welcome
Fallen Skies is een 'high fantasy Textbased-RPG' die zich afspeelt in een mytische wereld vol wonderlijke wezens, monsters en magie. Het land verdeeld onder zes koningkrijken is altijd bewegend en beïnvloedbaar. Het kan zomaar zijn dat jij de held wordt van het gehele land of misschien zelfs de grootste terreur die Fallen Skies ooit meegemaakt heeft. Alles is mogelijk in deze gevaarlijk mooie wereld. En niets is gek genoeg.
map
season
Lente neemt haar intrek. In deze tijden wordt niet alleen het weer vele malen beter, maar ook zijn er meer en meer jonge dieren buiten te vinden. Perfect als je op zoek bent naar een huisdier of.. duistere gedachten hebt.
current event
Door de plotse hitte over het gehele land beginnen de ijslagen in het hoge noorden te smelten. Waardoor vervolgens meerdere rivieren overstromen wat meer als genoeg problemen met zich mee kan brengen voor de gewone man.
staff
List of the current city rulers: click here
Account switch
Gebruikersnaam


Wachtwoord

donation
©2017 Fallen Skies staat onder leiding van het team en wordt ondersteund door Actieforum.
Om Fallen Skies reclamevrij en optimaal bespeelbaar te houden is er een mogelijkheid om via Paypal te doneren. Alle donaties worden teruggestoken in het forum en het is niet verplicht om te doneren.
opmerkingen
Heb je een opmerking, klacht of compliment die je graag anoniem wilt maken naar het team? Dat is nu mogelijk!

Vul dit Google Form in en we zullen je opmerking zo snel mogelijk behandelen en verwerken!
Deel
Vorige onderwerpGo downVolgende onderwerp
avatar
Member
Real name : Daan
Aantal berichten : 14
IC posts : 5

Character sheet
Age: 27 years
Occupation: Hunter
Residence : Falkreath
Profiel bekijken

Horsemen

op do jan 18, 2018 2:43 pm
a man with nothing to fear
is a man with nothing to love
Archeon was de stad die ieder mens tenminste één keer in zijn of haar leven gezien moest hebben. Voor veel mensen zou dat nooit het geval zijn, omdat ze in dienst waren van een persoon die hen niet de vrijheid gaf om door Fallen Skies heen te reizen. Rúnar zat niet met dat probleem. Hij was de baas over zichzelf en bepaalde zelf waar hij heenging. Archeon was een stad die vaak op zijn route lag. De man trok vanuit Falkreath naar Valyria, soms trok hij door naar Navarre of Vanaheim, speciaal om zijn eigen dierenhuiden te verkopen. Hij was een jager, zorgde voor zijn eigen kost.

Er hingen aardig wat geruchten in de lucht over de staat van doen in Archeon. Men zei dat er kleine opstandjes waren geweest door een rebellerende groep die zich af leek te zetten tegen het koningshuis. En waar bloed was, waren haaien. Rúnar zelf kon best wel aangewezen worden als één van die vele haaien die het bloed op lange afstand geroken had.

Het leek rustig te zijn vandaag, want sinds hij de stad binnen was gekomen had hij nergens een teken van onrust gezien. Rúnar spoorde zijn donkere paard wat aan en ging op een drafje door de straten heen. Achterop zijn paard had hij de vachten opgebonden die hij van plan was om te verkopen de komende week. Hij zou er hoge prijzen voor vangen als hij ze aan de juiste mensen verkocht. Het was de truc om te weten waar die juiste mensen zaten, en mocht hij daar nu net ervaring mee hebben. Hij verloor zijn aandacht een beetje en hield last minute zijn paard in toen er plotseling iemand de weg over wilde steken. Het beest deed onrustig wat stappen achteruit en brieste vurig. Rúnar keek met zijn donkere ogen neer op de persoon die zojuist de weg over had willen steken. “Perhaps you should watch out a bit better next time. I don’t think it’s a nice death, being trampled by a horse.” De man hield de teugels van de hengst met één hand vast, terwijl hij met de andere een lange lok van zijn donker krullend haar uit zijn gezicht streek. Hij was vergeten hoe bloed verziekend heet het hier kon zijn.
notes: ophelia





you should've known better

than to listen to your heart again

people change with the weather

i don't really like anybody

so don't tell me I'm like anybody else

you put it back together

don't let it fall apart again
avatar
Member
Real name : Demi
Aantal berichten : 88
IC posts : 51

