welcome
Fallen Skies is een 'high fantasy Textbased-RPG' die zich afspeelt in een mytische wereld vol wonderlijke wezens, monsters en magie. Het land verdeeld onder zes koningkrijken is altijd bewegend en beïnvloedbaar. Het kan zomaar zijn dat jij de held wordt van het gehele land of misschien zelfs de grootste terreur die Fallen Skies ooit meegemaakt heeft. Alles is mogelijk in deze gevaarlijk mooie wereld. En niets is gek genoeg.
map
season
De ondraaglijke hitte kan maar één ding betekenen. Zomer is in het land. En met regen dat over geheel Fallen Skies uitblijft ziet het er niet goed uit voor de boeren en minderbedeelden.
current event
Een onbekende ziekte teistert Fallen Skies. Niemand blijkt veilig te zijn voor de verwoestende dood die Queen Dacosta meegenomen lijkt te hebben. Is er een mogelijkheid om te overleven, of is iedereen ter dood veroordeeld?
staff
List of the current city rulers: click here
Account switch
Gebruikersnaam


Wachtwoord

credits
©2017 Fallen Skies staat onder leiding van het team en wordt ondersteund door Actieforum. Alle teksten, beelden, codes en plotlijnen zijn auteursrechtelijk beschermt door de desbetreffende eigenaar.

Deel
Vorige onderwerpGa naar benedenVolgende onderwerp
avatar
Member
Real name : Nath
Aantal berichten : 167
IC posts : 38

Character sheet
Age: Immortal || 26 (actually 98 years)
Occupation: Kidnapper, murderer and musician
Residence : Rhoynar, Brightwater Keep
Profiel bekijken

Re: [M] Method of seduction & Lestat

op ma feb 12, 2018 1:07 am

L E S T A T ▲
Voor vampiers was het drinken van bloed meer dan alleen voeden, het was een compleet genot, het was een gevoel, een ervaring en de geweldigste die er bestond. Het gevoel van honger naar bloed was intens en beknellend en op het moment dat er een prooi in het vizier kwam, ging er een intens verlangen door zijn lichaam heen. Zijn ademhaling zou versnellen en er was geen ontkomen meer aan. De prooi in zijn vizier zou zijn maaltijd worden.
De ervaring van het drinken van bloed kon nog intenser en dat was zodra er intimiteit bij kwam kijken. Zodra hij namelijk met het spel was begonnen, het lokken van zijn prooi, ervoor zorgen dat zijn prooi hem net zo graag wilde als dat de vampier hem wilde, begon het genot al. Net zo lang door gaan, elkaar teasen, tot zijn lust niet meer te stoppen was. Zijn hele lichaam zou tintelen, gevoelig zijn en zodra het bloed door zijn lichaam vloeide, zal elke aanraking een complete ervaring zijn. Een overweldigende sensatie.

En dan was er de angst waar Lestat op kickte. Eigenlijk gebruikte hij zijn physic linking maar nauwelijks, hij wilde namelijk dat het moment zo puur mogelijk was. Hij wilde ervoor zorgen dat zijn prooi alles mee maakte. Hij gebruikte het pas wanneer zijn prooi aan hem zou ontsnappen, want dat was niet de bedoeling. En hier, in zijn landhuis zal er vrijwel geen physick linking meer toegepast worden, want waar moesten ze heen op het moment dat ze een voet buiten zijn landhuis plaatste? Zo nu ook met Jasper. Het winde hem op, de doodsangst, wanneer er gegild of geschreeuwd werd, werd hij ook zeker helemaal wild.

Hij had zijn physic linking ook op Jasper toegepast, de nacht hiervoor. Hij had genadeloos van de man gedronken, gezoend en van hem genoten, maar de man was compleet onder zijn bedwang geweest.

Maar nu was het anders, Lestat gebruikte helemaal geen physic linking. Jasper was bang, was gespannen, dat voelde Lestat. Toch was de man rustig, hij speelde met hem mee, raakte hem aan, en misschien wond dit Lestat nog meer op dat de doodsangsten die anderen uitgeslagen zouden hebben. Dan de afgelopen nacht. Lestat keek hem in de ogen, terwijl er in zijn eigen violet gekleurde ogen een hevig verlangen brandde. Hij wilde deze man. Zijn eigen ademhaling was iets gejaagder geworden, zeker toen de grip op zijn kaaklijn verhardde en Lestat’s gezicht dichter bij die van Jasper kwam. Hij zei tegen de man dat hij moest ontspannen, waar Jasper naar luisterde. De grip op zijn kaaklijn verslapte en de man liet zijn hand naar de achterkant van zijn zijn nek toe glijden, waar deze bleef rusten. Lestat liet een zachte ‘hm’ horen en zijn lichaam spandde zich iets meer aan.

