welcome
Fallen Skies is een 'high fantasy Textbased-RPG' die zich afspeeld in een mytische wereld vol wonderlijke wezens, monsters en magie. Het land verdeeld onder zes koningkrijken is altijd bewegend en beïnvloedbaar. Het kan zomaar zijn dat jij de held wordt van het gehele land of misschien zelfs de grootste terreur die Fallen Skies ooit meegemaakt heeft. Alles is mogelijk in deze gevaarlijk mooie wereld. En niets is gek genoeg.
map
season
Met de koude intrek van winter heeft geheel Fallen Skies wel last van de temperatuur wisseling. Maar voornamelijk in het noorden wordt het iedereen behoorlijk lastig gemaakt en kunnen spanningen dankzij het weer hoog oplopen.
current event
Met het einde van het jaar in zicht houdt Archeon haar jaarlijkse midwinter festival. Iedereen is welkom om te genieten van alles wat Fallen Skies' hoofdstad te bieden heeft.
klik hier
staff
List of the current city rulers: click here
Account switch
Gebruikersnaam


Wachtwoord

donation
©2017 Fallen Skies staat onder leiding van het team en wordt ondersteund door Actieforum.
Om Fallen Skies reclamevrij en optimaal bespeelbaar te houden is er een mogelijkheid om via Paypal te doneren. Alle donaties worden teruggestoken in het forum en het is niet verplicht om te doneren.
Deel
Vorige onderwerpGo downVolgende onderwerp
avatar
Member
Real name : Cheese
Aantal berichten : 18
IC posts : 8

Character sheet
Age: 27
Occupation: None
Residence : Traveller
Profiel bekijken

While the water takes my toughts away [Lestat Kazimir]

op wo okt 04, 2017 4:08 pm

De geur van het zout in de zee prikkelde zijn neus. Het water spatte af en toe op vanaf de golven, vanuit de diepte keken schaduwen naar boven. Hij liet zijn warme ogen op deze schaduwen rustten. De vraag wat zich daar onder bevond en hoe het er leefde. Hier was het goed mogelijk dat er zee monsters waren, maar die bevonden zich verder op de uitgestrekte zee. Meeuwen vlogen rond de masten van het grote schip. Het was voor deze jonge man een prachtige ervaring om zich voor de eerste keer op zee te bevinden. Eerder die dag had Archie Procella een aanbot gekregen. Toen hij zoals gewoonlijk de afgelopen dagen zijn ontbijt at, was er een man naar hem toe gekomen. Het was een simpele vraag of de aardappelen al op waren bij de groenteboer. Dit vroeg de man aangezien Archie een tros tomaten bij zich had gehad. Ze waren vers, dus het was goeie info voor de scheepsman, zonder dat hij gelijk naar het centrum hoefde te lopen. Archie had geantwoord dat er nog voldoende aardappels waren geweest. Zo was er ook een idee gekomen bij Archie zelf, om misschien aan boord te gaan van het schip. Vooral omdat hij eerder die dag op zijn kaart had zien staan dat er hier vlakbij een mooi eiland lag. Hij had de man voorgesteld of hij mee kon varen, en als tegenprestatie zou hij wat hout van het schip vernieuwen. Dit was mogelijk voor Archie omdat hij bezat over de kracht van Flora Manipulation. Hij was zijn hele leven al goed geweest in houd bewerking en met zijn krachten had hij zichzelf geleerd, om vanuit hout nieuw hout te laten groeien. De scheepsman was enthousiast en besloot hem mee te nemen.

Zo bevond Archie zich nu op het dek, keek en genoot van het uitzicht met zijn armen over de reling gehangen zodat hij er op kon steunen. Bij grote golven kwam het schip omhoog en voelde je de kracht van de zee. Water, de zee, meren, rivieren.. wat waren ze prachtig. Hij had er een ingewikkelde relatie toe, want het water vond hij prachtig en hij kon goed zwemmen, maar toch was hij soms bang te verdrinken. Een sterke stroming, of het zakken door ijs in de winter. Ondertussen waren er mannen aan het werk op het dek en stond de stuurman hun koers te bepalen boven op het achterste stuk van de boot bij het stuur. Het duurde nog een maar even voordat ze zouden aanmeren, dus ook Archie maakte zijn laatste klusje af met het hout. De scheepsman was Archie dankbaar, waarna ze elkaar daarna gedag zeiden toen ze er waren. Met de rugzak weer op zijn rug, volgdeArch zijn weg op het eiland zelf. Hij snoof de geur van natuur op en keek om zich heen. Het was er druk omdat het een soort verzamelpunt was van reizigers en  zakenvolk. Door de bedrijvigheid grijnsde Archie even en liep een pad op tot..


