welcome
Fallen Skies is een 'high fantasy Textbased-RPG' die zich afspeelt in een mytische wereld vol wonderlijke wezens, monsters en magie. Het land verdeeld onder zes koningkrijken is altijd bewegend en beïnvloedbaar. Het kan zomaar zijn dat jij de held wordt van het gehele land of misschien zelfs de grootste terreur die Fallen Skies ooit meegemaakt heeft. Alles is mogelijk in deze gevaarlijk mooie wereld. En niets is gek genoeg.
map
season
Lente neemt haar intrek. In deze tijden wordt niet alleen het weer vele malen beter, maar ook zijn er meer en meer jonge dieren buiten te vinden. Perfect als je op zoek bent naar een huisdier of.. duistere gedachten hebt.
current event
Door de plotse hitte over het gehele land beginnen de ijslagen in het hoge noorden te smelten. Waardoor vervolgens meerdere rivieren overstromen wat meer als genoeg problemen met zich mee kan brengen voor de gewone man.
staff
List of the current city rulers: click here
Account switch
Gebruikersnaam


Wachtwoord

donation
©2017 Fallen Skies staat onder leiding van het team en wordt ondersteund door Actieforum.
Om Fallen Skies reclamevrij en optimaal bespeelbaar te houden is er een mogelijkheid om via Paypal te doneren. Alle donaties worden teruggestoken in het forum en het is niet verplicht om te doneren.
opmerkingen
Heb je een opmerking, klacht of compliment die je graag anoniem wilt maken naar het team? Dat is nu mogelijk!

Vul dit Google Form in en we zullen je opmerking zo snel mogelijk behandelen en verwerken!
Deel
Vorige onderwerpGo downVolgende onderwerp
avatar
Member
Real name : Caro
Aantal berichten : 32
IC posts : 8

Character sheet
Age: 18 (36)
Occupation: Assassin
Residence : Forlindon, Nymmerwell
Profiel bekijken

Dancing shadows

op do okt 05, 2017 9:35 pm

No light, no light in your bright blue eyes

Tussen de begroeiing door staarde twee donkere ogen door. Een zucht gleed over zijn lippen, de tijd vloog snel voorbij zeker en vooral omdat hij er vandaag op uit was gestuurd om de boel hier in de gaten te houden, ondertussen was de avond ook al weer aangebroken. Om eerlijk te zijn zat hij liever in de hoofdstad, daar was veel meer trafiek van mensen. Iets wat zijn interesse ook meer kon vasthouden, al mocht hij niet klagen. Daechir mocht al blij genoeg zijn dat hij een opdracht had gekregen om te vervullen. Want hoewel ze een grote familie waren wist hij goed genoeg dat een aantal van de elven hem nog steeds wantrouwde. Puur omdat hij niet zoals al de rest lichte haren en ogen had. Al trok hij zich daar in wezen niet heel veel van aan. Hij kon dat wantrouwen niet de wereld uit helpen en dat was ook zijn opdracht niet. Nee, zijn doel was het doel van the Brotherhood. Daarin waren ze wel eensgezind, anders zou hij hier ook niet staan. Kalm wreef hij door zijn zwarte haren die inmiddels in de war waren geblazen door de wind. Het klimaat hier dit gebied lag hem veel meer dan zijn vroegere woonplaats.

Zonder nog verder na te denken over zijn oude woonplaats ging hij terug verder met wat hij hoorde te doen. Zeker op tijd genoeg want hij spotte een vreemde. Of althans vreemd voor hem, het zou kunnen dat het individu hier al was geweest maar even goed herkende hij hem niet. Op ruime afstand bleef hij de man volgen, over de hangbruggen heen. Natuurlijk zou hij uiteindelijk gespot worden, maar op dit moment was dat ook iets wat hij weer had gepland. Daechir wilde weten wie de persoon was, niet alleen voor de veiligheid van de stad maar evengoed van zichzelf of van de andere elven die hij hoorde te beschermen.