Character sheet
Age: 20
Occupation: Handmaiden
Residence : Archeon, Valyria
Profiel bekijken

Re: Horsemen

op vr jan 19, 2018 1:28 am
how can i be tender
with this much blood in my mouth
Binnen een maand was ze veranderd van een Navarraans meisje naar een Valyriaanse vrouw. Ze had zichzelf weten te verbazen met hoe snel en effectief ze zich aan het leven hier had aangepast. Zonder enig probleem had ze zich in het personeel van het hof weten te mengen en zelfs haar relatie met het koningshuis leek tot zover vlekkeloos te verlopen. Iedere zorg die ze in d’Auvignon had gehad, leek tot nu toe nergens voor nodig te zijn geweest. Ophelia deed dan ook haar uiterste best om afstand te houden van de politieke spelletjes die hier ongetwijfeld gespeeld werden. Ook in Navarre waren ze er en ze had geleerd dat het vaak het verstandigst was om er gewoon buiten te staan, al leek dat soms bijna onmogelijk. De rijken waren immers zo verveeld geraakt dat ze zich bezig moesten houden met dat soort kleinzielige praktijken.

Het was dan ook niet gek dat er hier en daar opstanden leken op te bloeien in de hoofdstad van Valyria. Ophelia had in de wandelgangen al het een en ander gehoord over een bepaalde man die de mensen aan de onderste rang van de sociale ladder tegen de adel op wilde zetten en het leek diegene ook nog te lukken. Hier en daar kwam ze weleens een van de luidruchtige bijeenkomsten tegen; een man die een menigte toeriep over onrechtvaardigheid en ongelijkheid. Ze leken het allemaal met hem eens te zijn. Ophelia liep in die gevallen maar snel door. Wederom wilde ze zich liever buiten het politieke spel houden.

Vandaag bleek het echter bijzonder rustig. Ze was naar haar favoriete kleermaker geweest om een nieuwe jurk aan te schaffen, iets dat in Valyria zo’n beetje een verslaving was geworden. Het grootste deel van haar vermogen werd aan nieuwe kleding besteed. Je kon veel over Archeon zeggen, maar qua mode hadden ze het allemaal prima voor elkaar en Ophelia genoot er met teugen van. Wat dat betrof, voelde ze zich hier al thuis. Met een opgetogen glimlach had ze de kledingzaak verlaten met haar nieuwste aanwinst. Ze liet de hemelsblauwe stof over haar vingers glijden en had even geen zicht meer op wat er allemaal om haar heen gebeurde. Zelfs niet op het gigantische paard dat regelrecht op haar af leek te komen. Pas toen het beest achteruit deinsde en een afschrikwekkend geluid maakte, keek ze op. Haar hand ging automatisch naar haar borstkas om daar op haar hand te komen rusten. Haar nieuwe kledingstuk belandde vervolgens op de grond. Tijd om zich zorgen te maken over materiële zaken had ze niet, want ze werd direct toegesproken over hoe ze uit moest kijken. Een man met zwart, krullend haar keek haar vanaf zijn paard aan en even staarde ze hem aan, half in shock. "I- I'm sorry... I was just taking a look at my new-" Ze kapte haar zin af zodra ze haar nieuwe jurk op de grond zag liggen, als een of ander oud vod. Ergens kon ze wel janken, maar dat zou wel heel ongemakkelijk zijn voor de ogen van een vreemde.

