opdagen. Nee, nee, dat kon hij niet maken. Cres liep ondertussen al naar de deur, klaar om te vertrekken. Asher volgde haar met een nerveuze zucht.  

Vorige onderwerpTerug naar bovenVolgende onderwerp
Permissies van dit forum:
Je mag geen reacties plaatsen in dit subforum