I never knew daylight could be so violent
For Mordred


avatar
Member
Real name : Penguin
Aantal berichten : 73
IC posts : 10

Character sheet
Age: Immortal (34)
Occupation: Traveler
Residence : Nymmerwell
Profiel bekijken

Re: Dancing shadows

op zo okt 08, 2017 10:27 am


Mordred had wel eens iets gehoord over de Brotherhood in zijn lange leven. Heel lang geleden was hij er vast ook al eens geweest. Als je eenmaal de kracht had om overal heen te gaan, deed je dat ook. Dat en elfenbloed had die typerende smaak, zuiverder dan mensenbloed. Een eigen smaak waar hij naar jaren nog van kon dromen. Enkel de gedachten alleen al deed een verlangen naar boven komen, maar die kon hij makkelijk opzij zetten. Van de bloedlust had hij geen probleem meer. Het was er wel, maar hij kon het makkelijk onderdrukken.

Na even te hebben gewandeld stopte hij. Een diepe zucht verliet zijn mond terwijl hij een beetje over zijn schouder naar achter keek, maar het was maar een kleine beweging. Enkele meters geleden had hij opgemerkt dat iets hem aan het volgen was en van daar was hij gewoon in een random richting gelopen, om te zien of wie het ook was hem zou blijven volgen. “Je kan tevoorschijn komen nu, er is geen reden om me verder te blijven achtervolgen, elf,” zei hij op een koude toon. Misschien was er wel een reden. Hij vermoedde niet dat ze zijn soort met open armen gingen ontvangen als hij eenmaal de stad gevonden had. “Of wil je dat ik naar daar kom?” In een flits was hij weg, na het uitspreken van die woorden. De weg omhoog had hij niet gevonden, maar hij leunde nu wel met zijn rug tegen een boom vlakbij de andere persoon. Mordred bekeek rustig de nagels van zijn handen, alsof er niets aan de hand was.
Enkel door de dichte begroeiing van de bladeren wist hij niet de exacte locatie. De extra snelheid van een vampier was handig met momenten.

"It will end with my eyes,
because when they replace them they will have my soul."


"Mother, my hands are not my own.
The ones I have are someone else's - they are useless to me. My old ones have been removed, and these old man's hands have been grafted on in their place."
avatar
Member
Real name : Caro
Aantal berichten : 32
IC posts : 8

Character sheet
Age: 18 (36)
Occupation: Assassin
Residence : Forlindon, Nymmerwell
Profiel bekijken

Re: Dancing shadows

op ma okt 09, 2017 8:41 pm

No light, no light in your bright blue eyes

Het feit dat Daechir momenteel niet eens probeerde om onopvallend te handelen vertelde genoeg. Een vampier die rondneusde in Forlindon was gevaarlijk, de gedachte alleen al dat een van zijn vrienden ten prooi zou vallen aan hem. Nee, hij moest weten waarom hij hier rond wandelde, wat zijn bedoelingen waren. Zo kon hij tenminste een gecalculeerde beslissing maken over wat hij zou gaan doen. Natuurlijk zou hij Oropher gaan waarschuwen eenmaal hij had vastgesteld wat de bedoelingen van de persoon waren, maar voor nu moest hij gewoon afwachten. Dat was dan ook een van de enige redenen waarom hij zich niet betrapt voelde toen de koele stem van de persoon weerklonk. Toch schoot zijn hand kort naar het heft van zijn zwaard, gewoonte.

