welcome
Fallen Skies is een 'high fantasy Textbased-RPG' die zich afspeelt in een mytische wereld vol wonderlijke wezens, monsters en magie. Het land verdeeld onder zes koningkrijken is altijd bewegend en beïnvloedbaar. Het kan zomaar zijn dat jij de held wordt van het gehele land of misschien zelfs de grootste terreur die Fallen Skies ooit meegemaakt heeft. Alles is mogelijk in deze gevaarlijk mooie wereld. En niets is gek genoeg.
map
season
De ondraaglijke hitte kan maar één ding betekenen. Zomer is in het land. En met regen dat over geheel Fallen Skies uitblijft ziet het er niet goed uit voor de boeren en minderbedeelden.
current event
Een onbekende ziekte teistert Fallen Skies. Niemand blijkt veilig te zijn voor de verwoestende dood die Queen Dacosta meegenomen lijkt te hebben. Is er een mogelijkheid om te overleven, of is iedereen ter dood veroordeeld?
staff
List of the current city rulers: click here
Account switch
Gebruikersnaam


Wachtwoord

credits
©2017 Fallen Skies staat onder leiding van het team en wordt ondersteund door Actieforum. Alle teksten, beelden, codes en plotlijnen zijn auteursrechtelijk beschermt door de desbetreffende eigenaar.

Deel
Vorige onderwerpGa naar benedenVolgende onderwerp
avatar
Member
Real name : Ro
Aantal berichten : 88
IC posts : 30

Character sheet
Age: 28 years
Occupation: Princess of Valyria
Residence : Archeon
Profiel bekijken

Up all night | &Helios

op ma okt 02, 2017 1:15 pm

Alysanne Laendaerys


Ietwat verveeld lag ze op haar bed, haar ogen gefixeerd op het witte plafond van haar kamer. Deze was gevuld met het beste interieur wat je maar kon vinden in Fallen Skies, ze was en bleef een prinses van Valyria. Iedere meubelmaker zou het een eer vinden om voor haar iets te maken, of voor het paleis in het algemeen. Haar kamer was redelijk groot, mede door de witte muren. Soms was het voor Alysanne nog steeds niet te bevatten dat ze eindelijk weer thuis was. Nadat ze zeven jaar in gevangenschap had gezeten. Ze wist nog steeds niet precies waar ze allemaal was geweest. Nooit was de locatie met haar gedeeld, vaak genoeg had ze weer moeten verhuizen. Fysiek hadden ze haar nooit pijn gedaan, maar mentaal was ze gebroken geweest. Ze had alle hoop opgegeven na een paar jaar, en verwachtte ook niet meer dat ze gered zou worden. Alysanne was niet langer het meisje geweest van vroeger toen ze terug gekeerd was, maar na een aantal jaar weer thuis te zijn begon ze eindelijk weer karaktertrekken van vroeger te vertonen.
Zuchtend stond ze op van haar bed en liep naar haar balkon. Een ding wat ze over had gehouden aan haar gijzeling was insomnia, die maar niet weg leek te gaan. Iedere keer als ze terug dacht aan de helse 7 jaar verdween haar moeheid als sneeuw voor de zon, en lag ze vervolgens uren wakker. Half leunend op de rand van haar balkon keek ze uit over de tuinen en de rest van het paleis, wat zacht verlicht werd door de maan en de sterren. Alysanne wist precies waar alles was en had niet meer licht nodig om te weten wat waar stond. Kort wierp ze een blik op haar kamer, en besloot toen dat slapen er toch niet meer inzat vannacht.