Lestat kuste de man, wilde deze ervaring met hem een compleet andere wending geven. Tot zijn verbazing, maar grote genot, kuste Jasper hem terug. Het was een gretige kus, die Lestat dan ook helemaal nam. Vervolgens brak hij de kus af en liet het puntje van zijn tong plagend, teder over de wang van de man heen glijden, naar zijn nek toe, waar hij nog zachte, tedere cirkels vormde voor hij de huid van de man doorprikte met zijn tanden. Lestat wist dat Jasper dacht dat de dood nu op de loer lag, maar dit was niet zo. Lestat was niet van plan deze man te doden, daarvoor deed dit teveel met hem. Misschien meer dan Lestat zou willen.

De beet die Lestat had geplaats had de man naar adem laten snakken. Hij voelde hoe de hand van Jasper zich verplaatste naar zijn schouderblad. Hij kreunde tijdens het drinken van het bloed toen de nagels van Lestat de huid van zijn schouders lichtjes doorboorden. Het voelde zo intens, zo goed. Zijn rug boog zich en hij drukte zijn bovenlijf strakker tegen het lijf van Jasper, zeker toen ook de vrijearm van Jasper zich op zijn rug plaatste. Een zachte grom vormde zich in zijn keel.

Toen staakte Lestat het drinken van het bloed. Hij kwam een beetje overeind, maar hield zijn lichaam verder op die van Jasper, terwijl zijn verwilderde ogen recht zich richtte op die van Jasper. Hij likte zijn lippen en bracht vervolgens zijn gezicht weer naar die van Jasper. Zijn lippen raakte lichtjes die van Jasper, “van alle acties die je had kunnen ondernemen, werkte je niet tegen,” fluisterde hij zacht tegen zijn lippen aan. Hij kwam weer een beetje overeind en ook al voelde Lestat zich verzadigd was de verlangen naar Jasper nog lang niet weg, nee, hij wilde meer. Dit was te voelen, ook voor Jasper, aangezien het lichaam van een vampier op elk gebied nog net zo werkte als dat van een sterfelijke. “Je bent speciaal, Jasper.”



avatar
Member
Real name : Vinci
Aantal berichten : 105
IC posts : 50

Character sheet
Age: 31 years old
Occupation: Governor of Sunfall
Residence : Sunfall
Profiel bekijken

Re: [M] Method of seduction & Lestat

op di feb 13, 2018 5:53 pm
kiss me properly and pull me apart

Jasper had gewoon het ontbijt moeten afwachten, om daarna te vertrekken. Zoals hij normaal gesproken altijd deed als hij in een vreemd huis ontwaakte – of hij had meteen bij het wakker worden zijn kleren bij elkaar moeten rapen, Lestat vriendelijk moeten hebben bedankt voor de mooie avond (waar hij zich amper iets van kon herinneren, maar het ging om het idee) en het op een rennen moeten zetten. In plaats daarvan had hij dit allemaal over zichzelf afgeroepen. Hij was immers degene geweest die de eerste suggestieve opmerking had gemaakt, niet Lestat, die in alle rust op het bed gezeten had, rustig afwachtend tot hij toe kon slaan. En God, de ironie – terwijl hij dacht het wachten op zijn eigen ochtendmaaltijd wat draaglijker te maken door die opmerking te maken was hij meteen het ontbijt van Lestat geworden. Waarschijnlijk had de vampier hem niet eens laten gaan, bedacht Jasper zich. Alsof een roofdier zijn prooi zou loslaten. En waar moest hij heen als hij een weg gevonden had uit het landhuis? Als de blonde man gelijk had, zaten ze ver genoeg van Brightwater Keep om verdwaald te raken.

Nog steeds klopte het niet. Zijn herinneringen van de avond ervoor zaten vol met gaten, hingen als los zand aan elkaar. De gedachte die hij eerder had gehad, waarom een man als Lestat uitgerekend hem naar zijn huis meegenomen had (of was dit allemaal in overeenstemming met elkaar gegaan? Had hij dit allemaal goed gevonden?). De blonde vampier had de uitstraling van een lord, of een andere hooggeplaatste burger, een man die zich normaal gesproken nooit in het soort kringen zou begeven waarin Jasper zich bevond. Hij was een smokkelaar, een crimineel, en hoe hij er nu uitzag zou alleen maar dat imago bevestigen. Was Lestat dan toch een keer naar Brightwater Keep gegaan, gewoon om te kijken hoe het ‘normale’ volk leefde en had hij hem uitgekozen als de beste vertegenwoordiger van de laagste klassen van de hoofdstad? Om te kijken hoe het bloed van uitschot smaakte?

