welcome
Fallen Skies is een 'high fantasy Textbased-RPG' die zich afspeelt in een mytische wereld vol wonderlijke wezens, monsters en magie. Het land verdeeld onder zes koningkrijken is altijd bewegend en beïnvloedbaar. Het kan zomaar zijn dat jij de held wordt van het gehele land of misschien zelfs de grootste terreur die Fallen Skies ooit meegemaakt heeft. Alles is mogelijk in deze gevaarlijk mooie wereld. En niets is gek genoeg.
map
season
Lente neemt haar intrek. In deze tijden wordt niet alleen het weer vele malen beter, maar ook zijn er meer en meer jonge dieren buiten te vinden. Perfect als je op zoek bent naar een huisdier of.. duistere gedachten hebt.
current event
Door de plotse hitte over het gehele land beginnen de ijslagen in het hoge noorden te smelten. Waardoor vervolgens meerdere rivieren overstromen wat meer als genoeg problemen met zich mee kan brengen voor de gewone man.
staff
List of the current city rulers: click here
Account switch
Gebruikersnaam


Wachtwoord

donation
©2017 Fallen Skies staat onder leiding van het team en wordt ondersteund door Actieforum. Om Fallen Skies reclamevrij en optimaal bespeelbaar te houden is er een mogelijkheid om via Paypal te doneren. Alle donaties worden teruggestoken in het forum en het is niet verplicht om te doneren.
Deel
Vorige onderwerpGa naar benedenVolgende onderwerp
avatar
Member
Real name : Esmee
Aantal berichten : 19
IC posts : 7

Character sheet
Age: 13
Occupation: Traveler
Residence : Mothers Heart
Profiel bekijken

Wish I could forget

op zo okt 01, 2017 1:19 am


[Rhoynar, ten noorden van Brightwater Keep]

Een paar dagen geleden had ze Brightwater keep bezocht, en hoewel de havens haar zeer hadden bevallen had ze tenslotte besloten de stad weer te verlaten. Binnen de muren van een stad was je vaak geneigd je veilig te voelen, maar dronken piraten waren alles behalve geschikt voor haar. Meestal vonden ze haar nog net iets te jong om lastig te vallen, maar ze wilde het er niet op wagen. En dus bevond ze zich nu niet zo gek ver weg van Brightwater Keep, en was onder een boom vlakbij de zee gaan zitten. Het was een mooie zonnige dag, en het water was kalm. Haar merrie stond een paar meter verderop rustig te grazen, en kauwde bedachtzaam op enkele plukken gras. Laurie bond haar haren in een staart, en staarde even naar haar handen. Zou ze het nog kunnen? Ze had het al ruim 3 jaar niet meer gebruikt, en dat was voor een reden. Maar ze kon het niet voor altijd blijven verstoppen, het was een deel van haar. Nerveus hield ze haar rechterhand voor zich, en probeerde zich te herinneren hoe het überhaupt moest. Een geconcentreerde frons verscheen op haar gezichtje,  maar hoe hard ze het ook probeerde, er gebeurde niets. Met een diepe zucht liet ze haar hand weer in haar schoot vallen. Misschien was het beter zo.

[Open]



avatar
Member
Real name : Linn
Aantal berichten : 222
IC posts : 95

Character sheet
Age: 22 // immortal
Occupation: Beast Keeper
Residence : Navarre
Profiel bekijken

Re: Wish I could forget

op zo okt 01, 2017 11:54 am
You think you can defeat me?
Desondanks dat de man een thuis had ergens in de bossen van Navarre, waar meerdere dieren iedere dag weer op hem wachtten voor zijn terugkeer, was hij wel eens vaker ergens anders te vinden dan daar. Hij ging vaak op reis, gewoonweg om de wereld te zien, zijn krachten meer onder controle te krijgen en gewoon.. mensen te leren kennen. Wellicht zou hij er ooit wel aan wennen, aan al die gevoelens die hij dertig keer meer voelde dan een normaal mens, aan het feit dat hij alles hoorde, zelfs de ademhaling en de hartslag van een persoon. Hij was nu ondertussen al vier jaar een vampier, gecombineerd met zijn summoning krachten, maakte dat hem een gevaarlijk persoon. En dat wist de man overduidelijk, want hij had een air van goddelijkheid over zich heen. Hij was dan ook niet bepaald loyaal aan een god, nee, erger nog; hij zag zichzelf als een. Dat was ook de reden waarom hij zich had vernoemd naar een oude zonnengod, genaamd Helios. Een god die al eeuwen geleden niet meer aanbeden werd, desondanks dat men vroeger had gezegd dat deze god, iedere dag de zon met zich meedroeg, zodat de mensen op deze wereld daglicht zouden ervaren. De man keek even omhoog naar de zon. Fabeltjes, dat wist hij. Er waren geen goden, daar was hij van overtuigd.