Ze was haar kamer uit geglipt, en wonder boven wonder had ze de bewakers weten te vermijden. Het laatste wat ze nu wilde was een bewaker die haar zou begeleiden op haar nachtwandeling. Het was redelijk koel, en terwijl ze door een afgelegen deur naar buiten ging bond ze haar ochtendjas goed vast. Haar jurk viel soepel en leek haar lichaam perfect te omhelzen. De wind speelde liefelijk met haar losse plukjes haar, die als maar uit haar knot leken te vallen.
Het voelde goed om buiten te zijn, de frisse lucht schudde haar wakker en gaf haar de rust die ze nodig had. Zonder dat ze het doorhad was Alysanne afgedwaald naar een afgelegen stuk van de tuinen. Dichtbij een vijver, waar er geen fakkels waren die het pad voor haar zouden verlichten. Kort stopte ze om haar omgeving te checken, te luisteren naar de geluiden die de nacht bracht. Toen ze een ritseling hoorde schoot haar hoofd gelijk die kant op, was ze gelijk alert. Een tijdje keek ze naar de bosjes en bomen aan haar rechterzijde, haar ogen leken ieder blaadje te checken voor een indringer.
Haar schouders ophalend liet ze haar achterdochtigheid varen, en hapte verschrikt naar adem toen er opeens iemand op het pad stond. De man stond dichtbij genoeg voor haar om hem te kunnen te bestuderen. De prinses zette enkele stappen naar achter, klaar om het op een rennen te zetten. "Wie ben je en wat doe je hier?" Sprak ze dringend, ietwat autoritair, tegen de figuur.

&Helios

Nightgown x Dress

thank you Sarah!


A mess of beautiful contradictions make her whole,

She wears fire for skin but a storm lives in her soul
avatar
Member
Real name : Linn
Aantal berichten : 222
IC posts : 95

Character sheet
Age: 22 // immortal
Occupation: Beast Keeper
Residence : Navarre
Profiel bekijken

Re: Up all night | &Helios

op za okt 07, 2017 3:24 pm
You think you can defeat me?
Het was wanneer de maan omhoog kwam en de sterren zichtbaar werden aan de duistere hemel, dat de man zich het meest op zijn gemak voelde. De nacht paste perfect bij hem, het zorgde ervoor dat hij in de schaduwen kon schuilen wanneer hij dat maar wilde en bovendien paste het zo goed als perfect bij de indruk die de man aan velen gaf. Hij was een met de duisternis. Van zijn liefdevolle, zachte ziel van vroeger was niet veel meer over, of die überhaupt nog in tact was, was een vraag waar zelfs de jongen geen antwoord op kon geven. De man had zich enkele dagen geleden begeven vanuit Navarre naar een andere stad. Een stad die vrij goed bekend was voor iedereen, aangezien hier de king en de queen leefden die heersten over heel Fallen Skies - of althans, dat werd zo gezegd, maar Helios geloofde er heilig in dat niemand echt kon heersen over zo'n groot gebied. Het zou enkel een kwestie van tijd zijn, voordat een van de andere steden van Fallen Skies in rebellie zou komen, zoiets was immers onvermijdelijk, vond de man. Nadat hij overdag wat had rondgelopen door de straten van Archeon, waarbij hij veelal werd nagekeken met grote, angstige ogen. Maar nu het nacht was, was de jongen naar een meer onbekendere plek toegestapt. Of nou ja, echt onbekend was het nou ook weer niet. Hij wist precies waar hij zich niet mocht begeven en waar wel, maar toch vond de jongen zichzelf altijd op plekken die wellicht verboden waren voor normale mensen zoals hem. Hij bevond zich in een tuin, maar niet zomaar een tuin. Het was de tuin van de royals die hier leefden, de king en queen van Fallen Skies, hun nakomelingen, familie en servants. Niet dat het hem boeide, er liep toch zo goed als niemand hier rond, op dit tijdstip van de dag.
Maar plots hoorde hij daar, op een pad ergens verderop, toch stappen van een persoon. Lichte stappen, waarvan de man aannam dat ze van een vrouwelijk iemand afkwamen. Hij haalde een wenkbrauw op, wat deed een vrouw op dit tijdstip nog buiten in de tuinen van het kasteel? Zijn nieuwsgierigheid was groot, waardoor hij een paadje naar rechts nam en nogmaals rechts het pad insloeg, voordat hij opeens oog in oog stond met de persoon. Een dame, dat zeker en de man herkende haar bijna direct. Hij herkende de meeste leden van de royal family. Een schuine glimlach verscheen op zijn gezicht bij het horen van haar vraag, die ze stelde op een autoritaire manier. Kort onderbrak de jongen het oogcontact met de vrouw, terwijl hij zijn ogen een beetje over de omgeving heen liet speuren. Het leek er op dat niemand in de buurt was, hmn, vreemd, had ze er niet aan gedacht bewakers mee te nemen? Dat was dom. "I'm just taking a walk.." Sprak hij, totaal onschuldig - not. "But I could ask you the same thing." Hij liet zijn donkerbruine ogen weer op haar vallen. "What is a lady like you doing in these gardens in the middle of the night? .. alone?" Hij zette een stap dichterbij. This could be fun. "I'm Helios, by the way." Sprak hij nonchalant, het was duidelijk dat hij er niet om gaf, dat ze zijn naam zou weten. Echt veel kon je nou ook weer niet met zijn naam, het was immers niet de naam waarmee hij was geboren en hij zou er van op kijken als de naam Helios in enig register zou staan.
think again.


