welcome
Fallen Skies is een 'high fantasy Textbased-RPG' die zich afspeelt in een mytische wereld vol wonderlijke wezens, monsters en magie. Het land verdeeld onder zes koningkrijken is altijd bewegend en beïnvloedbaar. Het kan zomaar zijn dat jij de held wordt van het gehele land of misschien zelfs de grootste terreur die Fallen Skies ooit meegemaakt heeft. Alles is mogelijk in deze gevaarlijk mooie wereld. En niets is gek genoeg.
map
season
De ondraaglijke hitte kan maar één ding betekenen. Zomer is in het land. En met regen dat over geheel Fallen Skies uitblijft ziet het er niet goed uit voor de boeren en minderbedeelden.
current event
Een onbekende ziekte teistert Fallen Skies. Niemand blijkt veilig te zijn voor de verwoestende dood die Queen Dacosta meegenomen lijkt te hebben. Is er een mogelijkheid om te overleven, of is iedereen ter dood veroordeeld?
staff
List of the current city rulers: click here
Account switch
Gebruikersnaam


Wachtwoord

credits
©2017 Fallen Skies staat onder leiding van het team en wordt ondersteund door Actieforum. Alle teksten, beelden, codes en plotlijnen zijn auteursrechtelijk beschermt door de desbetreffende eigenaar.
Deel
Vorige onderwerpGa naar benedenVolgende onderwerp
avatar
Member
Real name : Daan
Aantal berichten : 656
IC posts : 375

Character sheet
Age: 20 years
Occupation: Lady of Hillerød
Residence : Falkreath, Hillerød
Profiel bekijken

Broken crown

op do jan 18, 2018 12:21 am
if I'm going to die, let it happen
while there is still some of me left
Freyja had diep in gedachten verzonken op haar stoel gezeten. Het was één van de stoelen in de ruimte waar ze hun gasten ontvingen en waar besprekingen gehouden werden. De stoel aan het hoofd van de tafel was duidelijk bedoeld voor de lord of lady, in dit geval Freyja. Het was de stoel waar haar vader jarenlang op gezeten had tijdens belangrijke besprekingen met zijn council. In haar hand hield ze een glas wijn, terwijl ze wat afwezig naar haar papierwerk staarde. Heel veel woorden leken niet bij haar binnen te komen deze avond. De veer waarmee ze eerst wat afwezig boven het papier had laten zweven was dan ook alweer neergelegd. Ze zat er nu al een paar maanden, aan het hoofd van de tafel. Zoveel onzekerheden, zoveel twijfels. Deed ze alles wel goed? Bleef ze niet voor eeuwig in de schaduw van haar vader? Zorgde ze er niet voor dat haar stad zwak oogde? Haar vader had haar altijd buiten bepaalde zaken gehouden. Hij had haar nooit opgezadeld met politieke kwesties, hij had haar nooit leren vechten zoals haar broers. Ze was een zwakke schakel en daar was ze zich goed van bewust. Het was frustrerend.

Haar schouders schokte toen er plotseling iets tegen de ruit van de ruimte vloog. Het was een raaf geweest, hoogstwaarschijnlijk met een boodschap, maar blijkbaar was het beest wat uit zijn balans geraakt en tegen het raam aan gevlogen. Omdat ze nogal diep in haar gedachten verzonken was geweest was ze geschrokken. Er was niemand anders aanwezig in de ruimte, ze had geen plotselinge geluiden veroorzaakt. Een regen van rinkelend glas stroomde de grond op, daar ging haar wijn. Met een zucht liet ze zich van haar stoel af glijden, om te beginnen met het oppakken van de scherven. Ze vond het ook weer zowat om er speciaal iemand voor te roepen, het was immers haar eigen troep. Een zacht gevloek verliet haar mond toen ze voelde hoe het stuk wat ze beetpakte iets scherper leek te zijn dan verwacht, ze haalde er de binnenkant van haar hand mee open. Vrijwel meteen trok ze haar hand terug en keek naar de druppels bloed die langs haar hand op de grond drupte.
notes: for morton




and if you're still

breathing you're the

lucky ones 'cause most

of us are heaving

through corrupted lungs
avatar
Member
Real name : Nath
Aantal berichten : 62
IC posts : 25

Character sheet
Age: 24
Occupation: Adviser & protector of Hillerød
Residence : Falkreath, Hillerød
Profiel bekijken

Re: Broken crown

op do jan 18, 2018 11:32 pm

M O R T O N ▲
Morton lachte terwijl hij soepel de aanval van de jongen ontweek. Hij moedige de jongen aan om harder zijn best te doen en ook harder met zijn zwaard uit te halen. Ondertussen gebruikte Morton zijn zwaard waarmee hij soepel de aanvallen van de jongen afweerde. Het ging er om dat de jongen zijn zwaard zou raken en dat de impact hard zou zijn. Ondertussen gebruikte Morton ook zijn benen en armen om het de jongen nog wat moeilijker te maken. Op het moment dat jonge man een opening zag bij de jongen trapte hij hard in de jongen zijn buik. De jongen viel naar achteren en snakte naar adem. Morton stopte zijn zwaard terug in zijn huls en stapte vervolgens naar de jongen toe om hem overeind te helpen. Hij complimenteerde de jongen en gaf vervolgens een hoop tips. Hierna nam hij afscheid.

Morton liep langs de grote zaal waar Lady Freyja haar toespraken hield, haar overleggen en dergelijke. Toen Morton hoorde hoe een glas brak, ging hij meteen de kamer naar binnen. Meteen liet hij zijn blik naar Freyja toe glijden, ietwat verbaasd haar hier zo te treffen. Wat deed ze hier? Er was geen overleg gepland, of iets dergelijks. Morton stapte dichterbij en zag opdat moment hoe Freyja haar hand sneed aan het stuk glas. "Hva er det som skjer?" Vroeg Morton bezorgd en fronste, terwijl hij bij haar neer hurkte en haar hand pakte. Morton pakte een lap stof die hij bij zich droeg en drukte deze op haar gewonde hand. Daarna bestudeerde hij haar gezicht. Ze zag er alles behalve blij uit. Had ze gehuild? Ze was ook geschrokken. "Freyja," murmelde hij bezorgd haar naam. De altijd iet wat arrogante, harde Morton veranderde in een zorgzame man wanneer hij alleen met Freyja was. Zo bleek maar weer.