Het zachte gehinnik van een paard zorgde ervoor dat de man zijn passen staakte. Zijn donkerbruine ogen gleden over het gebied heen en in de verte zag hij daar een merrie. Alleen. Grazend. Hmn, als er paarden waren, dan waren er meestal ook mensen - dat was zijn redenering, dan wel. De man stapte op het paard af, dat eerst van hem afschrok, maar uiteindelijk toch stil bleef staan. Ja, een tam paard, dat zeker. Hij had ervaring met paarden en hoe je deze het beste kon behandelen en desondanks dat menig persoon schrok van zijn vrij bleke huidskleur en de enorme, rode wallen onder zijn ogen en zijn warrige haar, leken dieren niet te judgen. Hij hield zijn hand wat naar voren en liet het dier eraan snuffelen, waarna hij met een zachte beweging over zijn hoofd aaide. En toen hoorde hij de klap. Wellicht een zachte klap, van een hand die ergens op terecht kwam. Zijn hoofd kantelde zich wat naar links, waar hij een meisje zag zitten dat zojuist in enorme frustratie haar hand op haar schoot terug had laten vallen. Hmn, interesting. De man stapte op haar af, maakte zijn aanwezigheid bekend door duidelijk op een takje te stappen, dat luid kraakte. Een scheve glimlach vormde zich rond zijn lippen. "What is a girl like you doing here all on her own?" Hij stapte dichterbij, maar bleef op een aanvaardbare afstand van het meisje stilstaan. "I see something frustrates you, mind telling me what it is? I might be able to help you?"
think again.
avatar
Member
Real name : Esmee
Aantal berichten : 19
IC posts : 7

Character sheet
Age: 13
Occupation: Traveler
Residence : Mothers Heart
Profiel bekijken

Re: Wish I could forget

op zo okt 01, 2017 12:23 pm


Alle spieren in haar tengere lichaam spanden zich aan toen een takje vlakbij haar kraakte. Haar hoofd schoot omhoog en ze zag een vrij apart figuur staan. Een man met een bijna witte huid en grote rode wallen, niet de meest betrouwbare persoon die ze kon tegenkomen waarschijnlijk. Toch bleef ze zitten, als hij iets kwaads in de zin had dan zou ze zich toch niet kunnen verweren. "What is a girl like you doing here all on her own?" de man stapte met een soort glimlach op haar af en ze staarde hem ietwat wantrouwig aan. "I see something frustrates you, mind telling me what it is? I might be able to help you?" ze haalde opgelucht adem toen hij uiteindelijk op een redelijke afstand bleef staan, dat nam alleen niet weg dat hij nog steeds gevaarlijk kon zijn. "I travel around." zei ze kort. Het legde niet uit waarom ze alleen was,  maar in principe ging het hem niks aan. Het was een persoonlijke kwestie. "But why should I tell you what frustrates me? I don't even know your name, sir." hetgeen dat ze absoluut niet wilde was de man boos maken, want dan was ze er waarschijnlijk geweest. Dus bleef ze wel beleefd. Ze probeerde haar angst wel te verbergen, zwak lijken was ook niet goed.


avatar
Member
Real name : Linn
Aantal berichten : 222
IC posts : 95

Character sheet
Age: 22 // immortal
Occupation: Beast Keeper
Residence : Navarre
Profiel bekijken

Re: Wish I could forget

op zo okt 01, 2017 1:48 pm
You think you can defeat me?
Ze reisde rond. Een van zijn mondhoeken gleden iets omhoog, waarna hij kort met zijn hoofd schudde. "Everyone travels from time to time," sprak hij. Nee, dat was een slap excuus. Dit meisje was nog maar een kind, wat deed ze in dit gebied? Hij liet zijn donkerbruine ogen kort op haar merrie vallen. "That's a nice horse you have there, got it from your parents?" Vroeg hij dan maar. Had ze ouders? En waarom waren ze niet hier? Hij sloeg zijn armen wat over elkaar en besloot te leunen tegen de boom waar hij dichtbij stond, zijn kijkers weer op het meisje richtend. Ze zat nog steeds tegen de boom waar hij haar had aangetroffen, maar het leek erop dat ieder spiertje in haar lichaam zich bijeen had getrokken toen hij zijn aanwezigheid kenbaar had gemaakt. Ze zag er gespannen uit. Hij kon haar geen ongelijk geven, hij zag er nou eenmaal ook niet uit als iemand die je kon vertrouwen. Nee, hij was eigenlijk ook niet iemand die je kon vertrouwen.

