welcome
Fallen Skies is een 'high fantasy Textbased-RPG' die zich afspeelt in een mytische wereld vol wonderlijke wezens, monsters en magie. Het land verdeeld onder zes koningkrijken is altijd bewegend en beïnvloedbaar. Het kan zomaar zijn dat jij de held wordt van het gehele land of misschien zelfs de grootste terreur die Fallen Skies ooit meegemaakt heeft. Alles is mogelijk in deze gevaarlijk mooie wereld. En niets is gek genoeg.
map
season
Lente neemt haar intrek. In deze tijden wordt niet alleen het weer vele malen beter, maar ook zijn er meer en meer jonge dieren buiten te vinden. Perfect als je op zoek bent naar een huisdier of.. duistere gedachten hebt.
current event
Door de plotse hitte over het gehele land beginnen de ijslagen in het hoge noorden te smelten. Waardoor vervolgens meerdere rivieren overstromen wat meer als genoeg problemen met zich mee kan brengen voor de gewone man.
staff
List of the current city rulers: click here
Account switch
Gebruikersnaam


Wachtwoord

donation
©2017 Fallen Skies staat onder leiding van het team en wordt ondersteund door Actieforum. Om Fallen Skies reclamevrij en optimaal bespeelbaar te houden is er een mogelijkheid om via Paypal te doneren. Alle donaties worden teruggestoken in het forum en het is niet verplicht om te doneren.
Deel
Vorige onderwerpGa naar benedenVolgende onderwerp
avatar
Member
Real name : Nath
Aantal berichten : 62
IC posts : 25

Character sheet
Age: 24
Occupation: Adviser & protector of Hillerød
Residence : Falkreath, Hillerød
Profiel bekijken

Re: Broken crown

op ma feb 05, 2018 1:40 am

M O R T O N ▲
De fles met moonshine was tot zeker bijna de helft leeg geraakt. Hij had nog dingen gesloopt en na gedacht over allerlei dingen waar hij niet over na wilde denken. Hij hield van Freyja, meer dan dat je van een zusje zou houden. Zij was niet eens zijn echte familie. Dus het kon, het mocht en er was niks ongezonds aan. Hij had liggen piekeren en een stekend schuldgevoel ging door hem heen. Niet om zijn woorden, maar hoe stevig hij haar pols had vastgegrepen. Dat zat hem dwars. En de drang om haar letterlijk heen en weer te schudden, uit die prinsessen wolk van haar. Ze was geen Lady in Valyria, maar een Earl in Hillerod die zichzelf een Lady noemde om dat die Skarsgård familie hip wilde zijn, of iets dergelijks. Altijd had Morton respect voor ze gehad. Maar sinds de Lord gestorven was, er geen broer meer over was en de moeder depressief was geworden en verdwenen in haar kamer, was het allemaal anders. En zo bleef Morton na denken. Tot hij in zijn kleding, boven op de vachten van de wolven in slaap was gevallen. Hij was in slaap gevallen toen de zon nog scheen, en werd wakker om een redelijke tijd in de ochtend met een knallende koppijn.

Morton hees zichzelf van het bed af en wist zichzelf een beetje op te frissen. Zijn ontbijt bestond uit vlees, wat groenten en een hoop water. Geen alcohol voor hem deze dag. Hij snauwde de dienstmeisjes af en was allesbehalve in een goed humeur. De kater die hij nu had opgelopen was er goed in geslagen. Zijn hoofd bleef bonken, al had het eten en al het water wat hij had gedronken aardig geholpen. Een frisse neus, dat zou nog wel helpen. Dus zodra hij zijn ontbijt naar binnen had gewerkt stond hij op en verliet het kasteel. Een groot deel van de ochtend spendeerde hij buiten de stadsmuren en aan het einde van de ochtend keerde hij terug. De kater was nu iets minder. Morton wierp een felle blik op één van de dienstmeisjes en vroeg naar waar Freyja was. Ze was in één van de trainingsruimtes.

Toen hij aankwam bij de trainingsruimte zag hij dat Freyja bezig was met haar pijnenboog. Hij bleef staan waar hij stond, zijn ogen vernauwd. Hij had duidelijke kringen om zijn ogen heen en zag een beetje bleef van de kater. Zijn haar was een rommel en zijn verdere uitstraling was allesbehalve positief. Hij zag hoe er al vele pijlen op de grond lagen en de fout die Freyja maakte met haar pijl en boog. Morton stak zijn bijl in zijn riem en liep vervolgens naar haar toe. “Din albue er i feil vinkel,” sprak hij en maakte aanstalten om deze te verbeteren, wetend dat Freyja dit niet ging accepteren en waarschijnlijk weg zou lopen. Dus mocht ze dat gaan doen, was hij er op voorbereid haar tegen te houden.

- "Your elbow is in the wrong angle."


Laatst aangepast door Morton Svartsson op zo maa 11, 2018 12:16 pm; in totaal 1 keer bewerkt
avatar
Member
Real name : Daan
Aantal berichten : 656
IC posts : 375

Character sheet
Age: 20 years
Occupation: Lady of Hillerød
Residence : Falkreath, Hillerød
Profiel bekijken

Re: Broken crown

op ma feb 05, 2018 10:51 am
if I'm going to die, let it happen
while there is still some of me left
Ze was zo gefocust op haar pijl en boog dat ze niet hoorde dat er iemand binnenkwam. Voor de zoveelste keer schoot ze mis, de pijl was aardig wat afgeweken en ketste tegen de bakstenen muur aan, om vervolgens ergens op de grond tot stilstand te komen. Haar wenkbrauw schoot omhoog toen ze een bekende stem hoorde en net op het moment dat ze zich om wilde draaiden voelde ze al hoe hij zijn hand op haar ellenboog legde, proberende om deze in de juiste positie te dwingen. Normaal had ze het toegestaan, maar bij het horen van zijn stem voelde ze een bepaalde woedde weer opborrelen. Ze had hem nog altijd niet vergeven voor wat hij gisteren had gedaan, al had ze eerder gedacht dat ze het al los had gelaten. Dat bleek dus niet zo te zijn.