Natuurlijk had dit alles hem niet ongemoeid gelaten, al leek zijn angst op dit moment te winnen van de lust – de plagerige, teasende kus van de vampier die niet voor een prooi bedoeld leek maar voor een geliefde, zijn gespannen spieren die Jasper duidelijk kon voelen toen zijn vingers over zijn rug waren gegleden, hij kon er zelfs een zeker genot in vinden. Ze leken allebei verbaasd te zijn door de begerigheid waarmee ze elkaar kusten – en net op het moment dat Jasper de hoop had dat de vampier zich op de zoen leek te concentreren in plaats van op zijn bloeddorst, had Lestat hem al verbroken.

De verwachte pijn van de beet sneed dwars door hem heen. Jasper had moeite zich stil te houden, had zijn nagels in de rug van de vampier gezet als reactie op de pijn en in een poging deze te verbijten – en dat leek hem alleen maar meer te plezieren. Het was de grom van de vampier die hem er opnieuw aan deed herinneren met wat hij te maken had – een beest. Het voelde onnatuurlijk om niet terug te vechten, maar Jasper wist dat dit de beste oplossing was – wellicht zou de vampier wat gemoedelijker worden als hij gedronken had. Als hij dan zelf nog leefde, wilde dat zeggen.

Lestats beet leek voorzichtig af te zwakken, en Jasper opende zijn ogen, recht in die van Lestat kijkend. Zonder het oogcontact te verbreken gleed Jaspers hand naar zijn eigen nek – hij leefde nog. Zijn gejaagde hartslag die hij op zijn vingertoppen voelde en het beetje verse bloed dat aan zijn vingers bleef plakken bevestigden het. Zonder iets te durven zeggen keek hij Lestat aan, die het bloed van zijn lippen likte – zijn bloed. Jaspers ademhaling was opnieuw schokkerig geworden, alsof zijn angst het alweer gewonnen had van zijn opluchting dat hij leefde. De zachte aanraking van Lestats lippen op de zijne leek nog minder te helpen – Jasper keek hem met wijd opengesperde ogen aan, wetend dat de vampier zijn angst opnieuw bijna zou kunnen proeven. Zijn heldere ogen waren dierlijk geworden. Hij had nog steeds honger, en Jasper wist dat het geen honger naar bloed meer was.

’Van alle acties die je had kunnen ondernemen, werkte je niet tegen,’ constateerde de vampier opeens, duidelijk tevreden. Jasper slikte, niet precies wetend hoe hij hier op zou moeten reageren. Was hij de eerste geweest van zijn prooien geweest die hem maar gewoon zijn gang hadden laten gaan? De eerste die had gevochten tegen zijn instinct? Jaspers ademhaling leek opnieuw zijn normale tempo terug te vinden toen Lestat afstand van hem nam, alsof hij bevrijd was. Als reactie liet hij allebei zijn armen op het matras rusten, om zich helemaal van hem los te maken – al was dat schijn: hij voelde ook hoe de vampier hem nog steeds met zijn volle gewicht vastgepind had op het bed. ’Je bent speciaal, Jasper.’ De tweede opmerking van de blonde man deed zijn wenkbrauwen fronsen. Wat was dit? Was hij van ontbijt gepromoveerd tot zijn lieveling? ’Oh ja?’ zei hij zachtjes, zijn stem hees, alsof hij hem in jaren niet gebruikt had.
tag: lestat kazimir
BY MITZI


avatar
Member
Real name : Nath
Aantal berichten : 167
IC posts : 38

Character sheet
Age: Immortal || 26 (actually 98 years)
Occupation: Kidnapper, murderer and musician
Residence : Rhoynar, Brightwater Keep
Profiel bekijken

Re: [M] Method of seduction & Lestat

op di feb 13, 2018 11:45 pm

L E S T A T ▲
Vroeger, toen Lestat nog een jong jongetje was geweest waren het de verhalen van de Vampiers die hem de meeste angst hadden aangejaagd, samen met het feit dat hij ze ook het leuks had gevonden. Maar dan was Lestat ook een bijzonder kind geweest. Daarvoor hoefde hij alleen maar het feit te noemen dat hij er regelmatig over had gedroomd zijn broers en vader te vermoorden, gewoon omdat hij ze echt niet had gemogen. Dit had hij ook tegen zijn moeder gezegd, misschien was zijn moeder ook niet helemaal gezond geweest, aangezien zij er toen niet van leek te schrikken. Dit gevoel had hij ervaren omdat zijn broers en vader voor veel problemen hadden gezorgd. Niet alleen dat, zijn broers hadden hem niet geaccepteerd, Lestat was tenslotte maar de jongste zoon van Marquis geweest. Na een aantal keren weggelopen geweest te zijn en elke keer weer teruggekomen te zijn, was hij gaan jagen. Zijn moeder had al haar juwelen en sierraden verkocht om zo paarden, jachthonden en jachtwapens voor Lestat te kunnen kopen. Lestat was degene die door de jacht voor het inkomen had gezorgd, voor eten en voor vachten. Hij had het niet voor zijn familie gedaan, nee, hij had het gedaan omdat het hem bezighield. Dit is enorm typerend voor Lestat, aangezien hij een man is die altijd bezig moet zijn.