Binnen de kortste keren had de vampier zich bijna vlak onder hem gevestigd. Gelukkig was hij ver genoeg van de stad vanaf. Nee, hij zou niet de dommerik zijn die een vampier de stad in zou leiden zonder gegronde reden. Dat was nog een reden extra waarom iedereen hem zou nakijken. Liever niet dus, want hij had er al meer dan genoeg. Geruisloos stond hij op van de gehurkte houding waarin hij was gaan zitten, en sprong hij soepel naar beneden om enkele meters naast het nachtwezen te landen. ‘Die redenen bepaal ik wel, vampier.’ Sprak hij op een kalme toon. Een vijandige houding aan nemen bij deze ontmoeting zou niet slim zijn. Zeker niet. Hij wilde nog niet eindigen als een of andere snack. Daarvoor had hij nog teveel om te verwezenlijken. ‘Dus, waar ga je heen?’ Er brak zelfs een kleine glimlach door, kleintje maar hoor stelde echt niet veel voor. Daechir rechtte zijn rug en bekeek de man van kop tot teen. In eerste instantie leek het zo dat hij niets kwaad in de zin had, maar hij moest goed opletten. De vampier was snel, sneller als hem. Waarschijnlijk ook slimmer, maar hij zou zich niet zo maar laten doen.

I never knew daylight could be so violent
For Mordred


avatar
Member
Real name : Penguin
Aantal berichten : 73
IC posts : 10

Character sheet
Age: Immortal (34)
Occupation: Traveler
Residence : Nymmerwell
Profiel bekijken

Re: Dancing shadows

op di okt 10, 2017 6:07 pm


Lang duurde het niet voor de elf zichzelf bekend maakten. Wanneer de elf naast hem landen keek hij hem niet aan, maar wel naar de brug die boven hem was. Zijn ogen bleven daarop gefixeerd wanneer dat de andere aan het spreken was. “Vampier. Wat een lelijk woord,” sprak de man met een iets wat dromerige stem. Hij was niet zo zeer aan het spreken tegen de elf, maar het was meer voor zichzelf bedoeld. Het was een woord dat hij zelf nu eenmaal niet mooi vond omdat het zo een slechte betekenis had. Zei je tegen iemand dat je een vampier was kreeg je gegarandeerd een angstige blik toegeworpen. En met een goede reden.
Er werd gevraagd waar dat hij naar op weg was en nu pas daalde zijn ogen tot op het level van de andere. “Het lijkt me niet nodig om mijn reisplannen te bespreken met een vreemde die ik zonet ontmoet heb, elfling,” zei hij verder kalm, maar zijn ogen stonden al harder. De andere hand hem een glimlach gegund, één die zelfs vriendelijk was maar hij kreeg er geen terug van Mordred.

Een zacht geklop galmde door zijn oren. Het was afkomstig van één van de elf zijn slagaders dat bloed door zijn lichaam aan het stromen was en vooruit werd gepompt door zijn hart. Langzaam gleden zijn ogen naar de bort van de jongen, waar het hart zich bevond. “Je lijkt me ver van huis, gebeurd het vaker dat uw soort hier rond dartelt, helemaal alleen?” vroeg hij de elfling en hij keek hem weer normaal aan.
Mordred zetten zichzelf af van de boomstam om in diezelfde beweging een enkele stappen naar voor te zetten, dichter naar de andere toe. Zijn handen vouwde hij tegelijkertijd achter zijn rug in elkaar.


"It will end with my eyes,
because when they replace them they will have my soul."


"Mother, my hands are not my own.
The ones I have are someone else's - they are useless to me. My old ones have been removed, and these old man's hands have been grafted on in their place."
avatar
Member
Real name : Caro
Aantal berichten : 32
IC posts : 8

Character sheet
Age: 18 (36)
Occupation: Assassin
Residence : Forlindon, Nymmerwell
Profiel bekijken

Re: Dancing shadows

op wo okt 11, 2017 1:54 pm

No light, no light in your bright blue eyes

‘Wat stel je voor dat ik je anders noem dan?’ Sprak hij op een luchtig toontje. Daechir hield zichzelf liever aan de feiten, de persoon die voor hem stond was een vampier dat viel niet eens te ontkennen. Zijn voornaamste taak was erachter komen wat hij hier kwam doen. Als het puur was om te jagen dan verkeerde de inwoners van Forlindon in groot gevaar, de mensen en de elven. Want hoewel zij de opperhand hier toch nog wel handen in het gebied, waren ze eveneens de grootste prooi van vampiers. Dus, het was bijna van levensbelang dat hij er zou achter komen wat de reiziger hier te zoeken had.