- "What is going on?"
avatar
Member
Real name : Daan
Aantal berichten : 656
IC posts : 375

Character sheet
Age: 20 years
Occupation: Lady of Hillerød
Residence : Falkreath, Hillerød
Profiel bekijken

Re: Broken crown

op za jan 20, 2018 10:47 pm
if I'm going to die, let it happen
while there is still some of me left
Het geluid van brekend glas galmde door de ruimte. Haar ogen schoten naar beneden en ze keek toe hoe de rode vloeistof zich over de stenen grond verspreidde. Gelukkig hadden ze hier geen kleden liggen, dan was die meteen verpest geweest. Op de tafel en diens bijpassende stoelen en de decoraties aan de muren was de ruimte vrijwel leeg. Het was dan ook puur voor zakelijke doeleinden. Soms, zoals nu, bracht ze er haar tijd door wanneer ze niet veel beters te doen had. De persoon die de ruimte betrad hoorde ze niet aankomen, ondanks dat zijn voetstappen duidelijk hoorbaar waren. Haastig bukte ze voorover om de scherven op te ruimen. Niet omdat het zo vreselijk was dat ze een glas kapot had laten vallen, maar puur om het feit dat ze geen zin had om een dienstmeisje te laten rennen om haar troep op te ruimen. Zo waren ze nu eenmaal, dat was hun taak, altijd al geweest ook. Toch vond ze het op de één of andere manier niet helemaal oké.

Een pijnlijke expressie verscheen op haar gezicht toen ze haar hand sneed aan het scherpe stuk glas. Vrijwel meteen liet ze het stuk weer op de grond vallen, terwijl ze haar hand terugtrok en naar de diepe snee keek die door de palm van haar hand liep. Aan de stem van de persoon te horen was het geen dienstmeisje die binnen kwam zetten. Iet wat geschrokken keek ze op, net op het moment dat Morton bij haar neerknielde en haar hand pakte. “Þetta er ekkert..” wist ze er zachtjes uit te krijgen. Stilletjes keek ze toe hoe hij een lap stof op de wond drukte, en wanneer hij oogcontact probeerde te maken wendde ze haar blauwe kijkers af naar de grond. Ze richtte haar blik op de scherven en rode vloeistof, die nog altijd op de grond lagen, vermengd met iets van haar bloed. Hij sprak haar naam uit en ze schudde haar hoofd, terwijl hij haar hand nog altijd beet had en de lap stof erop gedrukt hield. “Ég er fínn, ekki hafa áhyggjur af því. Ég sleppti aðeins glasinu mínu..” Oh wat klonk het zwak van haar, dat ze zichzelf al verwondde aan een stukje glas. Laat staan aan een mes, zwaard of bijl.

- “It’s nothing..”
- “I’m fine, don't worry about it. I only dropped my glass..”
notes: none




and if you're still

breathing you're the

lucky ones 'cause most

of us are heaving

through corrupted lungs
avatar
Member
Real name : Nath
Aantal berichten : 62
IC posts : 25

Character sheet
Age: 24
Occupation: Adviser & protector of Hillerød
Residence : Falkreath, Hillerød
Profiel bekijken

Re: Broken crown

op zo jan 21, 2018 10:11 pm

M O R T O N ▲
Morton maakte zich zorgen om Freyja. Ze was de Lady van Hillerod waarmee ze een zware last op haar schouders droeg en aangezien ze vikings waren ging het vooral om hoe sterk hun leider was. Freyja was nou niet bepaald heel sterk en echt goed omgaan met een wapen was ook niet van toepassing. Dat moest allemaal veranderde, voordat er wel opstanden zouden komen. Als geadopteerde broer van de Lady, iemand die dicht bij haar stond wist hij het volk wel aardig gedeisd te houden en er voor te zorgen dat ze hun respect en loyaliteit behielden. Morton was een goede vechter, met zowel wapen als zonder wapen. Daarbij was Morton ook de domste niet en dat wisten de bewoners van Hillerod en de mensen er om heen ook maar al te goed. In de viking wereld draaide het niet om bloed, maar om hoe sterk je was en hoe goed je je positie wist te behouden.

Het baarde Morton dan ook elke keer weer zorgen als hij zijn pleegzus in zwakte aantrof. Hij wilde haar graag helpen om sterker en zekerder te worden. Hij wist heel goed dat Freyja nooit 'zomaar een glas zou laten vallen.' Hij had haar hand gepakt en een lap stof om haar gewonde hand heen gewikkeld. Daarbij had hij gevraagd naar wat er aan de hand was, waarop zij antwoordde dat het niks was. Morton vernauwde zijn ogen en probeerde haar blik te vangen. Dit lukte echter niet, want die ontweek ze. Had ze gehuild? Morton sprak haar naam uit. "Du droppet bare glasset ditt, sikkert ..." mompelde hij. "Du ville aldri bare slippe glasset ditt." Morton slaakte een zucht en pakte nu met zijn vrije hand haar kin vast, stevig, maar niet pijnlijk. Zo dwong hij haar om hem recht aan te kijken. Zijn blik stond zorgelijk en zijn lippen waren strak op elkaar geperst terwijl hij haar bestudeerde. "Uttrykke dine bekymringer for meg," al duldde zijn worden geen tegenspraak, waren ze niet hard of dwingend. Hij wilde haar helpen en daarvoor moest ze eerlijk en open zijn tegen hem. Hij hield van haar, dat was duidelijk.

- "You only dropped your glass, sure..."
- "You would never just drop your glass."
- "Express your worries to me."
avatar
Member
Real name : Daan
Aantal berichten : 656
IC posts : 375

Character sheet
Age: 20 years
Occupation: Lady of Hillerød
Residence : Falkreath, Hillerød
Profiel bekijken

Re: Broken crown

op zo jan 21, 2018 11:54 pm
if I'm going to die, let it happen
while there is still some of me left
Freyja was zich er maar al te goed van bewust dat ze qua lichamelijke sterkte niet heel ver zou komen. Ze was nooit getraind om een echte viking te zijn, haar vader had zijn enige dochter altijd beschermd van de ruige wereld. En nu was ze hier, als enige Skarsgård met een claim op haar vaders rang. Immers was Athelstan geen geaccepteerde zoon geweest van hem, en Morton kwam niet van dezelfde bloedlijn.