Bij haar volgende woorden knikte hij, waarna hij recht ging staan en een elegante, bijna spottende, buiging maakte. "My name is Helios, it's my pleasure to meet you, my lady." Ook al was ze waarschijnlijk niet officieel Lady, hij benoemde haar wel bij die titel. Dat vond hij zelf fijner, je wist maar nooit wanneer je tegen een kind van een of andere hoge pief stond te praten. "And why not? Would it hurt you to tell me?" Hij haalde een wenkbrauw lichtelijk op. Het was niet alsof ze dood zou gaan, zou ze het hem vertellen, right?
think again.
avatar
Member
Real name : Esmee
Aantal berichten : 19
IC posts : 7

Character sheet
Age: 13
Occupation: Traveler
Residence : Mothers Heart
Profiel bekijken

Re: Wish I could forget

op ma okt 02, 2017 2:43 pm


Ze zuchtte zacht toen hij zei dat iedereen wel eens rondreisde. Nu ja, dat was ook zo, maar de meeste mensen hadden ergens wel een thuisbasis. Zij had die van haar lange tijd geleden verlaten, en was daar slechts een keer nog geweest daarna. "That's a nice horse you have there, got it from your parents?" De man leunde tegen een boom, en bekeek haar van een afstandje. Ze kreeg er haast de kriebels van, zich afvragend wat hij nou uiteindelijk van haar wilde. Een praatje maken? Dat leek haar onlogisch als je keek naar hoe hij eruit zag. Maar wat ze nog het ergste vond was dat hij begon over haar ouders, het meest pijnlijke onderwerp voor haar waar je haar naar kon vragen. Ze gaf niet direct antwoord, want ze wilde nog steeds eerst zijn naam weten. Niet dat ze er veel mee zou kunnen doen, wat moest ze met zijn naam als hij haar iets aan ging doen? Het voelde gewoon iets prettiger om met iemand te praten waarvan je de naam wel kende. Hij stelde zich voor als Helios, ze vond het een aparte naam maar het paste op de een of andere manier wel bij hem. Het was in ieder geval geen gebruikelijke naam, en hij was ook niet heel normaal. "And why not? Would it hurt you to tell me?" Ging hij verder. Ze zuchtte nogmaals en ging rechter overeind zitten. "My name is Laurie. My parents are dead so yes, I am all alone." Hopelijk vroeg hij niet verder over hoe haar ouders dood waren gegaan, ze wilde niet nog eens liegen. "I don't know, depends on whether you're going to hurt me or not." Zei ze vervolgens, de situatie logisch inschattend. Aan de andere kant maakte het ook niks meer uit als ze het wel vertelde en hij haar alsnog pijn zou doen.


avatar
Member
Real name : Linn
Aantal berichten : 222
IC posts : 95

Character sheet
Age: 22 // immortal
Occupation: Beast Keeper
Residence : Navarre
Profiel bekijken

Re: Wish I could forget

op ma okt 02, 2017 7:59 pm
You think you can defeat me?
Koeltjes leunde de lange, donkerharige man tegen de boom aan, terwijl zijn donkere kijkers op het meisje gericht bleven. Menig persoon voelde zich meestal wel ongemakkelijk in zijn bijzijn; hij had nou niet bepaald de houding of het uiterlijk ervoor om vertrouwen te wekken bij anderen. Zijn bleke huid, die donkere ogen van hem en bovendien de rode wallen die onder zijn ogen sierden, waren nou niet bepaald een ding dat men vaak koppelde aan het woord vertrouwen. Nee, men wantrouwde hem eerder en dat was maar goed ook; hij viel immers niet te vertrouwen. Langzaam knipperde hij met zijn ogen toen het meisje meldde dat ze alleen was, dat haar ouders waren overleden. Oh, really? Hmn. How sad. De man knikte rustig en wachtte af tot hij haar volgende woorden hoorde. Dat hing er vanaf of hij haar pijn ging doen. Een lichte, schuine glimlach verscheen op zijn gezicht. Up to no good, dat zeker. Maar het was enkel schijn. Hij zou zich inhouden, zolang ze het niet te bont maakte.