EVEN THE DEVIL WAS ONCE AN ANGEL.
avatar
Member
Real name : Ro
Aantal berichten : 88
IC posts : 30

Character sheet
Age: 28 years
Occupation: Princess of Valyria
Residence : Archeon
Profiel bekijken

Re: Up all night | &Helios

op za okt 07, 2017 6:24 pm

Alysanne Laendaerys


Het was nooit een goed idee geweest om zonder bewaking te gaan wandelen door de tuin, maar aan de andere kant: Alysanne deed het zo vaak dat ze er niet eens meer over na dacht. Bovendien, er was nog nooit iets gebeurd. Ze was slim genoeg om te weten dat er altijd gevaar op de loer lag, maar in de tuin leek dat gevaar niet door te kunnen dringen. Het was een van de weinige plekken waar ze helemaal alleen kon zijn, al was het s'nachts. Haar kamer was de andere plek, maar daar voelde ze zich soms opgesloten. Het liet haar dan ook niet veel keus om uit het paleis te glippen, om vervolgens de tuinen te verkennen in het maanlicht.

Alles leek safe en sound, tot ze geritsel hoorde in de bosjes. Ze stopte gelijk met lopen en speurde ieder blaadje af, zoekend naar de mogelijke indringer. Dit had ze geleerd van haar gevangenschap, iets wat zo nu en dan nog zijn voordelen had. Naast de mentale en enigszins fysieke schade die ze had opgelopen. Zuchtend had ze haar blik weer voor zich gevestigd, waarna ze happend naar adem enkele stappen naar achter deed.
Voor haar stond een man, onbekend voor de prinses, midden op het pad. Dit was dus de reden dat ze eigenlijk niet zonder wachter op stap mocht, iets waar ze momenteel veel spijt van had. Heel veel spijt. Ze was laks geweest met haar gedachtes, er vanuit gaande dat er in de tuinen geen gevaar voor haar was. Er was altijd gevaar, waar dan ook. "Wie ben je en wat doe je hier?" Sprak ze dringend, ietwat autoritair, tegen de figuur, nadat ze hem kort had bekeken, op zoek naar enig teken van herkenning.

"I'm just taking a walk.." Sprak hij en ze geloofde er helemaal niets van. "But I could ask you the same thing." Terwijl hij sprak liet Alysanne haar blik om zich heen glijden, op zoek naar iets wat haar zou kunnen helpen mocht dit de verkeerde kant op gaan. Wie hield ze voor de gek, dit was al de verkeerde kant op. "What is a lady like you doing in these gardens in the middle of the night? .. alone?" Hij zette een stap dichterbij.. Zij zette een stap naar achter. Het laatste wat ze wilde was dat deze figuur te dicht bij zou komen. "I'm Helios, by the way." Stelde hij zich voor, en ze trok even haar wenkbrauwen op. Het enige wat ze zich kon bedenken was dat ze zichzelf ook maar voor zou stellen. Misschien kon ze hun gesprek in stand houden, maar wat dan? Het was niet alsof haar familie door zou hebben dat ze weg was, dat ging nog heel wat uren duren. Het bleef tenslotte midden in de nacht, wie zou haar dan gaan bezoeken? Juist, niemand. Het leek erop dat ze er alleen voor stond. "I was just taking a walk myself. The palace was becoming a bit too.. much." Begon ze bedenkelijk. "I was in need of some fresh air, alone." Ging ze verder, terwijl ze probeerde te verbergen dat ze niet op haar gemak was. "I'm Alysanne." Stelde ze zichzelf uiteindelijk maar voor. Het kon niet veel slechter worden, dan kon hij net zo goed maar haar naam weten. "How do you like the city, and the palace now that I think of it?" Vroeg ze aan hem, alsof ze hier iedere avond met hem stond te praten.

