welcome
Fallen Skies is een 'high fantasy Textbased-RPG' die zich afspeelt in een mytische wereld vol wonderlijke wezens, monsters en magie. Het land verdeeld onder zes koningkrijken is altijd bewegend en beïnvloedbaar. Het kan zomaar zijn dat jij de held wordt van het gehele land of misschien zelfs de grootste terreur die Fallen Skies ooit meegemaakt heeft. Alles is mogelijk in deze gevaarlijk mooie wereld. En niets is gek genoeg.
map
season
De ondraaglijke hitte kan maar één ding betekenen. Zomer is in het land. En met regen dat over geheel Fallen Skies uitblijft ziet het er niet goed uit voor de boeren en minderbedeelden.
current event
Een onbekende ziekte teistert Fallen Skies. Niemand blijkt veilig te zijn voor de verwoestende dood die Queen Dacosta meegenomen lijkt te hebben. Is er een mogelijkheid om te overleven, of is iedereen ter dood veroordeeld?
staff
List of the current city rulers: click here
Account switch
Gebruikersnaam


Wachtwoord

credits
©2017 Fallen Skies staat onder leiding van het team en wordt ondersteund door Actieforum. Alle teksten, beelden, codes en plotlijnen zijn auteursrechtelijk beschermt door de desbetreffende eigenaar.
Deel
Vorige onderwerpGa naar benedenVolgende onderwerp
avatar
Member
Real name : Daan
Aantal berichten : 36
IC posts : 23

Character sheet
Age: immortal
Occupation: Kingsguard
Residence : Valyria, Archeon
Profiel bekijken

Sweet ophelia, when young blood escapes

op vr okt 20, 2017 2:21 pm
the world doesn't need another hero
Sometimes what it needs is a monster
Het was een warme dag geweest in Archeon en hij was blij dat de schemer nu eindelijk begon te vallen. De temperatuur daalde als een razende en hij voelde weer een beetje energie door zijn lichaam heen stromen. De brandende zon was iets waar hij nooit helemaal aan leek te kunnen wennen, ondanks dat hij het al zoveel jaren moest verduren. Nee, gaf hem maar liever de duistere nacht, daar voelde hij zich veel meer thuis.

Tyraevor was in de richting van de binnenplaats gegaan, hij had een rondje door het paleis gelopen en alles leek rustig te zijn hier. Als lid van de kingsguard moest hij altijd op zijn hoedde zijn, maar voor vandaag was hij klaar met zijn duty. Met een vloeibare beweging haalde hij zijn zwaard uit diens schede en bewoog hij het wat in zijn hand. Eerder vandaag had hij een nieuwe laten maken bij één van de betere smeden in Archeon. En aangezien hij nog niet veel tijd voor zichzelf had gehad, dus liet hij zich op een muurtje zakken en maakte wat bewegingen met zijn nieuwe zwaard. Wat hij niet per direct zag, was dat hij niet de enige was die nog op was rond dit uur.
notes: ophelia first post





made me a believer

with the touch of her skin

i’d go to hell and back with you

stay lost in what we found

worlds apart we were the same

until we hit the ground

her halo is broken but

there's fight in her eyes
avatar
Member
Real name : Demi
Aantal berichten : 115
IC posts : 69

Character sheet
Age: 20
Occupation: Handmaiden
Residence : Archeon, Valyria
Profiel bekijken

Re: Sweet ophelia, when young blood escapes

op vr okt 20, 2017 5:40 pm
how can i be tender
with this much blood in my mouth
De onderkant van haar jurk gleed geruisloos achter haan aan, terwijl ze zich richting de binnenplaats van het paleis begaf. Ze droeg een half-doorschijnend gewaad in een zo zachte paarse kleur dat hij bijna wit leek. Het lijfje van de jurk was rijkelijk belegd met sierlijke borduurwerken en hier en daar een stukje kristal. Haar haar was losjes over haar schouders gedrapeerd. Ze zag er nu wel uit als iemand die uit Archeon kwam, al voelde ze zich nog niet zo.