Vluchtig stapte ze naar voren, om vervolgens met een strakke blik over haar schouder te kijken. Freyja was altijd al een tikkeltje eigenwijs geweest, iets wat haar vader altijd in had weten te dammen. Maar nu was hij er niet meer, stelde haar moeder ook nog maar weinig voor en stond ze er opeens alleen voor. Tenminste, niet helemaal. Op dit moment wilde ze echter niets van Morton weten. Zonder iets te zeggen legde ze de boog neer en maakte aanstalten om langs hem heen te lopen. Het was duidelijk dat ze niets van hem wilde weten. Ergens was het misschien niet helemaal eerlijk om dit op hem af te rekenen, immers had hij haar alleen maar de waarheid verteld. De manier waarop hij over haar vader had gesproken, hoe hij ruw haar pols beet had genomen nadat ze hem had geslagen en hoe hij de kermende vogel op de grond had gegooid hadden haar echter een ontdaan. En niet zo’n klein beetje ook.
notes: none




and if you're still

breathing you're the

lucky ones 'cause most

of us are heaving

through corrupted lungs
avatar
Member
Real name : Nath
Aantal berichten : 62
IC posts : 25

Character sheet
Age: 24
Occupation: Adviser & protector of Hillerød
Residence : Falkreath, Hillerød
Profiel bekijken

Re: Broken crown

op ma feb 05, 2018 11:43 am

M O R T O N ▲
Freyja leek niet door te hebben dat hij daar stond, in de deuropening, toe te kijken hoe zij falend oefende met haar pijlenboog. Opnieuw vuurde ze een pijl af, die helemaal afweek en tegen de muur aan kwam, om vervolgens weer op de grond te belanden. Morton stopte zijn bijl in zijn riem en liep vervolgens naar haar toe, terwijl hij tegen haar sprak, zei dat ze haar ellenboog in de verkeerde hoek had. Morton legde zijn hand op haar ellenboog om deze in de juiste positie te zetten, maar zoals verwacht accepteerde Freyja dit niet. Ze stapte naar voren, waardoor zijn hand van haar arm afgleed. De strakke blik ontging hem niet en Morton ontweek haar blik niet. Freyje legde haar pijlenboog neer en maakte aanstalten om weg te gaan. Meteen ging Morton voor haar staan, om te voorkomen dat ze door kon lopen. Hij sprak geen woord, al wilde hij nog zo veel tegen haar zeggen. Ze was eigenwijs en hield zichzelf een hand voor de ogen. Wat Morton de dag ervoor tegen haar had gezegd was waar geweest en dat wist zijzelf ook wel. Ze wilde dit echter niet zien. Waarschijnlijk wilde ze gewoon niet accepteren dat haar vader dood was en zij nu in zijn voetstappen moest treden. Of moeten? Er waren genoeg mannen en sterke vrouwen die maar wat graag haar positie onder haar weg trok. Zijn blik was scherp en zijn lippen vormden een strakke lijn terwijl hij haar recht aankeek, klaar om haar vast te pakken, mocht ze haar best doen om weg te rennen, hem proberen te ontwijken. Want dat ging haar niet lukken en als het goed was, wist zij dit zelf ook wel. Morton vond dat ze zo veel sterke en goede eigenschappen had, maar er ontbrak zoveel en dat moest aangevuld worden, sterker gemaakt worden. Het was waar, Freyja kon niet het leven van een Lady gaan leiden in een stad wat bestond uit Vikingen. En Morton ging niet opgeven, want hij wilde maar wat graag zien dat Freyja naar de top zou klimmen. Een Earl, een Shieldmaiden, hij wist zeker dat ze dat allemaal kon vertrouwen en zolang hij daar vertrouwen in had, ging hij hier stug volhouden, net zo lang tot ze mee werkte.
avatar
Member
Real name : Daan
Aantal berichten : 656
IC posts : 375

Character sheet
Age: 20 years
Occupation: Lady of Hillerød
Residence : Falkreath, Hillerød
Profiel bekijken

