welcome
Fallen Skies is een 'high fantasy Textbased-RPG' die zich afspeelt in een mytische wereld vol wonderlijke wezens, monsters en magie. Het land verdeeld onder zes koningkrijken is altijd bewegend en beïnvloedbaar. Het kan zomaar zijn dat jij de held wordt van het gehele land of misschien zelfs de grootste terreur die Fallen Skies ooit meegemaakt heeft. Alles is mogelijk in deze gevaarlijk mooie wereld. En niets is gek genoeg.
map
season
De ondraaglijke hitte kan maar één ding betekenen. Zomer is in het land. En met regen dat over geheel Fallen Skies uitblijft ziet het er niet goed uit voor de boeren en minderbedeelden.
current event
Een onbekende ziekte teistert Fallen Skies. Niemand blijkt veilig te zijn voor de verwoestende dood die Queen Dacosta meegenomen lijkt te hebben. Is er een mogelijkheid om te overleven, of is iedereen ter dood veroordeeld?
staff
List of the current city rulers: click here
Account switch
Gebruikersnaam


Wachtwoord

credits
©2017 Fallen Skies staat onder leiding van het team en wordt ondersteund door Actieforum. Alle teksten, beelden, codes en plotlijnen zijn auteursrechtelijk beschermt door de desbetreffende eigenaar.
Deel
Vorige onderwerpGa naar benedenVolgende onderwerp
avatar
Member
Aantal berichten : 26
IC posts : 16

Character sheet
Age: Old (almost 69 ( ͡° ͜ʖ ͡°) )
Occupation: Medic
Residence : I'Ilyria
Profiel bekijken

Drown me out

op zo feb 11, 2018 3:45 pm



HELL IS EMPTY

Met een treurige blik staarde Willow naar het vuur wat de laatste stukken van de brief opslokte in zijn verzengende hitte. Het stille verlangen bleef als een steek achter in haar borst. Starend in het vuur probeerde Willow met alle macht het gezicht van hem tevoorschijn te halen, maar haar vermoeidheid en verdriet maakte het lastig. Met een zucht stond de vrouw op, wierp nog een blik op het vuur waar de laatste stukjes papier tot as waren verbrand en verliet haar kamer.

Ze had even rondgedwaald door de veste, voordat ze door een raam de maan koud naar binnen had zien schijnen en vervolgens had besloten om haar gedachtes te klaren met de frisse lucht. Eenmaal buiten probeerde de kou haar meteen in zijn greep te nemen, maar Willow wist van zich af te bijten. Al die jaren hier, hadden haar sterker gemaakt dan ze eruit zag en haar.. verandering zorgde ervoor dat alles minder hard leek aan te komen.
Ze sloeg haar armen om haar middel en wandelde over de binnenplaats, waar de maan vrij spel had. Haar ogen gleden over de verlaten plek waar normaal iedere dag zoveel werd getraind en gevochten. Nu leek dat allemaal zo ver weg. De wind speelde met haar haren en hoewel ze het een paar keer uit haar gezicht streek, had het geen nut. Willow keek naar de lucht en sloot haar ogen, alsof ze het maanlicht wilde opslokken alsof het de zon was. Een diepe zucht verliet haar lippen en even voelde het alsof ze gewoon wilde instorten hier op de tegels. Maar Willow wist dat hoewel het er misschien nu verlaten en stil uitzag, dat nooit het geval zou zijn. Nee, ze moest dankbaar zijn dat ze contact hadden, dat ze tenminste wist dat hij niet dood was. Maar het feit dat hij zo ver uit haar bereik was, maakte haar verdrietig. Een traan gleed over haar wang terwijl ze Devon's gezicht voor zich zag. Nee, ze moest sterk zijn, voor Keaton, voor Naveera en Elijah, voor zichzelf. Ze zou niet zomaar ten onder gaan, daarvoor liep ze al te lang rond. Ze was sterk, ze kon dit.