"Depends.." sprak hij. "I currently don't have any valid reasons to hurt you." Hij sloeg zijn armen over elkaar en trok een wenkbrauw op. "I mean, are you rich? Do you have a royal family? I think not." Geen redenen om haar pijn te doen, dus. "And also, I don't see the point in hurting little girls." Hij haalde zijn schouders wat op. Een meisje had immers niet veel kracht in zich om terug te vechten, wat was het leuke daaraan? Hij had betere dingen te doen, al was de man er niet zeker van wat voor dingen hij moest doen. De afgelopen twee jaar had hij niet veel meer gedaan dan gewoon wat doelloos rondhangen. Misschien dat hij binnenkort iets spannends ging doen.. hij moest toch iets maken van zijn onsterfelijke leven.
think again.


EVEN THE DEVIL WAS ONCE AN ANGEL.
avatar
Member
Real name : Esmee
Aantal berichten : 19
IC posts : 7

Character sheet
Age: 13
Occupation: Traveler
Residence : Mothers Heart
Profiel bekijken

Re: Wish I could forget

op di okt 03, 2017 4:15 pm


Die rare glimlach van hem maakte dat ze zich nogal ongemakkelijk voelde. Ze wist niet goed wat ze ervan moest verwachten, want erg geruststellend was het al zeker niet. Helios beweerde dat hij geen redenen had om haar pijn te doen. Overigens hoefde dat niet te betekenen dat hij haar ook daadwerkelijk geen pijn zou doen, sommige mensen deden anderen pijn for the fun of it. "I mean, are you rich? Do you have a royal family? I think not." Zag ze er dan zo verwaarloosd uit? Maar ja, rijk was ze inderdaad niet. Op dit moment bezat ze slechts enkele munten waar ze af en toe net wat te eten van kon kopen. In principe had ze haar magie kunnen gebruiken voor fruit en groente, maar dat had ze niet gedaan. "And also, I don't see the point in hurting little girls." Zei hij toen, zijn schouders ophalend. Laurie fronste, en ging tergend langzaam staan terwijl ze nadacht over zijn woorden. Als hij eens wist wat ze gedaan had... zo onschuldig was ze niet. Hoewel hij waarschijnlijk ergere dingen had gedaan in zijn leven. "I'm not little." Zei ze uiteindelijk maar, al was hij uiteraard een stuk langer en ouder dan haar. Toch voelde ze zich niet klein, in vergelijking tot leeftijdsgenootjes kon zij al veel beter voor zichzelf zorgen. Maar ja, ze moest wel. "Do you want anything from me?"


avatar
Member
Real name : Linn
Aantal berichten : 222
IC posts : 95

Character sheet
Age: 22 // immortal
Occupation: Beast Keeper
Residence : Navarre
Profiel bekijken

Re: Wish I could forget

op wo nov 01, 2017 10:24 pm
You think you can defeat me?
Langzaam maar zeker stond het meisje dan uiteindelijk op. Hij kon opmerken dat ze zich niet helemaal op haar gemak voelde, maar hij gaf haar ook geen ongelijk. Hij zou zich in haar geval ook niet op zijn gemak hebben gevoeld, maar gelukkig hoefde hij nooit in haar schoenen te staan - althans, niet meer, in zijn ogen dan. Hij wachtte haar antwoord geduldig af en toen ze reageerde, verliet een lach kort zijn mond. Of althans, een excuus voor een lach, want echt vrolijk lachend klonk het nou ook weer niet. "That's so cute." Reageerde hij dan maar. In zijn ogen was ze klein, nog zo jong. "Shouldn't you be with your parents, or something?" Sprak hij rustig, om nog meer te tonen dat ze nog maar klein was. Nog maar een klein meisje dat eigenlijk niet door Rhoynar moest stappen, zo in haar eentje.

"Do I need to have a reason to talk to you?" Hij fronste. "I'm just being friendly." Hij keek beledigd. "Was just showing my concern about your .. well-being." Hij wilde duidelijk nog heel graag weten wat haar zo had gefrustreerd. Een dingetje van hem, om de dingen uit mensen te halen die ze niet graag vertelden; dat was leuk en bovendien had hij toch alle tijd. Hij was immers immortal, tijd zou hem niet verouderen en hij zou niet sterven aan ouderdom. Dan kon hij er tenminste een leuke tijd van maken, niet waar?
think again.