Tot haar grote geluk was Dacosta een ontzettend aardige vrouw, en daarmee was het grootste deel van haar zorgen eigenlijk al weggenomen. Al kon ze het niet helpen om haar thuis te missen. Haar eigen huis, haar vader, haar broertje en zusjes en haar vriendinnen. Het zorgde ervoor dat ze hier maar moeilijk kon slapen. Bijna elke dag lag ze wel een aantal uren wakker, piekerend over dingen die er uiteindelijk niet toe deden. Om aan haar eigen gedachten te ontkomen, ging ze naar buiten en wandelde door de tuinen van het paleis. Binnen de muren van het gebouw was het immers veilig – tenminste, dat nam ze aan – en de Valyrische nachten waren warm genoeg om zo in rond te lopen. Haar korte wandeling leidde haar naar de binnenplaats en schijnbaar was ze niet de enige die hier vanavond rondliep. Iemand stond er, met zijn zwaard in zijn hand. Ze was bang geweest als ze niet aan zijn uniform had herkend dat hij deel uitmaakte van de King's Guard. "I take it you couldn't sleep either," zei ze in haar zachte stem, terwijl ze met een glimlachje op hem afliep. Alleen zijn was niet haar sterkste kant en ze vond het dan ook zeker niet erg om eens wat gezelschap te hebben tijdens haar nachtelijke escapades.  

BY MITZI


Laatst aangepast door Ophelia du Maurier op vr feb 02, 2018 12:09 am; in totaal 1 keer bewerkt
avatar
Member
Real name : Daan
Aantal berichten : 36
IC posts : 23

Character sheet
Age: immortal
Occupation: Kingsguard
Residence : Valyria, Archeon
Profiel bekijken

Re: Sweet ophelia, when young blood escapes

op wo jan 31, 2018 11:34 am
the world doesn't need another hero
Sometimes what it needs is a monster
Het was een mooi zwaard geworden, maar de tijd om het goed te bestuderen had hij nog niet gehad vandaag. Immers draaide hij hele volle dagen en had hij vaak ook nog eens de taak om de jongere leden van de Kings Guard te trainen. Het voorwerp was rijkelijk versierd, typisch iets voor de rijkere Valyrianen. Ondanks dat lag het zwaard goed en licht in de hand. De bewegingen waren soepel en hij was er van verzekerd dat dit zwaard hem nog een hoop plezier op zou leveren. Terwijl hij het ding nog een paar keer ronddraaide werd zijn aandacht getrokken door een zachte stem. Vragend keek hij opzij, om te zien hoe er een jonge dame zijn kant op kwam lopen. Tijdens de late uurtjes had hij eigenlijk nooit gezelschap, wat dit toch wel redelijk speciaal maakte. Echter zou hij het nooit afslaan, want meer informatie over mensen in het paleis verzamelen kon nooit kwaad. Daarbij vond hij gezelschap niet erg.

Hij liet zijn zwaard een beetje zakken en wachtte tot ze bij hem was. “I usually don’t need much sleep,” zei hij op een rustige toon. Ondanks dat hij zich overdag vaak opstelde als een serieuze man, die vaak ietwat bitter over kon komen, klonk zijn stem best vriendelijk. Het was gewoon een feit dat hij zich ’s nachts altijd wat meer in zijn element voelde. Of wanneer hij in de buurt van een bepaald persoon was, natuurlijk. Hij liet zijn ogen over het meisje gaan, schatte haar begin twintig en maakte een notitie in zijn hoofd om het feit dat er zo laat blijkbaar nog mensen door het paleis zwierven. “You’re new here, aren’t you?” Tyraevor kende de meeste mensen in het paleis wel van gezicht, de meeste kende hem ook wel. Dit meisje had hij echter nog niet eerder gezien. Het was dan ook een groot paleis en hij had niet vaak met de handmaidens te maken – iets wat hij constateerde door haar redelijk mooie kledij.
notes: none





made me a believer

with the touch of her skin

i’d go to hell and back with you

stay lost in what we found

worlds apart we were the same

until we hit the ground

her halo is broken but

there's fight in her eyes
avatar
Member
Real name : Demi
Aantal berichten : 115
IC posts : 69

Character sheet
Age: 20
Occupation: Handmaiden
Residence : Archeon, Valyria
Profiel bekijken

Re: Sweet ophelia, when young blood escapes

op vr feb 02, 2018 12:09 am
how can i be tender
with this much blood in my mouth
Voor enkele seconden bleven haar ogen op het zwaard gefixeerd dat de vreemdeling in zijn hand hield. In wat voor context dan ook, ze vond die dingen maar helemaal niets. Ze zagen er intimiderend uit. Er hoefde maar één iemand te zijn die toegang had tot dat soort wapens en die tegelijkertijd onjuiste intenties gehad en het kon allemaal voorbij zijn. Misschien was het een beetje overdreven, maar Ophelia zou zich een stuk veiliger voelen als niemand met een gigantisch stuk scherp metaal door de gangen van het paleis paradeerde. Ze sprak zich mentaal toe dat het geen kwaad kon, zolang het maar in goede handen was, al geloofde ze er maar weinig van.