Outfit

BY MITZI



avatar
Member
Real name : Daan
Aantal berichten : 14
IC posts : 5

Character sheet
Age: 27 years
Occupation: Hunter
Residence : Falkreath
Profiel bekijken

Re: Horsemen

op za jan 27, 2018 11:53 pm
a man with nothing to fear
is a man with nothing to love
Het hebben van lang, donker haar was alles behalve een pretje hier in Valyria. De felle zon zorgde ervoor dat het bloed in zijn aderen leek te koken en kleine zweetdruppeltjes hun weg naar beneden zochten over zijn gezicht. Zijn hele kledij was ook niet echt op dit klimaat gericht, dus hij zat alles behalve comfortabel. Toch had hij de teugels van zijn hengst met een bepaalde sierlijkheid in zijn ene hand vast, terwijl het beest wat ongeduldig met zijn hoeven over de grond schraapte en stampte. Hij voelde het gespierde lichaam van het dier bewegen terwijl deze onrustig met zijn kop schudde. Rúnar had zijn ogen strak op de jonge vrouw gericht die de weg over had willen steken, maar hierbij bijna onder de hoeven van zijn rijdier terecht was gekomen. De man schroomde er dan ook niet om om haar aan te spreken. Zoals gewoonlijk kende zijn toon niet veel vriendelijkheid. Hij praatte altijd met een bepaalde bittere ondertoon en met een blik in zijn ogen die een combinatie van minachtig en arrogantie was. Hij zat hier, hoog bovenop zijn paard. Zij stond daar, op de grond en trillend op haar benen van schrik. Ze stamelde geschrokken dat het haar speet en dat ze te druk bezig was geweest met het bekijken van haar nieuwe.. Rúnar trok zijn wenkbrauw iets omhoog toen ze haar zin niet afmaakte. De man volgde haar blik naar de grond en zag een jurk in de modder liggen, hoogstwaarschijnlijk was het die van haar geweest. “Well it doesn’t look very new, now does it?” vroeg hij op een spottende toon terwijl hij naar het vod op de grond keek. “Someone must have deceived you when he told you it was new.” Natuurlijk was hij zich er dondersgoed van bewust dat het zijn schuld was dat die jurk daar op de grond lag en er alles behalve nieuw meer uitzag. Medelevend was hij nooit echt geweest. Zijn koele blik ging weer terug naar de jonge vrouw, terwijl hij voelde hoe zijn paard onrustig een stap naar voren zette, om met zijn hoef bovenop de stof te gaan staan. “Are you going to pick it up?” vroeg hij haar afwachtend terwijl hij een rukje aan het hoofdstel van zijn paard gaf zodat deze weer een stap naar achter deed. Het was gemeen wat hij aan het doen was, maar iedereen in deze wereld was ook altijd zo tegen hem geweest. Hij gaf de wereld dan ook de schuld van wat hij deed, om hoe hij was geworden.
notes: none





you should've known better

than to listen to your heart again

people change with the weather

i don't really like anybody

so don't tell me I'm like anybody else

you put it back together

don't let it fall apart again
avatar
Member
Real name : Demi
Aantal berichten : 88
IC posts : 51

Character sheet
Age: 20
Occupation: Handmaiden
Residence : Archeon, Valyria
Profiel bekijken

Re: Horsemen

op wo jan 31, 2018 2:05 am
how can i be tender
with this much blood in my mouth
Al met al zag de vreemdeling er redelijk intimiderend uit. Niet dat het moeilijk was om Ophelia op stang te jagen, maar het totaalplaatje had toch wel een angstaanjagend effect. Alles was zwart, van zijn haren tot zijn kledij en zelfs de hengst waarop hij reed, was donker als de nacht. Het hielp ook niet echt dat ze behoorlijk bang was voor paarden. De beesten waren haar iets te groot en het liefst bleef ze zo ver mogelijk bij ze uit de buurt. Nu stond er een vlak voor haar neus en het maakte haar alleen nog maar nerveuzer.

