welcome
Fallen Skies is een 'high fantasy Textbased-RPG' die zich afspeeld in een mytische wereld vol wonderlijke wezens, monsters en magie. Het land verdeeld onder zes koningkrijken is altijd bewegend en beïnvloedbaar. Het kan zomaar zijn dat jij de held wordt van het gehele land of misschien zelfs de grootste terreur die Fallen Skies ooit meegemaakt heeft. Alles is mogelijk in deze gevaarlijk mooie wereld. En niets is gek genoeg.
map
season
Met de koude intrek van winter heeft geheel Fallen Skies wel last van de temperatuur wisseling. Maar voornamelijk in het noorden wordt het iedereen behoorlijk lastig gemaakt en kunnen spanningen dankzij het weer hoog oplopen.
current event
Met het einde van het jaar in zicht houdt Archeon haar jaarlijkse midwinter festival. Iedereen is welkom om te genieten van alles wat Fallen Skies' hoofdstad te bieden heeft.
klik hier
staff
List of the current city rulers: click here
Account switch
Gebruikersnaam


Wachtwoord

donation
©2017 Fallen Skies staat onder leiding van het team en wordt ondersteund door Actieforum.
Om Fallen Skies reclamevrij en optimaal bespeelbaar te houden is er een mogelijkheid om via Paypal te doneren. Alle donaties worden teruggestoken in het forum en het is niet verplicht om te doneren.
Deel
Vorige onderwerpGo downVolgende onderwerp
avatar
Administrator
Real name : Marielle
Aantal berichten : 565
IC posts : 26

Character sheet
Age: 39
Occupation: King of Valyria
Residence : The realm of Valyria
Profiel bekijken

Hoist the colors high

op wo feb 14, 2018 2:54 pm

RISE AND RISE AGAIN
UNTIL LAMBS BECOME LIONS

Heel veel redenen had hij niet nodig gehad om Archeon voor een aantal dagen te verlaten. Alles liep de laatste weken op rolletjes. Dacosta hield haar dochters in toom. Althans, Ravenna. Zijn andere dochter: Robin hield zich liever op in de vertrekken van haar verloofde. En hij kon haar geen ongelijk geven. Toen hij Dacosta leerde kennen wilde hij niets liever dan zich de hele dag bij haar te voegen. Helaas waren de omstandigheden in die tijd heel anders dan nu. Met een kille uitdrukking op zijn gelaat vaart het gouden schip de haven van Brightwater keep binnen. Ze hadden de reis gemakkelijk over land kunnen maken, maar mochten zijn plannen in Brightwater keep in het water lopen. Dan zou hij het schip kunnen gebruiken om naar een van de andere eilanden van Rhoynar te varen.

Normaal gesproken hield Larethian zich op in Arhceon, zijn thuisbasis. Ware het niet dat de laatste ‘aanslag’ op zijn vrouw haar leven hem niet in de koude kleren was gaan zitten. Hij moest en zou uitzoeken hoe en waarom er bepaalde personen waren die zijn familie om wilde leggen. Als moest hij daarvoor tot het meest zuidelijk of noordelijkste puntje op de kaart reizen.

De gekleurde huizen die de kust onbetaalbaar maakten staken kleurrijk af tegen de kille en kale rotswanden waarop het kasteel van Brightwater keep was gebouwd. Een hoger gelegen uitkijk punt met in de hoogste toren een uitkijkpunt om kilometers ver over zee te kunnen kijken. Cois was op heldere dagen goed zichtbaar en lag haast binnen handbereik. Het maakte Brightwater keep tot een van de meest ideaal gelezen steden. Larethian laat zijn helblauwe ogen over de drukte van de havens glijden. Iedere dag opnieuw herhaalde zich hier een proces van vissersboten die de haven binnen kwamen met vers gevangen vis en andere schaaldieren. Het meeste voor de handel, en de resten voor hun families. Niet alleen de vishandel sierde dit gebied. Ook de handel in andere waarden die piraten en rovers met zich meebrachten vond hier plaats. Zo op het eerste gezicht was dit dan ook geen plek voor een koning. Al zag deze stad er beter uit dan bijvoorbeeld Seere. Ook het feit dat hier nauwelijks tot geen regels waren en de meeste reizigers hier vrede mee hadden maakte deze stad tot een bruisend en respectvol gebied. De meeste lieten elkaar hun gang gaan.

De loopplank werd geplaatst tussen het schip en de wal en Larethian baant zich een weg van het schip af. Benjen en zijn andere companion volgden hem. Hij had besloten de wachters op het schip te laten. Niet alleen, omdat hij geen problemen op zijn hals wilde halen. Ook omdat hij zo onopvallend mogelijk wilde reizen. Al leek hem dat vrijwel onmogelijk. Gezien iedereen in Fallen skies zijn gezicht wel ergens van kende, goed of slecht.

