welcome
Fallen Skies is een 'high fantasy Textbased-RPG' die zich afspeelt in een mytische wereld vol wonderlijke wezens, monsters en magie. Het land verdeeld onder zes koningkrijken is altijd bewegend en beïnvloedbaar. Het kan zomaar zijn dat jij de held wordt van het gehele land of misschien zelfs de grootste terreur die Fallen Skies ooit meegemaakt heeft. Alles is mogelijk in deze gevaarlijk mooie wereld. En niets is gek genoeg.
map
season
De ondraaglijke hitte kan maar één ding betekenen. Zomer is in het land. En met regen dat over geheel Fallen Skies uitblijft ziet het er niet goed uit voor de boeren en minderbedeelden.
current event
Een onbekende ziekte teistert Fallen Skies. Niemand blijkt veilig te zijn voor de verwoestende dood die Queen Dacosta meegenomen lijkt te hebben. Is er een mogelijkheid om te overleven, of is iedereen ter dood veroordeeld?
staff
List of the current city rulers: click here
Account switch
Gebruikersnaam


Wachtwoord

credits
©2017 Fallen Skies staat onder leiding van het team en wordt ondersteund door Actieforum. Alle teksten, beelden, codes en plotlijnen zijn auteursrechtelijk beschermt door de desbetreffende eigenaar.
Deel
Vorige onderwerpGa naar benedenVolgende onderwerp
avatar
Member
Real name : Daan
Aantal berichten : 656
IC posts : 375

Character sheet
Age: 20 years
Occupation: Lady of Hillerød
Residence : Falkreath, Hillerød
Profiel bekijken

[Date] Love me like an enemy

op za feb 17, 2018 3:25 pm
if I'm going to die, let it happen
while there is still some of me left
Het was haar eerste keer buiten Falkreath. Er waren meerdere redenen geweest voor de stadhoudster om het noorden voor een paar weken achter zich te laten. Sinds haar vader op zee om het leven was gekomen had de jonge vrouw er alleen voor gestaan. Nu moesten bepaalde contacten onderhouden worden, zo ook met de grote hoofdstad van Fallen Skies. Archeon was haar eindbestemming op haar eerste reis. Samen met een redelijk aantal schepen was ze vertrokken uit de veilige haven van Hillerod. Ze kon het nog altijd niet geloven, dat ze voor het eerst iets anders zou zien dan sneeuw en ijs. Het was een onwerkelijke gedachte.

Valyria was prachtig. Normaal droeg ze jurken gevoerd met stof om haar warm te houden, met haar welbekende wolvenbond wat op haar schouders rustte. Deze attributen had ze echter achter kunnen laten in haar kamer op het schip waarmee naar Valyria was gevaren. Voor het eerst droeg ze dunne jurken, voelde ze de warme zon op haar bleke huid en keek ze haar ogen uit naar de bomen en planten die hier groeide. Het woestijnachtige landschap was een uitzicht waar haar ogen aan moesten wennen. De warme temperaturen waren zeer aangenaam en soms zelfs een beetje benauwend. Het was duidelijk dat de jonge vrouw niet gewend was aan deze weersomstandigheden. Aangezien ze hier toch te gast was, had ze zich door een aantal mensen van haar gevolg laten overtuigen om deel te nemen aan een zekere blind date. Het had haar een prima idee geleken om het land wat beter te leren kennen, daarbij verveelde ze zich best wel na al die tijd op zee. Immers was het een flinke reis geweest, zeker het noordelijke gedeelte wat zo ondragelijk koud was geweest.

Freyja had zich redelijk uitgedost deze avond. Ze had een typische Valyriaanse jurk aangeboden gekregen. Het was veel dunner dan wat ze gewend was, waardoor haar vrouwelijke vormen opeens een stuk beter zichtbaar waren voor iedereen die haar passeerde. De lichtblauwe kleur van de stof kwam mooi uit bij haar heldere ogen. Haar hals was redelijk diep uitgesneden en ze moest toegeven dat deze jurk haar een compleet ander gevoel gaf dan haar dagelijkse kledij. De rode lokken lagen prachtig over haar rug gedrapeerd. Freyja had haar weg gevonden naar de taveerne waar ze moest zijn, had plaatsgenomen aan een tafeltje en wachtte er iet wat onzeker af wie er deze avond op zou komen dagen om tegenover haar plaats te nemen. Een prachtige diamant schitterde in haar hals, een ketting die ze van haar vader had gekregen op haar achttiende verjaardag.
notes: with ívarr




and if you're still

breathing you're the

lucky ones 'cause most

of us are heaving

through corrupted lungs
avatar
Member
Real name : Linn
Aantal berichten : 32
IC posts : 11

