welcome
Fallen Skies is een 'high fantasy Textbased-RPG' die zich afspeelt in een mytische wereld vol wonderlijke wezens, monsters en magie. Het land verdeeld onder zes koningkrijken is altijd bewegend en beïnvloedbaar. Het kan zomaar zijn dat jij de held wordt van het gehele land of misschien zelfs de grootste terreur die Fallen Skies ooit meegemaakt heeft. Alles is mogelijk in deze gevaarlijk mooie wereld. En niets is gek genoeg.
map
season
De ondraaglijke hitte kan maar één ding betekenen. Zomer is in het land. En met regen dat over geheel Fallen Skies uitblijft ziet het er niet goed uit voor de boeren en minderbedeelden.
current event
Een onbekende ziekte teistert Fallen Skies. Niemand blijkt veilig te zijn voor de verwoestende dood die Queen Dacosta meegenomen lijkt te hebben. Is er een mogelijkheid om te overleven, of is iedereen ter dood veroordeeld?
staff
List of the current city rulers: click here
Account switch
Gebruikersnaam


Wachtwoord

credits
©2017 Fallen Skies staat onder leiding van het team en wordt ondersteund door Actieforum. Alle teksten, beelden, codes en plotlijnen zijn auteursrechtelijk beschermt door de desbetreffende eigenaar.
Deel
Vorige onderwerpGa naar benedenVolgende onderwerp
avatar
Member
Real name : BiBaBo
Aantal berichten : 67
IC posts : 30

Character sheet
Age: 17
Occupation: Zwerver
Residence : Mothers Heart
Profiel bekijken

Bleeding out

op zo feb 04, 2018 8:37 pm

Het was een wonder dat hij eindelijk uit die woestijn was geraakt. het was gewoon beter op deze manier weet je wel. Zuchtend legde hij zijn hoofd in zijn handen zodat hij even rust kon vinden. Hij vond dit vreselijk, maar hij moest op zichzelf weten te gaan werken en nier steeds op andere mensen gaan vertrouwen. Het was een hell en hij vertikte het om terug te gaan naar zijn eigenwijze vader. Hij kon perfect voor zichzelf zorgen. De lange jongen was gewoon zo koppig... En vertikte het dus om de logische optie te nemen. Nee, de meest rebelse optie was de beste in zijn ogen momenteel. Rustig kwam hij even overeind. De zwarte raaf op zijn schouder kraaide even zachtjes. Grijnzend keek hij even naar het ding.... Wetende wat het betekende, maar... Hij nam het natuurlijk in het belachelijke... Hij kon hem niet verstaan, maar Thanathos was helemaal geen normaal dier, het was een creature die hij had opgeroepen. Hij was gemaakt van smoke en as, van fijne deeltjes die nutteloos waren, zoals hij. Daarom dat ze ook zo goed bij elkaar pasten.
Rustig was hij gaan rond wandelen, zoekend naar iemand die hij kon lastig vallen voor wat geld of wat eten. De jonge kerel had immers dat nodig om te overleven en als zwerver had hij dus weinig andere keuze dan vragen om iets. Hij zou nooit echt like slechte dingen doen. Waarom zou hij ook? Hij was nooit in zo'n situatie opgebracht. Hij was niet slecht, natuurlijk niet, het waren gewoon de hormonen. Verzonken in gedachten lette de jongen helemaal niet op..... En dus was het dan ook niet vreemd dat hij plots tegen iemand aanliep, half omviel en zonder een al te elegante beweging ook op iets viel. Een zwaar geluid was te horen, alsof hij net iets had geplet, en hij wist niet goed wat het was... Maar hij kreunde even en gromde zachtjes;.. Ugh... Langzaam keek hij op... Wat...? Thanathos was opgevlogen in zijn val en kraaide even alarmerend... "E... Excuse me... Sir..." zei hij zacht, nog steeds een beetje van zijn stuk gebracht door de kracht van de impact.