En nu was hij het monster waar hij vroeger als kind bang voor geweest. Maar dan was het juist angst waar hij altijd op af was gegaan. Op het punt dat anderen zouden weg lopen, was Lestat eropaf gegaan. Zo had hij er deels zelf voor gezorgd dat hij was geworden wie hij nu was. Vroeger, tijdens één van zijn eerste optreden had een vampier hem gespot, Magnus, en toen zijn optreden was afgelopen en Lestat alleen overgebleven was, was Magnus op hem af gestapt. Het had meteen verkeerd gevoeld en Lestat had weg moeten rennen, maar dit had hij niet gedaan. Magnus ontvoerde hem, naar het huis waar hij nu met Jasper was, waar hij Jasper naar toe had ontvoerd. Precies op dit bed was Lestat veranderd van sterfelijke naar onsterfelijke.

Lestat moest toegeven dat hij nooit een vampier had willen zijn. Hij heeft die keuze nooit gehad. Magnus had Lestat aan zichzelf opgeëist. Alles was tegen zijn zin in gegaan en Lestat was tot op het bod gemanipuleerd. Het duurde een paar dagen tot Lestat zelf om was, het accepteerde. Nooit heeft Lestat het zeker geweten of hij dit zelf had gedaan, of dat Magnus dit in Lestat’s hoofd had gepind. Wat het ook was, Lestat was uiteindelijk van Magnus gaan houden en ze waren een moordende vampier duo geworden en toen pleegde Magnus zelfmoord.

Nu lag Jasper hier op dit bed, in exact dezelfde positie als waarin Lestat twee-en-zeventig jaar geleden in had gelegen. In tegenstelling tot de blonde vampier al die jaren geleden, werkte Jasper mee. Of Lestat Jasper wilde veranderen, transformeren in een vampier, wist hij nog niet. Hij vond Jasper wel interessant genoeg, maar voor hij zo’n besluit zou maken wilde hij de man eerst meer aftasten. Waarschijnlijk zal hij de man zelfs de keuze geven, aangezien Lestat zelf deze nooit heeft gehad. Toch kwam het patroon erg overeen met het patroon van Magnus en Lestat al die jaren terug en dat besefte de blonde vampier nu ook maar al te goed en hij genoot ervan. Hij genoot van Jasper, zoals Magnus van Lestat had genoten, alleen was Jasper zoveel anders dan Lestat.

Zijn lichaam bleef strak tegen die van Jasper aangedrukt. Dit was goed voelbaar door de dunne, satijnen deken die zich tussen de twee mannen bevond. Ook het harde tussen de benen van Lestat dat tegen Jasper aangedrukt was goed voelbaar. Lestat likte Jasper’s bloed van zijn lippen en richtte zijn wilde, violet gekleurde ogen recht op de donkerbruine ogen van Jasper. Vervolgens boog hij zich weer naar het gezicht van Jasper toe, raakte lichtjes met zijn lippen die van hem aan en fluisterde. Van alle acties die Jasper had kunnen ondernemen had hij mee gewerkt, was hij niet gaan tegenstribbelen of gaan vluchten. Wilde de man dit? Ergens leek het Lestat allesbehalve logisch, maar het wond hem ook op, dat zou dit alles alleen maar interessanter maken. Lestat voelde hoe Jasper langzaam weer zijn eigen ademhaling terugvond. Langzaam kwam hij weer een stukje naar boven en trok zijn mondhoek lichtjes op tot een glimlach, een gevaarlijke, duistere maar ook een sensuele glimlach. Hij vond Jasper bijzonder en dat zei hij tegen hem. Hierop zag Lestat hoe Jasper fronste, waarna hij hem een ‘oh ja?’ gaf. “Denk je dat ik zou liegen?” Vroeg hij terug. Lestat ging naast Jasper liggen en legde vervolgens zijn hand onder de dunne, satijnen deken en streelde speels over zijn onderbuik met de topjes van zijn vingers terwijl zijn blik uitdagend op die van Jasper was gericht. “Laat eens merken hoe erg jij dit vind,” zei hij vervolgens, waarbij zijn stem duister en uitdagend klonk. Zijn hoofd rustte op zijn rechterhand terwijl hij op zijn ellenboog steunend naar de man naast hem keek. Zijn linkerbeen lag nog wel over Jasper heen, om lichamelijk contact te behouden. Hij wilde spelen en hij wilde weten hoe Jasper zou omgaan met dit spelletje.