Ze deed haar best om zijn ogen te ontwijken, waarna hij haar naam uitsprak en haar woorden overduidelijk in twijfel trok. Daar had hij al het recht toe. Er waren maar weinig mensen die haar zo goed leken te kennen als Morton. Kort beet ze op haar onderlip, terwijl ze luisterde naar de woorden die mompelend zijn mond verlieten. Vervolgens forceerde hij haar om haar aan te kijken door haar kin beet te pakken. Haar blauwe ogen werden nu op die van hem gehaakt en ze keek hem recht aan, al gingen haar ogen naar zijn lippen in plaats van direct naar de zijne. Hij was duidelijk niet van plan om genoegen te nemen met haar antwoord dat er niets aan de hand was. Ze zuchtte en liet haar schouders een beetje hangen, terwijl ze over haar schouder naar het raam keek. “Riftur hræddist við mig. Fátæka hluturinn flaug á móti glugganum.” Haar ogen gingen weer terug naar Morton. Het was de waarheid, het was de reden waarom ze het glas had laten vallen. Maar dat ze daarvoor zo diep in verzonken was geweest over vele moeilijke kwesties vertelde ze hem nog niet meteen. Haar hand prikte een beetje. “Ég held að blæðingin hafi hætt.” Freyja had haar ogen weer gevestigd op haar hand, terwijl ze de vingers van Morton nog altijd op haar kin voelde. Kort schoten haar ogen terug naar zijn gezicht.

- “A raven scared me. The poor thing flew against the window.”
- “I think the bleeding stopped.”
notes: none




and if you're still

breathing you're the

lucky ones 'cause most

of us are heaving

through corrupted lungs
avatar
Member
Real name : Nath
Aantal berichten : 62
IC posts : 25

Character sheet
Age: 24
Occupation: Adviser & protector of Hillerød
Residence : Falkreath, Hillerød
Profiel bekijken

Re: Broken crown

op zo jan 28, 2018 1:18 am

M O R T O N ▲
Misschien moest hij Freyja eens mee nemen om te gaan jagen. Toen Morton nog maar een jongetje was geweest en getraind werd tot wie hij nu was, was het doden van het dier toch wel de omslag geweest voor Morton om harder te worden. Je kon pas lichamelijk écht sterk worden, wanneer je dit mentaal ook geworden was. De Lord Skarsgård had al zijn zoons, inclusief hij en Athelstan, mee uitgenomen om te jagen. Het was een koude, intens koude winterdag en ze waren er al uren op uit toen Morton voor een wolf stond. De wolf maakte geen aanstalten om hem aan te vallen. Maar voedsel was schaars door de koude winter, dus je moest doen wat je kon om te overleven. Één van de broers benaderde hem, pakte zijn boog en drukte die in de handen van Morton. Morton wilde het niet, had meelijden, maar het was de broer die hem er op wees dat je je gevoel moest uitschakelen en gewoon moest handelen. Niet voelen, maar doen. En toen doodde Morton de wolf. De huid kon gebruikt worden om bont van te maken en het vlees kon gewoon gegeten worden. Morton had het dier ook zelf moeten dragen.
Niet voelen, maar doen. De trainingen die daarna volgden maakte hem harder en harder. Want het gold letterlijk voor alles. Niet voelen, maar doen. Schreeuwde je spieren het uit van de pijn, door gaan. Viel je om van de pijn, opstaan en door gaan. Voelen was toegeven en toegeven was verslagen worden. Moest je na gaan hoe dit werd toen Morton zijn eerste mensleven nam.

Morton besefte maar al te goed dat dit niet de dingen waren die Freyja had geleerd. En dat ze er hier nu zo bij zat was dus ook compleet logisch. Het moest vast voelen alsof de hele wereld, al het onbekende ineens op jouw schouders rustte en je moest er maar gewoon mee om kunnen gaan. Morton had haar kind gepakt en keek haar recht in de ogen. Daardoor ontging het hem niet dat haar ogen eerst naar zijn lippen toe gleden, die hij toen op elkaar perste en vervolgens slikte. Hij bleef haar echter recht in de ogen kijken. Er was niet niks met haar aan de hand. Haar ogen leken vochtig te zijn, alsof ze had gehuild. Toen ze hem vertelde geschrokken te zijn van een raaf vernauwde hij ook zijn ogen, trok zijn hand terug, maar bleef haar wel aankijken. Hij geloofde haar wel, maar niet dat dat het was. "Det kan ikke være det eneste," sprak hij rustig. "Du ville ikke bare bli skremt av en ravn," ging hij verder. Vervolgens gleden zijn ogen naar haar hand, waarna zij zei dat het wel gestopt zou zijn met bloeden, dus haalde hij het lap stof van haar hand om naar de wond te kijken. "Du vet hva din far, dine brødre, lærte meg?" Sprak hij toen en richtte zijn helder blauwe ogen weer op de hare. Zijn blik was zacht, kalm. Misschien moest hij haar vertellen over het "niet voelen, maar doen" gedeelte. Ze moest harder worden, hoe vervelend hij dat ook vond.

- "That cannot be the only thing"
- "You would not just get startled by a raven"
- "You know what your father, your brothers, taught me?"
avatar
Member
Real name : Daan
Aantal berichten : 656
IC posts : 375

Character sheet
Age: 20 years
Occupation: Lady of Hillerød
Residence : Falkreath, Hillerød
Profiel bekijken

Re: Broken crown

op zo jan 28, 2018 9:58 pm
if I'm going to die, let it happen
while there is still some of me left
Freyja wist dat Morton veel te slim was om te geloven dat ze enkel van slag was vanwege de raaf die tegen het raam aan was gevlogen. Ze loog niet over de raaf, ze was er inderdaad van geschrokken, maar dat was gekomen omdat haar gedachten ver van hier waren geweest. Hij liet haar kin weer los en ze bleef hem aankijken. Haar vermoedens werden bevestigd en ze begon maar over haar hand, waar hij de lap stof af haalde en naar de wond keek. Het bloeden was inderdaad grotendeels gestopt, al was het een nare snee die ze nog wel een paar dagen zou zien. “Ég held að það hafi bréf með honum.” Misschien moesten ze kijken of het dier nog ergens beneden lag, immers was hij wel tegen het raam van haar vergaderruimte aangevlogen. Het liefst wilde ze al haar zorgen eruit gooien, hem in vertrouwen nemen en hem vertellen wat haar allemaal dwars zat. Het feit dat ze zich zorgen maakte over haar stad, over haar hele positie in dit alles, over het feit dat ze zo nu en dan het gevoel had dat ze paranoïde werd en dan nog dat ene andere ding..