Re: Broken crown

op za feb 10, 2018 5:03 pm
if I'm going to die, let it happen
while there is still some of me left
Het was niet helemaal eerlijk om hem op deze manier te negeren, dat wist ze zelf ook wel. Toch legde ze haar boog neer toen ze zijn aanwezigheid opmerkte en maakte ze aanstalte om de ruimte te verlaten, zonder ook maar woorden aan hem vuil te maken. Het enige wat hij kreeg was een vluchtige blik van haar helderblauwe ogen, maar daar bleef het dan ook bij. Freyja had niet verwacht dat hij haar tegen zou houden. Haar ogen schoten omhoog en keken hem lichtjes geïrriteerd aan. Snapte hij dan niet dat ze er gewoon even geen zin in had om steeds met al deze zaken geconfronteerd te worden? Ze had tijd nodig om alles eens rustig op een rijtje te krijgen, maar het begon er steeds meer op te lijken dat hij niet van plan was haar een die tijd te geven. Het was frustrerend. Het bleef doodstil in de ruimte en voor een moment bleef ze dan ook staan waar ze stond. Aangezien hij vlak voor haar neus was gestapt drukte haar borstkas lichtjes tegen de zijne aan. Het was niet dat ze van plan was om voor hem een stap terug te nemen. Zij was hier degene met de titel achter haar naam, de Lady van Hillerød. Ze was niet van plan om zich door hem te gaan laten intimideren. Freyja vernauwde haar ogen een klein beetje en besloot de stilte te verbreken, anders zouden ze hier morgen nog staan. “Get out of my way, I’m done here.” Nog altijd had ze geen stap terug genomen, wat ervoor zorgde dat ze nog altijd dicht op elkaar stonden. Het gaf haar de gelegenheid om zijn gezicht een beetje te bestuderen, immers had ze niet veel anders om te doen. Het was duidelijk dat ze geen echte familie van elkaar waren. Tenminste, zij kon de verschillen tussen hen in er prima uitvissen. Mensen van buitenaf zouden sneller geneigd zijn om ze tot broer en zus te bestempelen, immers leken die ook niet altijd op elkaar. Beide leken echter een bepaald idee te hebben hoe dit scenario zou uitspelen, beide waren standvast en misschien wel een beetje koppig. Het waren dingen die ze dan weer wel gemeen hadden, maar dat had niets te maken met het bloed dat door hun aderen stroomde. Misschien deels, omdat ze beide noorderlingen waren, maar dat was het dan ook wel. Een persoon die nu toevallig langs zou lopen zou waarschijnlijk wel zijn wenkbrauw een beetje optrekken bij het zien van deze scene.
notes: none




and if you're still

breathing you're the

lucky ones 'cause most

of us are heaving

through corrupted lungs
avatar
Member
Real name : Nath
Aantal berichten : 62
IC posts : 25

Character sheet
Age: 24
Occupation: Adviser & protector of Hillerød
Residence : Falkreath, Hillerød
Profiel bekijken

Re: Broken crown

op zo feb 18, 2018 11:48 am

M O R T O N ▲
Sorry zeggen voor wat hij de dag ervoor gezegd had? Nee, dat ging hij niet doen. Elk uitgesproken woord had hij gemeend. Misschien was hij wat hard geweest tegen haar, maar dat zou niets moeten uitmaken. Hij wilde haar beschermen, hij wilde ervoor zorgen dat ze haar positie kon behouden zonder nare consequenties voor haarzelf en Hillerød. Er was misschien één ding waar hij zich wel schuldig om voelde en waar hij ook zijn excuses voor zou willen aanbieden en dat was de hardhandigheid waarmee hij haar behandeld had. Maar hij zou wachten met die excuses, eerst wilde hij tot zijn pleegzus doordringen.
Morton was geen man van tact. Hij was hard en direct en sprak zijn gedachten precies uit zoals ze in zijn hoofd opkwamen. Tenminste, in de meeste gevallen. Als het aankwam op gevoel zoals liefde, verdriet of onzekerheid, zou hij een harde, sterke masker vormen om te voorkomen dat iemand hier ook maar wat van zou oppikken. Zwakte zou hij niet snel laten blijken. Daar was hij te trots voor en mensen respecteerde hem en dat wilde hij zo houden. Door zijn zwaktes te laten zien, zou hij het respect weer verliezen, iets wat hij niet wilde.

Het gevoel van de kater die hij had opgelopen was nog goed voelbaar. Hij had pijn in zijn hoofd en voelde hem iets minder stabiel dan normaal, maar toch zou hij Freyja nog steeds makkelijk hier kunnen houden. Hij stond zwijgend voor haar om te voorkomen dat ze van hem weg zou lopen. Misschien niet de juiste tactiek, maar zoals al eerder uitgelegd was Morton geen man van tact. Dit kon averechts werken, iets waar de man zich dan weer niet geheel bewust van was. Freyja had hem willen ontwijken, maar Morton was recht voor haar gaan staan, waardoor haar borst tegen de zijne aan kwam. Morton torende boven haar uit, aangezien hij een lange man was. Hij vernauwde zijn ogen en keek op haar neer. Ze beval hem om uit haar weg te gaan, maar hij luisterde niet, bleef staan waar hij stond. Zijn gezicht was hard, zijn ogen scherp en zijn lippen waren strak op elkaar geperst. “Ta bøyen og pilen fra bakken,” sprak hij tussen geklemde kaken door. Zijn gezicht liet verder niks blijken, al was hij zich er zeker van bewust hoe dicht en strak ze op elkaar stonden.

- “Take your bow and arrow off the ground.”
avatar
Member
Real name : Daan
Aantal berichten : 656
IC posts : 375

Character sheet
Age: 20 years
Occupation: Lady of Hillerød
Residence : Falkreath, Hillerød
Profiel bekijken