avatar
Member
Real name : Vinci
Aantal berichten : 105
IC posts : 50

Character sheet
Age: 31 years old
Occupation: Governor of Sunfall
Residence : Sunfall
Profiel bekijken

Re: [M] Method of seduction & Lestat

op zo feb 18, 2018 5:47 pm
kiss me properly and pull me apart

Hij leefde nog. Lestat had hem gespaard. De vampier had hem makkelijk kunnen doden hoe hij er nu bij lag – te zwak en te beduusd om terug te kunnen vechten – maar hij had slechts een slok van zijn bloed gedronken voordat Jasper zijn grip op zijn nek voelde verslappen. Ging dat zo bij vampiers? Hoefden ze hun prooi niet in één keer te doden? Of zou de blonde man zijn nek op een later moment nog eens doorklieven als hij zin had in een tussendoortje – wellicht als lunch? Als amuse?

De adrenaline, angst, pijn en uitputting zorgden ervoor dat Jaspers gedachten overuren maakten. Samen met het bloed leek ook alle energie uit hem gezogen te zijn.
Was dit het dan? Was het voorbij? Jasper koesterde ergens nog de ijdele hoop dat Lestat hem vrij zou laten nadat hij zijn honger gestild had. Zoals bedpartners voor één nacht normaal gesproken de deur uitgestuurd werden. Of tenminste zijn kleren, die waarschijnlijk ergens door de kamer verspreid lagen, aan hem terug zou geven. Of in godsnaam dat meisje zou roepen om hem zijn ontbijt te laten brengen. Waar bleef ze zelfs? Was ze verdwaald?
Natuurlijk ging dat niet gebeuren – de verlossing waar hij zo naar smachtte. Zoals alles aan deze ochtend niet als gepland en zoals gebruikelijk leek te gaan. De vampier was nog niet klaar met hem. Jasper kon het in zijn ogen zien toen ze elkaar hadden aankeken. Hij had het gevoeld in zijn kus.

Lestat had hem speciaal genoemd. Alleen al dat woord bevestigde waar Jasper bang voor was: dit was nog niet afgelopen. ’Denk je dat ik zou liegen?’ was het antwoord van de vampier op Jaspers sceptische reactie. Een vraag die zichzelf beantwoordde: natuurlijk zou Lestat niet liegen. Natuurlijk was hij écht speciaal, uitverkoren, bijzonder, wat dan ook, om een reden die hemzelf nog niet bekend was. Jasper besloot dat het beter was voor de bestwil van allebei de mannen om maar niet op zijn opmerking te reageren.

Krankzinnig.

Het gevoel van Lestat die zich van zijn lichaam losmaakte zorgde voor verlichting – alleen het linkerbeen van de vampier bleef losjes op hem liggen. Jasper maakte gebruik van het moment door zijn hoofd op het kussen te laten rusten, diep adem te halen, éven zijn ogen te sluiten. Alsof alleen absolute duisternis ervoor kon zorgen dat hij dit voor een ogenblik zou vergeten.

De zachte aanraking van zijn hand op zijn onderbuik zorgde er echter voor dat zijn ogen meteen weer openschoten. Jasper draaide zijn hoofd zodat hij de vampier aan kon kijken – die er rustig bij lag, nonchalant bijna, als een toeschouwer van een toneelstuk waarin Jasper de hoofdrol speelde. Zijn eerst zo verwilderde blik leek nu veranderd te zijn in iets diepers – de vampier wist exact waar hij mee bezig was.
Jasper spande zijn spieren onbewust aan, bleef hem aankijken terwijl de vingertoppen van de blonde man bijna delicaat over zijn naakte huid gleden. ’Laat eens merken hoe erg jij dit vindt,’ klonk de stem van Lestat opeens, laag en mysterieus zoals hij inmiddels van hem gewend was. Was dit een test? Hoe lang het zou duren voordat hij hem volledig gek kon maken?

Jasper slikte. ’Oh, Lestat.’ Zijn antwoord klonk als een zenuwachtige lach, schor, gesproken tussen twee ademteugen in. Jasper kon het niet laten om te grijnzen door de absurditeit van deze hele situatie, zijn tanden voor een moment volledig te ontbloten. Je had me beter meteen kunnen laten doodbloeden toen je de kans daarvoor had, schoot door zijn hoofd heen. Alles beter dan dit. Zijn hese lach doorkliefde de gespannen sfeer in de kamer, alsof hij een tegenantwoord wilde bieden aan de vampier en zijn duistere woorden. Jasper kon zich nu wat privileges veroorloven nu hij speciaal was genoemd, nietwaar? Voor hij zich er bewust van was had sprak hij de volgende woorden uit, woorden waarvan hij zeker wist dat hij ze de volgende dag zou vervloeken (áls hij een volgende dag zou mogen aanschouwen, wilde dat zeggen).
’Ga door.’
tag: lestat kazimir
BY MITZI


avatar
Member
Real name : Nath
Aantal berichten : 167
IC posts : 38

Character sheet
Age: Immortal || 26 (actually 98 years)
Occupation: Kidnapper, murderer and musician
Residence : Rhoynar, Brightwater Keep
Profiel bekijken