avatar
Member
Real name : Nath
Aantal berichten : 98
IC posts : 14

Character sheet
Age: Immortal || appears like 26 years (actually 93 years)
Occupation: Actor
Residence : Rhoynar, Brightwater Keep
Profiel bekijken

Re: While the water takes my toughts away [Lestat Kazimir]

op wo okt 04, 2017 4:54 pm

L E S T A T ▲
De boot bracht hem van Isla de Juegas, misschien wel zijn favoriete plek in Rhoynar, terug naar Cois. Cois was nooit rustig en de perfecte plek om interessante mensen te ontmoeten. Maar juist omdat het nooit rustig was, behoorde het niet tot de favoriete plekken van Lestat. Naast dat Lestat wel graag de drukte opzocht, was hij ook iemand die een boek wilde lezen in alle rust, of bij mooi uitzicht zijn viool zou willen bespelen. Nu stond hij echter op het dek van een groot zeilschip die bijna zou arriveren in Cois. De wind speelde met zijn golvende, prachtige blonde haren terwijl de zeelucht zijn neusgaten vulde. Er was nu echter iets anders wat zijn aandacht trok. Twee piraten die tegen elkaar zaten te schreeuwen. Geïnteresseerd draaide Lestat zich om terwijl zijn grijze ogen de twee mannen observeerde. De één was een zak goud kwijt en beschuldigde ander van diefstal. Het schreeuwen werd heftiger en de één gaf de ander een duw. Maar voor het in een echt gevecht kon uitbarsten tussen die twee kwam de kapitein er op afgelopen. De mannen werden gewaarschuwd en andere scheepsmannen lieten weten dat zij de opdrachten van de kapitein zouden opvolgen als hij die zou geven. Grommend gingen de mannen uit elkaar en de gene die het zak goud miste kwam naast Lestat staan. "Ik geef je tien goudstukken als jij die man een klap op zijn smoel geeft," sprak Lestat en grijnsde. De piraat keek hem even verbaasd aan en Lestat liet hem de goudstukken zien. De gierige piraat aarzelde geen moment en stapte weer op die man af. Hij tikte de man op zijn schouder en gaf hem vervolgens een stoot recht in het gezicht. Opnieuw brak er chaos uit. De twee mannen werden uit elkaar getrokken en de gene die was aangevallen werd vast gepakt en in elkaar gemept. Blijkbaar was dat de straf die je kreeg als je niet naar de kapitein luisterde. Lestat vond het heerlijk om soms misbruik te maken van de gierigheid van mensen en wat je ze kon laten doen voor geld. Was dat altijd al zo geweest? Lestat grinnikte en toen het schip aan wal kwam verliet hij de bood, nog even een blik richtend op de man die nu bewusteloos op het dek lag. Arme gozer, had hij maar beter na moeten denken. Lestat trok zijn kraag recht en stapte aan wal.

Zijn blik viel op een grijnzende, knappe jonge man. Waarom grijnsde hij zo? Hij zag er geen reden toe en aangezien Lestat toch niks beters te doen had... Lestat sprintte op de man af en pakte hem bij zijn schouders. "Boeh," fluisterde hij in zijn oor en keek vervolgens de man recht aan. "Omdat jouw vrolijke lach mijn dag compleet heeft gemaakt nodig ik je uit om met mij mee te gaan naar een kroeg," vervolgde Lestat. Het was heerlijk om een vampier te zijn die zorgeloos alles maken kon. De blonde vampier had genoeg geld en was altijd overal en nergens. Daarbij, zijn leven moest toch interessant blijven. Lestat was eeuwenoud en toch was hij de "Brat Prince," vooral onder de nog oudere vampieren, hij wist altijd wel weer iets te flikken waarbij de aandacht van andere vampieren werd aangetrokken.