Nightgown x Dress

thank you Sarah!


A mess of beautiful contradictions make her whole,

She wears fire for skin but a storm lives in her soul
avatar
Member
Real name : Linn
Aantal berichten : 222
IC posts : 95

Character sheet
Age: 22 // immortal
Occupation: Beast Keeper
Residence : Navarre
Profiel bekijken

Re: Up all night | &Helios

op wo nov 01, 2017 10:45 pm
You think you can defeat me?
Begrijpelijk knikte hij bij haar woorden. Oh god, ja, hij voelde haar helemaal. Het was ook zo lastig.. zo vervelend om in een duur paleis te slapen. Op je zachte bed, wetend dat buiten de deur beveiliging staat en nooit en te nimmer iemand naar binnen komt walsen die je pijn komt doen. Ja, ja, helemaal begrijpelijk. De jongen reageerde echter niet, hij bleef haar aankijken, met medelijden zelfs, alsof hij haar zo óh zo zielig vond. En toen stelde ze zich voor als Alysanne; en dat was het. Geen achternaam, maar hij had ook geen achternaam nodig. Helios had in zijn vroege jaren veel geleerd en gelezen, zo ook over de grote families. Ze was een Laendaerys, dat hoefde ze hem niet te vertellen. Anders zou ze immers niet in dit grote kasteel slapen, niet waar? En toen kwam de vraag over wat hij vond van deze stad. Wat hij vond van het paleis. Hij keek even achter haar en trok een wenkbrauw op. "Well, I haven't been able to see it from the inside.." begon hij. .. yet." vervolgde hij kort, met een lichte glimlach op zijn gezicht, alsof dat een dreiging was dat hij ooit wel zijn weg naar binnen zou banen. "But I must say, I'm quite disappointed so far." Jep, he just said that.

Zijn blik gleed door de tuin. "I mean everything looks so goddamn perfect here." Hij haalde zijn schouders wat op en schudde met zijn hoofd. "But I guess we both know that.. nothing can be entirely perfect." Hij zette een stap dichterbij. "Just like you, am I right? Because why in seven hells would a princess, who has a soft bed, guards probably standing outside her door to protect her from whatever is out there, someone who has everything they desire.. why would they have sleeping problems? Why would their fancy room feel.. too much?" Hij grijnsde. "Mind explaining, princess?" Als ze wilde praten, sure, dan konden ze praten. Maar dan wel over de dingen waarover hij wilde praten. Misschien.. kon hij wel nog achter leuke nieuwe dingen komen.. wie weet.
think again.


EVEN THE DEVIL WAS ONCE AN ANGEL.
avatar
Member
Real name : Ro
Aantal berichten : 88
IC posts : 30

Character sheet
Age: 28 years
Occupation: Princess of Valyria
Residence : Archeon
Profiel bekijken