Character sheet
Age: 14 years
Occupation: Son of the Jarl
Residence : Sk∅rravir
Profiel bekijken

Re: [Date] Love me like an enemy

op ma maa 19, 2018 1:17 pm
both a little scared neither one prepared
Om het goede karakter van Sk∅rravir en de royale familie te behouden, werd Ívarr naar Archeon gestuurd. Te paard, met enkele van zijn meest betrouwbare bewakers. Het was duidelijk dat zijn vader probeerde iets te maken van een van zijn zonen, al was het voor Ívarr waarschijnlijk al veel te laat om hem te vormen tot iets geweldigs; gezien hij over het algemeen een rotte, vervelende vent was geworden. Duidelijk zeer hoog denkend over zichzelf. Samen met zijn guards had hij zich ingeschreven bij een of ander event van een café. Een blinddate. Eén persoon hierbinnen zou een hele gelukkige vrouw zijn, om een ware date te mogen hebben met één van de zonen van de welbekende Stækar familie. Wie wilde dat nou niet? Hmn? Velen hadden hem een pak aangeboden binnen de stad; de gewone stadbewoners waren immers enorm onder de indruk om het feit dat een zoon van Ragnvald Staekar hen bezocht. Uiteindelijk had de jongen de keuze gemaakt om een van de pakken die hem werd aangeboden aan te nemen, met een vriendelijke - voor zover hij dat kon - glimlach op zijn gezicht. Het was een grijs pak met een wit hemd eronder en een donkere stropdas.

Zijn haren werden geregeld door een van de servants die hij had meegenomen. Ze deed haar best alles zo goed mogelijk te doen en zo beleefd mogelijk tegen hem te zijn. In de hoop dat hij voor deze keer gewoon aardig bleef, maar de jongen kon het uiteraard niet laten om nog een vervelende opmerking te laten vallen die de hele sfeer weer de grond in stampte, waardoor ze in stilte verder werkte en vervolgens weer zo snel verdween als ze kwam. Met een brede glimlach op zijn gezicht bekeek hij zichzelf in de spiegel. Hij mocht er best wel wezen. De persoon die hem vanavond aangewezen kreeg, zou hem heel erg dankbaar moeten zijn voor zijn aanwezigheid, dat was zeker. Een van zijn bewakers kwam naar binnen gestapt, hij liet zijn blik op de persoon vallen. "Did you get the flowers I asked for?" de man knikte en liet hem een bos witte rozen zien. "Are you colorblind? I asked for red!" Sprak de jongen. De man stamelde wat, iets over dat de rode rozen al uitverkocht waren geweest toen hij ze ging halen, dat het vandaag insane was met de bloemenverkoop, maar Ívarr luisterde al niet en wuifde hem weg. Zijn bewakers hadden duidelijk geen smaak, maar goed, hij moest het er nu maar mee doen. Hij ging zelf immers niet opzoek naar een boeket. Dat was iets voor servants om te doen, niet voor een prins.

Uiteindelijk was het zover om naar het café te gaan. Hij was ietwat fashionable late, maar dat was zijn doel geweest. Hij stapte naar binnen met de rozen in zijn handen en de vrouw die de boel waarschijnlijk georganiseerd had, stapte op hem af en begroette hem. "Welcome, mr. Staekar!" Sprak ze, hij knikte haar ietwat verveeld toe, waarna hij zijn blik op de persoon richtte die de vrouw aanwees. Zijn lippen krulden zich ietwat amusant omhoog. Oh boy, als hij dat geweten had! Hij stapte op de roodharige vrouw op, de vrouw die hem waarschijnlijk niet zo zeer mocht, maar ach, ze kon er weinig aandoen. "What are the odds." Sprak hij, geamuseerd. "Lady Skarsgård, it's an absolute pleasure to see you again!" Hij maakte een buiging voor de vrouw en stak vervolgens zijn bos bloemen naar de vrouw toe. "You look absolutely stunning." Hij kon het niet laten om zijn ogen over haar heen te laten glijden. Niet om een bewonderende manier, maar eerder alsof hij haar keurde. En hij was er zeker tevreden mee. Ze zou dit soort stofjes vaker moeten dragen, in plaats van al die lagen die haar mooie vormen verborgen.
Ívarr Stækar