AND ALL THE DEVILS ARE HERE




[OPEN]
avatar
Member
Real name : Linn
Aantal berichten : 50
IC posts : 21

Character sheet
Age: 21 years
Occupation: Illyrian Master
Residence : I'llyria, Navarre
Profiel bekijken

Re: Drown me out

op zo feb 11, 2018 4:06 pm
Naveena Gryphon
It's hard to sleep when your heart is at war with your mind.
Een onderdrukte gil gleed over haar lippen, toen de bruinharige vrouw recht omhoog schoot in haar bed. Het duurde even voordat haar ademhaling weer tot rust kwam en ze realiseerde dat ze niet op die verschrikkelijke plek was geweest in haar verleden, dat ze in haar kamer lag. Alleen. Ze liet zichzelf weer achterover vallen in haar bed, bijna verzonken in de kussens die eroverheen lagen en in een poging weer te gaan slapen, trok ze het deken nog wat verder over haar heen. Maar de slaap kwam niet meer terug. Want iedere keer wanneer ze haar ogen sloot, zag ze hem. Haar Alexander. Soms waren het goede herinneringen, maar.. veel vaker was het die ene herinnering die haar als een spook bleef achtervolgen en haar niet uit zijn houdgreep los wilde laten: Alexander's dood. Een gefrustreerde zucht rolde over haar lippen, toen ze het deken van zich afsloeg en opstond op haar bed, om warmere kleding aan te trekken en haar kamer vervolgens net zo snel te verlaten. Ze had frisse lucht nodig, dat hielp. Misschien was wat beweging goed ook, daar werd ze vast moe van. Alles om de herinneringen uit haar hoofd te verbannen. Alles om dat beknelde gevoel dat je kreeg vlak voordat je in huilen uitbarstte, weg te werken.

Afwezig brachten haar voeten haar naar de trainingsplekken, waar ze haar pas staakte en haar blik wierp over de lege plaats. Zo in het midden van de nacht, zag de plek er bijna spookachtig uit. Zo rustig, zo stil. De maan gaf het een bijna mysterieuze gloed en even waande ze zich compleet alleen. De brunette sloot haar ogen en liet zich langs een muur op de grond zakken. De koude wind die langs haar kleding gleed, prikte zowat in haar huid, maar voor even genoot ze van de complete stilte, van de frisse buitenlucht. Ze wist niet hoe lang ze daar in stilte had gezeten, maar toen ze haar ogen weer opende, vielen deze op een vrouw met donker haar. Zo in het maanlicht had ze er bijna uitgezien als een geest, met haar blanke huid en donkerzwarte haren. Maar Naveena herkende haar bijna direct. Ze zou haar oma uit duizenden kunnen herkennen, al had Willow alles behalve het uiterlijk van een oma. Door de jaren heen was zij immers gegroeid, maar Willow was precies gebleven zoals ze was geweest de dag dat Naveena ter wereld kwam. Zachtjes stond de brunette op. "Grandmother?" Sprak ze zacht. Bijna alsof ze bang was de stilte te verbreken, bang dat haar momentje van rust dan over zou zijn. Willow's uitdrukking leek haast droevig. Was er iets gebeurd? Of was Naveena niet de enige die door haar verleden was geteisterd deze nacht? "Are you alright?" Een zorgelijke frons verscheen op het gezicht van de jonge vrouw. Niet zeker of er iets aan de hand was, aangezien het zachte maanlicht de traan die over haar oma's wang gleed, niet toonde.


She is made up of depths even the ocean couldn't fathom
avatar
Member
Aantal berichten : 26
IC posts : 16

Character sheet
Age: Old (almost 69 ( ͡° ͜ʖ ͡°) )
Occupation: Medic
Residence : I'Ilyria
Profiel bekijken

Re: Drown me out

op zo feb 11, 2018 4:20 pm



HELL IS EMPTY

De koude lucht dreef om haar heen, opzoek naar en plek waar het zich kon nestelen en zich van het hof kon maken. Maar Willow was en bleef het buitensluiten. Zelfs toen ze nog niet gebeten was, had de maan haar meer rust gegeven dan de zon. Het licht van de oranje bol leek altijd te fel te zijn, te geel en de warmte had haar nooit aangestaan. Het liefst dwaalde ze als jong kind altijd door de bergen of door de bossen dichtbij I'llyria, opzoek naar avonturen of ontdekkingen. Ze kende het hier op haar duimpje, maar toch leek de nacht altijd haar oriëntatie te veranderen. Of waren het de wegen die toch net een andere kant op helden dan dat ze eigenlijk hoorden te doen? De burcht bleef altijd staan zoals hij altijd had gestaan, als een rots in de branding die in nog geen jaren er over dacht om zich te verplaatsten. I'llyria was haar thuis en dat zou het van iedereen moeten zijn. Dus waarom kwam hij niet gewoon thuis?