-Helios





. A t h a z a g o r a p h o b i a .

fear of being forgotten, ignored, replaced
avatar
Member
Real name : Linn
Aantal berichten : 222
IC posts : 95

Character sheet
Age: 22 // immortal
Occupation: Beast Keeper
Residence : Navarre
Profiel bekijken

Re: Bleeding out

op zo feb 04, 2018 10:39 pm
Helios
This was supposed to be MY game!
Vier jaar had het geduurd. Vier jaar voordat hij eindelijk weer een klein beetje leek te snakken naar iets zouts. Iets eetbaars. Iets wat door een mens gegeten moest worden. Het was iets wat hem plotseling overviel. Na het zoveelste glas rum, leek zijn bloeddorst eindelijk zo erg gezonken te zijn, dat zijn zintuigen eindelijk snakten naar iets anders. Het was gebeurd toen hij langs een kind stapte dat net van zijn vader een broodje overhandigd kreeg. De man had zijn passen gestaakt en zijn bruine ogen waren oprecht nieuwsgierig op het kind gericht. Niet precies zeker wat hij ervan moest vinden; had hij daar even gestaan. Wat hem in beweging had gebracht, echter, was het feit dat het kind net een hap wilde gaan nemen uit hetgeen wat opeens zo goed voor hem rook. Hij stond plots voor het kind en keek het met een glimlach aan. Bah. Kinderen. Hij haatte ze. "What's that you got over there?" Het kind keek hem met grote ogen aan en zweeg. Kinderen keken altijd naar hem alsof ze zojuist een monster hadden gezien; wat technisch gezien ook nog eens waar was. "Boo." Merkte hij droogjes op. Het jongetje liet van de schrik zijn broodje los en draaide zich naar zijn vader - die even niet oplette. Dat gaf Helios genoeg tijd om het broodje uit de lucht op te vangen en zich te verwijderen van de mensen. Hij stapte de straten van de stad uit, richting een plek waar hij rustig en ongestoord kon eten. Eten. Wat had hij dat allang niet meer gedaan. Hij vroeg zich af of de dingen nog steeds hetzelfde smaakten.

De man was net van plan een hap te nemen, toen opeens een of andere malloot tegen hem aanknaldde. Het broodje vloog uit zijn handen en tot Helios' grootste spijt, keek hij toe hoe de jongen die tegen hem aan was geknald met zijn achterwerk op zijn heerlijke maaltijd viel. Oh. Zijn honger was ook direct weg. Als sneeuw voor de zon verdwenen. Helios leek even niet te reageren op de woorden van de jongen. Uiteindelijk leek hij uit zijn trans te zijn gekomen. Een duistere glimlach verscheen op het gelaat van de man. "Don't worry about it." Zei hij, zijn hand uitstekend, alsof hij de jongen omhoog wilde helpen. "Did you hurt yourself?" Het was echter de manier waarop hij zijn woorden uitsprak, en die blik in zijn ogen, die bij menig mens een koude rilling over diens rug zou veroorzaken.


EVEN THE DEVIL WAS ONCE AN ANGEL.
avatar
Member
Real name : BiBaBo
Aantal berichten : 67
IC posts : 30

Character sheet
Age: 17
Occupation: Zwerver
Residence : Mothers Heart
Profiel bekijken