Zachtjes schudde ze haar hoofd toen hij haar vroeg of ze wist wat haar vader en broers hem vroeger hadden geleerd. Ze had geen idee, aangezien haar vader haar altijd buiten dat soort zaken had gehouden. Ze was zijn heilige meisje geweest, die tegen alle narigheden van deze wereld beschermd moest worden. Haar oudere broers waren er altijd op gebrand geweest om Freyja veilig te houden, vandaar misschien dat ze nooit heel veel vrienden had gehad. Haar broers hadden ze altijd uit haar buurt gejaagd. Afwachtend keek ze hem aan, wetende dat hij nu wel het een of ander zou gaan vertellen, anders zou hij het nooit hebben opgebracht. “Segðu mér.”

- “I think it had a letter with him.”
- “Tell me.”
notes: none




and if you're still

breathing you're the

lucky ones 'cause most

of us are heaving

through corrupted lungs
avatar
Member
Real name : Nath
Aantal berichten : 62
IC posts : 25

Character sheet
Age: 24
Occupation: Adviser & protector of Hillerød
Residence : Falkreath, Hillerød
Profiel bekijken

Re: Broken crown

op ma jan 29, 2018 6:13 pm

M O R T O N ▲
Morton was niet dom, nee, hij was juist slim en dat moest ook wel. Hij had het zichzelf aangeleerd om slim te zijn, alles op te kunnen pikken en hij zou kwaad op zichzelf worden wanneer belangrijke dingen hem ontgingen. In zijn ogen had hij dat namelijk moeten opmerken. Ook nu had Morton het bij het rechte einde gehad. Het was niet alleen de raaf waar Freyja van geschrokken was, ze ontweek het onderwerp namelijk door over haar wond te beginnen. Morton had haar kin los geslagen en het lap stof van de snee afgehaald. Het was inderdaad gestopt met bloeden en voor wat Morton wist, moest de wond nu luchten en opdrogen, zodat het weer kon helen. Dat helen zou wel een paar dagen duren, aangezien de wond relatief diep leek te zijn. Morton vernauwde zijn ogen toen Freyja zei dat de raaf een brief bij zich had gehad. Morton rechtte zijn rug, die moest dan maar opgehaald worden. Hij scande haar gezicht en besloot dat hij het wel los zou krijgen, wat haar dan ook allemaal maar dwars zat. Ze kon niet alles binnen houden, dat zal zijn prachtige pleegzus slopen.

Morton besloot om het onderwerp aan te snijden over wat hij had geleerd. Daar kon hij vast een opening mee maken wat haar vertrouwen betrof. Het deed hem dus ook goed dat ze er op aandrong. Morton glimlachte waterig, stond vervolgens op en reikte zijn hand naar haar uit, zodat ze deze vast kon pakken met haar goede hand. Hij zou het vertellen terwijl ze het gebouw uit zouden lopen om de brief te pakken. "Ikke føl deg, men gjør det." Morton richtte zijn heldere ogen op die van Freyja en zijn blik werd wat harder. "Å miste familien min var ikke det som gjorde meg vanskelig, hensynsløs og sterk," begon hij, zijn stem bijna emotieloos toen hij over zijn echte familie sprak. Daar sprak hij namelijk nooit over en daar zal hij nu ook niet verder op in gaan. "Det var min første drep," sprak hij vervolgens. "Jeg var bare en gutt, ute på jakt med far og brødre. Det var en ulv foran meg, som ikke ville angripe meg, stod han bare der," sprak hij en hij kon het dier zo weer voor zijn geest halen. "Din bror fant meg og presset bue og pil i hendene mine, jeg måtte drepe den," sprak hij. Het hele moment deed hem niks meer, het had hem inderdaad harder gemaakt. "Jeg drepte ulven med en lur, visste hvorfor jeg måtte gjøre det, men å vite og gjøre er mye annerledes, og det var da jeg lærte at følelsen var noe du måtte stenge, og det handler bare om å gjøre det." Hij zuchtte en pakte haar bij haar schouders, niet hard, maar gewoon zodat ze hem recht aan zou kijken. "Det går for alt, fysisk og psykisk smerte, sympati og medfølelse, frykt, spesielt frykt, alt." Hij liet haar los en opende vervolgens de deur naar buiten toe, om die raaf te gaan opzoeken. Misschien had Morton de les zelf voor hem te groot, te hard gemaakt, aangezien hij inderdaad zijn eigen gevoel uitzette wanneer er keuzes gemaakt moesten worden. Maar een mens kon niet gewoon zijn gevoel uitzetten, het kwam altijd terug en als dit gebeurde, zorgde Morton er voor dat er een andere manier was waarop hij dat niet hoefde te voelen. Af reageren, want zwakte mocht er wat hem betreft niet zijn.

