welcome
Fallen Skies is een 'high fantasy Textbased-RPG' die zich afspeelt in een mytische wereld vol wonderlijke wezens, monsters en magie. Het land verdeeld onder zes koningkrijken is altijd bewegend en beïnvloedbaar. Het kan zomaar zijn dat jij de held wordt van het gehele land of misschien zelfs de grootste terreur die Fallen Skies ooit meegemaakt heeft. Alles is mogelijk in deze gevaarlijk mooie wereld. En niets is gek genoeg.
map
season
De ondraaglijke hitte kan maar één ding betekenen. Zomer is in het land. En met regen dat over geheel Fallen Skies uitblijft ziet het er niet goed uit voor de boeren en minderbedeelden.
current event
Een onbekende ziekte teistert Fallen Skies. Niemand blijkt veilig te zijn voor de verwoestende dood die Queen Dacosta meegenomen lijkt te hebben. Is er een mogelijkheid om te overleven, of is iedereen ter dood veroordeeld?
staff
List of the current city rulers: click here
Account switch
Gebruikersnaam


Wachtwoord

credits
©2017 Fallen Skies staat onder leiding van het team en wordt ondersteund door Actieforum. Alle teksten, beelden, codes en plotlijnen zijn auteursrechtelijk beschermt door de desbetreffende eigenaar.
Deel
Vorige onderwerpGa naar benedenVolgende onderwerp
avatar
Member
Real name : Linn
Aantal berichten : 39
IC posts : 4

Character sheet
Age: Seems 26
Occupation: Protector of the Realm
Residence : Forlindon
Profiel bekijken

Remember what we're fighting for

op za feb 03, 2018 2:31 pm
WAR MAKES MURDERERS OF US ALL
De elf had het druk met haar baan, de taak die haar gegeven was. Ze was weggegaan van de Brotherhood om een monster achterna te gaan, een wezen dat voor enkele doden in de duistere jungle van Nymmerwell had gezorgd. Op haar pad was ze echter nog veel meer problemen tegengekomen. Meer dan ze had verwacht, waardoor haar taak iets langer had geduurd dan ze had gedacht. Ze was nu op weg terug naar de Brotherhood, in de hoop dat het daar nog steeds zo was zoals ze het had verlaten. Ze had het altijd al redelijk lastig gevonden om de Brotherhood voor zo'n lange tijd te verlaten, aangezien de vrouw het altijd al lastig had gevonden om de druk die ze droeg op andermans schouders te leggen; ze wist dat als ze het zelf deed, het goed werd gedaan. Wat als iemand anders haar taken over moest nemen? Wat als het mis ging en ze was er niet om te helpen? Het was lastig om los te laten, maar ze had geen andere keuze; anders zou ze niks meer kunnen doen. En het beschermen van Fallen Skies kwam toch meestal nog steeds op de eerste plaats. Daar was ze op getraind, immers. Wezens en monsters achterna gaan, hun spoor kunnen volgen en vervolgens de beesten ten onder brengen. Ze werkte altijd zeer precies, zo weinig mogelijk van haar eigen spoor achterlatend wanneer ze dat deed. Zoals iedere andere echte assassin van de Brotherhood kon. Al was zij in vele opzichten natuurlijk een klein beetje anders; ze nam geen taken op van anderen. Voegde zich niet in wraakachtige gevechten tussen buurman en buurvrouw, of tussen bepaalde lords of ladies. Nee, daar was zij niet voor; dan konden ze beter naar iemand anders mee gaan. Ze was ervoor om de monsters achterna te gaan. Diegenen die daadwerkelijk iets hadden gedaan. Moordenaars, vampieren, weerwolven en dan had je nog de talloze beesten die door het land heen reisden.