Re: Broken crown

op zo feb 18, 2018 2:31 pm
if I'm going to die, let it happen
while there is still some of me left
Ze was de manier waarop hij haar de vorige dag had behandeld nog niet vergeten. Hij was dan misschien opgegroeid in haar familie, dat gaf hem nog niet het recht om haar zo aan te pakken en te bekritiseren. Ze had hem vrijwel meteen na de dood van haar vader aangewezen als adviseur, maar dat betekende niet dat hij zich zo hoefde te gedragen. Freyja had hem altijd gezien als familie, had van hem gehouden alsof ze hetzelfde bloed deelde. Ze wist dondersgoed dat ze niet goed bezig was als Lady van deze stad. Niemand had haar ooit voorbereid om deze positie in te nemen en nu had ze toch een titel op haar naam staan. Het was niet dat ze erom had gevraagd, maar nu ze het eenmaal had was ze niet van plan om op te geven. Echter was ze koppig en kon ze het niet goed hebben dat hij haar bevel negeerde. De twee bleven staan waar ze stonden, zowat tegen elkaar aan omdat beide te trots waren om een stap naar achter te doen. Hij zei dat ze haar boog en pijl op moest raken. Freyja klemde haar kaken stevig op elkaar en keek hem met vernauwde ogen aan. Haar hoofd was een beetje naar boven gekanteld, gezien hij zeker een kop langer was dan zijzelf. En dan was zij al iets langer dan de gemiddelde vrouw. “Farðu frá,” siste ze hem toe terwijl ze bleef staan waar ze stond. Hoe kon ze een stad besturen als ze niet eens het gezag had om Morton aan de kant te dwingen? Als ze nu zou luisteren, nu toe zou geven, dan was het een zoveelste teken van zwakte. “Þú hefur ekki rétt.” Zij was hier de Lady, hij was de persoon wiens familie was uitgemoord toen hij zelf nog een baby was. Zonder haar vader was hij niet eens meer in leven geweest. Oneerlijke gedachten, want wat haar vader had gedaan, een complete familie uitroeien, was alles behalve heldhaftig geweest.

Freyja kon het niet helpen dat ze de sterke drang voelde om haar hand op te tillen en hem een tweede keer in zijn gezicht te raken. Hij haalde het bloed onder haar nagels vandaan, dat terwijl ze zich normaal juist goed kon beheersen. Haar ogen waren in de zijne gehaakt, terwijl haar hersenen overuren draaide. Ze zou niet toegeven, ze wilde niet toegeven. Uit het niets maakte ze een schijnbeweging naar de links, om vervolgens een poging te wagen rechts langs hem heen te glippen. Ze was er klaar mee.

- “Get out of my way,”
- “You have no right.”
notes: none




and if you're still

breathing you're the

lucky ones 'cause most

of us are heaving

through corrupted lungs
avatar
Member
Real name : Nath
Aantal berichten : 62
IC posts : 25

Character sheet
Age: 24
Occupation: Adviser & protector of Hillerød
Residence : Falkreath, Hillerød
Profiel bekijken

Re: Broken crown

op vr feb 23, 2018 12:04 am

M O R T O N ▲
Morton wist zelf ook wel dat niemand haar ooit had voorbereid op de positie die ze nu bezat. Maar gaf haar dat juist niet des te meer reden om de adviezen van anderen op te volgen? Oké, Morton gaf het dan niet echt als een advies, meer als iets wat moest. Maar het moest ook en hij had geen zin om dingen anders te brengen dan dat ze waren. Daar was geen tijd en ruimte voor, naar zijn idee. Er waren zat mannen die maar wat graag Hillerod van Freyja over zouden nemen, niet eens alleen mannen, ook vrouwen.
Freyja en Morton leken voor geen haar op elkaar, je kon makkelijk zien dat Morton uit een andere familie kwam. Maar ze waren allebei net zo koppig, dat was iets wat ze dan weer wel gemeen hadden. Misschien niet het meest handige eigenschap die je gemeen kon hebben met iemand. Morton negeerde haar bevel dan ook moeiteloos en bleef staan waar hij stond. Beide waren ze te trots om een stap naar achteren te zetten. De twee stonden borst aan borst. Tussen geklemde kaken door beval hij haar dat ze haar boog op moest rapen, het antwoord dat hij kreeg was dat hij uit haar weg moest gaan. Morton trok een wenkbrauw op en zweeg. Zijn gezichtsuitdrukking was al een antwoord op zich. Raap die boog op en nee, ik ga niet uit je weg. Morton was lang genoeg om op Freyja neer te kunnen kijken en dan was zij al lang voor een vrouw. Haar grootte moest ze eens in haar voordeel gaan gebruiken. Bij de volgende woorden trokken Morton’s mondhoeken omhoog. “Vis meg at jeg ikke har rett,” reageerde Morton tussen geklemde kaken door.

In haar ogen kon hij zien dat ze de drang voelde om hem nog een keer in zijn gezicht te slaan. Morton was er op voorbereid, want hij zou zich niet nog eens door een dame geslagen laten worden. Misschien als ze zich eens ging gedragen als een Earl zou hij naar haar luisteren en zich door haar geslagen laten worden.
De beweging die Freyja toen maakte had hij echter niet op gerekend. Ze maakte een beweging naar links en ging vervolgens naar rechts om langs hem heen te glippen. Bijna, bijna was Freyja aan hem ontsnapt, maar de man was toch sneller en wist haar te grijpen. Morton wierp Freyja tegen de grond en drukte haar schouder met zijn hand tegen de grond. Hij zei niks, hij was sterker en hij wilde haar juist laten merken dat het niet moeilijk was om haar te overmeesteren. Als iemand de verkeerde intenties had, oh, wat er dan allemaal wel niet kon gebeuren.

- “Show me that I have no right.”
avatar
Member
Real name : Daan
Aantal berichten : 656
IC posts : 375

Character sheet
Age: 20 years
Occupation: Lady of Hillerød
Residence : Falkreath, Hillerød
Profiel bekijken

Re: Broken crown

op za maa 10, 2018 6:40 pm
if I'm going to die, let it happen
while there is still some of me left
De manier waarop hij zijn wenkbrauw sceptisch optrok maakte haar duidelijk dat hij niet van plan was om aan de kant te gaan. Ze kende hem door en door, ze wist wat die blik betekende. In haar ooghoek zag ze de boog liggen, maar ze dacht er niet aan om in te stemmen en het verdoemde ding nog op te pakken. Ze wilde niet oefenen terwijl hij haar op zo’n neerkijkende manier aankijk. Ze wist dat ze er niet goed in was, dat ze niet zo was zoals hij.