- "Don't feel, but do it."
- "Losing my family wasn't the thing which made me hard, ruthless and strong."
- "It was my first kill."
- "I was only a boy, out hunting with your father and brothers. There was a wolf in front of me, which wouldn't attack me, he was just standing there."
- "Your brother found me and pushed his bow and arrow in my hands, I had to kill it."
- "I killed the wolf with one shot (hier stond shit), knew why I had to do it, but knowing and doing is a whole lot different and that's when I learned that feeling was something you had to shut down and it was all about just doing it."
- "That goes for everything, physical and mental pain, sympathy and compassion, fear, especially fear, everything."
avatar
Member
Real name : Daan
Aantal berichten : 656
IC posts : 375

Character sheet
Age: 20 years
Occupation: Lady of Hillerød
Residence : Falkreath, Hillerød
Profiel bekijken

Re: Broken crown

op ma jan 29, 2018 11:55 pm
if I'm going to die, let it happen
while there is still some of me left
Toen hij zijn rug rechtte keek ze nog eventjes naar de scherven. Die zou ze later wel opruimen, al was de kans groot dat iemand anders het tegen dan al gedaan had. Het was zonde van de goede wijn geweest, ook van het mooie glas. Morton stak zijn hand naar haar uit en deze pakte ze aan met haar onbeschadigde hand. Freyja wierp hem een kortte glimlach toe, waarna ze haar ogen kort de ruimte door liet gaan. Het leek erop dat ze zouden gaan kijken wat er met de raaf gebeurd was, het arme dier was immers tegen het raam van het kasteel aangevlogen en daarna had ze geen gefladder meer gehoord. In het korte moment had ze gedacht dat het beest een brief bij zich had gehad. Ondertussen had ze hem gevraagd wat het dan wel niet was geweest wat hij had geleerd. Niet voelen, maar doen. Een kleine frons verscheen op haar delicate gezicht terwijl ze hem aankeek. Iets wat makkelijker te zeggen was dan te doen. Toen hij over zijn familie begon werd haar frons nog iets groter, waarna ze haar hoofd van hem wegdraaide. Ondertussen liep het duo schouder aan schouder door het kasteel heen, op weg naar de besneeuwde binnenplaats waar het beest als het goed was neer was gestort. Morton praatte nooit over zijn familie en om eerlijk te zijn vond ze het zelf ook nog altijd een beetje ongemakkelijk wanneer hij erover begon. Hij was geen broer verbonden doormiddel van bloed. Alles behalve. Het was gewoon een punt wat levend bewijs vormde voor de slechtere daden van haar vader. Hij had een hele bloedlijn uitgemoord, op één jongen na.

In stilte luisterde ze naar zijn verhaal over de wolf die hij dood had moeten schieten. Het was geen prettig verhaal, maar ze luisterde. Het doden van dieren zoals wolven was om te overleven. Ze gebruikte de vachten van de beesten om niet door te vriezen in de winter, hun vlees om niet te verhongeren en de botten om vishaken van te maken. Elk beetje werd gebruikt. Morton pakte haar weer beet bij de schouders, dwong haar hierbij om hem weer aan te kijken, wat ze dan ook deed. “Ég get ekki lokað tilfinningum mínum.” Kort schudde ze haar hoofd, terwijl ze hem volgde toen hij de buitendeur opende. Haar ogen gingen zoekend de binnenplaats over, ondertussen was ze nog altijd aan het woord. “Tilfinningar eru það sem gerir einhvern mann, það gerir mig að hverjum ég er.” Voor een moment richtte ze haar aandacht weer op Morton. “Ég er ekki eins og þú, ekki eins og bræður mínir, ekki eins og faðir.” Kort beet ze op haar lip, waarna ze hem nog een keer aankeek en verder liep, op zoek naar het arme beest wat tegen het kasteel aan was gevlogen.

- “I can’t shut down my feelings.”
- “Feelings are what makes someone human, it makes me to who I am.”
- “I'm not like you, not like my brothers, not like father.”
notes: none




and if you're still

breathing you're the

lucky ones 'cause most

of us are heaving

through corrupted lungs
avatar
Member
Real name : Nath
Aantal berichten : 62
IC posts : 25

Character sheet
Age: 24
Occupation: Adviser & protector of Hillerød
Residence : Falkreath, Hillerød
Profiel bekijken

Re: Broken crown

op di jan 30, 2018 6:26 pm

M O R T O N ▲
Scherven gaven geluk, toch? Dus wie wist zou hier iets positiefs uit komen voor Freyja. Wie wist. Nu had het haar enkel nog een wond gegeven om te helen. De wond was echter gestopt met bloeden en Morton had haar overeind geholpen. Zodra ze stonden en voor Morton ging vertellen over één van zijn lessen, wenkte hij een dienstmeisje hier naar toe om die glasscherven op te ruimen. Je moest tenslotte gebruik maken van de macht die je had. Vervolgens wendde hij zich tot Freyja en begon zijn verhaal te doen. Over de dood op de wolf, hoe weten zo veel anders was dan doen en hoe doen het beste ging wanneer je je gevoel uitschakelde. Dit vertelde hij allemaal terwijl ze liepen, trappen omlaag door naar de uitgang van het grote gebouw. Buiten reageerde Freyja, hem vertellend dat ze niet zomaar haar gevoel kon uitschakelen. Dat gevoel het gene was wat iemand mens maakte, dat het Freyja maakte wie zij was. En dat was juist het probleem, dat stukje moest veranderd worden. Vervolgens zei ze dat ze niet was zoals hij was, zoals haar vader en zoals haar broers. Morton slaakte een zucht terwijl hij door liep. Met zijn ogen zocht hij ondertussen de omgeving af, zoekend naar waar de raaf zou liggen en hopend dat niet iemand anders deze al gevonden had. De gene die de raaf had gestuurd had wel een enorm domme raaf uitgezocht, dus het was hopen dat het niet belangrijk was.

"Du dot trenger ikke å stenge dine følelser helt, det handler om selve øyeblikket," he said. "Og jeg er lei meg for å bryte boblen din, men det er den delen som må byttes, hvis du vil være en ekte vikingedame i Hillerød," he said. "Og det handler også om opplæring, du må kunne håndtere smerte på sin mest forferdelige måte," hij zuchtte en legde vervoglens zijn hand op haar gezicht. "Men jeg vil gjerne ha deg til å være deg selv, hvem du er, helt," sprak hij zacht. "Men å bli mentalt vanskeligere er et must," sprak hij toen, terwijl zijn blik wat scherper werd. Opdat moment vonden zijn ogen de raaf, en stapte hij er op af. Het beest leefde nog, kermde zachtjes van de pijn. Hij zuchtte en gaf het beest aan Freyja. "Bryt nakken," sprak hij, zijn stem scherp terwijl hij afwachtte op wat Freyja zou doen.