Re: [M] Method of seduction & Lestat

op di feb 20, 2018 3:26 pm

L E S T A T ▲
THet was maar goed dat zijn slavin er lang overdeed, want klaar met Jasper was de blonde vampier nog niet. Als de situatie anders was geweest, was hij nu naar de keuken toe gegaan om zijn huismeisjes op hun donder te geven. Misschien ging hij dat nog steeds wel doen. Gewoon, omdat hij dat kon doen. Maar nu eerst wilde hij genieten van het moment waar hij nu in zit, met Jasper. De blonde vampier was benieuwd hoe lang Jasper dit nog vol ging houden, omdat hij zwak overkwam en aanvoelde. Het maakte ook niet uit, want snel zou hij deze man niet laten gaan en zodra hij dat deed, zou dit onder zijn voorwaarden zijn. Hij wist niet wat het precies was, maar de vampier voelde een soort aantrekkingskracht tot deze man, wat ervoor zorgde dat de sterfelijke man niet snel van hem af zou zijn. Hij speelde met hem, hij dronk van hem, maar dit was niet de manier waarop Lestat normaal met zijn prooi om ging. Dan wist hij ook niet zeker of Jasper tot zijn prooi, of lust behoorde, want daar zat een groot verschil tussen.

Lestat had de man makkelijk van zijn leven kunnen beroven, dit had hij echter niet gedaan. Jasper leefde nog en de man zelf leek hier verbaasd om te zijn. Lestat had nooit de intentie gehad om deze man van het leven te beroven en nu ze zo deze nacht en ochtend samen hadden doorgebracht, wilde Lestat hem al helemaal niet meer van het leven beroven. Klaar met hem was hij nog niet. Lestat was van hem af gegaan en leunde nu op zijn ellenboog, bijna nonchalant, terwijl hij op de sterfelijke man neer keek. Lestat hield zijn linkerbeen losjes op Jaspers benen liggen, waardoor deze ietwat verstrengeld lagen. Zijn blik was gepassioneerd terwijl deze over het boven lichaam van Jasper gleed. De ogen van de man waren nu gesloten, maar vlogen weer open toen de vampier de onderbuik van de man streelde met zijn vingertoppen. Lestat vormde met zijn lippen een duistere, speelse en plagerige glimlach. De reacties die Jasper hem gaf vond hij prachtig, hij genoot er van en ervaarde er een zekere plezier door.

“Laat eens merken hoe erg jij dit vindt,” had Lestat hem uitgedaagd. Zijn stem was duister geweest, mysterieus met lage klanken, zijn ogen vernauwd en zijn lippen opgekruld tot een uitdagende, duistere en al net zo mysterieuze grijns. Jasper had niet tegen gestribbeld, maar had juist mee gewerkt. Lestat had geen physic linking meer op hem toegepast, wat maakte dat Jasper dit allemaal zelf gedaan had. Misschien was het verstandig geweest van Jasper om juist niet tegen te werken, misschien was hij nu dan wel dood geweest en had Lestat helemaal geen interesse meer in hem gehad. Maar dat was praat waar je niks aan had. Dit was het nu en nu was hij zeker geïnteresseerd in deze man. Hij speelde mee met een vampier en dat wekte toch een zekere interesse in hem op. Nog steeds streelde zijn vingers de onderbuik van Jasper, langzaam steeds lager gaand.

Jasper beantwoordde hem met een schorre stem en een zenuwachtige lach. “Oh Lestat,” had hij gezegd en het was tussen twee ademtuigen door gesproken. De grijns die vormde op de lippen van Jasper verbaasde hem, maar zeker niet onaangenaam. Bij het ontbloten van zijn tanden vroeg Lestat zich af hoe twee grote, puntige, vlijmscherpe hoektanden deze man zouden staan, waardoor zijn blik nog wilder en gepassioneerder werd. Het voeden met zijn bloed zorgde ervoor dat zijn bleke huid een menselijke kleur hadden gekregen en hij zelfs enigszins warm aan voelde.

“Ga door.”