Hij wilde dat ze hem liet zien dat hij hier geen recht toe had. Ze wist niet precies waar hij mee bezig was, maar hij was bezig met het bloed onder haar nagels vandaan te halen. Voordat ze het wist lag ze met haar rug tegen de grond. Alles was verdomd snel gegaan, want heel eventjes had het erop geleken dat ze hem om de tuin had kunnen leiden met haar geïmproviseerde schijnbeweging. Helaas voor haar was hij vele malen sterker en bleken zijn reflexen ook nog eens goed in orde te zijn. Freyja klemde haar kaken op elkaar terwijl een geïrriteerde grom haar keel verliet. Ze kneep haar ogen een beetje samen terwijl ze hem aankeek. Vervolgens probeerde ze verwoed onder hem vandaan te komen. Stel je voor dat iemand haar had gezien, zwakjes naar de grond gewerkt door haar trouwste adviseur. Veel respect zou het niet opbrengen, en dat soort dingen gingen altijd als een lopend vuurtje door het kasteel heen.

“Láttu mig vera!” siste ze tussen haar kaken door terwijl ze hem een woedende blik toewierp. “Viltu að ég missi litla virðingu sem ég hef?” De toon waarmee ze sprak was bijna beschuldigend.

- “Leave me alone!”
- “Do you want me to lose the little bit of respect I have?”
notes: none




and if you're still

breathing you're the

lucky ones 'cause most

of us are heaving

through corrupted lungs
avatar
Member
Real name : Nath
Aantal berichten : 62
IC posts : 25

Character sheet
Age: 24
Occupation: Adviser & protector of Hillerød
Residence : Falkreath, Hillerød
Profiel bekijken

Re: Broken crown

op za maa 10, 2018 11:58 pm

M O R T O N ▲
Oh, wat er allemaal wel niet zou kunnen gebeuren. Hij hing boven haar en had haar tegen de grond aan gepind. Het kostte hem enige moeite, maar ook al had hij last van een kater, was hij nog steeds sterker dan zij was. Alle tegenstribbelende bewegingen die ze maakte waren tevergeefs en Morton keek recht op haar neer.
Hoe had dit zo kunnen komen? Waarom was het zo bij hem geëscaleerd? Natuurlijk had hij daar wel een antwoord op het was alleen zo veranderd van het één naar het ander. Enkele dagen geleden hadden de twee nog samen gedronken, een sterke drank uit Rhoynar. Toen de Freyja teveel had gedronken en moe was geworden, had hij bij haar in bed geslapen omdat zij dit wilde. Hij had niks gedaan, hij had respect voor haar gehad, ook al had haar lichaam nog zulke signalen afgegeven. Wist ze dat nog? Morton zou nooit misbruik van haar maken en ook toen had hij dat niet gedaan. Hij was gehecht aan haar, hield van haar en wat ooit als het houden van een zus was geweest, was nu meer geworden, al leek dit nu toch even anders te zijn. Zijn irritaties die hij nu had, waren ook ontstaan uit het houden van, het beschermen. Het feit dat hij nu alles met haar kon doen wat in hem op zou kunnen komen zorgde ervoor dat hij zo geïrriteerd, boos en bang was. Dit was allemaal uit bescherming. Maar zo zou zij dit natuurlijk niet zien en Morton zou hierin niet duidelijk genoeg zijn, al dacht hij nog zo helder als een kristal te zijn. Het was jammer.
Zijn ogen gleden over haar prachtige gezicht, perfect en imperfect, alles klopte en dat maakte het compleet. Voor hem bestond er geen mooiere vrouw op deze wereld. Als ze nou eens wist en begreep wat hij voelde, waarom hij deed wat hij deed. Ze zei tegen hem haar alleen te moeten laten, of hij nou echt wilde dat ze haar beetje respect zou verliezen. Morton verroerde zich niet en priemde zijn ogen recht in de haren, hij bracht zijn gezicht dichter naar die van haar. “Hvor klart må jeg være?” Vroeg hij indringend. Hij vernauwde zijn ogen en liet haar niet los. “Jeg prøver å beskytte deg,” fluisterde hij vervolgens, waarbij hij zijn vingers strakker in haar schouders drukte, misschien deed het haar pijn, maar zijn drang om haar te beschermen maakte hem gek. “Du er så skjøre, ser du ikke!” Hij rechtte zijn rug en keek gevaarlijk op haar neer, vervolgens perste hij zijn lippen strak op elkaar en met een duw zette hij zich van haar af. “Åh, hvis jeg hadde noen dårlige intensjoner ...”