-Rikton


LARETHIAN T. AKESH






AS THEIR CASTLES CRUMBLE SLOWLY, WE WATCH THEM FALL
THE CROWN SLIPS FROM HEADS UNWORTHY AS WE GAIN CONTROL
avatar
Member
Real name : Comis
Aantal berichten : 65
IC posts : 40

Character sheet
Age: 20
Occupation: Traveler, Adventurer
Residence : Cois
Profiel bekijken

Re: Hoist the colors high

op wo feb 14, 2018 5:20 pm



“Dat kun je echt niet.” Zei een van de ruig ogende kerels tegen Rikton. “Kunnen, kan ik wel.” Een grijns sierde zijn gezicht. Vooral omdat hij het leuk vond om absurd te praten. “Wedje wagen?” Stelde hij toen voor. De, smalle, onverzorgde man naast de ruige man gaf hem een elleboogje en wierp hem een indringende blik. “Okay, drie goudstukken als het je lukt. En drie voor mij als het je niet lukt.” Rikton snuffelde met zijn neus als een konijntje en begon te gniffelen. “Deal!” Zei Rikton, en ging rechtop staan. Zie je, hij stond namelijk op het dak van een van de gebouwen. En de mannen in een straat onder hem. Een paar minuten geleden waren ze langs Rikton gelopen en hadden ze hem aangesproken. Waarschijnlijk verveelden ze zich en wilden ze ervoor zorgen dat er iets zou gebeuren.

Deze motivatie was Rikton opgevallen, hij kende die motivatie als geen ander. Zelf zou hij ook het liefste hebben dat er iedere moment van de dag iets leuks of spannends zou gebeuren. Dus hij had de mannen verteld dat hij ‘echt wel’ van het ene naar het andere dak zou kunnen springen. De straat was zeker negen meter breed. En dat was dan ook de afstand die hij nu moest gaan overbruggen. De twee heren waren hier direct voor gevallen. Dat gaf Rikton de mogelijkheid om ze van hun geld te ontdoet, als hij het goed zou spelen. Zelfverzekerd zette hij een paar stappen naar achteren en nam een aanloopje. Hij hoefde zich eigenlijk helemaal geen zorgen te maken. En dat bleek maar weer uit het resultaat. Zonder moeite bereikte hij de overkant. Misschien met, misschien zonder hulp van Telekinese.

Grijnzend draaide hij zich om naar de heren toe en keek naar beneden. “Betaal jij, of leggen jullie samen bij?” De mannen, lichtelijk verbaasd door het succes van de jongeman, waren al direct een plan aan het bedenken hoe ze zich hier onderuit konden werken. Op dat moment scheen er ineens iets in Rikton’s ogen. Hij draaide zijn hoofd weg van het licht en hield zijn van ervoor. Voorzichtig keek hij weer eens in die richting. Hij was erg benieuwd naar wat er in zijn oog had geschenen. Toen hij keek, zag hij dat er een gouden schip de haven van Brightwater Keep in voer. Zijn wenkbrauwen gingen lichtelijk omhoog. “Uh.. laat maar mannen.” Zei hij toen. En hij sprong direct weer terug naar het vorige dak. Daar greep hij naar zijn juten zak vol ditjes en datjes, die daar nog lag. En gooide die over zijn schouder.

Een gouden schip. Hij had niet durven hopen op iets dat meer interessant zou zijn dan dat vandaag. Zijn conclusie was dat de eigenaar vast graag gezien werd. Anders zou die met een gouden schip de haven in varen. Verdere details over het schip waren voor hem nog iets te ver weg geweest om goed te kunnen zien. Hij plaatste zijn juten zak tussen zijn benen en gebruikte Telekinese om het op te tillen, waardoor hij als het ware kon rijden op zijn juten zak. Hij liet zichzelf afdalen in een leeg steegje en vervolgde zijn weg naar de haven. Dit wilde hij voor geen goud missen. Snap je ‘m?

Eenmaal daar aangekomen zocht hij naar waar het schip dat was aangemeerd. Die locatie was niet bijster moeilijk te vinden. Hij benaderde het schip en zocht naar de plek waar de mensen van de boot af stapten. Hij hield zich op een mooie vijftien meter afstand. Zoekend naar de persoon die er het meest belangrijk uitzag. Dat was natuurlijk de persoon waar hij het liefst zo snel mogelijk contact mee wilde hebben. En wauw, hij vond die persoon hoor. Even geloofde hij niet dat het hem was. Maar het was hem. Scheve Sjeff! Ja die liep toevallig langs en Rikton knikte naar hem als een begroeting. Sjeff knikte terug, maar viel er bijna door om. Als je een houten been hebt dat veel korter is dan je normale been moet je ook niet knikken en lopen tegelijk. Het gelach van beide heren was goed te horen boven de drukte van de haven uit. Mits je in de buurt stond natuurlijk. Echter liep Sjeff wel verder. Hij had belangrijke scheve dingen te doen. Rikton pinkte een traantje weg door het lachen.



.

Vorige onderwerpTerug naar bovenVolgende onderwerp
Permissies van dit forum:
Je mag geen reacties plaatsen in dit subforum