Gelukkig liet hij zijn zwaard zakken zodra hij haar aan zag komen lopen. De man merkte op dat hij meestal maar weinig slaap nodig had, waarop ze even kort knikte. “Seems like a useful trait for a guard,” merkte ze op. Even bestuurde ze zijn gelaatstrekken, al ging dat iets lastiger dan normaal in het donker. Ze leek hem niet te herkennen, al was ze er vrij zeker van dat ze hem de afgelopen dagen wel een keer of twee had zien rondlopen in de gangen van het paleis. Om eerlijk te zijn, lette ze nooit zo op de gezichten van de bewakers. De man sprak met een rustige toon, die haar iets meer op haar gemak stelde. Ze haalde een wenkbrauw op en glimlachte toen hij vroeg of ze hier nieuw was. “Is it that obvious?” zei ze met een zachte grinnik in haar stem. Ze had het gevoel dat haar transformatie tot Valyriaanse vrouw toch wel redelijk verlopen was. Nee, waarschijnlijk hield hij als bewaker wel nauwkeurig in de gaten wie er in het paleis hoorde te zijn en wie niet. Ergens was ze daar ook wel blij om.

BY MITZI



avatar
Member
Real name : Daan
Aantal berichten : 36
IC posts : 23

Character sheet
Age: immortal
Occupation: Kingsguard
Residence : Valyria, Archeon
Profiel bekijken

Re: Sweet ophelia, when young blood escapes

op zo feb 04, 2018 12:27 am
the world doesn't need another hero
Sometimes what it needs is a monster
Het was wel zo netjes om de punt van zijn zwaard naar beneden te laten wijzen zodra hij had opgemerkt dat hij niet langer meer alleen was. Hij had niet de intenties om intimiderend over te komen door zijn wapen op een onschuldige jongedame gericht te houden. Iedereen met een beetje geld kon zo’n wapen aanschaffen. Dolken waren nog makkelijker te verkrijgen en bogen konden door iedereen met handige vingers worden gemaakt. Het enige voordeel wat sommige hadden, zoals de kingsguards, was dat ze getraind werden in het omgaan met hun wapens. Een normale inwoner zou binnen drie seconden kermend op de grond liggen, met diens wapen vijf meter verder. Tyraevor had sowieso al een reputatie. Hij trainde de jongere guards en stond erom bekend dat hij één van de betere vechters was. Zowel met zijn zwaard als met zijn blote handen. Onsterfelijkheid was een aangename bijwerking van zijn vampirisme, al waren er soms van die momenten dat hij het vervloekte.

Tyraevor vertelde haar dat hij over het algemeen weinig slaap nodig had. Als hij wilde kon hij eeuwig doorgaan zonder slaap, immers was hij al dood en haalde hij zijn energie uit het bloed dat hij dronk. “It most certainly is.” Hij hoefde zich geen zorgen te maken om een lange nachtrust, kon zijn tijd besteden aan andere dingen en leek nooit moe te zijn. Op sommige dagen koos hij er echter wel voor om zijn ogen te sluiten en weg te zinken in een droomloze slaap, maar dat was puur tijdverdrijf voor hem. Immers was eeuwig heel erg lang. Hij vroeg of ze nieuw was in het paleis, anders was haar gezicht hem vast wel bekend voorgekomen. Dit bleek inderdaad het geval te zijn, gezien haar suggererende reactie. “You fit in pretty good actually, but I know every face in here.” Zijn mondhoek trok lichtjes omhoog terwijl hij haar aankeek. Een normale guard zou vast niet doorhebben dat dit meisje nieuw was, gezien ze erbij liep alsof ze hier praktisch thuis hoorde. Tyraevor kende elk gezicht, wist wat de meeste mensen deden op welk tijdstip van de dag, kende routines en wist ook welke mensen buiten het paleis in de gaten gehouden moesten worden. Hij was een goede guard, dat was een ding dat zeker was. Echter viel het nog in twijfel te trekken of hij wel een goede kingsguard zou zijn, gezien hij zijn ogen eerder op iemand anders had gericht dan op de koning. Als het erop neerkwam zou hij altijd zorgen dat zij als eerste in veiligheid werd gebracht, iets wat streng tegen alle regels inging die hij aan de jongere leden van de guard leerde. Maar niemand hoefde dat te weten, ook de prinses zelf niet.
notes: none