- “How clear do I need to be?”
- “I’m trying to protect you.”
- “you're so fragile, don't you see!”
- “Oh, if I had any bad intentions...”
avatar
Member
Real name : Daan
Aantal berichten : 656
IC posts : 375

Character sheet
Age: 20 years
Occupation: Lady of Hillerød
Residence : Falkreath, Hillerød
Profiel bekijken

Re: Broken crown

op zo maa 11, 2018 12:35 am
if I'm going to die, let it happen
while there is still some of me left
Freyja had altijd om hem gegeven, dat was iets waar geen twijfel over mogelijk was. Van al haar broers had ze waarschijnlijk altijd al de sterkste band met Morton gehad, ondanks dat hij niet eens een echte broer was. Toen ze jonger waren geweest had hij de meeste aandacht aan haar besteed. Hij had haar meegenomen buiten de muren wanneer het mogelijk was, iets waar haar bloedeigen broers nooit veel zin in leken te hebben gehad. Ze was het kleine meisje van haar vader geweest, een onschuldig kind wat op een compleet andere manier werd opgevoed dan haar broers. Misschien hadden ze daarom wel minder naar haar omgekeken, omdat ze saai was. Morton daarin tegen was altijd al anders geweest. Hij had altijd interesse in haar getoond, had haar kennis laten maken met de wereld buiten de stadsmuren en vrolijkte haar op wanneer het nodig was. Nu was hij er nog steeds, als één van haar adviseurs en grootste vertrouwelingen. Echter was ze op tijd moment minder blij met zijn aanwezigheid. Het was beschamend hoe hij haar naar de grond had gewerkt. Als er iemand langs zou komen zou de roddel binnen no-time door het kasteel heen gaan.

Haar ogen waren lichtjes samengeknepen terwijl ze naar hem omhoog keek. De drang om haar hand recht in zijn gezicht neer te laten komen was ontzettend groot, maar ze wist zich in te houden. Het was vreemd hoe de sfeer tussen hen in zo om had kunnen slaan in het tijdsbestek van een paar dagen. Redelijk recent hadden ze samen nog een sterke drank uit Rhoynar geprobeerd. Veel herinnerde ze zich niet meer van die avond, behalve dat ze het prima naar haar zin had gehad en dat ze wakker was geworden met een enorme kater. Dat ze in zijn armen wakker was geworden had haar eventjes verbaasd, maar daarna had ze zich weer schaamteloos tegen hem aangenesteld om verder te slapen. Ze haatte het om alleen te zijn. Daarbij vertrouwde ze hem, meer dan wie dan ook in deze stad. Zijn woorden bevielen haar niet. De indringende toon en zijn vernauwde ogen zorgden ervoor dat Freyja haar kaken op elkaar klemde. Hij drukte zijn vingers steviger in haar schouder, waarop haar gezicht een klein beetje verschoot. “Þú ert að meiða mig..” mompelde ze ietwat hees terwijl ze voelde hoe haar ogen een beetje waterig werden, maar ze wist de tranen binnen te houden. Het was beangstigend, hoe hij zo op haar neerkeek. Alsof hij van plan was om haar keel elk moment door te kunnen snijden. Toen hij zich met een duw van haar afzette galmde de woorden nog wat na in haar oren en bleef ze liggen. Een paar tellen later vloog ze echter overeind, waarna ze naar de boog greep en hem probeerde te raken met het houten voorwerp. “Hvernig þora að tala við mig svona!” zei ze iets luider, met een trillende stem. Een boze expressie sierde haar gezicht. Ze wilde hem geen pijn doen, maar ze vond zijn dreigende manier van doen drie keer niks.

- “You’re hurting me..”
- “How dare you speak to me like that!”
notes: none




and if you're still

breathing you're the

lucky ones 'cause most

of us are heaving

through corrupted lungs
avatar
Member
Real name : Nath
Aantal berichten : 62
IC posts : 25

Character sheet
Age: 24
Occupation: Adviser & protector of Hillerød
Residence : Falkreath, Hillerød
Profiel bekijken

Re: Broken crown

op zo maa 11, 2018 12:41 pm

M O R T O N ▲
Tijdens hun kindertijd was het al in de kleine dingen te merken dat Freyja veel voor hem betekende, misschien iets te veel. Eigenlijk was hij altijd wel obsessief geweest met haar. Hiervoor hoefde er alleen maar teruggedacht te worden aan een aantal gebeurtenissen tijdens hun kindertijd. Gebeurtenissen waarbij Freyja pijn had gehad, had gehuild, of zelfs niet haar zin had gekregen. Morton was er altijd geweest om het voor haar op te nemen, tot in het extreme. Hij was zelfs een keer met één van de broers op de vuist gegaan voor Freyja.  Morton had geprobeerd door de jaren heen om wat afstand van Freyja te nemen, omdat hij bang was voor zijn gevoelens voor haar en wat het met hem deed. Tot ongeveer een jaar geleden was hij tot het besluit gekomen dat afstand nemen geen zin had en hij dicht bij haar wilde zijn. Ze waren niet eens bloedverwanten, dus wat maakte het allemaal uit?

Het maakte veel te veel uit. Want hij ging te ver, zijn obsessie over haar wat te groot en niemand leek echt door te hebben dat het een ongezonde obsessie was, gebaseerd op houden van, maar te sterk en te groot. Zo was één van zijn doelen geworden om de man om te brengen die haar had ontmaagd. Asher Morrigan. Ze had hem in een dronken bui die naam gegeven en hij had de naam, ondanks de alcohol, onthouden. De gedachten aan het feit dat zijn lieve Freyja wat ontmaagd door een andere man, maakte hem kwaad.