Re: Up all night | &Helios

op zo dec 31, 2017 6:27 pm

Alysanne Laendaerys

De figuur had inmiddels een naam: Helios. Niet dat ze daar veel aan had, hoeveel zouden er wel niet zijn met die naam? Alysanne wist niet veel van burgerlijke namen, alleen dat haar naam waarschijnlijk niet veel voor kwam onder het volk. Puur omdat er al een Alysanne was, levend en wel. Tenminste, voor nu dan. Hoe ging ze uitleggen dat alles haar af en toe te veel werd in het paleis nadat ze jarenlang gevangen was geweest door een bende rebellen, en dat ze daarom nachtelijke wandelingen nam? Het leek haar het beste dat niet gelijk te vertellen en het maar op het fenomeen "frisse lucht" te houden, ook al leek de man er niet erg veel van te geloven. "How do you like the city, and the palace now that I think of it?" Vroeg ze dan ook maar, om nog maar iets van een gesprek aan te knopen met deze figuur.
"Well, I haven't been able to see it from the inside.." begon hij, en ze knikte enigszins begrijpend. "yet." Vervolgde hij met een glimlach die haar totaal niet aan stond. Niet dat ze er iets aan kon doen, aangezien hij haar hoe dan ook zou overmeesteren in zowat iedere situatie. "But I must say, I'm quite disappointed so far." Er schoot toch iets van een pijnscheut door haar hart bij deze uitspraak. Zelfs in een situatie als deze kon ze het niet helpen om zich toch ietwat beledigd te worden, zeker aangezien Valyria een prachtige plaats kon zijn.

"I mean everything looks so goddamn perfect here." Sprak hij hoofdschuddend, en kort volgde ze even zijn blik door haar favoriete plek van het paleis. "Trust me, the gardens are far from perfect once you've been inside the palace." Zuchtte ze, zonder er eigenlijk veel bij na te denken. "But I guess we both know that.. nothing can be entirely perfect." Hij zette een stap dichterbij, waarvoor zij gelijk een stap naar achter zetten. Helios begon te praten, en wees haar stuk voor stuk op haar angsten en problemen. Haar slaapgebrek, het feit dat ze alles had wat haar hartje maar begeerde, en haar nachtelijke wandeling. Alysanne was toch al redelijk angstig in deze situatie, en deze woorden hielpen al helemaal niet. Het was alsof de man recht door haar heen keek, al haar problemen een voor een aanwees. "Mind explaining, princess?" Vroeg hij met een vervelende grijns op zijn gezicht. Een kort ogenblik was ze stil, en liet ze haar blik door de tuin glijden. De wachters waren ver weg, en er was geen enkele mogelijkheid dat ze sneller zou zijn dan hem. Bovendien, het was ook niet alsof ze hem in vuur en vlam kon zetten. Technisch gezien had hij nog niets tegen haar gedaan. "I'm guessing you already know who I am?" Vroeg ze zuchtend. "To tell you the truth, and because I don't see any way out of this situation, I've had sleeping problems ever since my return to the palace and my family. The thought of insurgents taking over, and kidnapping me once more, has been haunting my dreams." Begon ze dan ook maar te vertellen. Het was beter dan aangevallen worden door de man, toch? "I've been forced to live with them for seven years, until I finally escaped. Five years later, I still seem to have insomnia. And therefore, the palace becomes too much every now and then." Eindigde ze heel rustig, waarna ze haar verhaal even liet inzinken. Als hij vragen had, sure, hij wist het nu toch al. Het was ook niet alsof de meeste mensen haar verhaal niet kenden, Alysanne was nou eenmaal een geval op zich. "Also, I enjoy fresh air." Voegde ze er nog aan toe met een klein grijnsje. "What about you? Do you ever plan on getting inside the palace?"

Nightgown x Dress

thank you Sarah!


A mess of beautiful contradictions make her whole,

She wears fire for skin but a storm lives in her soul
avatar
Member
Real name : Linn
Aantal berichten : 222
IC posts : 95

Character sheet
Age: 22 // immortal
Occupation: Beast Keeper
Residence : Navarre
Profiel bekijken

Re: Up all night | &Helios

op vr feb 02, 2018 2:06 pm
Helios
This was supposed to be MY game!
De tuin van het paleis was indrukwekkend, maar zoals hij had gezegd, was het veel te perfect in zijn ogen. Niets was perfect, ook niet de koninklijke familie. Alhoewel ze dat probeerden te laten lijken, was niets daarvan waar. Iedereen had zo zijn imperfecties, ieder huisje had zijn kruisje, right? En dat was waarschijnlijk ook zo het geval bij deze vrouw. Een van de weinige personen die mocht zeggen dat ze behoorde tot de koninklijke familie, de echte koninklijke familie. Ze was immers familie van de enige echte queen van Fallen Skies. Hij grijnsde bij de woorden die ze uitsprak over dat het paleis veel perfecter was dan de tuin. Oh, really? Dan moest hij daar ooit maar eens naar gaan kijken, wanneer de guards even de andere kant op keken en hij naar binnen kon slippen. Dat zou wel moeten lukken, als hij goed genoeg zijn best deed. Naar buiten komen, though, dat was iets lastiger. Maar heck, hij was een vampier, weinig mensen konden hem bijhouden en ijzeren zwaarden deden hem niet veel.