avatar
Member
Real name : Daan
Aantal berichten : 656
IC posts : 375

Character sheet
Age: 20 years
Occupation: Lady of Hillerød
Residence : Falkreath, Hillerød
Profiel bekijken

Re: [Date] Love me like an enemy

op zo apr 01, 2018 2:40 pm
if I'm going to die, let it happen
while there is still some of me left
Iet wat ongemakkelijk had ze plaatsgenomen aan het tafeltje wat haar was aangewezen. Ze zou hier moeten wachten tot haar date op kwam dagen. Ergens had ze er nu al spijt van, want het voelde redelijk zielig aan om te moeten wachten op iemand die misschien niet eens op kwam dagen. Dan zou ze over een klein uurtje weer afgedropen naar buiten wandelen, hopende dat ze de mensen die nu aanwezig waren in de taveerne nooit meer hoefde te zien en dat niemand haar had herkend. Ze had een tijdje naar de deur gestaard, maar toen daar telkens iemand anders behalve haar date door naar binnen kwam had ze haar ogen gefixeerd op de tafel en speelde iets met het bestek wat al klaar was gelegd. Een plotselinge, veel te bekende, stem deed haar vragend opkijken. De Lady legde de vork neer en kwam overeind, iet wat geschrokken misschien. “My lord,” sprak ze vrijwel meteen terwijl ze toekeek hoe hij een buiging voor haar maakte. De bloemen werden abrupt in haar handen gedrukt en deze nam ze dan ook maar twijfelend aan. Van alle mensen moest het Ívarr zijn die haar deze avond gezelschap ging houden.


Freyja kon er niets aan doen dat er een zenuw in haar ooglid trok. Ze was nog altijd een tikkeltje overdonderd door deze plotselinge verschijning. Immers had ze niet verwacht om hem hier in Valyria tegen het lijf te lopen. En dan ook nog eens op een date. Ze merkte op dat ze iet wat zuurtjes keek, puur omdat ze eigenaardig verrast was door hem. Vervolgens wist ze dan ook maar een geforceerde glimlach rond haar lippen te persen. Zijn enthousiasme zorgde er nu al voor dat ze de neiging had om naar de deur te rennen. Alles wat ze deed en zei zou bij zijn vader terecht komen, dus ze kon zich maar beter gewoon groot houden en het brave meisje spelen. Freyja merkte op hoe hij zijn keurende blik over haar heen liet gaan, wat een lichte rilling op haar ruggengraat veroorzaakte. Snel nam ze weer plaats op haar stoel, in een poging ervoor te zorgen dat hij zijn ogen van haar af zou halen en ook gewoon zou gaan zitten. Ze trokken teveel aandacht op deze manier. Haar blauwe ogen gingen wat hopeloos door de taveerne heen, waar nog een paar andere duo’s zaten. Waarom leek het geluk nooit aan haar kant te staan?
notes: dress




and if you're still

breathing you're the

lucky ones 'cause most

of us are heaving

through corrupted lungs
avatar
Member
Real name : Linn
Aantal berichten : 32
IC posts : 11

Character sheet
Age: 14 years
Occupation: Son of the Jarl
Residence : Sk∅rravir
Profiel bekijken