Re: Bleeding out

op di feb 06, 2018 9:18 pm

Ah, hij was zo ongelofelijk onhandig of niet dan? Echt wel... Sigh wat een hellhole was dit ook. Hoe kon hij zo dom zijn? Zijn twee linkervoeten waren gewoon een curse of niet? Hij wist soms niet hoe hij het deed en al zeker niet hoe hij dit had gedaan. Tegen iemand aanlopen en dan op hun stuff vallen... Het was vast gebroken of geplet, of beide... Helaas... Geen geluk voor hem vandaag, of de ander. Fucking hell hij kon zichzelf wel even voor rot slaan. Waarom kon hij nooit uitkijken waar hij liep? Oh well. Zolang hij maar niks moest betalen, want veel had hij niet aan te bieden. Hij had geen goud noch items op zich die de ander zou kunnen gebruiken als vergoeding. Eten had hij ook al niet, hij was echt gewoon een zwerver... Niks was in zijn bezit. En hij zou het echt vertikken als de ander hem even vroeg om te werken voor hem. Like... WHat the hell? Dat betekende dus dat hij energie moest spenderen aan een ongelukje... Terwijl hij die energie eigenlijk nodig had om te gaan schooien bij mensen voor eten. Ah dammit, wat een idioot kutkind was hij toch ugh.
Langzaam keek de jongen even op nadat hij de elegante val had gemaakt. Zijn ogen schoten even heen en weer tussen de man voor hem en de omgeving, waar niks echt speciaals te zien was. Hij was gewoon nerveus voor de confrontatie. Damn, wat haatte hij confrontaties van zijn eigen falen. HIj wist verschrikkelijk goed dat hij niet veel kon en als er dan zoiets gebeurde kon de lange jongen niks anders dan gewoon met zijn neus op de feiten gedrukt worden. Het was een verschrikkelijk gevoel die de ander maar niet van zich af kon duwen... Tot de ander opeens een glimlach op zijn gelaat kreeg. Een hint van duistere intenties was te zien... Als je op zijn minst iets van sociale vaardigheden had. De jongen die daar zo elegant op de grond zat kon wel opmerken dat er iets off was, maar echt inzien wat de ander in gedachten had, kon hij niet. Hij was een idiot, wat had je verwacht? "Don't worry about it." De ander stak zijn hand uit... En zijn gevoel van eerder verdween al snel als sneeuw voor de zon. Deze man leek niet echt gemeen te zijn? Dat was ook anders dan in Vanaheim, waar hij in deze situatie wel degelijk een mes tegen zijn keel zou gehad hebben. Nja, of hij zou een mes tegen iemand ander zijn lijf gedrukt hebben. Het waren de normale reflexen van een iemand die geboren en getogen waren in dat land... maar opdat hij al zelf op lage energie aan het voortgaan was, leek zijn lichaam gewoon geen moeite meer te willen steken in zelfverdediging. Dat was geen wijs iets, maar again, he was an idiot. "Did you hurt yourself?" Langzaam nam de jongen de hand aan van de man, die zo vriendelijk was om hem te helpen. "UHm... No I'm fine, thank you..." Klonk er even rustig van de lange jongen af terwijl hij even nadacht. "I'm so sorry... Is there something I could do for you... in return? I think I fell on something that belonged to you? ... I'm so sorry," ugh, hij kon duidelijk maar niet uit zijn woorden komen en sloot even zacht mopperend zijn ogen. Hij kon natuurlijk in zijn gebruikelijke gescheld uitbarsten, maar again, zijn energielevel was veel te laag om zijn Vanaheimse gewoontes hier te laten gaan...





. A t h a z a g o r a p h o b i a .

fear of being forgotten, ignored, replaced
avatar
Member
Real name : Linn
Aantal berichten : 222
IC posts : 95

Character sheet
Age: 22 // immortal
Occupation: Beast Keeper
Residence : Navarre
Profiel bekijken

Re: Bleeding out

op wo feb 07, 2018 10:50 pm
Helios
This was supposed to be MY game!
Helios had een glimlach rond zijn lippen gevormd, iets wat hij normaal niet deed wanneer iemand tegen hem aanstapte. Hij stak een hand uit en wachtte af op de jongen. Zijn woorden konden bijna vermomd gaan als aardig, alsof hij daadwerkelijk om de idioot gaf. Bijna. Maar niet helemaal. Langzaam werd zijn hand aangenomen en Helios trok de jongen omhoog. Snel en gemakkelijk, hij deed geen moeite zijn vampire-abilities te verbergen, in ieder geval. De jongen zei dat het oké met hem ging en verontschuldigde zich. En nog een keer. Helios liet zijn blik op hetgeen vallen dat de jongen had geplet. Zijn bloedworst. Helios schudde met zijn hoofd. "I don't think you can do anything for me.." sprak hij zacht. "But you did.. ruin my day, that's certain." Hij liet zijn donkere blik op de jongen vallen. "Do you know what happens to people who ruin my day?" In een flits vloog zijn vuist recht tegen de kaak van de lange, redelijk lompe jongen.

"They happen to regret what they did.. a lot." De jongen voor hem had probably niet eens iets ergs gedaan, het was immers maar een bloedworst; voor een persoon was dat een doodnormaal iets, maar hij had eindelijk weer zin gehad in normaal eten. Hij was in de illusie geraakt dat het eten ook daadwerkelijk zou smaken en de jongen had dit verpest. En daar.. daar zou hij voor boeten. Hij greep de kraag van de jongen vast en stompte hem in zijn maagstreek, om hem vervolgens weer los te laten. "Are you going to do something about that?" Het was Helios niet, als hij de andere niet lichtelijk de illusie wilde geven er iets aan te kunnen doen. Hij grijnsde en tikte licht op zijn eigen kaak. Hmn? Het was natuurlijk een val.. maar heck, dat hoefde de jongen niet te weten.


