welcome
Fallen Skies is een 'high fantasy Textbased-RPG' die zich afspeelt in een mytische wereld vol wonderlijke wezens, monsters en magie. Het land verdeeld onder zes koningkrijken is altijd bewegend en beïnvloedbaar. Het kan zomaar zijn dat jij de held wordt van het gehele land of misschien zelfs de grootste terreur die Fallen Skies ooit meegemaakt heeft. Alles is mogelijk in deze gevaarlijk mooie wereld. En niets is gek genoeg.
map
season
De ondraaglijke hitte kan maar één ding betekenen. Zomer is in het land. En met regen dat over geheel Fallen Skies uitblijft ziet het er niet goed uit voor de boeren en minderbedeelden.
current event
Een onbekende ziekte teistert Fallen Skies. Niemand blijkt veilig te zijn voor de verwoestende dood die Queen Dacosta meegenomen lijkt te hebben. Is er een mogelijkheid om te overleven, of is iedereen ter dood veroordeeld?
staff
List of the current city rulers: click here
Account switch
Gebruikersnaam


Wachtwoord

credits
©2017 Fallen Skies staat onder leiding van het team en wordt ondersteund door Actieforum. Alle teksten, beelden, codes en plotlijnen zijn auteursrechtelijk beschermt door de desbetreffende eigenaar.

Deel
Vorige onderwerpGa naar benedenVolgende onderwerp
avatar
Member
Real name : SnowFlake
Aantal berichten : 47
IC posts : 8

Character sheet
Age: 25
Occupation: Pirate/ Chirurg
Residence :
Profiel bekijken

Home sweet home

op wo jan 10, 2018 4:55 pm




Eideard Breckinridge


Met de handen in zijn zakken keek de getatoeëerde man afwezig naar de zee. Van jongs af aan voelde Ace zich thuis bij de zee. Kort wreef hij vermoeid door zijn donkere haren. Het was een totale verrassing geweest voor zijn familie dat hij een piraat was geworden. Waarschijnlijk had zijn vader van de veronderstelling gegaan dat hij in de voetstappen ging volgen. Deels is dat ook zo. Ace studeerde om net zo'n goeie chirurg te worden als zijn vader. In zijn geval was hij gewoon meer op zee dan op land. Met een diepe zucht draaide hij zich van de zee weg. het word dan ook weer eens tijd op zijn familie op te gaan zoeken. De man had weer 7 maanden op zee gezeten. Met haast onhoorbare passen, stapte Ace weg van de haven en naar de bevolking. Achter dat hij een paard gehuurd had en zijn gerief op had geplaatst, begeleide hij het dier. Er zal maar weinig veranderd zijn thuis. Er veranderd niks daar. Behalve dat zijn broers en zus ouder zijn geworden. Zouden ze allemaal nog thuis leven? Niet dat het veel uitmaakte. Ace zag zijn familie toch weinig door het reizen. Onderweg nam de man wat rust. Hij nam zijn enkele zakken gerief van de hengst, om het zo dan op de grond te leggen. Het dier kreeg een emmer met water en kon dan ook rustig wat grazen. Zelf ontspande Ace zich. Achter een klein kwartiertje was het dan weer tijd om verder te gaan.

Eenmaal dat de stad in zicht kwam, kon Ace volledig ontspannen.Onderweg kon er altijd wel wat gebeuren, dat wist de jongeman maar al te goed. Het zou zeker niet de eerste keer geweest zijn. Het zwaard dat aan zijn heup hing, heeft hem iedere keer opnieuw het leven weten te redden. De teugels bond hij rond een dikke tak vast. Hij ging straks de hengst wel in de stal zetten bij de merrie van zijn vader. Voor nu wilt hij eerst al het gerief al binnen zetten. De zakken hing hij over zijn schouder terwijl hij aan de deur stopte om te kloppen. Ace had zijn vader een brief gestuurd dat hij rond vandaag zou arriveren.


avatar
Member
Real name : Femke
Aantal berichten : 253
IC posts : 35

Character sheet
Age: 53 years
Occupation: Doctor
Residence : Mother's Heart
Profiel bekijken

Re: Home sweet home

op do jan 18, 2018 4:03 pm











My heart to joy at the same tone
And all I loved, I loved alone

Momenteel ging alles zijn normale gang ten huize Breckinridge. Er waren niet opvallend meer of minder patiënten langsgekomen dan anders en het leek er even op dat alles ook vrij normaal zou blijven. Eideard wist echter dat er vandaag een andere factor mee zou gaan spelen: Hij had een paar dagen eerder een brief ontvangen van zijn oudste zoon, Ace, die daarin had meegedeeld dat hij die dag waarschijnlijk langs zou komen. Aangezien hij ondertussen al wat voorbereidingen had getroffen voor zijn bezoek, was het nu slechts een kwestie van wachten tot de jongeman aan de deur zou staan. Hoewel Eideard zich tijdens dat wachten goed kon bezighouden in het huis, was hij natuurlijk wel alerter dan anders en hield hij de deur van het woonhuis goed in de gaten. Het was nu eenmaal alweer zeven maanden geleden sinds hij Ace nog had gezien en hij keek ernaar uit om hem weer te kunnen spreken.