Een zucht rolde over de lippen van de vrouw, terwijl ze haar pad vervolgde. Haar uniform zat ondertussen onder het bloed en de modder, iets wat aantoonde dat ze een heus gevecht had geleden enkele uren geleden. Ze had gewonnen, uiteraard, anders zou ze hier nu niet meer lopen. Waar menig ander persoon makkelijk geluid maakte in een plek zoals deze Jungle, leek Nioniel hier geruisloos doorheen te stappen. Nog iets wat ze geleerd had in de Brotherhood. Ze was bijna een met de natuur. De vrouw staakte haar pad toen ze het geluid van voetstappen hoorde. Ze liet haar amberen ogen door de omgeving glijden en uiteindelijk zag ze de veroorzaker van het geluid. Een andere persoon. Ze hief haar wenkbrauwen wat op, vreemd, ze had niet verwacht in dit deel van het woud nog iemand tegen te komen. Haar blik gleed echter wat verder weg van de persoon, waar een wilde luipaard langzaam door de struiken heen kroop, met zijn gouden kijkers op de persoon gericht. Ze was eigenlijk van plan geweest haar baan te vervolgen en de ander voor zijn lot over te laten, maar het was nogmaals haar taak mensen te helpen. In sommige gevallen waren sommige mensen nogal een pain in the ass, maargoed, ze had geen andere keuze. "Watch out!" Sprak ze, haar stem verbrak de stilte van het woud. Een pijl die ze zorgvuldig op haar boog had geplant, schoot door de lucht heen en landde recht voor het luipaard op de grond. Waardoor het schrok en maakte dat het weg kwam. Ze wist dat het doden van een luipaard tegen de regels was, het werd immers gezien als een heilig dier door vele bewoners van het woud. "You should be more careful, making noise like that attracts predators." Snoof ze. Haar weg naar de persoon toe banend, om de pijl uit de grond te plukken en weer in de koker te steken. Pijlen waren veel te valuable om ze zomaar achter te laten, immers.

Alec first!


her bow is drawn to worlds of dark;
where arrows spring and miss their mark.
she’ll turn their heads but not their hearts.
avatar
Member
Real name : trndsttr
Aantal berichten : 8
IC posts : 1

Character sheet
Age: 25 y/o
Occupation: Wanderer
Residence : Nymmerwell
Profiel bekijken

Re: Remember what we're fighting for

op vr feb 09, 2018 10:59 pm


Hij wou niet echt vandaag erop uit gaan. Het liefst zou hij liever thuis gebleven zijn. Bij zijn moeder en zijn zusje. Na haar dood had hij het huis moeten verkopen. Omdat hij het gewoon niet aan kon dat hij elke dag terug moest komen op een lege ruimte. Zonder haar stem, haar warmte. Hij kon het mentaal niet aan, het brak hem. Dus hij had het maar moeten verkopen. Alles achterlaten en terug naar zijn familie gaan in Nymmerwel.
Na een tijdje, was het zijn moeder gelukt om hem even naar buiten te gooien. Zodat hij even kon rondlopen. Zijn gedachtes wat helder kon maken. Hij had werkelijk geen idee wat hij nu moest gaan doen. Hij was nu een wanderer. Geen echte baan, natuurlijk. Hij moest voor een baan zoeken en daar was hij nog niet klaar voor. Hij was ooit zanger geweest, maar eventueel dat liet hij zakken na de dood van Lyra. Het leek alsof zijn leven ook al gestopt was, maar toch bleef tijd voor hem doorgaan. Voor maanden zat hij op automatische piloot. Hij at amper, sliep amper. Het was al duidelijk dat hij een gebroken hart moeilijk wist te genezen. Hij wist dat hij haar ooit moest laten gaan. Maar zo? Op zo een ruwe manier? Zo bleef hij tegen zichzelf mompelen. Op zichzelf gericht terwijl hij een steen wegtrapte.