Laatst aangepast door Lestat Kazimir op do okt 05, 2017 9:11 pm; in totaal 1 keer bewerkt
avatar
Member
Real name : Cheese
Aantal berichten : 18
IC posts : 8

Character sheet
Age: 27
Occupation: None
Residence : Traveller
Profiel bekijken

Re: While the water takes my toughts away [Lestat Kazimir]

op wo okt 04, 2017 5:46 pm

Het geluid van de krijsende meeuwen om de vis vulde zijn oren, samen met het markt geroezemoes. Het zonnetje scheen tussen de wolken door op het tafereel, het was me nogal een spektakel. Mannen en vrouwen, over elkaar heen schreeuwend over wat ze te bieden hadden. Kramen vol heerlijke specerijen uit exotische verre gebieden, en hij zag zelfs vee staan in de verte. Je zag daarnaast dan weer de leerkraam staan wat het weer cru maakte. Toch had Archie daar geen moeite mee, daarbij was leer verdomde handig en de schapen bontvachten.. hij zou niet zonder kunnen. Ze zorgde voor de extra warmte tijdens de winter maanden in het noorden. Vaak als de winter voor de deur stond kocht hij twee van de schapenvachten voor de warmte. Na de winter verkocht of ruilde de jongen ze weer voor een ander goed. Zo bleef hij licht bepakt en hoefde hij ook niet veel geld op zak te hebben. Een man die tevreden was met weinig zou je kunnen zeggen. Hij wreef met zijn handen door het blonde haar. Door de zeelucht en bootreis voelde hij nu wat stugger. Als hij zou gaan zwemmen zou het aan het einde van de dag voelen als touw. Hij dacht terug aan hoe hij vroeger vaak met zijn moeder in de Bay of Dezul had gezwommen. Hoe ze hem dan opwachtte met een katoenen lap voor warmte en het drogen. Zo had hij er meerdere vriendjes die het leuk vonden om te spelen. Ze viste met hengel, maar achter grote vissen aan rennen in de ondiepe stukken was misschien wel leuker. Komisch gezicht, drie rennende jongetjes achter elkaar aan, de een struikelt en de anderen vallen er achteraan. Vaak kwamen ze er met wat blauwe plekken of kleine snijwonden van de stenen vanaf. Daarna, s'avonds bij het kampvuur de vis aan het spit en genieten van de verhalen die verteld werden. Hoe de oudere mannen en krijgers hun ervaringen vertelde, opschepte en dronken tot de zon onder ging en de moeders hun kinderen kwamen halen. Misschien ook wel een reden waarom hij aan deze reis was begonnen, zodat hij op een dag ook die verhalen zou kunnen vertellen. Door hier allemaal aan terug te denken was er ongemerkt bij de wat dromerige Archie een glimlach op zijn gezicht verschenen.

"Boeh," hoorde hij opeens achter zich, en hij voelde handen op zijn schouders. ''Schrik!'' lachte Archie, en moest lachen door de schrikreactie die hij had. "Omdat jouw vrolijke lach mijn dag compleet heeft gemaakt nodig ik je uit om met mij mee te gaan naar een kroeg," Hierdoor werd de grijns en de zachte warme lach alleen maar sterker. Hij bekeek de man die opeens recht voor zijn neus was gaan staan. Hij schatte hem wel iets ouder dan hijzelf, blond krullend haar en nogal intense ogen. Zijn outfit kon je aristocratisch noemen, maar Archie vond het wel mooi. ''Hahaha, ik ben het meestal zelf die dat soort dingen zegt tegen een vrouw, maar deze turn vind ik ook leuk. Lijkt me gezellig!' Zei de man. Hij wreef over zijn kin waar hij jeuk had. Zo te zien begonnen zijn haartjes alweer een beetje terug te komen daar. ''Welke kroeg had je in gedachte en, ik ben trouwens Archie.'' sprak hij vriendelijk naar de man, waarbij hij zijn hand uitstak als attent gebaar. Zijn moeder was niet rijk, maar had hem el goed opgevoed.