Eideard wilde net hun voedselvoorraad in de keuken controleren toen hij dat langverwachte geklop aan de deur van het woonhuis hoorde. Hij deed meteen de kastdeur weer dicht en liep vlug naar de deur, die hij opende zodra de deurklink binnen handbereik was. De deur zwaaide open en Eideard herkende in een oogwenk de jongeman die buiten stond. "Ace," begon hij met een zeldzaam opgewekte toon in zijn stem, waarna hij de zakken opmerkte die zijn zoon over zijn schouders droeg. "Kom binnen, er is plaats genoeg om die spullen kwijt te kunnen," vervolgde hij terwijl hij een stap opzij zette om Ace de ruimte te geven om binnen te stappen.


avatar
Member
Real name : SnowFlake
Aantal berichten : 47
IC posts : 8

Character sheet
Age: 25
Occupation: Pirate/ Chirurg
Residence :
Profiel bekijken

Re: Home sweet home

op di jan 23, 2018 1:08 pm




Eideard Breckinridge


De donker blauwe ogen van de man focusten zich op de lucht. Het was nog redelijk weer, vergeleken met al de andere dagen. Met een diepe zucht, liet hij zijn vingers door zijn donkere haren glijden. De man was zo vaak op zee, dat hij een lichte afkeer kreeg voor op land komen. Ace kon niet precies uitleggen waarom. Waarschijnlijk omdat het niet zo rustgevend was. Het is niet dat hij daarom niet meer op land ging komen. Het kwam puur alleen door het feit dat Ace liever op zee was. De golven brachten een kalmeren gevoel. Daarnaast kon je je niet verbergen als je op zee zat. Dan kon men niet anders dan recht op de vijand af te varen. Onderweg hield Ace de hengst in de gaten. De man wou zeker zijn dat het paard niet teveel moeite begon te krijgen met de vele zakken op zijn rug. Nu hij er beter bij stil stond, hij had eigenlijk zijn magie kunnen gebruiken om sneller thuis te geraken... ah dat doet hij wel een volgende keer. Met een zacht klopje op de hengst zijn hals, bracht Ace hem bij een boom. Eindelijk thuis... Met al de zakken over zijn schouder klopte de jonge man aan. Er was meteen een glimlach op zijn eigen lippen bij het zien van zijn vader.

"Kom binnen, er is plaats genoeg om die spullen kwijt te kunnen," Met een korte knik als antwoord, stapte hij het bekend huis binnen. Er was zoals verwacht haast niks veranderd. Met een grijns op zijn lippen keek Ace de man aan. “ Je wordt met de dag ouder, vader” De zakken zette hij ergens waar het niet in de weg zou gaan liggen. De getatoeëerde man zette zich op een stoel. “Hoe gaan de patiënten er aan toe?” Ace die een van de oudste was, van de bende kinderen was ook altijd een van de serieuzere. Al van jongs af aan al in de voetsporen van zijn vader volgen, maar in zijn geval dan op zee in plaats van land. “Is iedereen al weg van huis?” De jonge man was verbaasd om niemand van zijn broers of zus te zien. Zouden ze allemaal al weg zijn?


avatar
Member
Real name : Femke
Aantal berichten : 253
IC posts : 35

Character sheet
Age: 53 years
Occupation: Doctor
Residence : Mother's Heart
Profiel bekijken

Re: Home sweet home

op di jan 23, 2018 8:29 pm











My heart to joy at the same tone
And all I loved, I loved alone

Op het moment dat Eideard de deur achter Ace dicht wilde doen, wist hij nog net een glimp op te vangen van een paard dat iets verderop aan een grote tak was vastgezet. Eideard ging er al vanuit dat dit weleens het paard van zijn zoon kon zijn, en die mogelijkheid hield hij in zijn achterhoofd terwijl hij de deur weer dicht deed. Dat paard zouden ze zo meteen wel in de kleine paddock naast het huis kunnen zetten, waar zijn eigen drie paarden zich ook bevonden. Dat had nu echter nog geen prioriteit en Eideard draaide zich weer weg van de deur. "Het zou wat zijn als ik met de dag jonger zou worden," grapte hij terug toen Ace opmerkte dat zijn vader met de dag ouder werd. Van een ander had de dokter dat minder goed verdragen, maar van zijn kinderen was hij wel het één en ander gewend.  Zo ook toen zijn zoon vroeg hoe het met de patiënten ging. "Tja, sommigen zijn er beter aan toe dan anderen," antwoordde hij, terwijl hij zijn armen over elkaar gekruist op de rugleuning van een lege stoel liet rusten. "Maar het aantal sterfgevallen ligt nu lager dan een paar jaar geleden, dus mij hoor je niet klagen. Er blijven wel regelmatig jagers binnenkomen die weer eens een wond hebben opgelopen... Maar goed, hoe gaat het nu met jouw carrière?" vroeg hij vervolgens terug, wetende dat Ace van jongs af aan al in zijn vaders voetsporen had willen treden. Eideard schudde echter zijn hoofd bij de volgende vraag van de jongeman. "Matthew en Rhett wonen hier nog. Matt zit… normaal gezien op zijn kamer, en Rhett hangt waarschijnlijk rond bij de paarden. Over paarden gesproken…" Eideard gebaarde even naar de deur waardoor Ace binnen was gekomen. "Dat is jouw paard wat buiten staat, nietwaar?"


Gesponsorde inhoud

Re: Home sweet home

Vorige onderwerpTerug naar bovenVolgende onderwerp
Permissies van dit forum:
Je mag geen reacties plaatsen in dit subforum