Iets te hard beet ze op haar onderlip terwijl ze de opmerking van de vreemdeling op het paard aanhoorde. Zijn spottende toon had haar boos gemaakt, voor zover ze dat kon zijn. Het probleem was dat haar woede zich meestal uitte in de form van een flinke huilbui, iets waar ze met de meeste emoties last van had. Ze balde haar handen tot vuisten, waarbij ze haar nagels diep in de huid van haar handpalmen drukte. Het was haar manier om de tranen terug te dringen, al lukte dat maar zelden. Snel wreef ze met de rug van haar hand over haar ogen en streek diezelfde hand vervolgens door haar donkere haren, om het zo maar wat nonchalanter te doen lijken. "I suppose no one ever taught you manners," zei ze zachtjes, bijna onhoorbaar, terwijl ze haar ogen omhoog sloeg naar de gedaante op het paard. Ze deinsde echter weer snel achteruit toen het paard een onverwachte beweging maakte en daarmee een stap op het gewaad dat op de grond lag zette. Op de blauwe stof zat nu een bruine hoefafdruk. Vervolgens had hij ook nog het lef om te vragen of ze het nog op zou pakken. Voor enkele seconden keek ze hem ongelovig aan. "Are you going to apologize?" zei ze, deze keer een stuk luider. Alsnog klonk het niet bepaald intimiderend met haar zachte stem, maar het was te horen dat ze allesbehalve blij was. En het was toch behoorlijk moeilijk om haar boos te krijgen.

Outfit

BY MITZI



avatar
Member
Real name : Daan
Aantal berichten : 14
IC posts : 5

Character sheet
Age: 27 years
Occupation: Hunter
Residence : Falkreath
Profiel bekijken

Re: Horsemen

op za feb 10, 2018 4:58 pm
a man with nothing to fear
is a man with nothing to love
Zijn donkere ogen gingen naar haar handen, die ze tot vuisten had gebald. Een koude blik was de enige vorm van emotie die hij liet zien, terwijl hij de teugels tevig in zijn ene hand hield en op haar neerkeek. Ze vroeg hem zachtjes of hij nooit manieren had geleerd, net hard genoeg voor hem om het te kunnen horen. De donkerharige man boog zich een beetje voorover op zijn paard om beter te gaan zitten. Rúnar was zich ervan bewust dat hij redelijk intimiderend over kon komen, hier veilig bovenop de hoge rug van zijn stevige paard. De meeste mannen waren allang afgestegen, om hun excuus aan te bieden aan zo’n mooie, jonge dame en haar misschien nog wel een kleine vergoeding te geven. Sommige zouden erop staan om hoogstpersoonlijk met haar mee te gaan om ervoor te zorgen dat ze een nieuwe jurk zou krijgen – hij zag immers ook wel dat het ding splinternieuw was geweest, al was daar nu nog maar weinig van over. Zeker nadat zijn paard had besloten dat het een goed idee was om een stap naar voren te zetten. Zo’n afdruk kon je nooit meer uit de fijne stof krijgen. Jammer voor haar leek ze niet het juiste type te hebben getroffen voor een zachtaardige behandeling. Wie weet loerde er ergens nog wel een fatsoenlijke man naar het hele gebeuren, die haar te hulp zou schieten wanneer hij zijn weg zou vervolgen. Het leek er echter niet op dat er iemand anders was die had gezien wat er precies was gebeurd. Hij vroeg haar of ze nog van plan was de jurk op te gaan pakken, waarop ze hem ongelovig aankeek. “Apologize for what? You were the one crossing the road without looking at your surroundings. Don’t put the blame on me now.” Het was alles behalve eerlijk wat hij hier verkondigde, immers was het zijn schuld dat zijn paard ook nog eens bovenop haar jurk was gaan staan. Hij zou het dier bijna aansporen om er nog eens overheen te walzen, maar voor nu bleef hij staan waar hij stond. “Perhaps you should thank me for keeping my horse in control so it isn’t you there laying in the mud.” Het zag er niet naar uit dat dit alles hem op wat voor manier dan ook emotioneel raakte. Er leek weinig medeleven van zijn kant te komen. Vervolgens leunde hij opnieuw een beetje voorover, om iets te zeggen wat hij eerder ook al had willen doen. “You should watch your words, girl. It’s a cruel, cruel world we live in.” Hij kneep zijn ogen een klein beetje samen en bestudeerde haar. Ze was mooi, daar had hij niets op aan te merken. Echter was hij nooit vriendelijk en meelevend, ook niet tegen mooie mensen.
notes: none