- "You dot not have to shut down your feelings completely, it is about the moment itself"
- "And I'm sorry to break your bubble, but that is the part that has to change, if you want to be a real viking lady of Hillerød"
- "And it is about je trainings too, you need to be able to handle pain in its most awful way"
- "However much I would like to have you be able to be yourself, who you are, completely"
- "But getting mentally harder is a must,"
- "Break his neck."
avatar
Member
Real name : Daan
Aantal berichten : 656
IC posts : 375

Character sheet
Age: 20 years
Occupation: Lady of Hillerød
Residence : Falkreath, Hillerød
Profiel bekijken

Re: Broken crown

op wo jan 31, 2018 11:56 am
if I'm going to die, let it happen
while there is still some of me left
Freyja trok een beetje met haar mondhoek toen Morton een dienstmeisje gebaarde om de scherven op te ruimen. Ze had het zelf willen doen, maar natuurlijk had ze zich er eerst aan moeten snijden waardoor er niks van gekomen was. Anderen dingen voor zich laten doen zoals het opruimen van haar rommel gaf haar het gevoel alsof ze zelfs niets meer kon. Alsof het stadhouderschap betekende dat ze haar handen in elkaar gevouwen moest houden en neer moest kijken op anderen. Ze zag nog net hoe het meisje neerknielde bij de scherven en ze op begon te rapen. Het voelde gewoon niet oké. Kort keek ze Morton aan, maar besloot er niets over te zeggen en luisterde maar naar wat hij haar te vertellen had.

Het tweetal daalde samen de trappen af en eindigde uiteindelijk op de binnenplaats. Gezien de weersomstandigheden bestond deze voornamelijk uit sneeuw, het was niet mogelijk om een rijk scala aan bloemen en planten te laten groeien in het hoge noorden. Niet dat ze zich ooit iets anders in zou kunnen beelden dan het prachtige witte kleed wat haar stad bedekte. Ze was nog nooit buiten Falkreath geweest. Haar vader had haar altijd in de buurt van de stad gehouden, het liefst binnen de muren, nog liever binnen de muren van het kasteel. Freyja maakte hem duidelijk dat ze niet zo was zoals hem, niet zoals vader, niet zoals haar broers. Het leverde een zucht van zijn kant op en ze besloot door te zoeken naar de raaf.

Na een korte stilte begon hij weer met spreken. Ze hoefde haar gevoelens niet volledig uit te schakelen, alleen voor het moment zelf. Kort klemde ze haar kaken op elkaar toen hij haar vertelde dat het moest veranderen als ze een echte viking lady wilde worden. Ze wist dat zijn woorden de waarheid bevatte, maar ze wilde het niet geloven. Hij ging verder over haar trainingen, waar ze volgens hem moest leren om meer pijn aan te kunnen. Freyja voelde hoe haar maag zich omdraaide en deed er alles aan om hem niet aan te hoeven kijken. Dat ging een beetje moeilijk toen hij zijn hand op haar gezicht legde, waarbij ze hem bijna smekend aankeek. Ze wilde niet veranderen. Een reactie kwam nog niet echt van haar kant, al was het in haar blauwe ogen te lezen dat ze dit alles niet apprecieerde.

Ze volgde zijn blik en vond de raaf, het arme ding lag zacht kermend op de grond. Waarschijnlijk had het zo hier en daar wat gebroken, het beestje was ten dode opgeschreven. Haar ogen werden iets groter toen Morton scherp zei dat ze het beest de nek om moest draaien, waarbij ze hem ongelovig aankeek. “Nei.. ég ætla ekki að gera það.” Ze schudde haar hoofd een beetje, waarna haar ogen teruggingen naar het kermende dier. “Þú getur gert það.” Ze had niet het idee dat ze het kon, de nek omdraaien van het kermende dier. Hoopvol keek ze Morton aan, laat hem het alsjeblieft doen.

- “No, I'm not going to do that.”
- “You can do it.”
notes: none




and if you're still

breathing you're the

lucky ones 'cause most

of us are heaving

through corrupted lungs
avatar
Member
Real name : Nath
Aantal berichten : 62
IC posts : 25

Character sheet
Age: 24
Occupation: Adviser & protector of Hillerød
Residence : Falkreath, Hillerød
Profiel bekijken

Re: Broken crown

op zo feb 04, 2018 5:12 pm

M O R T O N ▲
Er waren wel lastigere dingen op het pad van Morton gekomen, waardoor hij harder was geworden. Daarvoor hoefde hij alleen maar aan zijn eerste raid te denken. Een gelovig dorpje die er volledig aan was gegaan en alle kostbaarheden waren mee genomen en geen mens had het overleefd. Hier had Morton voor het eerst iemand gedood. Dat was een moeilijk obstakel geweest. Morton had hier in zijn fase gezeten dat hij zich wilde bewijzen en wilde laten zien dat hij net zo goed bij de familie hoorde als de andere jongens. Maar op dat moment besefte hij dat hij nooit volledig bij de familie zou horen, want er was niets waarmee hij zich kon bewijzen, hij was gewoon een geadopteerde jongen en niets meer of minder. Wel besefte hij dat het kracht was waarmee je kon laten zien dat je het waard was om erbij te horen, dat je daarmee respect verdiende. Een echte zoon of broer van de Skarsgård familie zou hij nooit worden, maar een gerespecteerde warrior, viking, was wel mogelijk. Het moment dat hij zijn eerste mens had gedood was dus een openbaring geweest. Focus je op wat je hebt, op de mogelijkheden, en laat het onmogelijke los. Want zo slecht had Morton het nog helemaal niet. Als geadopteerde zoon van de Lord van Hillerod had hij een voorsprong gehad op ieder ander in Hillerod, naast de biologische zoons van de Lord en zijn half-zoon. De moord had ook een het gevoel van genade van hem afgenomen. Hij was killer geworden, harder, en meer vastberaden.
Het enige wat Morton al vanaf het begin nooit had kunnen begrijpen was hoe beschermd Freyja leefde. Binnen de muren van het kasteel in Hillerod. Ze leefde een luizen leventje, een zwak leventje, zonder trainingen. En die keer dat Morton er commentaar op had gegeven, had hij het gevoeld en daarna ook nooit meer gedaan. Alle dames, jonge meiden, werden getraind om zichzelf te kunnen verdedigen, behalve Freyja. Het was normaal onder de vikings dat ook de meisjes sterk werden. Dit was niet Valyria. Wat had de vader van Freyja gedacht? Dat hij er altijd zal zijn om haar kont te redden?
En nu stonden ze hier en kon Freyja niet eens de nek van een raaf om draaien. Een beest uit zijn lijden verlossen, want dat was wat het arme dier nu deed, kermen van de pijn en dood ging die toch wel. Toen Freyja ook tegen hem zei dat hij het mocht doen vernauwde hij zijn ogen en knapte er iets. De vader van Freyja was er al lang niet meer, dus het was tijd. “Du kaller deg en dame, du fungerer som en dame. Freyja, dette er ikke Valyria. Vi lever i den kalde nord der vi må forsvare oss selv,” sprak hij, zijn stem kalm en ijzig. “Du kan ikke engang frigjøre en ravn fra sin lidelse!” Morton schudde zijn hoofd, waarbij sneeuwvlokken uit zijn haar vielen. “Jeg har aldri forstått din far i hvordan han behandlet deg, hans herre og dame ting. Dette er Falkreath, vi er blodige vikinger. Han burde har tenkt deg hvordan du skal forsvare deg selv, stå opp for deg selv. Hvis det ikke var for Athelstand og meg, ville du blitt voldtatt og sannsynligvis drept allerede, slik at noen andre kunne få din posisjon,” zijn ogen stonden scherp, zijn stem was scherp en hard, maar hij schreeuwde nog net niet. Hij pakte her briefje van de poot van de raaf en gooide het arme ding op de grond. De raaf maakte pijnlijke geluiden en het lichaam schokte. Freyja moest maar zelf weten wat ze er mee deed. “Det er på tide at du skal kalle deg en earl og opptre som en, for Athelstand, og jeg vil ikke alltid være der for å beskytte deg,” hij stapte nog net wat dichter naar Freyja toe en drukte het briefje in haar hand, waarna hij geen woord meer uitsprak. Het maakte hem boos en dit was eigenlijk alleen maar allemaal bezorgdheid. Je kon de liefde voor Freyja in zijn ogen zien, ook al stonden ze scherp. Athelstan en Morton konden haar niet voor altijd beschermen. Er waren genoeg anderen die Hillerod maar wat graag van haar overnamen. Hillerod was rijk en kostbaar en dus gewild.

