welcome
Fallen Skies is een 'high fantasy Textbased-RPG' die zich afspeelt in een mytische wereld vol wonderlijke wezens, monsters en magie. Het land verdeeld onder zes koningkrijken is altijd bewegend en beïnvloedbaar. Het kan zomaar zijn dat jij de held wordt van het gehele land of misschien zelfs de grootste terreur die Fallen Skies ooit meegemaakt heeft. Alles is mogelijk in deze gevaarlijk mooie wereld. En niets is gek genoeg.
map
season
Lente neemt haar intrek. In deze tijden wordt niet alleen het weer vele malen beter, maar ook zijn er meer en meer jonge dieren buiten te vinden. Perfect als je op zoek bent naar een huisdier of.. duistere gedachten hebt.
current event
Door de plotse hitte over het gehele land beginnen de ijslagen in het hoge noorden te smelten. Waardoor vervolgens meerdere rivieren overstromen wat meer als genoeg problemen met zich mee kan brengen voor de gewone man.
staff
List of the current city rulers: click here
Account switch
Gebruikersnaam


Wachtwoord

donation
©2017 Fallen Skies staat onder leiding van het team en wordt ondersteund door Actieforum.
Om Fallen Skies reclamevrij en optimaal bespeelbaar te houden is er een mogelijkheid om via Paypal te doneren. Alle donaties worden teruggestoken in het forum en het is niet verplicht om te doneren.
opmerkingen
Heb je een opmerking, klacht of compliment die je graag anoniem wilt maken naar het team? Dat is nu mogelijk!

Vul dit Google Form in en we zullen je opmerking zo snel mogelijk behandelen en verwerken!
Deel
Vorige onderwerpGo downVolgende onderwerp
avatar
Member
Real name : Nath
Aantal berichten : 329
IC posts : 64

Character sheet
Age: 22
Occupation: Kingsguard
Residence : Navarre, D'auvignon.
Profiel bekijken

{Date} Spontaneity

op wo feb 14, 2018 1:33 am

T A M L I N ▲
Oh, wat was er een irritatie door zijn lichaam heen gestroomd toen hij het briefje had gezien dat hij de veertiende op date zal gaan in het centrum van D’auvignon. Hij kon maar één persoon bedenken die hier achter zat, maar zeker was hij niet. Want misschien zat zijn broer, Lucien Spring er ook wel achter, maar zijn grootste vermoedens gingen naar Rhysand La Fae. Tamlin had een briefje verkreukeld en tegen de muur aan gegooid toen hij het had gelezen.

‘Dear Tamlin,

I want you to have a spontaneous, beautiful and romantic day, so you’re going on a date!
Go to {insert name of restaurant} on the fourteenth day of the month. You’ll love it.
There’s no going back, otherwise a certain someone would be very disappointed and sad.

Have fun.’


Er stond geen naam op het briefje. Hij had het niet kunnen geloven. Maar goed, hij wilde het ook niet op zijn geweten hebben dat hij iemands dag helemaal zou verpesten. Met een fronst staarde hij dus in zijn kleding kast, opzoek naar iets wat er netjes en gaan baar uitzag.
Uiteindelijk vond hij een net pak, zwart met bordeauxrode versieringen. Hij bekeek zijn gespierde lichaam in het pak in de spiegel. Ja, hij kon zeker voor zichzelf vallen als hij zichzelf zo bekeek. Toch zat het hem wat oncomfortabel. Dit was geen kleding waarin hij gemakkelijk zou vechten en het zat wat strak. De spieren van zijn armen waren dan ook best goed te zien onder het stof van zijn pak. Wat maakte het uit, het was toch maar voor een etentje. Hij verwachtte er niet veel van en vanaf morgen zal zijn dag gewoon weer normaal zijn.

Met zijn warme mantel om zijn lichaam heen geslagen, pakte Tamlin zijn paard, een valkkleurige. In een rustig galop bracht het dier hem naar het centrum van D’auvignon en ja hoor, daar zag hij het restaurant, helemaal versierd met rode rozen en hartjes. Tamlin kreeg kokhalsneigingen. Een zucht rolde over zijn lippen, waarna hij van zijn paard afstapte. Hij liep naar het restaurant toe met zijn paard en stalde het dier tussen de andere paarden. Vervolgens stapte hij het restaurant naar binnen. Er waren al zeker drie andere koppels. Tamlin slaakte een zucht en vervolgens kwam er een vrouw op hem afgelopen. “What’s your name, sir?” Vroeg de dame. “Tamlin,” beantwoordde hij, een tikkeltje ongemakkelijk. De vrouw wees naar een tafel bij het raam. Daar zat al een jonge vrouw. Tamlin voelde nog meer zenuwen zijn lichaam bekruipen. Net op het moment dat hij ernaar toe wilde lopen stopte de vrouw hem. “You can’t approach your date without roses, sir. Take these,” de vrouw gaf hem een bos rozen en knipoogde naar hem. Tamlin glimlachte geforceerd, "thank you, madame," en vervolgens stapte hij op de tafel af met de rozen achter zijn rug.
▲ ▲ ▲ ▲ Voor Naveena Gryphon