made me a believer

with the touch of her skin

i’d go to hell and back with you

stay lost in what we found

worlds apart we were the same

until we hit the ground

her halo is broken but

there's fight in her eyes
avatar
Member
Real name : Demi
Aantal berichten : 115
IC posts : 69

Character sheet
Age: 20
Occupation: Handmaiden
Residence : Archeon, Valyria
Profiel bekijken

Re: Sweet ophelia, when young blood escapes

op di feb 06, 2018 9:13 pm
how can i be tender
with this much blood in my mouth
Het was niet bepaald een fijn gevoel om te weten dat de persoon naast je een wapen droeg en jij niet. Het zorgde voor een bepaalde spanning, vond ze zelf, want hoe moest je zeker weten dat de ander je niks aan wilde doen? Niet dat ze er een wilde hebben, of dat ze überhaupt wist hoe ze ermee om zou moeten gaan. Zelf had ze nooit iets groters en scherpers vastgehouden dan een keukenmes, dus een zwaard trad haar ver buiten de boegen. Waarschijnlijk had ze niet eens genoeg armkracht om er een omhoog te houden.  

De guard bevestigde dat het behoorlijk handig was voor zijn werk dat hij zo weinig slaap nodig had, waarop ze even glimlachte. “I’ll rest a little easier knowing you’re keeping us safe.” Ophelia was vrij angstig aangelegd en ergens was ze er wel blij mee dat er dag en nacht bewakers rondliepen die zorgden dat het paleis veilig was. Ze moest er niet aan denken dat er ’s nachts ineens iemand bij haar binnen in de kamer zou staan. Ze kon het niet laten opnieuw te glimlachen toen hij zei dat ze redelijk goed in het koninklijke plaatje paste. Ze had er immers zo haar best op gedaan. “Good to know,” zei ze met haar zachte stem. Ergens was ze wel onder de indruk van het feit dat hij ieder gezicht hier kende, want er waren heel wat mensen die hier werkten om alles draaiende te houden. Handmaidens, keukenpersoneel, bewakers, schoonmakers, noem het maar op. Het waren heel wat mensen om in de gaten te houden. Haar ogen gleden even naar het zwaard, want ondanks dat ze bang was, bleef ze wel altijd heel nieuwsgierig naar alles. “Have you ever had to actually use that on someone?” vroeg ze voorzichtig. Het antwoord luidde hoogstwaarschijnlijk 'ja'.

BY MITZI



avatar
Member
Real name : Daan
Aantal berichten : 36
IC posts : 23

Character sheet
Age: immortal
Occupation: Kingsguard
Residence : Valyria, Archeon
Profiel bekijken

Re: Sweet ophelia, when young blood escapes

op za feb 10, 2018 5:05 pm
the world doesn't need another hero
Sometimes what it needs is a monster
Tyraevor kon niet anders dan lichtjes trekken met zijn mondhoek toen ze opmerkte dat ze iets beter sliep, wetende dat hij er was om hen veilig te houden. Hij was er dag en nacht om de inwoners van het paleis veilig te houden. Zowel tegen mensen van buiten als binnenin. Soms konden er immers mensen van de staff zijn die zich bedrogen voelde door hun werkgevers en plannetjes beraamde. Je kon maar nooit voorzichtig genoeg zijn. Tyraevor had zijn prioriteiten wel op orde, gezien hij het zich nooit zou vergeven wanneer er met een specifiek iemand in dit paleis iets zou gebeuren. Nog altijd vroeg hij zich af waarom het hem zoveel kon schelen wat er met haar gebeurde. Zijn aandacht werd weer op de jongedame gericht toen het hem opviel dat hij haar hier nog niet eerder had gezien. Echter pastte ze perfect in het plaatje van een Valyriaanse dame, wat hij dan ook opmerkte. Het paleis had aardig wat personeel, maar aangezien hij zoveel tijd in de gangen besteedde kwamen veel gezichten hem bekend voor. Daar kwam nog eens bij dat hij best goed was met namen, waardoor hij die makkelijk kon verbinden aan bepaalde gezichten.