EVEN THE DEVIL WAS ONCE AN ANGEL.
avatar
Member
Real name : BiBaBo
Aantal berichten : 67
IC posts : 30

Character sheet
Age: 17
Occupation: Zwerver
Residence : Mothers Heart
Profiel bekijken

Re: Bleeding out

op do feb 08, 2018 2:45 pm

Hij werd omhoog gebracht door de ander. Hij schraapte even zijn keel en keek ongemakkelijk naar de grond, waar hij net nog neer had gelegen. Zijn kleren waren helemaal vuil natuurlijk. NIet alleen door de grond die licht vochtjes was, maar ook door de... Eh... Bloedworst? HIj wist niet goed wat hij ervan moest denken. Een eenzame bloedworst? Wat moest een persoon met een bloedworst in het midden van de straat? Het feit dat hij ook op de grond was gevallen en de ander niet echt zakken leek te hebben indiceerde dat hij vast van plan was om het op te eten. Niet dat hij het kwalijk nam, als hij nu ook eten in zijn handen zou krijgen zou hij het ook asap opvreten... Maar waarom was hij er dan mee aan het rondlopen in de plaats van het te eten? En waarom had hij dan nergens een rustige plaats uitgekozen om dat te doen? Hij wist niks over de persoon tegenover hem, maar wat hij wel wist was dat het een nogal vreemde situatie was. Alsof een worst in de hand nog niet vreemd genoeg was om aan te horen, was het zicht in de twee interpretaties ook niet ok. De man schudde even zijn hoofd nadat de jongen even kalm zijn gedachten op een rojtje had proberen te zetten. Een goed resultaat had hij niet en dus stond hij hier half met zijn mond vol tanden. "I don't think you can do anything for me.." Klonk er van de ander af. Hij had natuurlijk ook nog niet door dat de ander nogal snel hem rechtop had getrokken. Als je hun lichamen in een nuchter perspectief zou bekijken zou je beseffen dat er iets niet ok was. Maar okaaay. Kalm zuchtte hij even, zijn tweekleurige ogen afwijkende van de ander toen die woorden van diens lippen was gekomen. "But you did.. ruin my day, that's certain." Hmn, dat kon hij geloven. Als ze namelijk in hetzelfde schuitje zaten zou het nogal een gevoelig en pijnlijk iets zijn om je enigste eten van de dag zo te zien gaan. "Do you know what happens to people who ruin my day?" Even wilde hij opkijken, maar hij kreeg de kans niet.
Een hevige klap kwam tegen zijn kaak aan en met zijn lompe lijf en zijn trage reflexen, aangezien hij niet voldoende energie had, was hij zowat omver getuimeld. Verbaasd en ietwat gepijnigd door de aanval legde hij een hand tegen zijn gezicht aan nadat hij zich snel overeind had geduwd. De woorden die eerder waren gekomen waren nog niet eens bij hem ingezonken en hij wist niet eens wat er aan de hand was. De klap die hij had gekregen leek hem helemaal even niet goed te vallen. Wat gebeurde er? Deze plotse verandering van gedrag, van zijn houding. Instinctief wilde de jongen naar zijn mes grijpen, maar de man was sneller dan hem. "They happen to regret what they did.. a lot." Al snel had hij zijn wapen in de hand en wilde hij overeind komen om de ander even te steken ergens, maar nog voor hij half overeind was greep de man zijn kraag al vast en kreeg hij een hevige trap in zijn maag. Hij klapte overeind en sloeg zijn handen voor zijn buik heen. Een kreunend geluid ontglipte zijn lippen terwijl de smaak van bloed langzaam in zijn mond doorkwam, was die slag zo krachtig geweest dat hij bloedde? Ugh... Misselijkheid bekroop hem al snel, aangezien hij al niet zo goed was van de honger. Boos en ietwat furieus richtte hij zijn ogen op. Wat dacht de ander wel niet te doen? "Are you going to do something about that?" Natuurlijk niet, waarom zou hij nu nog iets doen voor deze bitch? "F... Fuck no!" zei hij bijna meteen, duidelijk moeite hebbende met zijn ademhaling opdat diens lichaam nog na sudderde van de twee klappen. GRommend klemde hij zijn kaken op elkaar... En als hij het wapen nog in zijn handen had gehad had hij uiteraard iets kunnen doen, maar door de trap was deze uit zijn grip gevallen... En was het mes, het enige dat hij van thuis had meegenomen, op de grond gevallen. Zijn ietwat verdoezelde blik hielp ook niet echt mee, maar wat hij wel wist was... Was dat hij iets moest doen! Een burst van, hoe moet je het zeggen, pure adrenaline, overkwam hem. Maar dan opnieuw, hij was een lomp, lang wezen. Alsof hij ooit close zou komen bij wat de ander hier zojuist had gedaan. Boos kwam hij overeind, proberende uit te halen naar de persoon die hem niet in elkaar had geramd. Hij zou zich niet klein laten maken. Hij wist dat als hij dat toeliet het zijn einde kon betekenen, dat waren immers de regels van zijn thuisland.





