welcome
Fallen Skies is een 'high fantasy Textbased-RPG' die zich afspeelt in een mytische wereld vol wonderlijke wezens, monsters en magie. Het land verdeeld onder zes koningkrijken is altijd bewegend en beïnvloedbaar. Het kan zomaar zijn dat jij de held wordt van het gehele land of misschien zelfs de grootste terreur die Fallen Skies ooit meegemaakt heeft. Alles is mogelijk in deze gevaarlijk mooie wereld. En niets is gek genoeg.
map
season
De ondraaglijke hitte kan maar één ding betekenen. Zomer is in het land. En met regen dat over geheel Fallen Skies uitblijft ziet het er niet goed uit voor de boeren en minderbedeelden.
current event
Een onbekende ziekte teistert Fallen Skies. Niemand blijkt veilig te zijn voor de verwoestende dood die Queen Dacosta meegenomen lijkt te hebben. Is er een mogelijkheid om te overleven, of is iedereen ter dood veroordeeld?
staff
List of the current city rulers: click here
Account switch
Gebruikersnaam


Wachtwoord

credits
©2017 Fallen Skies staat onder leiding van het team en wordt ondersteund door Actieforum. Alle teksten, beelden, codes en plotlijnen zijn auteursrechtelijk beschermt door de desbetreffende eigenaar.

Deel
Vorige onderwerpGa naar benedenVolgende onderwerp
avatar
Member
Real name : Irini
Aantal berichten : 108
IC posts : 65

Character sheet
Age: 26 years
Occupation: Lady of Sundarin
Residence : Sundarin
Profiel bekijken

System of Survival

op ma jan 29, 2018 4:10 pm



















SYSTEM OF SURVIVAL

De keren dat ze alleen door de woestijn heen reed waren op één hand te tellen. Niet alleen had ze meestal gezelschap bestaande uit slaven en bewakers bij zich, maar ook vermeed ze deze plek het liefst. Vreemd genoeg was het erg nog heter dan in de stad en er was niets. Letterlijk niets. Zo nu leek het alsof er aan de horizon zich een teken van leven bevond, maar als je eenmaal dichtbij genoeg kwam, dan bleek dit allemaal maar schijn te zijn. De lady of Sundarin was op weg naar Archeon de hoofdstad van Valyria. Een onaangekondigd bezoekje, maar broodnodig en eentje die ze het liefst zo snel mogelijk afvinkte. Slaven en andere gespuis zouden haar in de reis alleen maar belemmeren. In haar eentje te paard was ze stukken sneller.

In de verte doemde iets op wat leek op begroeiing en dit betekende vaak water. Voor de reis had ze voldoende water meegenomen in een flacon, maar het zou goed uitkomen als deze onderweg  nog eens goed gevuld zou kunnen  worden. Just in case. Wie weet raakte je wel de weg kwijt of werd je door een andere oorzaak verhinderd. Toen ze enkele meters verwijderd was van de plek die ze eerder aan de horizon had zien liggen wist ze het zeker, dit was echt. Het dier waarop ze reed werd nogmaals aangespoord alsof het kleinschalige bos en beekje elk moment weer de biezen konden pakken. Eenmaal aangekomen stapte ze behendig van het paard af die al meteen de verkoeling van het water op zocht. Uit één van haar zadelzakken viste ze een flacon die ze kon vullen in het beekje.

[Eerste post voor Rey]



avatar
Member
Real name : Waz
Aantal berichten : 15
IC posts : 5

Character sheet
Age: 22 Years Old
Occupation: Slave
Residence : The Valyrian Desert
Profiel bekijken

Re: System of Survival

op ma jan 29, 2018 11:33 pm
The stars don’t hold our destiny,
We ourselves do
In sommige aspecten kon ze zich gelukkig prijzen met de mensen die haar eigenaren waren, hoewel er ook genoeg was om daaraan te doen twijfelen. Ze had bepaalde vrijheiden die anderen misschien niet hadden, maar van haar werd wel verwacht dat ze haar werk deed en wanneer dit niet gebeurde was haar straf even groot als enig ander slaaf. Rey had het enige paard waarop ze mocht rijden een doek op zijn rug gelegd en een simpel tuig om gedaan. De Rahiar familie had veel mooie en sterke paarden. Te waardevol om een slaaf op te zetten natuurlijk. Toch had ze nooit geklaagd, gelukkig met degenen die ze wel mee mocht nemen om haar dagelijkse taken te vervullen. Te paard dreef ze een van de groepen runderen op die Rahiar bezat, om ze naar de beek te brengen, waar ze een tijdje zouden kunnen grazen op het groen dat om het water heen groeide.