Het was pas wanneer hij een duidelijke vraag aan hem had gestuurd dat de ander hem pas aan keek. De manier waarop de vreemde hem aankeek deed hem uiteraard niet veel. Hij had al hardere blikken te verduren gekregen van zijn familie. ‘Voor mij persoonlijk niet. Maar hogere instanties verwachten van me dat ik uitzoek wat vreemden hier komen zoeken.’ Sprak hij op diezelfde luchtige toon. Het was algemeen geweten dat de Brotherhood in deze kontreien de scepter zwaaide om het zo te stellen. Dat moest door deze reiziger ook geweten zijn, maar het boezemde hem duidelijk geen angst in. Natuurlijk was dat ook niet nodig, zijn familie en hij wilden niet regeren door angst. Vrede scheppen was hun voornaamste doel, een doel dat de persoon voor hem duidelijk in gevaar dreigde te brengen.

Dat hij zichzelf rustig probeerde te houden in de buurt van de vampier was niet onlogisch. Uiteraard kon Daechir niets doen aan zijn hartslag, nee dat was waarschijnlijk wel iets wat de man al had opgepikt. ‘Je moest eens weten.’ Doelend op het feit dat hij oorspronkelijk van veel verder kwam. Met dat de man naar voren stapten deed Daechir wijselijk enkele passen naar achter, maakte zichzelf klaar om een gevecht aan te gaan als dit nodig bleek. ‘We zijn nooit helemaal alleen.’ Natuurlijk was hij niet zo idioot om alleen naar toch wel een uithoek van de jungle te komen. Nee, hij had de andere op de hoogte gesteld en enkele hadden zich verspreid over het gebied dat hij vandaag het zijne had mogen noemen.


I never knew daylight could be so violent
For Mordred


avatar
Member
Real name : Penguin
Aantal berichten : 73
IC posts : 10

Character sheet
Age: Immortal (34)
Occupation: Traveler
Residence : Nymmerwell
Profiel bekijken

Re: Dancing shadows

op wo okt 11, 2017 8:26 pm


De elfling zei dat het niet zijn eigen keus was, maar dat ze hem hadden gezegd om dit te doen. Hadden ze zoveel schrik dat de verkeerde mensen hun dorp, stad, wat het ook was zouden binnenvallen? En wat zou één eenzame elfling kunnen doen om dat te verhinderen? Als het aankomt op snelheid was het niet moeilijk om in te zien dat de vampier sneller zou zijn. “Dan kan jij tegen de hogere instanties zeggen dat jij je job niet goed doet,” vertelde hij de elf en hij wees daarbij op zijn mislukte ondervraging. Hij had geen enkele reden om hem te vertellen waar dat hij heen ging en zonder reden ging hij het ook niet zeggen. Zag hij er echt naar uit alsof het hem wat kon schelen wat de elfling zijn meerderen verlangde? Al wilde ze dat hij wegging om ergens anders de boel te verstoren, hij ging niet luisteren. Over hem hadden ze niets te zeggen.