Lestat lachte zacht, duister en door ging hij zeker. Zijn hand gleed verder om laag, terwijl zijn ogen gefixeerd bleven op die van Jasper. Hij zoende de man en bracht zijn lichaam strakker tegen die van hem. Ergens tijdens dit proces waren ook alle overige kleding stukken verwijderd, aangezien Lestat al zonder shirt was geweest. Jasper was al naakt geweest. Lestat verstrengelde zijn naakte lichaam lichaam met die van Jasper en plaatste zijn lippen overal waar hij zijn lippen kon plaatsen. Hier en daar vond ook een plagerig bijtje plaats, maar dit keer zonder dat er bloed zou vloeien. Het moment was intens en Lestat genoot ervan, deed alles met Jasper wat je je zou kunnen verbeelden. Voor hem was dit moment zeker hartstochtelijk.

Voor hem had dit moment langer mogen duren, maar dit was niet zo. Het moment was lang genoeg geweest, want Lestat was klaar met Jasper toen er geklopt werd op de deur. Daar was het ontbijt. “Ik neem aan dat je nu zeker wel wat eten kan gebruiken, of niet?” Sprak hij zacht, teder zelfs. Zijn blik priemde zich strak in die van Jasper, waarna hij zijn hoofd naar de deur toe draaide. “Kom binnen,” sprak hij fel, het meisje kwam naar binnen gelopen en wierp een angstige blik op Lestat. Meteen werd hij beladen met allerlei excuses omdat het zo lang had geduurd. Lestat wuifde deze weg en stuurde vervolgens ook het meisje weg. Vervolgens liet hij zich op het bed neer ploffen en keek naar Jasper. “Wat zou je ervan vinden om zelf onsterfelijk te zijn, Jasper?”



avatar
Member
Real name : Vinci
Aantal berichten : 105
IC posts : 50

Character sheet
Age: 31 years old
Occupation: Governor of Sunfall
Residence : Sunfall
Profiel bekijken

Re: [M] Method of seduction & Lestat

op zo maa 11, 2018 5:57 pm
kiss me properly and pull me apart

Hij was het niet gewend geweest de macht zo uit handen te laten geven; Jasper had zichzelf altijd als dominant gezien, de sterkste, diegene die bepaalde. De jongens die hij in de vroegste uurtjes van de ochtend oppikte uit cafés als hij eens behoefte had aan een lustige nacht waren vaak niet jonger dan twintig en niet ouder dan vijfentwintig – jongemannen die zelf vaak hun seksualiteit nog niet eens helemaal uitgevogeld hadden. Makkelijke prooien bijna, probleemloos te vormen naar zijn eigen behoeftes. Maar hoe anders was Lestat: de vampier had hem met gemak overmeesterd (en genoot er zichtbaar van), speelde met hem op een manier die voor hem zo onbekend was – zo berekenend, zo precies - dat hij niet eens goed wist hoe hij erop moest reageren. De tactiek die hij eerder had gebruikt, wellicht? Meewerken, niet tegenstribbelen (vooral dat niet), hopen dat het iets zou helpen?

En toch. Toch had hij het in zijn hoofd gehaald om te reageren. Ga door ook nog eens, ongetwijfeld een aanmoediging voor Lestat. Twee woorden die op geen moment als dubbelzinnig opgevat konden worden. Wilde hij dit zelf? Was dit moment, deze reactie door de vampier bepaald of was dit toch een zelfstandige actie van hem, aangewakkerd door een combinatie van het onvertrouwde en – toch nog – een beetje van de aantrekkingskracht die hij voor de blonde man voelde? Jasper was bang geweest dat de vampier zijn zenuwachtige, aarzelende lach als een belediging had opgevat, maar het leek hem alleen nog maar meer te plezieren. Zijn vingers, die opeens menselijk warm leken (of had hij dat zich ook verbeeld?) gleden nadat Jasper zijn opmerking had uitgesproken verder langs zijn onderbuik. De twee keken elkaar nog steeds aan en hoewel Jasper zijn gezicht zo veel mogelijk in de plooi probeerde te houden, een poging om niet helemaal aan de handelingen van de vampier toe te geven, merkte hij hoe er toch een kreun over zijn lippen gleed.

Tot zover zijn poging Lestat te weerstaan.