EVEN THE DEVIL WAS ONCE AN ANGEL.
avatar
Member
Real name : Esmee
Aantal berichten : 19
IC posts : 7

Character sheet
Age: 13
Occupation: Traveler
Residence : Mothers Heart
Profiel bekijken

Re: Wish I could forget

op vr nov 03, 2017 5:51 pm


Ze kromp in elkaar toen hij weer iets over haar ouders zei. Ze kon prima voor zichzelf zorgen, ze had heus geen hulp nodig. Niet dat haar ouders überhaupt nog leefden. Ze slikte. "Do I need to have a reason to talk to you? I'm just being friendly." hij keek haar beledigd aan, en ze dacht even na over zijn woorden. Uhh, hallo, natuurlijk wel, je ging toch niet zonder reden een meisje lastig vallen? Nu ja, hij misschien wel. Of misschien was hij niet zo erg als ze dacht. "Was just showing my concern about your .. well-being." ging hij verder. Een frons verscheen op haar gezichtje, terwijl ze probeerde te bedenken waarom hem dat iets kon schelen. Tenzij hij eigenlijk heel lief was en echt bezorgd om haar was, maar dat betwijfelde ze. "There's nothing wrong with me." zei ze mompelend, al was dat duidelijk een leugen. Er was zoveel mis met haar, ze wist niet waar te beginnen. "I'm fine, I don't need any help." probeerde ze hem te overtuigen. Als hij haar al kon helpen, dan begreep ze nog niet waarom hij het zou doen. Het leek haar niet iemand die iedereen zomaar gratis ging helpen.


avatar
Member
Real name : Linn
Aantal berichten : 222
IC posts : 95

Character sheet
Age: 22 // immortal
Occupation: Beast Keeper
Residence : Navarre
Profiel bekijken

Re: Wish I could forget

op vr feb 02, 2018 1:19 pm
Helios
This was supposed to be MY game!
Hij was puur hier gekomen, omdat hij eigenlijk niet veel beters had te doen vandaag. Als vampier had hij genoeg tijd om te verslijten, heck, hij sliep niet eens zoals een normale persoon zou horen te slapen, waardoor hij nóg meer tijd had. Het was soms saai, om door Fallen Skies heen te trekken, zonder echt een doel te hebben. Zijn thuis daar was hij graag, maar echt lang kon hij er niet blijven. Hij kon nooit op één plek voor lang blijven, eigenlijk. Op de een of andere manier werd hij daar heel erg onrustig van.. en waar hij onrustig werd, daar gebeurden slechte dingen. Hele slechte dingen. En dat wilde hij liever voor nu nog vermijden. Al lukte hem dat maar weinig; sinds kort deed hij niets meer uit pure vriendelijkheid. Wellicht omdat zijn vriendelijkheid langzamerhand steeds meer weg werd gestopt. Steeds meer verdween, zelfs. Zijn donkere kijkers gleden van het meisje naar de omgeving om haar heen. Ze waren alleen. Op één paard na. Haar paard, probably. Hij vroeg zich nog steeds af hoe ze eraan was gekomen. Niet veel kinderen liepen rond met een paard. En degenen die rondliepen met een paard.. waren het helaas redelijk snel kwijt. Als kind zijnde kon je moeilijk zulke bezittingen bij je houden, wanneer een dief besloot het van je af te pakken.

De man kwam in beweging, maar in plaats van dat hij naar haar toe stapte, stapte hij op haar paard af. Het dier schrok even, maar hij suste het zacht tot rust. Het was nog steeds een wonder hoe de man zo goed kon omgaan met dieren, maar het was waarschijnlijk het feit dat hij thuis zo'n grote dierenboel had, dat hij er zulke ervaring mee had. Zacht liet hij zijn hand over de rug van de merrie glijden, haar bekijkend. "You must be really proud of a horse like her." Hij leek het onderwerp waarover ze aan het spreken waren compleet te negeren, maar niets meer daarvan was waar. Hij liet zijn ogen weer op het meisje vallen en trok een van zijn lippen omhoog. "Totally fine, huh? Why were you looking at the grass like it murdered your family, then?" De man was altijd al heel observerend geweest. Toen hij haar had zien zitten, had ze heel geconcentreerd naar het gras gestaard. En daarna heel gefrustreerd gereageerd toen niks gebeurde. Was het haar magie? Hmm, must be hard not to be able to control it. Maar ze was nog jong, geen reden om zo gefrustreerd te zijn, of wel soms? Ze had nog zo'n lang leven voor de boeg.. als ze geluk had of course.. en niet de verkeerde persoon tegen het lijf liep.

// AAAh sorry voor de latigheid! ;v; Hoop dat het nog steeds oké is om te posten <3


EVEN THE DEVIL WAS ONCE AN ANGEL.
Vorige onderwerpTerug naar bovenVolgende onderwerp
Permissies van dit forum:
Je mag geen reacties plaatsen in dit subforum