Haar ogen schoten direct open toen ze de stem van haar kleindochter hoorde. Meteen wreef Willow de traan van haar wang en draaide ze zich om met een glimlach. ''Ofcourse I am dear, I was just a bit lost in thought.'' Antwoordde ze met een kleine glimlach terwijl ze een paar stappen dichter naar Naveena deed. Willow wist heel goed dat ze met geen mogelijkheid over de brieven kon praten en zeker niet met Naveena. Zij was al door zoveel heen gegaan en Willow wilde niet dat daar nog iets bovenop kwam. Daarbij moest ze zich concentreren op het trainen van de leerlingen, persoonlijke problemen mochten daar niet mee in de weg komen. ''But what are you doing out here? It's cold and you should be in bed.'' Sure, Naveena kon dan ondertussen oud genoeg zijn om zelf beslissingen te maken, maar Willow was en bleef haar oma en bij gebrek aan een moeder of vader, vervulde ze maar al te graag die plek. ''Shall I make some tea?'' Vroeg ze vervolgens, de glimlach van net was wat breder geworden terwijl ze haar armen rondom haar middel wat liet verslappen. Thee was op zich niet zo'n heel slecht idee.

AND ALL THE DEVILS ARE HERE


avatar
Member
Real name : Linn
Aantal berichten : 50
IC posts : 21

Character sheet
Age: 21 years
Occupation: Illyrian Master
Residence : I'llyria, Navarre
Profiel bekijken

Re: Drown me out

op ma feb 12, 2018 10:35 pm
Naveena Gryphon
It's hard to sleep when your heart is at war with your mind.
De frons op haar gelaat bleef nog even aanwezig, nadat haar oma zich met een glimlach naar haar had omgedraaid en had gezegd dat ze alleen een beetje in haar eigen gedachten verzonken was. Hmm. Naveena had toch bijna gedacht dat er een ietwat droevige blik in haar oma's ogen te zien was geweest, maar die was nu ook weg, nu ze naar haar glimlachte. Naveena besloot dan uiteindelijk ook terug te glimlachen, want haar oma's glimlach was natuurlijk zo aanstekelijk als dat maar kon. Nadat haar moeder was overleden, had Willow die taak deels op haar genomen. Je kon Willow zeker beschrijven als de zorgzame oma en ook nu liet de donkerharige vrouw dat duidelijk merken. Er werd gevraagd waarom ze buiten was, er werd zelfs gezegd dat het koud was en way past bedtime. Iets wat de glimlach op Naveena's lippen alleen maar groter maakte voor een kort moment. "I needed some fresh air," besloot ze dan ook maar te zeggen met een glimlach rond haar lippen, maar de glimlach leek niet helemaal haar ogen te bereiken. Die waren nog steeds dof van de herinneringen die haar deze nacht weer hadden besloten te achtervolgen. Ze had immers niet alleen maar wat frisse lucht nodig gehad, ze had de herinneringen proberen te ontvluchten. En voor een of andere reden.. had dat haar naar hetzelfde plein gebracht, waar ze Alexander had zien sterven.

Bij de volgende vraag knikte Naveena duidelijk. Ze had het koud gekregen van de gure wind die door de trainingsplek heen blies en daarbovenop kon ze wel wat thee gebruiken. Bij het drinken van thee voelde ze zich vaker ook gewoon een stuk kalmer, het was een fijn middel om je tot rust te maken, volgens haar. "I would love some tea." Ze zette een paar aarzelende stappen richting de ingang, haar zeeblauwe ogen op haar oma richtend. Misschien zou ze daarna nog wat slaap kunnen krijgen, voordat de zon weer op begon te komen en ze weer moest beginnen aan een dag vol training. Op zijn minst was ze dan bezig, nam ze geen tijd om herinneringen op te halen.. maar in de nacht was het de stilte die haar aan het denken zette. Wat als ze eerder daar was geweest? Wat als ze Alexander nooit ervan had overtuigd nog één dag langer te blijven omdat ze gedag wilde zeggen tegen haar familie?