Maar dat was niet waar hij nu aan dacht. Nu was het haar eigen zwakheden die hem kwaad maakte, omdat hij haar wilde beschermen. Het was moeilijk om zichzelf te beheersen, hij drukte zijn vingers strak in haar schouderbladen waarop Freyja zei dat hij haar pijn deed. Met een duw zette hij zich van haar af en bleef op de grond zitten. Trilde hij nou? Zijn focus ging nu naar zijn zelfbeheersing, waardoor hij het niet zag aankomen dat Freyja overeind schoot en hem sloeg met haar boog. Morton schoot nu zelf ook overeind. “Vil du at jeg skal lyve for deg?” Reageerde hij, zijn spieren spande zich aan, maar hij bleef staan waar hij stond, hij ging haar niet nog een keer pijn doen. “Du er svak, skjøre, og hvis en mann vil voldte deg, skade deg, bli kvitt deg, kan han gjøre det uten noen anstrengelse.” Zijn scherpe ogen bleven in die van haar gepriemd terwijl hij sprak. “Og det feiler meg, fordi jeg vil beskytte deg!” Hij stapte dichterbij, zodat hij haar weer vast kon grijpen, mocht ze weg rennen. “Eller vær sikker på at du kan beskytte deg selv, som alle andre kvinner her!” Hij liet een diepe zucht horen. “Å frykten jeg føler for deg når jeg er borte, eller når du er borte,” en nu daagde hij haar uit. Val maar aan Freyja, uit je woedde en laat zien dat je niet zwak bent!

- “Do you want me to lie to you?”
- “You are weak, fragile, and if a man wants to rape you, hurt you, get rid of you, he'll be able to do that without any effort.”
- “And that bugs me, because I want to protect you!”
- “Or be certain that you'll be able to protect yourself, like every other woman here!”
- “Oh the fear I feel for you when I'm away, or when you're away”
avatar
Member
Real name : Daan
Aantal berichten : 656
IC posts : 375

Character sheet
Age: 20 years
Occupation: Lady of Hillerød
Residence : Falkreath, Hillerød
Profiel bekijken

Re: Broken crown

op zo maa 11, 2018 2:22 pm
if I'm going to die, let it happen
while there is still some of me left
Hij vroeg of ze soms wilde dat hij zou liegen tegen haar. Iets waarvan het antwoord overduidelijk ‘nee’ zou zijn, natuurlijk wilde ze dat niet. Maar dat gaf hem nog niet het recht om zich zo te gedragen. “Það hefur aldrei verið maður sem reyndi að nauðga mér, Morton!” Ze had geen idee hoe ze hem moest overtuigen dat alles gewoon oké was, dat het niet nodig was dat ze van de ene op de andere dag een valkyrie was. Heel eventjes verzachtte haar blik, toen hij zei dat hij haar alleen maar probeerde te beschermen. Haar hele leven had hij haar beschermd. Ze kon zich dan eigenlijk ook geen leven zonder hem voorstellen, puur omdat hij er altijd al was geweest.

Het leek wel alsof hij erop gebrand was om haar woedde naar buiten te lokken, iets wat hem redelijk goed leek te kunnen. Freyja was alles behalve snel boos. Natuurlijk was ze wel eens geïrriteerd, maar echt boos ging niet zo makkelijk. Morton was de vorige dag aardig op weg geweest om haar over het randje te duwen, iets wat hem nu gelukt leek te zijn. Ze twijfelde geen seconde toen ze de boog nog een keer stevig beetpakte en op hem in begon te slaan. Hij had het recht niet om zo neerkijkend over haar te praten, zelf kon ze er ook niks aan doen dat ze zo was opgevoed. “Ég get ekki breytt mér hver ég er!” siste ze terwijl ze ontertussen weer overeind was gekomen. Voor het eerst in een lange tijd verloor ze haar zelfbeheersing. Ze wilde hem niet perse pijn doen, maar ze wilde gewoon dat hij zou stoppen met zich zo te gedragen. Natuurlijk wilde ze geen zwakkeling zijn, maar ze was wat haar ouders van haar hadden gemaakt. Nadat ze hem nog een aantal keer op zijn armen en borst had geraakt met de boog, gooide ze deze tussen hen in en haalde nog een keer uit haar zijn wang. Vervolgens deed ze een stap naar hem toe, zodat hun gezichten vlak bij elkaar waren. Haar ogen waren recht in de zijne gericht. “Ég er ekki veikur.” De toon waarmee ze sprak was iets zachter, gezien ze toch al zo dicht op elkaar stonden. Haar borstkas ging versneld heen en weer terwijl ze hem boos aankeek. Voor een moment werd ze overvallen door een bepaalde impuls, wat haar lichtelijk verbaasde. Ze was boos op hem, waarom zou ze dan toch.. “Ég vil ekki sjá þig aftur.” Haar stem trilde een beetje, net zoals haar handen die jeukten om nog een keer uit te halen. Ze was er klaar mee. Ze wilde hem niet meer zien – iets waar ze over een uur toch wel weer anders over zou denken, maar toch.

- “There has never been a man that tried to rape me, Morton!”
- “I can’t fucking change who I am!”
- “I’m not weak.”
- “I don’t want to see you again.”
notes: none




and if you're still

breathing you're the

lucky ones 'cause most

of us are heaving

through corrupted lungs
avatar
Member
Real name : Nath
Aantal berichten : 62
IC posts : 25

Character sheet
Age: 24
Occupation: Adviser & protector of Hillerød
Residence : Falkreath, Hillerød
Profiel bekijken