Al snel volgde haar verhaal. Een verhaal wat bij hem nog niet heel erg bekend was. Sure, hij had mee gekregen dat ze was verdwenen, maar ontvoerd? Hmn, hij had zich in die tijd waarschijnlijk niet zozeer bezig gehouden met haar leven. Sure, hij kende haar naam, maar echt belangrijk was de vrouw nooit voor hem geweest. Ze was in zijn ogen gewoon altijd een van de koninklijke familie geweest, het gezicht en de persoon die daarachter schuilde, who cares? Rustig knikte de man. "Hmm, interesting story, I must say I hadn't heard about that yet." Sprak hij, het interesseerde hem echter wel. Dus insurgents hadden haar te pakken weten te krijgen? Voor zeven jaar? "You'd think the king.. would do more to get you back. Seven years? Sounds like he didn't even try." Hij haalde zijn schouders wat op. Het leek hem nogal onrealistisch dat een koning, met zo'n groot leger achter zich, zoveel mensen die hem supporten, zijn schoonzus niet makkelijk terug kon krijgen. Just his opinion, though. Hij was nogal bezig met zijn eigen problemen, toen de vrouw werd ontvoerd door insurgents.

"Maybe you should change your room? Did you try that yet? Maybe it's just the.. bad memories from that particular room?" Hij fronste en keek haar aan, alsof hij haar daadwerkelijk wilde helpen. Maar dat was gewoon zijn manier van praten met anderen; hij vond het leuk ze in de war te brengen. Was hij nu uit op iets slechts? Of bedoelde hij het allemaal maar goed? Hij vond het geweldig om verbaasde blikken toegeworpen te krijgen, of mensen de stuipen op het lijf te jagen. Dat was ook leuk. "I feel you though, about the sleeping problems of course." Waren zijn volgende woorden, al kwam het voor de vrouw probably niet als een verassing dat hij ook moeite had met slapen; heck, het was best wel te zien aan zijn uiterlijk, al kwam dat niet echt door het slechte slapen. "I get them too, you know. The bad memories, the nightmares."

Zijn donkerbruine ogen gleden langs de vrouw door, richting het paleis. Na haar vraag bleef hij kort stil, maar zijn antwoord kwam uiteindelijk wel: "I might." Sprak hij. "I could, you know." Hij grijnsde. "But don't worry, I don't plan to kidnap anyone, if that's what you're scared of." De grijns werd breder bij zijn woorden. Hij deed immers niet aan kidnappen.


EVEN THE DEVIL WAS ONCE AN ANGEL.
avatar
Member
Real name : Ro
Aantal berichten : 88
IC posts : 30

Character sheet
Age: 28 years
Occupation: Princess of Valyria
Residence : Archeon
Profiel bekijken

Re: Up all night | &Helios

op wo feb 07, 2018 7:27 pm

Alysanne Laendaerys

Dat ze de man niet vertrouwde was zachtjes uitgedrukt. Alysanne hield er niet van om zich in dit soort situaties te bevinden, waarbij haar eigen veiligheid ver te zoeken was, maar haar geduld toch erg op de proef werd gesteld. Zonder dat ze er iets aan kon doen deed dit haar teveel denken aan die acht jaar gevangenschap die ze had ondergaan, waar alle hoop uit haar was getrokken. Haar kansen om te kunnen ontsnappen van de man schatte ze erg klein momenteel, dus het enige wat ze kon doen was met hem aan de praat blijven, en hopen dat iemand door had dat ze weg was.