. A t h a z a g o r a p h o b i a .

fear of being forgotten, ignored, replaced
avatar
Member
Real name : Linn
Aantal berichten : 222
IC posts : 95

Character sheet
Age: 22 // immortal
Occupation: Beast Keeper
Residence : Navarre
Profiel bekijken

Re: Bleeding out

op do feb 08, 2018 10:13 pm
Helios
This was supposed to be MY game!
Zijn reden om dit gevecht te beginnen, was wellicht niet echt de pefecte reden om te gaan vechten. De meeste mensen zouden het een beetje onzinnig vinden zelfs, maar Helios had niet echt een goede reden nodig om door te slaan; hij deed het gewoon, om alles en niets. Iemand die tegen hem aanbotste? Iemand die net iets te luid een comment maakte? Heck, hij hield gewoon van de thrill om anderen in pijn te zien. En helaas was de lange jongen onhandig geweest tegen de verkeerde persoon. Hij had nooit tegen Helios moeten aanlopen, dan was dit alles gewoon nooit gebeurd. Dan zou hij nooit reden hebben gehad om de jongen te slaan en vervolgens keihard te stompen. De vreemdeling sloeg over bij zijn stomp en Helios kon de geur van bloed ruiken die in zijn mond omhoog rees. Great. Dat triggerde hem alleen maar meer. Hij grijnsde bij de slappe poging van de jongen om uit te halen en stopte de vuist van de jongen nog voordat het terecht kwam in Helios zijn gezicht. "Did you really assume that would be enough?" Was de jongen dan zo dom? Zo blind? Had hij het dan niet gemerkt in Helios' kracht, in zijn snelheid, wat hij was? Hij hield zijn hoofd wat scheef en keek de jongen recht in zijn ogen aan. Hmn, interessant. Zijn grip op de vuist werd opeens steviger, en steeds steviger. Hij was er niet op uit om de hand te breken, maar het zat daar wel dicht bij in de buurt.

Zijn andere hand schoot weer vooruit, maar deze keer greep hij de jongen vast in zijn shirt, om hem vervolgens met een klap tegen de grond aan te smijten, met Helios vlak boven hem hangend. Hij balde zijn hand tot een vuist en sloeg de jongen tegen de zijkant van zijn gezicht. En nog een keer. En nog een keer. Zijn vingers gleden langs de kaak van de vreemdeling en vonden hun weg richting zijn nek, waar ze zich bijna tender omheen vormden voordat hij begon te knijpen. De grijns op zijn gezicht werd breder. Zijn ogen keken duister en bijna maniakaal naar de man. Het was zijn plan geweest om dit zo langer vol te houden, totdat de kleur van het gezicht van de jongen van een rode tint over zou gaan tot een bijna paarse tint, toen de man eigenlijk een beter idee kreeg. Zijn blik was gevallen op het mes, dat binnen handbereik voor hem lag. Hij liet zijn houdgreep op de jongen los en greep het mes, waarna zijn hand zich om de kin van de jongen vastgreep om diens hoofd stevig stil te houden. "You don't notice a lot of things, do you? One would almost think you're .. blind." Hij bracht het puntje van zijn mes langs de kaak van de jongen. Niet erg diep, maar diep genoeg om een kleine snee te veroorzaken. "I think it would be only fair to.. make you actually blind, don't you think?" Hij knikte in zichzelf en zette vervolgens zijn mes op het oog van de jongen. Om het tergend langzaam erover heen te halen. To be sure, haalde hij het mes nogmaals over het oog van de jongen, waarna hij het scherpe voorwerp naast de jongen zijn gezicht in de grond stak en op stond. Helios kwam weer overeind en zette een kalme stap achteruit, om zijn werk kort te bekijken. Wonderful.


EVEN THE DEVIL WAS ONCE AN ANGEL.
Vorige onderwerpTerug naar bovenVolgende onderwerp
Permissies van dit forum:
Je mag geen reacties plaatsen in dit subforum