Re: Broken crown

op zo maa 11, 2018 2:56 pm

M O R T O N ▲
“Ennå ikke prøvd å voldte deg!” verbeterde hij haar. Het was waar, want hij wist dat sommige mannen erover spraken om haar wat aan te doen, om haar om hun vingers heen te wikkelen en zo haar plaats in te nemen. Want wie wilde nou niet zo’n mooi popje bij hun zijde. Hij voelde hoe elke spier in zijn lichaam aangespannen was. De plek waar de boog hem had geraakt prikte na, maar deed voor hem geen pijn. Morton was hardere tikken gewend en kon daardoor veel hebben. Hij was er tenslotte op getraind om pijn te kunnen verdragen. Zijn blik bleef gericht op de hare, hierdoor zag hij hoe haar ogen even verzachtte toen hij had gezegd haar alleen maar te willen beschermen. Maar de emoties hadden hem overgenomen en hij liet het er dus niet bij. Dus voegde hij er nog achteraan dat hij er zeker van wilde zijn dat zij zichzelf kon beschermen en zij zijn bescherming niet meer nodig zou hebben, of in ieder geval minder. Morton bleef op haar neerkijken en hierdoor werd hij nog meer geslagen met de boog, op zijn armen, zijn zij, zijn benen, maar hij verroerde zich niet. De bijna vertrouwelijke woorden werden weer uitgesproken. Ze kon zichzelf niet veranderen, zei ze. Hij spande zijn kaak spieren aan voor hij sprak, “du høres ut som en blodig lure!” Hij ving haar klappen op en deed zijn best om niet die boog af te pakken en in stukken te breken. “Svakhet er ikke medfødt, så du kan forandre det!” Sprak hij tussen geklemde kaken door. Ze sloeg tegen zijn borst aan en vervolgens liet ze de boog tussen hen in vallen en sloeg ze hem tegen zijn wang aan met haar hand. Ze stond nu dichter bij hem, waardoor haar toon zachter was. Zijn ogen flikkerden. “Jeg tror nesten på deg,” sprak hij nu ook zachter en boog zijn vingers om haar hand heen waarmee ze net tegen zijn wang aan hand geslagen, “men du må gjøre litt mer innsats for å overbevise meg.” Ze zei tegen hem haar niet meer te willen zien, maar daar luisterde Morton niet naar. Nee, de sfeer sloeg om en hij zag dat er iets veranderde in haar blik. Hij pakte met zijn vrije hand haar pols vast en trok haar nu dichter naar zich toe. Vervolgens boog hij lichtjes voorover en drukte zijn lippen op haar voorhoofd. Hij hield van haar en ze begreep hem niet. Misschien werd het nu duidelijk, al stelde de kus natuurlijk niet veel voor. “Det er ikke sant,” reageerde hij nog opdat zij had gezegd hem niet meer te willen zien. De plekken waar Freyja hem had geslagen prikten en bonkten, deden pijn en sommige plekken zouden zeker blauwe plekken worden. Het deerde hem niet, hij had alles over voor Freyja, meer dan gezond was.

- “Not yet tried to rape you!”
- “you sound like a bloody fool!”
- “Weakness is not innate, so you can change that!”
- “I almost believe you,”
- “but you have to make a little more effort to convince me”
- “That’s not true,”
avatar
Member
Real name : Daan
Aantal berichten : 656
IC posts : 375

Character sheet
Age: 20 years
Occupation: Lady of Hillerød
Residence : Falkreath, Hillerød
Profiel bekijken

Re: Broken crown

op zo maa 11, 2018 4:49 pm
if I'm going to die, let it happen
while there is still some of me left
Freyja klemde haar kaken op elkaar. Nog nooit was er iemand geweest die zoiets had geprobeerd bij haar. De kans was er, natuurlijk, er waren genoeg mannen die neerkeken op vrouwen en dat soort onzedelijke gedachtes in hun kop haalden. Zeker in het hoge noorden, waar het evenwicht tussen man en vrouw soms toch nog wat heen en weer schommelde. Echter konden de meeste vrouwen zichzelf beschermen, wat haar automatisch een zwakke schakel maakte. Iets wat maar niet tot haar door leek te dringen. Het sprookje van haar vader was veel fijner om in te geloven dan de ruige wereld die Morton nu voor haar schetste.

De hand waarmee ze hem opnieuw in het gezicht had geraakt werd beetgenomen en ze keek hem furieus aan. Hij leek maar niet te weten van ophouden. Haar hoofd ging er pijn van doen, niet eens overdreven. Het was vermoeiend om ruzie te maken, daarom hield ze er in het algemeen niet van. Er veranderde echter iets in haar ogen. Freyja realiseerde zich dat ze hem pijn gedaan moest hebben met de boog en voelde zich er redelijk schuldig om, al zou ze haar excuus nu niet aanbieden. Ze werd licht uit haar evenwicht gebracht toen hij haar naar zich toetrok. De hand die hij eerder vast had genomen plaatste ze tegen zijn borstkas aan, om ergens een beetje houvast te vinden. Toen ze zijn lippen op haar voorhoofd voelde sloot ze kort haar ogen. Voor een moment stond ze zijn aanwezigheid toe, voelde de haartjes van zijn baard tegen haar zachte huid aan kriebelen, maar deed al snel weer een stap naar achter. Ze was nog altijd boos op hem.

Voor een moment keek ze hem nog recht aan, schudde vervolgens haar hoofd in lichtelijke ongeloof en rukte haar andere arm los uit zijn greep. Vervolgens draaide zich zich om, om de trainingsruimte vervolgens te verlaten. “Fylgdu mér ekki.” Ze zou voortaan wel een ander tijdstip uitkiezen om te trainen, of desnoods ergens anders. Echter had ze er weinig zin in om Morton steeds tegen het lijf te lopen wanneer ze een poging deed om sterker te worden. Hij zou toch alleen maar het commentaar geven dat het nog niet goed genoeg was. Dat het allemaal goed bedoeld was wist ze diep van binnen wel, maar ze gaf dat niet aan zichzelf toe.

- “Don’t follow me.”
notes: none




and if you're still

breathing you're the

lucky ones 'cause most

of us are heaving

through corrupted lungs
Vorige onderwerpTerug naar bovenVolgende onderwerp
Permissies van dit forum:
Je mag geen reacties plaatsen in dit subforum