Het was zelden dat ze iemand tegenkwam die hier niet hoorde. Maar weinig mensen begaven zich in de woestijn van Valyria en kleefde in plaats daarvan aan de steden die hier en daar over het gebied verspreid lagen. Rey was er wel eens geweest, maar niet lang en ze had er niet al te veel van mogen aanschouwen. Het duurde niet lang voor haar de gedaante en het paard opvielen die bij de beek stil stonden en zich tegoed deden aan het enige water uit de omgeving. De jonge vrouw spoorde haar paard wat aan en dreef de runderen naar het water, een eindje van de vreemdeling vandaan. Deze zag er niet uit als een banneling of rover, zoals de meeste vreemdelingen die alleen door de woestijn reisden er vaak uit zagen. Ietwat voorzichtig liet ze haar paard wat dichterbij stappen, terwijl het vee ondertussen achter haar te drinken stond. ”Hallo!” begroette ze de ander met een knikje en een lichte glimlach. ”Ik kom hier niet zo vaak eenzame reizigers tegen,” merkte ze vervolgens op. Wanneer ze de kans had probeerde ze altijd een gesprek te beginnen. Hoe kwam ze anders aan verhalen en nieuws uit de bewoonde wereld en de andere landen van Fallen Skies. Hoe minder ze zichzelf kon isoleren, hoe beter. Ooit zou ze die informatie nodig hebben wanneer ze de wereld in zou trekken.





avatar
Member
Real name : Irini
Aantal berichten : 108
IC posts : 65

Character sheet
Age: 26 years
Occupation: Lady of Sundarin
Residence : Sundarin
Profiel bekijken

Re: System of Survival

op wo jan 31, 2018 12:32 pm



















SYSTEM OF SURVIVAL

Het was nog maar de vraag hoe slim het was om in je eentje door de woestijn te reizen. Vooral als je een bepaalde belangrijke titel droeg en een vrouw was. Er hoefde maar één iemand op haar pad te komen die het slecht met haar voor bedoeld had en het was afgelopen. Toch ging ze daar liever niet vanuit. Angst was niet iets waar ze zich graag door liet leiden. Bovendien was ze bewapend en kon ze prima een zwaard hanteren. De vraag was alleen nog of ze op het moment zelf ook mans genoeg was om zich ermee te verdedigen en misschien wel iemand te doden. Een dergelijke situatie had ze nooit meegemaakt, dus het kon zomaar zijn dat ze ervoor zou kiezen om zich meteen over te geven.

Terwijl haar ros genoot van het verkoelend water, was Daelorian bezig om haar flacon te vullen. Met het water wat ze had kon ze prima van Sundarin naar Archeon, maar ze nam liever het zekere voor het onzekere. Toen de flessen eenmaal gevuld waren draaide ze zorgvuldig de dop erop en werden ze weer opgeborgen in de zadeltassen. Op het moment dat ze de tas weer sloot zag ze vanuit haar ooghoeken iemand haar kant op kwam rijden. Haar linkerhand greep naar de grip van het zwaard wat ze mee had genomen. De dame die aan kwam rijden groette haar en merkte op dat ze niet zo vaak eenzame reizigers tegen het lijf liep in de woestijn van Valyria. Het verbaasde Daelorian niets, want het had ook weinig te bieden. Langs de rivieren lagen verschillende dorpen waar mensen groenten en fruit verbouwden en hier en daar was er een mijn te vinden, maar meer had deze zandbak ook niet te bieden. ”Daar kan ik mij iets bij voorstellen.” Ondertussen had Daelorian haar kling alweer gelaten voor wat het was. Deze dame leek niet op iets slechts uit te zijn. Bovendien had ze een hele kudde aan vee bij zich wat er waarschijnlijk op duidde dat ze hier was om haar dieren te laten grazen. Niet dat er veel te grazen viel, maar het vee dat hier in Valyria rondliep was wel gewend aan het gebrek aan voedingsstoffen en hadden zich door de jaren heen er volledig op aangepast. ”Je reist zelf wel in je eentje door de woestijn heen?” Naast de boeren en mijnwerkers die zichzelf identificeren als Valyrianen waren er ook nomadische volken te vinden in de woestijn. Deze voelden zich meestal niet verbonden met het koningshuis en volgden hun eigen pad. Vaak hadden deze mensen dan ook maar weinig met het gewone volk en al helemaal niet de adel. Het scheelde ook maar weer dat Daelorian haar sieraden had thuisgelaten en gekleed was in een simpele witte jurk, die net zo goed van een slaaf had kunnen zijn.