Mordred zijn ogen gleden weer naar boven waar de vele bruggen zich in de bomen begaven. Hij speurde duidelijk de omgeving af en luisterde naar ieder geluidje dat hij kon horen. De zacht hartkloppingen van elk wezen. Hij probeerde te achterhalen of er nog een elf in de dichte omgeving was die hun conversatie kon komen verstoren. Een elf kon zich dan wel geluidloos voortbewegen, ze konden niets doen aan hun hartslag. Door jaren aan ervaring was hij ook in staat om enkel de belangrijke geluiden eruit te pikken en zich niet bezig te houden met omgevingsgeluiden. “Wat maakt dat er meer keuze is.” Mordred ging er niet vanuit dat de Elfling direct zou begrijpen wat hij ermee bedoelde en dat was niet zijn doel. Zijn waren woorden gericht naar zichzelf, maar hij gaf de andere de gelegenheid om mee te luisteren. Het was bijna een hele eer dat de andere mee mocht luisteren. “Of ze kunnen beter wegblijven, anders kan het wel eens zonde zijn,” de vampier keek nu weer terug naar de elfling die wel al bij hem was.


"It will end with my eyes,
because when they replace them they will have my soul."


"Mother, my hands are not my own.
The ones I have are someone else's - they are useless to me. My old ones have been removed, and these old man's hands have been grafted on in their place."
avatar
Member
Real name : Caro
Aantal berichten : 32
IC posts : 8

Character sheet
Age: 18 (36)
Occupation: Assassin
Residence : Forlindon, Nymmerwell
Profiel bekijken

Re: Dancing shadows

op wo okt 25, 2017 5:08 pm

No light, no light in your bright blue eyes

’Daar rekenen ze op.’ Sprak hij luchtig. Daarmee duidend op het feit dat hij niet alleen was. Nee, ze vertrouwden hem niet genoeg om hem er alleen op uit te sturen. Iets wat deels voor hun eigen safety was. Als een soort verzekering. Waar ze zaten wist hij niet, dat ze aanwezig waren al dan niet veraf was zeker een feit. Koeltjes wreef hij over zijn kaak, het was niet moeilijk om te ondervinden wat de vreemde hier kwam doen. De rust verstoren, iets wat hem ook al gelukt was. Al sprak hij momenteel enkel en alleen over zijn innerlijke rust. ’Waarschijnlijk boeit het je niet. Maar om het civil te houden, ik ben Daechir.’ Simpel voorstellen, al zou de man hem er waarschijnlijk om af kraken. Maar veel deerde het hem niet. Nee, dit was allemaal deel van een spelletje. Een twistziek spel wat mogelijk zou leiden tot een gevecht, tenzij de man wat anders besloot. ‘Het verbaasd me om je hier te zien om eerlijk te zijn. We zien hier niet veel wezens van de nacht.’

Dat de andere lette op zijn omgeving was hem niet ontgaan, zeker niet. Maar hij kon het hem ook niet kwalijk nemen. Tot zover had hij hem hier nog nooit gezien, wat dit land vreemd maakte voor hem. Dan was het eerste wat hij zou doen ook de omgeving afspeuren naar mogelijk gevaar. Al was het enige gevaar hier de man die voor hem stond en vise versa. Niet dat het zo zou overkomen op de man. Nee, waarschijnlijk zag de vampier hem enkel en alleen als een leuk tussendoortje. Of nouja, leuk dat viel nog te betwisten. Maar gewoon een tussendoortje. Kwalijk nemen kon hij het hem niet, elfenbloed was duizend keer meer speciaal dan dat van enig mens. Zijn woorden zorgden er kort voor dat zijn mondhoek omhoog trok. ‘Keuze is er altijd genoeg voor je neem ik aan?’ Klonk het vragend, al was het niet zeker dat er een antwoord zou komen.

Daechir richtte zijn blik uiteindelijk weer op de man. Het was moeilijk om te voorspellen wat hij zou doen. Als hij zou aanvallen, zou Daechir het mogelijk niet overleven. Maar hij wist evengoed dat de kansen van de man ook kleiner waren, gezien hij zijn wapen snel kon trekken en hem neer zou kunnen halen of hem zou kunnen afwenden. Het was te zien hoe de omstandigheden verder gingen.


I never knew daylight could be so violent
For Mordred


Vorige onderwerpTerug naar bovenVolgende onderwerp
Permissies van dit forum:
Je mag geen reacties plaatsen in dit subforum