Het gesprek ging al snel over haar slaapgebrek, iets wat Helios -de figuur had inmiddels een naam- niet leek te begrijpen. Ze had namelijk alles wat haar hartje begeerde hier, toch? Was het maar zo simpel. Natuurlijk, Alysanne was dankbaar voor haar situatie en ze mocht niet klagen, maar toch was ze te beschadigd geraakt om nog normaal te kunnen functioneren. Langzaam begon ze te praten, haar verhaal te houden. Ze leek er verbazingwekkend rustig onder te blijven, maar vanbinnen ging het haar een stuk minder makkelijk af. Alysanne had het nooit over haar verleden, maar momenteel had ze niet veel keus. Ze wist niet tot wat de man in staat was, maar ze besloot het maar niet uit te testen. "Hmm, interesting story, I must say I hadn't heard about that yet." Sprak hij, en ze fronste lichtelijk. Het was wel duidelijk dat ze de man niet begreep, en wat hij van plan was. "You'd think the king.. would do more to get you back. Seven years? Sounds like he didn't even try. Hij haalde zijn schouders op, en Aly zuchtte even hoofdschuddend. "He must have had his reasons. Plus, it was my sister who was in charge back then. Believe me, she tried." Ze besloot niet te veel aandacht te besteden aan de opmerking, dat zou haar enkel meer zorgen baren.

"Maybe you should change your room? Did you try that yet? Maybe it's just the.. bad memories from that particular room?" Onbegrijpend keek ze de man aan. Dat zij het gesprek aan wilde houden begreep ze, dat zou hij waarschijnlijk ook wel weten. Maar het feit dat hij zowaar interesse leek te tonen was onbegrijpelijk, waarom zou hij? "I feel you though, about the sleeping problems of course." Sprak hij, en ze liet langzaam haar blik eens over hem heen glijden. Het was wel duidelijk te zien bij hem, al kon ze er nog steeds niet haar vinger op leggen. "I get them too, you know. The bad memories, the nightmares." Kort rolde ze even met haar ogen, en zonder dat ze er echt over na dacht zei ze: "I guess everybody has them, not just us. It's only a matter of the frequency at which it happens, right?" Ze sloeg haar armen over elkaar, iets wat aantoonde dat ze iets meer op haar gemak was. In ieder geval dapper genoeg om het te laten zien. "Still, I don't think a room change is the answer. I don't suppose you could give me any other suggestions? You seem like an expert on this subject."

Ze vroeg hem of hij ooit naar binnen wilde, het paleis in. Dat leek zijn enige doel hier, waarom zou de man anders de tuinen binnen dringen? Vast niet om ze te bewonderen zoals Alysanne dat deed. "I might." Sprak hij. "I could, you know." Met één simpele grijns van hem schoten er gelijk weer een paar rillingen over haar rug. Hoe comfortabel de conversatie net had geleken, zo angstaanjagend was het nu weer voor haar. "But don't worry, I don't plan to kidnap anyone, if that's what you're scared of." Uit voorzorg zette ze snel een stapje naar achter. Niet dat dit zou helpen in geval van nood, maar wie weet. "I don't think getting in is the problem in your case." Sprak ze bedenkelijk, zo goed mogelijk proberend om zijn laatste opmerking te negeren. "It would probably be getting out, after I've mentioned that you're inside." Kaatste ze terug. "After all, the king is my family, he will help me when I'm in need."

Nightgown x Dress

thank you Sarah!


A mess of beautiful contradictions make her whole,

She wears fire for skin but a storm lives in her soul
avatar
Member
Real name : Linn
Aantal berichten : 222
IC posts : 95

Character sheet
Age: 22 // immortal
Occupation: Beast Keeper
Residence : Navarre
Profiel bekijken