avatar
Member
Real name : Waz
Aantal berichten : 15
IC posts : 5

Character sheet
Age: 22 Years Old
Occupation: Slave
Residence : The Valyrian Desert
Profiel bekijken

Re: System of Survival

op wo feb 14, 2018 12:07 pm
The stars don’t hold our destiny,
We ourselves do
Ze had gezien hoe de ander voor een moment haar hand naar haar zwaard had gebracht, maar dit toch maar liet. Gelukkig zag ze er in menig oog niet uit alsof er gelijk gevochten moest worden. Dat kon je niet over iedereen zeggen die hier in de woestijn school. De reiziger maakte duidelijk dat ze zich er wel iets bij kon voorstellen dat men hier niet al te vaak alleen ronddwaalde. Waarop de onvermijdelijke vraag volgde of Rey dat dan wel deed. "Voor taken als deze," antwoordde ze terwijl ze naar het vee wenkte dat zich ondertussen over de oever en in het ondiepe water van de rivier had verspreid. "Maar ik leef al zo lang als ik mij kan herinneren in de woestijn, dus ik red me wel." voegde ze eraan toe. Voor haar was het de normaalste zaak van de wereld. Dat betekende niet dat het compleet veilig was, of dat ze zelf nooit in situaties terecht kwam waarin je liever niet wilde verkeren. Absoluut niet. In ieder geval had ze tot op de dag van vandaag overleefd en elke ervaring had haar sterker gemaakt. "Waar komt u vandaan? Als ik het mag vragen," vroeg ze in een vlaag van nieuwsgierigheid. Haar enige kennis van de wereld en echte sociale contact kwam van deze ontmoetingen met vreemdelingen, dus meestal was ze wel brutaal genoeg om vragen te stellen.





avatar
Member
Real name : Irini
Aantal berichten : 108
IC posts : 65

Character sheet
Age: 26 years
Occupation: Lady of Sundarin
Residence : Sundarin
Profiel bekijken

Re: System of Survival

op zo feb 18, 2018 10:56 am



















SYSTEM OF SURVIVAL

De dame die voor haar stond was één van de weinigen die haar dagen voornamelijk sleet in de woestijn. Een bestaan dat veel moeilijkheden kende, maar Daelorian wist ook wel dat het vrijheid met zich meebracht. Vrijheden die je in de stad niet had en ook met geen geld te koop was. De dame wenkte naar het vee wat op de achtergrond liep om duidelijk te maken dat dat de reden was dat ze hier ronddwaalde. De woestijn had weinig te bieden en zelfs voor deze dieren. Toch konden ze hier prima gedeien van het droge woestijn gras wat hier en daar wist te groeien. De dame vroeg naar waar Daelorian vandaan kwam. ”Sundarin,” antwoordde ze. Natuurlijk had ze hier niet de waarheid hoeven uit te spreken, maar het kon geen kwaad om haar te laten weten dat ze uit Sundarin kwam. Desalniettemin zouden er vast wel mensen in de woestijn wonen die niets, maar dan ook echt niets met de gele stad hadden. ”Het lijkt mij nogal een eenzaam bestaan veehouder in de woestijn,” merkte Daelorian op. De woestijn stond nou niet echt bekend als een populaire ontmoetingsplek voor mensen. Sundarin naar Archeon was een hele reis en tot halverwege was ze maar één persoon tegengekomen en dat was deze dame. Ze reisde alleen, dus echt veel mensen om tegenaan te praten had ze niet. Tenzij ze de hele dag tegen haar vee wilde aanpraten.



Gesponsorde inhoud

Re: System of Survival

Vorige onderwerpTerug naar bovenVolgende onderwerp
Permissies van dit forum:
Je mag geen reacties plaatsen in dit subforum