avatar
Member
Real name : Nath
Aantal berichten : 98
IC posts : 14

Character sheet
Age: Immortal || appears like 26 years (actually 93 years)
Occupation: Actor
Residence : Rhoynar, Brightwater Keep
Profiel bekijken

Re: While the water takes my toughts away [Lestat Kazimir]

op do okt 05, 2017 9:28 pm

L E S T A T ▲
Waaraan herkende je een vampier? Ze waren bleek, voelde koud aan, in zijn geval waren zijn nagels van glas en zijn ogen veranderde van kleur met zijn omgeving. Meestal kleurde zijn ogen grijs, maar het kon soms ook wat meer violet of zelfs donkergrijs tot zwart kleuren. Een vampier zoals hij speelde graag met zijn prooi, koos zijn prooi zorgvuldig uit en maakte graag plezier. Of deze jongeman tot zijn prooi zou behoren was hij nog niet over uit, want deze knappe jonge man leek hem daar veel te interessant voor. Eerst wilde hij hem leren kennen, mee nemen naar een kroeg en een goede avond er van maken. In de loop van de tijd zal Lestat steeds minder van zijn menselijkheid laten zien en op dat punt zal hij een beslissing maken. Misschien kon hij van dezze jonge man zijn metgezel maken, iemand waar Lestat zo erg naar verlangde, want het leven van een vampier kon verdomd eenzaam zijn. Want hoelang leefde hij ook alweer? De tel was hij intussen kwijt geraakt, maar alles was toen der tijd nog lang niet zo uitbundig in elkaar gezet. Mensen waren meer zoals beesten, toen der tijd. En zijn familie was dus allang dood, even als zijn vroegere liefde, Nicolas. Oh Nicolas, zo'n knappe jonge man, een prachtige ziel en een heldere geest. Toen Lestat vampier was geworden, had Nicolas hem verlaten en vervolgens had Lestat hem nooit meer terug gezien. Jaren lang had hij zich afgevraagd of Nicolas nog in leven was, maar daar hoefde Lestat nu niet meer aan te twijfelen.

Nu waren zijn grijze ogen gericht op een knappe jonge man, met mooie blonde haren en heldere blauwe ogen. Ook zo'n heldere geest, vol vreugde en deze jonge man leek hem een echte levensgenieter. Lestat aarzelde geen moment en ging er op af, zo speels als hij kon zijn. Lestat legde zijn handen op de schouders van de jonge man en fluisterde een 'boeh' in zijn oren. Misschien verbaasde het hem wat, maar de knappe man reageerde enthousiast. Lestat nodigde de man uit om met hem mee te gaan naar een kroeg, waarom hij al lachend reageerde dat hij normaal een dame op deze manier mee uit zou vragen. Hij vond het echter wel leuk en stemde vervolgens met hem in. Lestat grijnsde, maar verstopte tijdens zijn grijns zijn hoektanden. Deze man hoefde nog niet te weten wat hij werkelijk was. De man vroeg vervolgens welke kroeg hij in gedachten had, waarna hij zichzelf vervolgens voorstelde als Archie. Lestat sloeg sierlijk zijn arm over de schouders van de man en begon te lopen. "Ik weet wel een leuke en mijn naam is Lestat Kazimir," stelde hij zichzelf vervolgens voor. Je kon zeggen dat de toonnatie van Lestat zeer ouderwets klonk, even als zijn sierlijke beweging en verdere uitstralingen. Behalve zijn kledingstijl, die ging altijd mee met de tijd, ook al zag het er wel altijd duur en bijna onbetaalbaar uit. Maar ja, hij moest zijn vampirisme toch wel goed gebruiken even als zijn magie, waarbij hij mensen hun geest kon beïnvloeden. Ja, zo kreeg je een hoop voor elkaar in het leven.
Lestat leidde Archie met zich mee naar een gezellig uitziende kroeg. De zon begon al te dalen, dus het was de perfecte tijd om daar naar binnen te gaan. Want zodra de avond begon, begon het gezellige leven ook. Mensen zouden klaar zijn met werken, overnachten in Cois na een lange bootreis en de kroeg in stappen voor wat ontspanning.



Vorige onderwerpTerug naar bovenVolgende onderwerp
Permissies van dit forum:
Je mag geen reacties plaatsen in dit subforum