you should've known better

than to listen to your heart again

people change with the weather

i don't really like anybody

so don't tell me I'm like anybody else

you put it back together

don't let it fall apart again
avatar
Member
Real name : Demi
Aantal berichten : 88
IC posts : 51

Character sheet
Age: 20
Occupation: Handmaiden
Residence : Archeon, Valyria
Profiel bekijken

Re: Horsemen

op ma feb 12, 2018 10:12 pm
how can i be tender
with this much blood in my mouth
Met een behoorlijke kracht beet ze op haar onderlip zodat de tranen die ze voelde prikken niet naar de oppervlakte zouden dringen. Op dit soort momenten haatte ze het dat ze zo’n enorme huilebalk kon zijn. Of ze nou boos, blij, verdrietig of bang was, allemaal resulteerde het uiteindelijk in hetzelfde: talloze tranen die over haar gezicht naar beneden liepen. Ze wilde hem laten zien hoe woedend ze was vanwege zijn onbeleefdheid, maar waarschijnlijk zouden haar volgende paar woorden er als snikken uitkomen. Ze haatte het dat ze niet gewoon boos op iemand kon zijn. Ze haatte het om zich zo machteloos te voelen. Want wat kon ze nu beginnen? Hij was vele malen sterker dan zij ooit zou zijn en daarbij zat hij hoog en veilig op een paard dat eruitzag alsof het haar met een beweging zou kunnen vertrappen. Het feit dat ze had gezegd dat hij zijn excuses aan moest bieden, leek alles alleen nog maar erger te maken. Hij liet haar weten dat het allemaal haar schuld was, dat ze had moeten uitkijken. Vervolgens waagde hij het ook nog om een dreigement te laten horen dat zij het zou kunnen zijn die op dit moment in de modder lag. Toen hij voorover boog om te zeggen dat ze op moest passen met wat ze zei, viel er een traan over haar wang. Even verdomde ze zichzelf voor haar eigen zwakte, maar op dit moment maakte het haar niet meer zoveel uit wat hij van haar dacht. Want wie was hij nou? Een of andere eikel die het schijnbaar leuk vond om weerloze meisjes te pesten. “The fact that it’s a cruel world doesn’t mean you need to make it even worse,” beet ze hem toe, al klonk haar stem allesbehalve stabiel. Er biggelden nog een aantal tranen over haar wangen terwijl ze bukte om haar gloednieuwe jurk uit de modder te vissen. Ze vouwde de stof over haar armen en keek hem nogmaals aan. “Now, I hope you have a good day. You look like you need one.” Iemand die zo verbitterd was op zo'n jonge leeftijd moest vast al genoeg hebben meegemaakt. Met een ruk draaide ze zich om, om vervolgens richting het paleis te lopen, hopend dat dat rottige paard niet weer binnen enkele seconden naast haar stond.

Outfit

BY MITZI



Vorige onderwerpTerug naar bovenVolgende onderwerp
Permissies van dit forum:
Je mag geen reacties plaatsen in dit subforum