De brunette vroeg hem voorzichtig of hij dat zwaard ooit echt op iemand had moeten gebruiken. “This peticulair one is new, but I had plenty of moments in my past where I had to use my swords.” Hij had aardig wat gevechten meegemaakt, waarvan de vele dunne littekentjes overal over zijn lichaam stonden. “Did you ever held a sword?” vroeg hij vervolgens terwijl hij zijn lichaam iets meer haar kant op draaide en haar nieuwsgierig aankeek. Ze zag er zo onschuldig uit, hij vermoedde van niet. “Miss..?” vroeg hij vervolgens subtiel om haar naam. Het was altijd makkelijker om de naam van je gesprekspartner te kennen, plus het feit dat hij graag wilde weten wie deze nieuwelinge was.
notes: none





made me a believer

with the touch of her skin

i’d go to hell and back with you

stay lost in what we found

worlds apart we were the same

until we hit the ground

her halo is broken but

there's fight in her eyes
avatar
Member
Real name : Demi
Aantal berichten : 115
IC posts : 69

Character sheet
Age: 20
Occupation: Handmaiden
Residence : Archeon, Valyria
Profiel bekijken

Re: Sweet ophelia, when young blood escapes

op ma feb 19, 2018 2:28 am
how can i be tender
with this much blood in my mouth
Even dacht ze terug aan de dubieuze ontmoeting die ze weken geleden in d'Auvignon had gehad. Een of andere vreemdeling had haar zover weten krijgen dat ze in een aftandse kroeg ging zitten. Vervolgens had hij haar uitgebreid verteld hoe hij het koninklijke paleis eens binnen was geglipt en vervolgens een praatje had gemaakt met dé Alysanne Laendaerys. Het feit dat iemand als hij zo makkelijk naar binnen had kunnen komen, had haar destijds niet echt gerust gesteld. Zo af en toe werd ze nog weleens wakker met de plotselinge angst dat hij ineens in haar kamer zou staan.

Aarzelend vroeg ze naar het verleden van het zwaard dat hij in zijn hand hield. Zoals gewoonlijk was ze weer iets te nieuwsgierig voor haar eigen goed. Veel zin in expliciete verhalen over bloed, moord en doodslag had ze echter niet. Hij hoefde maar in het kleinste detail te treden en de kans was groot dat ze de hele nacht wakker lag. Ze was nou eenmaal zo makkelijk bang te krijgen. Een eng verhaal was meer dan genoeg en haar verbeelding zou de rest van het werk wel doen. De Kingsguard vertelde dat dit zwaard toevallig nieuw was, maar dat er in het verleden meer dan genoeg gelegenheden waren geweest waarin hij er wel een had moeten gebruiken. Het stelde haar nou niet bepaald gerust. Hij vroeg of zij ooit een zwaard had vastgehouden, waarop ze grinnikend haar hoofd schudde. “Honestly, I’m fairly sure I wouldn’t even be able to lift one,” zei ze, terwijl ze haar tanden bloot lachte. Vervolgens vroeg hij naar haar naam, die ze hem maar wat graag gaf. “Ophelia,” antwoordde ze vrolijk. “And with whom do I have the pleasure of speaking?” Ze leerde maar al te graag nieuwe mensen kennen, al was dat niet altijd wederzijds.

BY MITZI



avatar
Member
Real name : Daan
Aantal berichten : 36
IC posts : 23

Character sheet
Age: immortal
Occupation: Kingsguard
Residence : Valyria, Archeon
Profiel bekijken

Re: Sweet ophelia, when young blood escapes

op wo mei 02, 2018 12:00 pm
the world doesn't need another hero
Sometimes what it needs is a monster
Het meisje leek hem niet het figuur wat zat te wachten over de pure waarheid achter andere zwaarden. Hoe hij tijdens gevechten ontelbaar veel levens had beëindigd met een zelfde soort wapen. De vorige was helaas te erg beschadigd geraakt door de jaren heen en hij had een nieuwe moeten laten maken, degene die hij nu in zijn handen hield. Echter had hij haar genoeg bloederige verhalen kunnen vertellen, maar dat bespaarde hij haar en gaf een correcter antwoord. Hij zou niet gaan liegen over het gebruik van zijn wapens. Daarbij was hij een kingsguard, iedereen zou weten dat hij loog als hij vertelde dat hij nog nooit bloed had laten vloeien.