- "You call yourself a lady, you act like a lady. Freyja, this is not Valyria. We live in the cold north where we have to defend ourselves,"
- "You can’t even free a raven from its suffering!"
- "I’ve never understood your father in how he treated you, his lord and lady things. This is Falkreath, we are bloody Vikings. He should’ve thought you how to defend yourself, stand up for yourself. If it weren’t for Athelstand and me, you would’ve been raped and probably murdered already, so that someone else could have your position,"
- "It’s time that you’re going to call yourself an Earl and act like one, for Athelstand and I will not always be there to protect you,"
avatar
Member
Real name : Daan
Aantal berichten : 656
IC posts : 375

Character sheet
Age: 20 years
Occupation: Lady of Hillerød
Residence : Falkreath, Hillerød
Profiel bekijken

Re: Broken crown

op zo feb 04, 2018 10:17 pm
if I'm going to die, let it happen
while there is still some of me left
Natuurlijk wist ze wel dat het zielig was om het arme beest te laten lijden. Ze moest niet zo treuzelen en de nek van het beest omdraaien. Maar wanneer je nog nooit een dier met je eigen handen het leven had ontnomen, was het makkelijker gezegd dan gedaan. Echter gooide Morton het over een heel andere boeg en begon hij over het feit dat ze zich gedroeg als een lady. Dat ze hier niet in Valyria waren en dat ze zichzelf moesten kunnen beschermen. Het enige wat ze kon doen was haar blauwe ogen op hem richten. De ijzige toon waarmee hij sprak stond haar niet aan. Vervolgens ging hij verder over de raaf, die nog altijd zachtjes kermde van de pijn. De hele stroom van woorden die daarna volgde zorgde ervoor dat ze haar kaken op elkaar klemde en zonder iets te zeggen luisterde. Dat had hij niet moeten doen.

Ze voelde hoe ze naar adem hapte toen Morton het briefje van de poot van de raaf afhaalde en het beest vervolgens terug op de grond gooide. Haar blauwe ogen schoten naar hem, maar ze zei er niets over. Toen hij het briefje in haar hand drukte pakte ze deze op een wat ruwe manier van hem aan. Ze trok haar hand terug en hield het voor haar borstkas, terwijl ze haar ogen geen moment van Morton afhaalde. Ergens wist ze wel dat hij gelijk had. Voordat ze het wist had ze echter haar vrije arm al opgetild en hem vol in zijn gezicht geslagen. Freyja klemde haar kaken op elkaar en keek hem met vochtige ogen aan, al stonden ze scherper dan eerder. “Þora ekki að tala um föður svona aftur.” Haar toon was alles behalve vriendelijk, ze was duidelijk ontdaan door zijn woorden. “Nú fara. Ég vil ekki sjá þig lengur í dag.” Nog nooit had ze op deze manier tegen haar broer gesproken. Na hem een waarschuwende blik gegeven te hebben draaide ze zich met haar rug naar hem toe en knielde neer bij de raaf. Het arme beest kermde nog altijd zachtjes en voorzichtig tilde ze het diertje op. Het leven was wreed. Zacht streek ze met haar vinger over de kop van het dier heen, die nog een paar keer schokte in haar armen. Vervolgens voelde ze hoe haar vingers zich om de nek van het dier vlochten. Ze sloot haar ogen en maakte een plotselinge beweging met haar pols, waarna het gekerm stopte. Onbewust hield ze de vogel iets tegen haar borstkas aan. Het briefje had ze ergens weggestopt in haar mantel, ze zou straks wel kijken wat het was geweest. Nu had ze er weinig zin in.