She is made up of depths even the ocean couldn't fathom
avatar
Member
Aantal berichten : 26
IC posts : 16

Character sheet
Age: Old (almost 69 ( ͡° ͜ʖ ͡°) )
Occupation: Medic
Residence : I'Ilyria
Profiel bekijken

Re: Drown me out

op di feb 13, 2018 10:37 pm



HELL IS EMPTY

Haar donkere ogen gleden over Naveena, haast inspecterend. Alsof Willow vanaf deze afstand kon zien of Naveena wel genoeg at, of ze genoeg slaap kreeg en of het daadwerkelijk wel goed met haar ging. Willow was maar al te bekend met de glimlach en het 'I'm fine' excuus terwijl het vanbinnen voelde alsof je langzaam aan het afbrokkelen was. Ze bleef glimlachend naar Naveena kijken, uiteindelijk maar beslissend dat het niet de juiste plaats of tijd was. De kop thee die ze daarom maar aanbood, pakte haar kleindochter gelukkig aan. Willow volgde haar en nam uiteindelijk het voortouw, om Naveena door een paar gangen te leiden en de trappen op, uiteindelijk richting Willows persoonlijke vertrekken.
De kamer was ruim maar elke plek was zorgvuldig in gebruik genomen. Bij de haard stonden twee stoelen met daartussen een laag tafeltje waar een stapel boeken op lag. Bij het grote raam stond haar bed, de dekens onaangeroerd. Willow sliep weinig en als ze het deed, liever boven de lakens, zelfs tijdens de winter.
Eenmaal binnen sloot Willow de deur achter Naveena en liep meteen naar het vuur om een kleine ketel met water erop te zetten. ''I got fresh mint the other day, would like that? I have some cinnamon laying around as well, it helps for sleeping.'' Sprak ze op een kalme toon terwijl ze een wenkbrauw op trok en Naveena vragend aankeek. Voor zichzelf zette ze een mok met munt klaar, niet het plan hebbend om naar bed te gaan. Ze klopte op de stoel naast zich toen ze ging zitten, Naveena uitnodigend zich naast haar te voegen. ''Are you sure you're alright?'' Vroeg ze nogmaals, haar blik bezorgd. Ze liet niet snel dingen los, zeker als ze wist wat er allemaal was gebeurd. Onbedoeld moest ze terug denken aan de brief van Devon met de vraag of ze namens hem haar condoleances naar haar kleindochter kon overbrengen. Maar hoe? Willow vond het al erg genoeg om een geheim van deze grootte te bewaren, maar nog erger om een belofte niet na te kunnen komen.

AND ALL THE DEVILS ARE HERE




Oh honey,
I'm an angel, I swear
The horns are only there
to hold up the halo
avatar
Member
Real name : Linn
Aantal berichten : 50
IC posts : 21

Character sheet
Age: 21 years
Occupation: Illyrian Master
Residence : I'llyria, Navarre
Profiel bekijken

Re: Drown me out

op di maa 06, 2018 6:29 pm
Naveena Gryphon
It's hard to sleep when your heart is at war with your mind.
Gelukkig nam haar oma het voortouw, zodat Naveena haar gewoon rustig door de gangen van het gebouw kon volgen. Natuurlijk kon ze deze gangen haast blindelings doorlopen naar wie weet welke kamer, maar helder nadenken was niet zo haar ding, zo laat in de avond. Niet nu haar gedachtes haar nog steeds wat wazig maakten. Uiteindelijk, na wie weet hoeveel gangen en trappen op te zijn gegaan, kwamen ze aan bij de kamer die al zo lang van haar oma was. Ze liet haar blik door de ruimte glijden, om even kort haar zeeblauwe ogen op haar oma te richten. Die er alles behalve als een echte oma uitzag; Willow werd immers niet echt ouder. Waar zij en haar broers allemaal ouder werden, bleef Willow's uiterlijk onveranderd. Zo hoorde dat immers, bij vampieren. Alhoewel ze het een vreemd soort vond, een gevaarlijk soort, had ze dat gevoel nooit bij haar oma gehad. Ze had zich altijd veilig gevoeld bij Willow, om de een of andere reden. Zachtjes stapte ze door de kamer naar de stoelen, haar hand even kort over de randen van de boeken glijdend, een blik werpend op de titels. Lezen deed ze de afgelopen jaren veel vaker dan normaal, dat zorgde ervoor dat ze toch wat meer afgeleid was in de avonden.