Re: [Date] Love me like an enemy

op za apr 07, 2018 11:28 pm
both a little scared neither one prepared
Zijn date, die hem oh zo bekend voor kwam - want wie herkende die rode lokken nou niet-, zat de spelen met een vork, bijna alsof ze zich heel erg geneerde voor het feit dat ze nog steeds alleen zat. Het bracht een lichte glimlach op zijn gezicht, al was het nooit zeker of het een vriendelijke glimlach was, of dat hij zichzelf niet kon inhouden om haar toch een klein beetje uit te lachen. Toen ze opkeek, kon hij de shock in haar ogen zien - want hoe groot zou de kans zijn, dat zij hem hier tegen zou komen en dat hij ook nog eens haar date zou zijn? Zeer klein, wellicht; behalve als je ouders had die geld wilden uitgeven om hun lieve, geweldige zoon bij de mooie Freyja terecht te laten komen. Of het was puur toevallig geweest; in that case, zou zijn vader het waarschijnlijk een geweldig verhaal vinden als ívarr weer terug in Skorravir aankwam. Nadat hij de rozen aan de vrouw had gegeven en haar had verteld dat ze er weliswaar prachtig uitzag deze avond - wat zeker weten waar was, want hell wat stonden deze Valyrian stoffen haar goed? Hij zou bijna wensen dat ze die ook droeg in Falkreath, desondanks dat het daar zo koud was - but on second thought, that might not be a bad idea...

Uiteindelijk, nadat Freyja weer plaats had genomen aan de tafel, ging de jongeman ook zitten, zijn pak even recht strijkend voordat hij plaats nam. Hij liet zijn blauwe ogen weer op Freyja vallen. "So, Valyria huh? How do you like it here?" Hij grijnsde breeduit, zich duidelijk afvragend wat de vrouw in Valyria deed. Niet dat het hem waarschijnlijk wat aanging, maar heck, de vrouw voor hem zag er nogal beduusd uit en hij vond het wel een goede.. icebreaker.
Ívarr Stækar



avatar
Member
Real name : Daan
Aantal berichten : 656
IC posts : 375

Character sheet
Age: 20 years
Occupation: Lady of Hillerød
Residence : Falkreath, Hillerød
Profiel bekijken

Re: [Date] Love me like an enemy

op ma apr 30, 2018 1:52 pm
if I'm going to die, let it happen
while there is still some of me left
Freyja was op zijn zachtst gezegd overdonderd door de jongen die plotseling voor haar neus had gestaan en haar date voor deze avond bleek te zijn. Van alle mensen was hij wel één van de laatste die ze hier had verwacht. Nee, ze had een knappe man die woonachtig was in de hoofdstad verwacht, gewoon iemand waarmee ze zichzelf tijdens dit etentje kon amuseren. Ze had gehoopt om voor een moment niet aan politiek correcte antwoorden te moeten denken, maar het zag er naar uit dat dit meer een formeel diner zou worden dan een blind date. Immers moest ze op haar woorden letten. Hij was en bleef een Stækar. Nog altijd had ze geen woord over haar lippen gekregen, een teken dat hij haar echt verrast had met zijn plotselinge aanwezigheid. De bloemen legde ze naast zich neer op tafel zodra ze ging zitten en ietwat ongemakkelijk rechtte ze haar rug. Dit ging een lange avond worden.

Toen ze zijn stem weer hoorde richtte ze haar helderblauwe ogen op de blonde jongen. “Well, Archeon is a beautiful city, much more color then up in the north, don’t you think?” Een gemaakte glimlach speelde rond haar lippen waarna ze haar ogen weer op haar lege bord richtte. Ze zou niets verklappen over de reden waarom ze een bezoek aan Valyria had gebracht, dat waren zijn zaken helemaal niet en elk woord wat ze uitsprak zou de oren van zijn vader bereiken, iets waar ze zeker van was. Ze keek op naar de persoon die een fles wijn op hun tafeltje neerzette, maar bedankte deze niet. Nog altijd leek ze iets afwezig te zijn, haar hersenen draaide namelijk overuren om te bedenken op welke manier ze de minste schade aan zichzelf aan kon richten tijdens dit etentje. Niet veel later kwam ze tot de conclusie dat ze het gewoon uit zou moeten zitten en hopen op het beste.
notes: dress




and if you're still

breathing you're the

lucky ones 'cause most

of us are heaving

through corrupted lungs
Vorige onderwerpTerug naar bovenVolgende onderwerp
Permissies van dit forum:
Je mag geen reacties plaatsen in dit subforum