- “Don’t you ever dare talk about father like that again.”
- “Now leave. I don’t want to see you anymore today.”
notes: none




and if you're still

breathing you're the

lucky ones 'cause most

of us are heaving

through corrupted lungs
avatar
Member
Real name : Nath
Aantal berichten : 62
IC posts : 25

Character sheet
Age: 24
Occupation: Adviser & protector of Hillerød
Residence : Falkreath, Hillerød
Profiel bekijken

Re: Broken crown

op zo feb 04, 2018 10:47 pm

M O R T O N ▲
Hij knipperde niet met zijn ogen toen haar hand hard tegen zijn wang aan kwam. Wel greep hij ruig haar pols en kneep zijn hand er strak om heen, zijn blik was hard en gevaarlijk en er kwam een lage grom uit zijn keel. Adrenaline stroomde door zijn anderen en zijn kaken stonden strak op elkaar geklemd. Met een ruk liet hij haar pols los en deed vervolgens een stap naar achteren. Hij wilde haar geen pijn doen. Zijn ogen verlieten de blauwe ogen van Freyja voor geen seconde. Toen ze sprak, dat hij het niet nog eens moest wagen om zo over haar vader te spreken, snoof hij spottend en zijn neusgaten spreidde zich voor een moment, waarna hij zijn ogen vernauwde. Hij sprak geen woord, al wilde hij nog zoveel zeggen. Hoe kreeg ze haar wakker geschud? Hij was degene die hoorde hoe er over Freyja werd gesproken. Hij was d gene die wist dat ze werd gezien als een zwakke jonge vrouw, met twee bastaards aan haar zijde. Bij de volgende woorden sloeg hij zijn vacht om zich heen en maakte een buiging. “Min dame,” liet hij spottend horen, de toon van een Valyriaan nabootsend. Hij wendde zijn brandende blauwe ogen van Freyja’s vochtige ogen af en draaide zich vervolgens om. Met krachtige stappen liep hij bij haar vandaan. Hij stopte met lopen en keek vervolgens naar hoe Freyja gehurkt bij het kermende beest zat. Ze aaide het dier en verloste vervolgens het beest uit zijn lijden om deze vervolgens tegen haar borst aan te drukken. Opnieuw snoof Morton en schudde afkeurend met zijn hoofd, waarna hij door de sneeuw en vrieskou terug het kasteel binnen liep.

Morton ging zijn eigen ruimte naar binnen en trapte als eerste de stoel die er stond aan flarden. Vervolgens sloeg hij met zijn vuist tegen de muur aan, wat een duik achter liet en zijn knokkels tot bloeden aan toe beschadigde. Toen hij zich wat rustiger voelde, al stroomde de adrenaline nog door zijn aderen heen ging hij zitten op zijn bed, die vol lag met vachten van wolven. Toen viel zijn blik op de glazen fles, een fles die uit Rhoynar kwam, met een gele vloeistof erin. Moonshine, een alcoholische drank op zijn puurst. Moonshine werd gebruikt om whisky of rum van te maken. Maar je kon het ook zo drinken. Dus pakte hij de glazen fles, vulde een typische Vikings hoorn er tot de helft mee en nam een volle slok. De warmte van de alcoholische drank gleed door zijn slokdarm en maakte alles warm. Dit voelde goed, dit vulde rustgevend. En aangezien alcohol nuttigen niet meer dan normaal was onder de vikings, kon hij nog best wat hebben. En ook al maakte het hem nu rustig, kon het zo weer omslaan in woede. Maar voor nu hielp het. Hij moest even zijn hoofd tot rust zien te krijgen. Daarna kon hij misschien met een groepje op jacht gaan, of zich op een andere manier nuttig maken.
avatar
Member
Real name : Daan
Aantal berichten : 656
IC posts : 375

Character sheet
Age: 20 years
Occupation: Lady of Hillerød
Residence : Falkreath, Hillerød
Profiel bekijken

Re: Broken crown

op ma feb 05, 2018 1:06 am
if I'm going to die, let it happen
while there is still some of me left
Nadat haar hand redelijk hard tegen zijn wang aan was gekomen voelde ze hoe hij haar ruig bij haar pols greep. De gevaarlijke grom in zijn keel zorgde ervoor dat ze haar kaken op elkaar klemde, ergens verwachtte ze een klap terug met minstens twee keer zoveel kracht. Freyja tilde haar kin een beetje op en keek hem dreigend aan. Hij liet haar pols met een ruk los en kalm trok ze haar hand weer terug, waarna ze hem vertelde dat hij niet meer zo over haar vader mocht praten. Vervolgens vertelde ze hem dat hij moest gaan. Ze wilde hem niet meer zien vandaag. Haar ogen schoten vol vuur toen hij een buiging voor haar maakte, duidelijk op een spottende manier. Er bewoog een spiertje in haar kaak waarna ze hem nog een boze blik toewierp en zich vervolgens omdraaide. In haar ooghoek zag ze hoe hij weg beende. Dat hij stopte toen ze neerknielde bij het arme beest wist ze niet. Het was pijnlijk, maar ze wist ook wel dat ze het arme ding uit zijn lijden moest verlossen.

Die avond was ze in haar vertrek geëindigd. Haar expressie stond nog altijd een beetje chagrijnig door het hele voorval met Morton eerder deze dag. Elke keer wanneer ze eraan dacht voelde ze zich opnieuw boos worden. Ze had haar dienstmeisjes dan ook gevraagd om een fles wijn voor haar te halen. Ze had iets nodig om haar gedachten weer tot rust te krijgen. Deze eindigde uiteindelijk voor de helft leeg, waarna ze aangeschoten genoeg was geweest om in slaap te komen. Het was iets wat ze normaal niet deed, maar ze verwachtte toch geen bezoek meer en als dat kwam zou ze simpelweg niet open doen.

De volgende ochtend was ze redelijk vroeg opgestaan. De wijn was niet genoeg geweest om haar een kater te geven en ze voelde zich wonder boven wonder best uitgerust. Er waren nog niet veel mensen op en ze had zichzelf aangekleed, wat gegeten en haar eigen haren ingevlochten, waarna ze haar kamer had verlaten en richting één van de zalen was gelopen die bedoeld waren om hun mensen in te trainen. Er was niet alleen ruimte om te oefenen met bijlen, zwaarden en dolken, maar ook met pijl en boog. Meerdere schietschijven waren neergezet en Freyja klemde kort haar kaken bij elkaar. Het middelste, gele rondje. Die moest ze raken.

Na ruim tien pijlen had ze nog niet eens één van de schijven geraakt.
notes: none




and if you're still

breathing you're the

lucky ones 'cause most

of us are heaving

through corrupted lungs
Vorige onderwerpTerug naar bovenVolgende onderwerp
Permissies van dit forum:
Je mag geen reacties plaatsen in dit subforum