Uiteindelijk kwam de vraag welke thee ze wilde. Naveena glimlachte naar haar oma. "Fresh mint would be great," Cinnamon hielp wellicht tegen het slapen, maar ze vond mint toch nog altijd veel lekkerder. Dat gaf haar een fijner gevoel. Een frisser gevoel. Ze zakte neer in een van de stoelen en liet haar blik nog een keer door de kamer glijden, voordat ze de bezorgde blik van Willow ontmoette. "Do I have any other choice?" Sprak ze, zwakjes glimlachend. Hoe graag ze Alexander ook terug wilde zien, hij was er nu eenmaal niet meer; dus ja, ze moest wel doorgaan met haar leven, doen alsof alles oké was. Ooit zou het overgaan, toch? Ooit zou de pijn en het verdriet stoppen, en dan zou haar slaap ook weer terugkeren.


She is made up of depths even the ocean couldn't fathom
avatar
Member
Aantal berichten : 26
IC posts : 16

Character sheet
Age: Old (almost 69 ( ͡° ͜ʖ ͡°) )
Occupation: Medic
Residence : I'Ilyria
Profiel bekijken

Re: Drown me out

op wo maa 14, 2018 10:07 pm



HELL IS EMPTY

De gangen waren haar zo bekend dat als ze geblinddoekt werd ze nog steeds makkelijk haar weg zou kunnen vinden. Het was de plek geweest waar ze was opgegroeid, waar ze had getraind, was gepromoveerd en waar ze haar interesse in alchemie had gevonden. Het zou ook haar doem zijn, ze zou voor altijd hier huizen, zelfs als het legioen zou sterven of zou verdwijnen, Willow zou blijven. Ze was haast aan I'llyria vastgegroeid en kwam nooit verder dan het dorpje aan de rand van de zee en zelfs daar kwam ze nauwelijks.

Eenmaal in haar kamer ging Willow aan de slag, knikkend bij Naveena's antwoord, al lag er een licht afkeurende blik in haar ogen, die zich uitbreidde naar licht getuite lippen. De jeugd van tegenwoordig, altijd maar denkend dat ze de nacht wel doorkwamen zonder te slapen. Ze had een taak die ze moest vervullen, die kon ze niet zomaar aan de kant schuiven omdat ze geen zin had om te slapen. Maar Willow deed netjes wat munt in de kop en deed hetzelfde bij die van haarzelf.
Een kort moment keek ze naar haar kleindochter, bezorgd, liefkozend maar ook een tikkeltje streng. ''No.'' antwoordde ze uiteindelijk terwijl ze weer naar het vuur liep en de ketel eraf haalde. Zelf had Willow nooit een element gehad wat ze kon besturen, maar dat had haar nooit ervan weerhouden om haar carrière binnen het legioen op te bouwen. ''But that doesn't mean you can't show you need to breathe from time to time. No one needs to carry a burden on their own.'' Sprak Willow terwijl ze het warme water in de mokken schonk en er uiteindelijk een naar Naveena uitreikte. Uiteindelijk liep Willow naar voren met haar kop tussen haar handen en ging ze naast haar kleindochter zitten. ''it is important for you to not bottle it all up. Being strong is one thing, but showing that you're human is a complete different thing. Don't forget that.'' Sprak ze zachtjes met een zachte glimlach terwijl ze tegen de neus van Naveena kort aantikte en een slok van haar thee nam. Haar ogen gleden naar het vuur waar nog steeds een paar stukjes papier lagen, wachtend om verschroeid te worden.