Ergens was hij nieuwsgierig of ze ooit een zwaard vast had gehouden. Zijn mondhoeken trokken geamuseerd omhoog toen ze hem verzekerde dat ze zo’n wapen waarschijnlijk niet eens op zou kunnen tillen. “Never say never, if you don’t try, you won’t know.” Afwachtend keek hij haar aan, om hierbij haar reactie te kunnen peilen. Ondertussen vroeg hij subtiel naar haar naam, die hij dan ook zonder enige twijfel kreeg. “Tyraevor Rahgaris, at your service, sweet Ophelia.” Er speelde een subtiele grijns rond zijn lippen terwijl hij een sierlijke buiging voor haar maakte, waarbij zijn hand een hoffelijk gebaar maakte, maar hij het oogcontact niet verloor. Vervolgens rechtte hij zijn rug weer en keek naar het zwaard, waarvan de punt nog altijd naar de grond was gericht. In een snelle beweging bracht hij het wapen naar zijn andere hand en liet het iets zakken, waardoor de punt op de grond rustte. Vervolgens hield hij het handsvat naar haar uit, zijn ogen weer op de brunette gericht. “Take it, don’t lift it yet, just hold it.” Hij was benieuwd of ze in zou gaan op het aanbod, maar het leek hem wel vermakelijk. Tyraevor had toch niet veel anders te doen deze avond.
notes: none





made me a believer

with the touch of her skin

i’d go to hell and back with you

stay lost in what we found

worlds apart we were the same

until we hit the ground

her halo is broken but

there's fight in her eyes
avatar
Member
Real name : Demi
Aantal berichten : 115
IC posts : 69

Character sheet
Age: 20
Occupation: Handmaiden
Residence : Archeon, Valyria
Profiel bekijken

Re: Sweet ophelia, when young blood escapes

op ma mei 07, 2018 11:56 pm
how can i be tender
with this much blood in my mouth
Natuurlijk was ze blij met het feit dat het paleis dag en nacht verdedigd werd door een stel capabele mannen. Ze was allang blij dat haar nooit gevraagd zou worden om een zwaard te hanteren, laat staan om er iemand anders leven mee te beëindigen. Ze had het simpelweg niet in zich, in tegenstelling tot een gigantische proportie van Fallen Skies. Talloze mannen en vrouwen leken er totaal geen probleem mee te hebben om iemand van het leven te beroven, iets dat haar eigenlijk best veel zorgen maakte. Het hoefde maar een keer mis te gaan. Zelfs de man voor haar was maar een slechte dag verwijderd van een zoveelste moord.

Hij leek behoorlijk geamuseerd dat ze nog nooit een zwaard had vastgehouden en opperde vervolgens dat ze nooit nooit moest zeggen. Ophelia was er echter heilig van overtuigd dat ze een beter leven zou lijden als ze nooit een moordwapen in haar hand zou hoeven hebben. “I don’t know…” zei ze aarzelend. Niet helemaal waar, gezien ze behoorlijk goed wist dat ze het ding liever aan zijn kant hield. Ze glimlachte even toen hij zich voorstelde. Tyraevor Rahgaris, een typisch Valyrische naam. “Nice to meet you, Tyraevor.” Zijn buiging maakte het geheel compleet. Hij had in ieder geval meer manieren dan de meeste mannen die ze ontmoet had. Wat ze niet aan zag komen, was dat de grip van het zwaard ineens naar haar uitgehouden werd. Zijn instructies deden haar even bezorgd opkijken, voordat ze aarzelend het handvat vastpakte en het gewicht uit zijn handen nam. “It’s heavy,” zei ze zachtjes, terwijl ze naar beneden keek. “When was the first time you lifted a sword?” vroeg ze vervolgens. Waarschijnlijk op veel jongere leeftijd dan zij nu was.

BY MITZI



Vorige onderwerpTerug naar bovenVolgende onderwerp
Permissies van dit forum:
Je mag geen reacties plaatsen in dit subforum