Door zijn dwalende gedachtes had hij het roofdier niet opgemerkt. Zijn bruine ogen gericht op de grond terwijl hij verder door de plek liep. Totdat een onbekende stem zijn aandacht plotseling trok. "Watch out!" Meteen keek hij richting de bron van de stem. Een vrouw, haar uniform was besmeurd met modder en bloed. Hopelijk niet van een mens. Zijn ogen werden groot toen ze haar pijl op hem gericht had. Maar hij het pas later door dat het op iets anders gericht was toen de luipaard op hem afsprong. Juist op tijd kreeg ze hem raak, waardoor het beest op de grond neerviel.

"You should be more careful, making noise like that attracts predators." Was haar reactie vervolgens. Terwijl ze haar pijl terug in haar koker deed. Alec was nog steeds lichtelijk in shock. Hij had geen idee wat hij zeggen moest behalve een zachte, "thank you." Want tja, beleefd was hij zeker. Hij keek neer op de roofdier dat nu op de grond lag. Het was sneu dat zo een mooi dier dood moest gaan doordat hij zo naïef rond de plek liep.







dreaming with a broken heart
avatar
Member
Real name : Linn
Aantal berichten : 39
IC posts : 4

Character sheet
Age: Seems 26
Occupation: Protector of the Realm
Residence : Forlindon
Profiel bekijken

Re: Remember what we're fighting for

op ma maa 19, 2018 1:16 pm
WAR MAKES MURDERERS OF US ALL
Het was officieel niet eens haar taak om mensen uit de problemen te helpen. Maar toch gebeurde het wel eens vaker dat ze iemand tegenkwam die iets te luidruchtig rondstapte, iets te weinig oplette en dan gezien werd als een makkelijke prooi. Want heck, why not? Je kon iemand van ver af horen lopen en de persoon was alles behalve naar zijn omgeving aan het kijken, veel makkelijker dus dan de gewoonlijke prooidieren waar een luipaard op joeg. Daarom had ze dus zo snel als ze kon een pijl uit haar koker gehaald, de jongen gewaarschuwd en deze vervolgens op de grond afgeschoten. Vlak voor de snuit van de luipaard, die van de plotselinge aanval hevig schrok, en zich snel uit de voeten maakte. Ze zou een dier nooit doden voor een poging te doen op een makkelijke vangst; zij moesten immers ook eten. Het hoefde echter niet te betekenen dat ze het moest laten gebeuren. De jongen leek geschrokken te zijn van de plotselinge actie, maar goed ook. Dan zou hij misschien de volgende keer wel beter opletten. Ze snoof duidelijk toen hij haar bedankte. "Don't thank me, it's my job." Sprak ze, al was het technisch gezien niet officieel haar baan. Ze was eerder een assassin, al vond ze dat een onwaardige titel voor haar taken. Ze zocht monsters op, zowel dierlijk als menselijk, en was niet gewoonlijk voor 'huur' voor ieder persoon die ook maar een probleem had met een ander. Om haar hulp te krijgen, moest de persoon die je dood wilde, toch wel iets slechts gedaan hebben. Ze zou geen onschuldig persoon vermoorden, niet omdat een ander vond dat deze persoon dood mocht.

Ze liet haar blik even over de jongen glijden. "If you're going to walse through the forest, please be sure to mind your surroundings." Sprak ze, nadat ze de pijl weer veilig in haar pijlenkoker had gestopt. Hierna richtte ze haar ogen weer op de omgeving. Ugh, nu was ze van haar pad afgeweken, nu moest ze weer terug de berg opstappen om verder te kunnen lopen. Ze leek niet echt meer van plan te zijn om tegen de jongen te spreken en leek eerder bezig te zijn met een goede weg te bedenken om verder terug te stappen richting Forlindon. Nioniel was dan ook niet bepaald het sociale type; ze hield niet vaak van die nonsense gesprekken over koetjes en kalfjes. Dat was nooit iets voor haar geweest, zelfs als kind was ze altijd al heel serieus geweest.


her bow is drawn to worlds of dark;
where arrows spring and miss their mark.
she’ll turn their heads but not their hearts.
Vorige onderwerpTerug naar bovenVolgende onderwerp
Permissies van dit forum:
Je mag geen reacties plaatsen in dit subforum