AND ALL THE DEVILS ARE HERE




Oh honey,
I'm an angel, I swear
The horns are only there
to hold up the halo
avatar
Member
Real name : Linn
Aantal berichten : 50
IC posts : 21

Character sheet
Age: 21 years
Occupation: Illyrian Master
Residence : I'llyria, Navarre
Profiel bekijken

Re: Drown me out

op ma maa 19, 2018 1:20 pm
Naveena Gryphon
It's hard to sleep when your heart is at war with your mind.
Haar kijkers waren gericht op de vlammen van het vuur, die met de lucht mee leken te dansen en daarbij een goede poging deden tot het verlichten van de ruimte. Haar gedachten dwaalden ondertussen af, terwijl ze onbewust met een bijna duistere, droevige blik naar de dansende vlammen staarde. Pas toen Willow sprak, werd ze uit haar gedachten getrokken en richtte ze haar zeeblauwe ogen op haar oma. Die haar bijna de les leek te lezen over het feit dat het af en toe goed was om eens adem te halen, dat het niet goed was om dingen op te kroppen. Ze glimlachte licht en nam de kop thee aan die haar oma aanbood, om er vervolgens een berekende slok van te nemen, aangezien het water immers nog intens heet was. Zachtjes zuchtte ze, nadat haar oma klaar was met spreken. "Don't worry, I'll be fine." Sprak ze, waarna ze zachtjes naar haar oma glimlachte. Niet helemaal overtuigd van haar eigen woorden, echter. Want kon dat nog wel? Nu de persoon die licht in haar leven had gebracht, haar vrolijk had gemaakt, niet langer meer in haar bijzijn was? Nu ze iedere dag enkel en alleen opstond om te gaan trainen, trainingen te geven en vervolgens weer terug haar bed in dook? Wellicht niet, wellicht wel. Enkel de toekomst kon het weten.

Haar blik volgde de blik van haar oma vervolgens, die haar blik nu op de vlammen had gericht. Bij de vlammen lagen nog net een paar stukjes papier, wachtend om verbrand te worden. "I didn't know you still got letters." Sprak ze. "Someone of our family?" Ze liet haar blik hoopvol op Willow vallen. Wellicht hadden ze ergens nog een tante, een oom, of neven en nichten? Wist Willow daar meer over? Haar wellicht waren het gewoon losse blaadjes geweest, die ze had gebruikt om het vuur wat beter aan te wakkeren. Wellicht was Naveena wel gewoon te moe om te kunnen zien dat het geen brieven waren geweest. Ze nam nog een slok van haar thee, die heerlijk naar munt smaakte. De warme vloeistof van de thee, gaf haar een veilig en rustgevend gevoel. Ze moest toegeven dat thee haar inderdaad goed deed op het moment.


She is made up of depths even the ocean couldn't fathom
avatar
Member
Aantal berichten : 26
IC posts : 16

Character sheet
Age: Old (almost 69 ( ͡° ͜ʖ ͡°) )
Occupation: Medic
Residence : I'Ilyria
Profiel bekijken

Re: Drown me out

op do apr 26, 2018 12:46 pm



HELL IS EMPTY

Als het kon had Willow al jaren geleden de tijd terug gedraaid. Het liefst zou ze dat blijven doen, al was het puur en alleen om de oude tijd terug te krijgen en deze vast te zetten. Ze had teveel verloren en Devon wilde ze ook niet kwijt. Haar verlangen naar het verleden was misschien onnatuurlijk, maar zoals een echte oma zou zeggen ''alles was vroeger beter.''
Ze schrok lichtjes op uit haar gedachten toen Naveena haar aansprak over de brieven. Haar ogen gleden naar de haard en terug naar haar kleinkind. Zwakjes glimlachte de vrouw voordat ze de vraag beantwoordde. ''It was just a recepy that failed to do what it was meant to do.'' Loog ze. Ze kon niemand vertellen over haar correspondentie met Devon, hoe graag ze het ook van de daken schreeuwde. Hij had haar er om geboden en ze zou luisteren. Willow nipte van haar thee, de hitte verbrandde bijna haar tong maar ze besteedde er geen aandacht aan. ''The letters I get are of no importance. They used to be but.. I guess no one really writes anymore nowadays.'' Mompelde ze nog, terwijl de woorden van Devon in haar geheugen stonden gegrift. Het was een gevaarlijk onderwerp en Willow vervloekte zichzelf dat ze de brieven niet beter had verbrand. Als ze een element bezat was alles zoveel makkelijker geweest.

AND ALL THE DEVILS ARE HERE




Oh honey,
I'm an angel, I swear
The horns are only there
to hold up the halo
Vorige onderwerpTerug naar bovenVolgende onderwerp
Permissies van dit forum:
Je mag geen reacties plaatsen in dit subforum