Re: Up all night | &Helios

op ma maa 19, 2018 1:08 pm
Helios
This was supposed to be MY game!
Wie had dat gedacht; dat hij een gesprek zou aangaan met de zus van de Queen, in het midden van de nacht, in hun eigen tuinen nog wel. En wie had gedacht dat ze hem dit alles zou vertellen; denkend dat ze waarschijnlijk geen enkele andere kans had dan gewoon eerlijk met hem te zijn. Kinda true, er was immers niet echt iemand van de bewaking in de buurt, geen persoon die haar uit deze situatie kon helpen. Och, het arme kind, ze zou zich vast bijna net zo in de val voelen als toen ze door de insurgents gekidnapt was. Hij vroeg ze af hoe ze daar uiteindelijk weg was gekomen en hoe ze haar op de eerste plaats hadden kunnen meenemen. Werd het kasteel namelijk niet enorm sterk bewaakt? Niet genoeg, overduidelijk. Ze hadden er blijkbaar niet van geleerd, zelfs, aangezien Alysanne hier stond, weer voor een nieuw gevaar. En het was hij ditmaal die de touwtjes in handen had, althans, dat durfde hij te geloven. Niet dat hij zo van het ontvoeren was; heck, hij had niet eens interesse in het overnemen van het koninkrijk. Dat liet hij liever aan andere sukkels over, het was niets voor hem om de complaints van alle burgers binnen te krijgen en de handelscontracten met de verschillende steden van Fallen Skies te ondertekenen of onderlinge ruzie op te lossen. Zou hij ooit koning worden, dan zou er waarschijnlijk over een jaar niet veel meer van Fallen Skies overblijven. ”At least we can say that your dear sister wasn’t ready to give up her kingdom for her own blood.” Hij hief zijn wenkbrauw wat op. ”If they’ve held you for seven years, I bet she wasn’t too scared of what would have happened with you.” Hij hief zijn handen wat op. ”I mean, looks like even today they don’t care. I don’t see any guards trying to protect you right now.” Hij zette een stap dichterbij. ”What if I was one of those people looking to take over the kingdom, hmn? You could be glad I’m not.” Ze zou zeker blij moeten zijn dat hij daar geen tot weinig interesse in had, hij zou waarschijnlijk een goede ontvoerder zijn als hij dat wel was.

Aan haar houding kon de man opmerken dat ze zich wat meer op haar gemak begon te voelen. Oh? De vrouw dacht dat ze toch wat meer veilig was in deze situatie? Een grijns ontwikkelde zich op zijn lippen toen ze vroeg om een suggestie. ”Oh, I have one.” Sprak hij, zijn hoofd iets schuin houdend, terwijl zijn blik haar onderzoekend bekeek. ”To really espace your demons, you should become them.” Hij haalde zijn schouders nonchalant op. ”I mean, ever thought about looking up one of those insurgents and.. really.. really hurt them? I bet you could scare of all the others.” Of het zou een nieuw drama ontketenen, maar heck, dat leek hem wel interessant om van een afstandje naar te kijken. ”Or you could just escape your dreams by dying, I’d say that’s the easiest option.” Dan zouden er immers geen dromen meer zijn. Geen angst. Geen verdriet. Niets. Al moest je daarvoor wel een paar andere dingen voor inruilen.. zoals je leven, bijvoorbeeld.

Een duidelijke lach gleed over zijn lippen toen hij haar woorden had gehoord. Oh, really? Zij van alle personen zou ervoor zorgen dat hij lastig naar buiten zou komen? Heck, als het hem te benauwd werd, kon hij met gemak uit het raam springen en weg was hij, right? Dacht ze nou werkelijk dat ze überhaupt de kans ging krijgen haar geliefde koning te waarschuwen dat hij er was? ”You seem pretty confident about the fact that I’ll give you any chance to warn your beloved king I got in.” Hij haalde zijn wenkbrauw wat op. ”Do you really believe you could be capable of doing that?” Hij overbrugde de afstand tussen de twee met zo’n snelheid dat het alles behalve als menselijk beschreven kon worden, greep haar bij haar pols vast en zette enige druk toen hij haar nog dichter bij zich trok. ”I’d suggest you pray to your gods, that your beloved king never gives me any intention to break in.” Zijn bruine ogen keken haar indringend aan, waarna hij haar pols alles behalve ruw weer losliet.


EVEN THE DEVIL WAS ONCE AN ANGEL.
Gesponsorde inhoud

Re: Up all night | &Helios

Vorige onderwerpTerug naar bovenVolgende onderwerp
Soortgelijke onderwerpen
Permissies van dit forum:
Je mag geen reacties plaatsen in dit subforum