"I breathe in my courage and exhale my fear"
avatar
Member
Real name : Linn
Aantal berichten : 50
IC posts : 21

Character sheet
Age: 21 years
Occupation: Illyrian Master
Residence : I'llyria, Navarre
Profiel bekijken

Re: {Date} Spontaneity

op di maa 06, 2018 6:15 pm
Naveena Gryphon
It's hard to sleep when your heart is at war with your mind.
Compleet verbijsterd had ze naar het zelfgeschreven briefje gestaard, het vervolgens opgekropt in haar vuist en in de hoek van haar bureau weggelegd. Hell no, dat ging ze dus echt niet doen. Op date? Welke idioot was nou weer met dat idee gekomen? Hoe durfden ze! Maar hoe langer de brunette erover nadacht, hoe meer het idee haar begon aan te staan. Alexander zou willen dat ze verder ging, en.. hoe erg zou het zijn om eens iets te gaan doen? Een date? Het hoefde niet te betekenen dat ze iets moest krijgen met die persoon, right? Ze kon ook gewoon gaan.. voor het avontuur. Dat zou een reden zijn om te kunnen reizen. Naar D'Auvignon, dat wel, maar haar broer kon daar absoluut geen nee tegen zeggen. Iemand had haar ingeschreven en het zou zielig zijn als een andere persoon om de veertiende alleen gelaten werd. Als er niemand kwam opdagen op zijn blind date. Ze knikte en pakte het briefje weer op, om vervolgens weer een poging te doen het glad te strijken zodat ze het nog een keer zorgvuldig kon lezen. Ja, het was in D'Auvignon, de veertiende. Ze zuchtte zachtjes en vouwde het briefje ditmaal zeer zorgvuldig op, om het in haar zak te stoppen en op te staan. Dan werd het dus nodig tijd dat ze ging vertrekken.

Ze stapte richting de stallen en pakte een goed paard, twee mensen van de legion hadden zich bij haar gevoegd, want het was immers geen wonder dat haar broer niet wilde dat ze helemaal alleen zou reizen. Niet dat het haar uitmaakte, het gezelschap kon de brunette opzich nog wel gebruiken. En wellicht vonden de twee het net zo leuk om weg te gaan van de dikke muren die I'llyria omringden. D'Auvignon bleek nog een redelijke reis te zijn. Door bergen, door bossen en dan ook nog eens over enkele redelijk brede riviertjes, totdat ze uiteindelijk bij de stadsmuren aankwamen. Ze moest toegeven het geweldig te vinden om weer naar de grote stad te reizen. Ze was er in het verleden al een paar keertjes geweest, maar had daarnaast niet echt veel van de andere steden gezien. Haar droom was om ooit toch eens te gaan reizen, al weerhield haar positie in de Illyrian Legion haar daarvan. Ze waren precies op tijd aangekomen; haar date zou die avond beginnen. Ze had genoeg tijd om een bad te nemen, haar mooie jurk aan te trekken en haar haren te fatsoeneren. Het was al heel lang geleden sinds Naveena zich zo netjes had gekleed. De twee mannen die met haar mee waren gegaan om haar te beschermen indien nodig, hadden haar zowat met open monden nagestaard, toen ze op haar paard dan uiteindelijk richting het restaurant stapte.

Oh, moge de goden haar bijstaan. Ze had al zolang geen date meer gehad en dit hele 'blinddating' gedoe was obviously niks voor haar. Zachtjes slikte ze, terwijl ze haar paard afgaf aan een staljongen en richting het restaurant stapte, dat uitzonderlijk versierd was met rozen en alles. Oh god. Nee, dit was echt niets voor haar. Twijfelend bleef ze even voor de deuren staan. Zou ze nog terug kunnen gaan? Nee, dat kon ze niet maken. "Come on, Naveena, get your shit together." Sprak ze zachtjes tegen zichzelf, voordat ze na een diepe ademteug in geslaakt te hebben, naar binnen stapte. Eenmaal binnen liet ze haar zeeblauwe ogen op de vrouw vallen die haar vriendelijk begroette. "What is your name my lady?" Ze glimlachte vriendelijk terug. "Naveena," Sprak ze, waarna haar een tafel werd aangewezen. Deze was nog leeg. Oei. Ze was de eerste. Wat als er niemand kwam opdagen? Zenuwachtig ging ze aan de tafel zitten, terwijl ze haar hand even zachtjes over de stof van haar zwarte jurk heen liet glijden.

In haar ooghoeken zag ze de man al haar kant op stappen. Ze slikte. Wat moest ze doen? Gaan staan? Blijven zitten? Glimlachen? Hallo zeggen? Duizenden vragen gleden door haar hoofd, maar uiteindelijk deed ze niets anders dan haar blauwe ogen op hem richten en een lieve glimlach zijn kant op werpen. Oh boy, ze wist nu al dat dit een rampzalige date ging worden van haar kant.

SO SO SO sorry dat het zo laat is! Please forgive me ;v;


She is made up of depths even the ocean couldn't fathom
Vorige onderwerpTerug naar bovenVolgende onderwerp
Permissies van dit forum:
Je mag geen reacties plaatsen in dit subforum