Zijn ademhaling leek opnieuw de vrije loop met hem te nemen toen de vampier hem kuste. Hij had hetzelfde gedaan vlak voordat hij hem gebeten had, en Jasper kuste hem harder terug, dwingend. Opnieuw probeerde hij hem op andere gedachten te brengen, er voor te zorgen dat Lestat bij hem bleef en zijn honger naar bloed niet alweer de overhand zou nemen. Het was echter iets anders dat hem deed terugdeinzen. Hij proefde bloed. Zijn bloed. De plotselinge metaalachtige smaak zorgde ervoor dat hij zich iets terugtrok uit hun kus, om vervolgens met het beetje energie dat hij nog had zijn vingers door de blonde haren van de vampier te vlechten en zijn gezicht opnieuw dichter naar dat van hem te brengen. Intussen had Lestat de afstand tussen de twee mannen helemaal verkleind, moeiteloos nu Jasper geen moeite deed om hem tegen te werken. De vampier verbrak de kus echter, eerder dan Jasper zelf zou willen, en hij voelde zich bevriezen toen hij zijn scherpe tanden over zijn lichaam voelde schrapen. Dus toch. Hij snakte naar adem, zich voorbereidend op de pijn die onderhand bekend voor hem was, maar ontspande weer toen het leek alsof de vampier slechts met hem leek te spelen – de zachte beet werd gevolgd door kussen op zijn sleutelbeen, borst, schouders. Jaspers handen gleden van Lestats haren over zijn zij, waar ze zachtjes op zijn heupen bleven rusten.
Lestats honger had overduidelijk plaats gemaakt voor lust.

Jasper voelde zich net wat ontspannen toen hij een klop op de deur hoorde en de blonde man zich van hem losmaakte. Nog nahijgend en versuft knikte hij, als antwoord op zijn vraag. ’Precies op tijd,’ wist hij uit te brengen, waarschijnlijk met zo’n zachte stem gesproken dat alleen de vampier het zou kunnen verstaan. Zachtjes kreunend kwam hij overeind, steunend op zijn armen. Hij keek toe hoe het meisje binnenkwam met zijn ontbijt – en in een reflex en moment van plotselinge alertheid trok hij de satijnen deken over zijn onderlichaam. Het meisje leek echter alleen oog te hebben voor de vampier, en de vele verontschuldigingen waarmee ze hem overlaadde leek hij te negeren, waarna hij haar ook meteen wegstuurde. Lestat was het gewend de baas te spelen over de meisjes, daar was hij van overtuigd. De heer en meester van het landhuis – en daar gedroeg hij zich ook naar.

Ondertussen had Jasper het bord uit de handen van de vampier gepakt – het ontbijt bestond uit iets dat leek op roerei en brood, en de geur die er vanaf kwam maakte hem alleen nog maar hongeriger. Aangezien het meisje er geen bestek bij had gegeven probeerde hij het roerei met het brood op te pakken en naar zijn mond te brengen – iets wat er waarschijnlijk zo gulzig, barbaars en acultureel uit moest zien in Lestats ogen dat hij erom moest grinniken, maar hé – hij had honger. ’Sorry,’ glimlachte hij, bijna verontschuldigend, terwijl hij een stuk brood doorslikte. Etend liet hij zijn blik naar de vampier glijden. Nog steeds wist Jasper niet wat hij van de hele situatie moest vinden. Fijn was het ogenblik te noemen dat ze zojuist hadden gedeeld. Onverwacht. Maar waarom? Had Jasper als sterfelijke iets van toegeeflijkheid in de vampier doen ontwaken?

Het antwoord op zijn gedachte volgde echter al snel. Lestats vraag zorgde ervoor dat hij zich bijna verslikte, maar wist zich met een hoest te herstellen. Hij. Onsterfelijk. Had hij dit goed gehoord? Was dit een grap of meende hij dit serieus – en hij vermoedde het laatste; de vampier leek hem niet het type om grappen te maken over dit soort zaken. Automatisch had Jasper zijn ogen op de blonde man gericht. Dus dit was de reden geweest voor het gematigde gedrag van de vampier, waar zijn etiketje van ‘speciaal’ tot geleid had. Hij was niet zomaar een prooi geweest, nee, hij was uitverkoren. Hij wilde hem één van de zijnen maken, onsterfelijk, bloeddrinkend en moordend en rovend en waar een vampier zich dan ook de hele dag mee bezighield. ‘Ik…’ Begon hij, zoekend naar de juiste woorden om zijn zin te vervolgen. ‘…vind je het erg als ik daar nog even over nadenk?’ Hij slikte, wendde voor een moment zijn ogen af om Lestat vervolgens weer aan te kijken. ’We kennen elkaar pas net, tenslotte.’ Al was ‘kennen’ in deze context nog een te groot woord. Een nacht en een ochtend samen doorbrengen vormde in zijn ogen nou niet de meest stabiele basis voor een… diepere band, of hoe de verhouding tussen de twee mannen ook maar genoemd kon worden. Jasper voegde er nog een waterig glimlachje aan toe, hopelijk genoeg om wat tijd te kunnen rekken.
tag: lestat kazimir ooc: indirecte timeskip ftw
BY MITZI


Gesponsorde inhoud

Re: [M] Method of seduction & Lestat

Vorige onderwerpTerug naar bovenVolgende onderwerp
Permissies van dit forum:
Je mag geen reacties plaatsen in dit subforum