welcome
Fallen Skies is een 'high fantasy Textbased-RPG' die zich afspeelt in een mytische wereld vol wonderlijke wezens, monsters en magie. Het land verdeeld onder zes koningkrijken is altijd bewegend en beïnvloedbaar. Het kan zomaar zijn dat jij de held wordt van het gehele land of misschien zelfs de grootste terreur die Fallen Skies ooit meegemaakt heeft. Alles is mogelijk in deze gevaarlijk mooie wereld. En niets is gek genoeg.
map
season
De ondraaglijke hitte kan maar één ding betekenen. Zomer is in het land. En met regen dat over geheel Fallen Skies uitblijft ziet het er niet goed uit voor de boeren en minderbedeelden.
current event
Een onbekende ziekte teistert Fallen Skies. Niemand blijkt veilig te zijn voor de verwoestende dood die Queen Dacosta meegenomen lijkt te hebben. Is er een mogelijkheid om te overleven, of is iedereen ter dood veroordeeld?
staff
List of the current city rulers: click here
Account switch
Gebruikersnaam


Wachtwoord

credits
©2017 Fallen Skies staat onder leiding van het team en wordt ondersteund door Actieforum. Alle teksten, beelden, codes en plotlijnen zijn auteursrechtelijk beschermt door de desbetreffende eigenaar.

Deel
Vorige onderwerpGa naar benedenVolgende onderwerp
avatar
Member
Real name : Vinci
Aantal berichten : 105
IC posts : 50

Character sheet
Age: 31 years old
Occupation: Governor of Sunfall
Residence : Sunfall
Profiel bekijken

Coup de grâce & Valdimárr

op ma feb 19, 2018 3:58 pm
gimme all your love so I can fill you up with hate

Uiteraard paste de functie van gouverneur van Sunfall perfect bij hem. Nadat de stad slechts een paar dagen belegerd was door de vloot van Asher, had de oude regerende familie het opgegeven en was de functie aan hem overgedragen. Als een prachtig cadeautje, officieel gemaakt door een sierlijke handtekening op een stuk perkament. De oorspronkelijk machtigste familie van de stad was gevlucht naar een onbekende locatie en Jasper had zijn intrek genomen in de adembenemende villa die aan de rand van de stad lag. Alsof hij nooit iets anders gedaan had.

Het was een shock geweest, het verhuizen van de paar persoonlijke bezittingen die hij nog had in zijn huisje in Brightwater Keep naar het monumentale landhuis op Sunfall. De villa leek nog te groot, te uitgebreid, te mooi om echt van hem te kunnen zijn. Een aantal zware meubels die de familie in hun plotselinge vlucht van het eiland achtergelaten had stonden nog onaangeroerd door het huis verspreid. Het huis leek nog op een oeroud artefact, een teken van een vervlogen tijd: Jasper woonde er nog te kort om het naar zijn eigen hand aan te passen en was eerlijk gezegd nog te huiverig om de objecten aan te raken, alsof hij de harmonie in het huis niet wilde verpesten.

De eerste paar weken was Asher langsgekomen om hem de basis van het regeren uit te leggen (alsof het een eigenschap was die in een cursus geleerd kon worden): de handelscontracten werden getekend en bezegeld met opengetrokken flessen wijn en sterkere drank en de bevolking leek nog rustig te blijven onder de recent gewisselde heerser – alsof ook zij toe waren aan iets anders. De lord van Isla de Juegas was echter weer vertrokken naar zijn eigen eiland, slechts één boot van House Morrigan lag nog aangemeerd in de haven als een soort baken van veiligheid, mocht er nog iets misgaan. De vloot van Sunfall bestond immers uit handelsschepen die bijna niet ingezet konden worden voor zeeslagen.
En nu? Nu lag de complete verantwoordelijkheid voor de stad en het eiland bij Jasper – de kersverse gouverneur. Asher had hem al verteld dat het belangrijk was voor de kleinere steden om de contacten goed te houden – en wat was nou een betere aanleiding voor een gesprek met een andere stadhouder dan de recente wisseling van de macht op Sunfall? Hernieuwde samenwerking tussen de eilanden van Rhoynar, wellicht een stel contracten: er kon vast wat bereikt worden in één gesprek.

De lord – of ja, chief – waar zijn oog op was gevallen voor het eerste gesprek als heerser van Sunfall was Valdimárr Guðfriðr van Seere. Jasper had het eiland in het verleden ooit eens bezocht (in zijn ‘vorige leven’, zo leek het wel), en was altijd al verbaasd geweest over het feit dat de Chief het eiland dat vooral bestond uit criminelen en relschoppers zo… Onder controle wist te houden. Alsof hij het respect van het uitschot had weten te winnen. Jasper had in één van zijn eerste dagen als nieuwe gouverneur een bericht gestuurd naar Seere, waar een positief antwoord op was gekomen. En vanavond was het zover: het bezoek van Valdimárr aan Sunfall. Hij had een groep wachters gestuurd om de Chief op te halen: de villa was immers een heel stuk verwijderd van het stadscentrum.

Jasper had net plaatsgenomen aan het bureau van donker mahoniehout in de werkkamer van de villa toen één hij een van de wachters in de deuropening zag staan, geflankeerd door een man die ongetwijfeld de heerser van Seere moest zijn. ’Good evening, Chief Guðfriðr,’ begon Jasper, zijn lippen opgetrokken in een grijns, hopend dat hij zijn naam goed uitgesproken had. ’It’s an honour to meet you.’ Met een wegwuivend gebaar stuurde hij de wachter weg en maakte aanstalten om op te staan van het bureau om zijn collega-stadhouder te begroeten.
tag: valdibae gudfridr
BY MITZI


avatar
Member
Real name : Penguin
Aantal berichten : 120
IC posts : 23

Character sheet
Age: 397 y/o
Occupation: Chief of Seere
Residence : Seere
Profiel bekijken

Re: Coup de grâce & Valdimárr

op vr maa 16, 2018 12:36 am


Elke keer dat zijn voeten de grond raakten weergalmde zijn stappen doorheen de hoge gangen, maar het geluid werd gedempt door het kletterende metaal van de wachters. Ze liepen met één hand op hun zwaard, klaar om in actie te schieten wanneer er gevaar dreigde. Je kon ze haast schattig noemen.
Valdimàrr volgde ze tot ze hun bestemming hadden bereikt. De enige reden waarom hij daar überhaupt was, was omdat hij een persoonlijke uitnodiging had gekregen. Het had zijn interesse weten op te wekken. Hij wilde weten wat de nieuwe ruler van Sunfall moest met hem.

Met een opgeheven wenkbrauw draaide hij zijn hoofd weer naar de man die zich in zijn richting begaf. Het kostte hem maar een simpel gebaar om de wachters weg te sturen, maar lang niet iedereen leek even blij met het bevel. Voor enkele seconden twijfelde de wachter, om uiteindelijk toch te luisteren. Slechts weinig mensen vertrouwde de Chief van Seere en die enkelingen waren meestal niet de meest verstandige mensen.

“Tell me, why did you ask for my presence?” vroeg hij de man. Het was nog nooit voorgekomen dat iemand hem persoonlijk had uitgenodigd. Vele namen gewoon niet de moeite om hem te leren kennen omdat ze ervan uitgingen dat het de veilige keuze was. Dat had hij nu eenmaal te danken aan zijn reputatie, maar je ging hem er niet over klagen. Hij had geen behoefte aan respect van andere Lords, Rulers, Masters.

Zijn ogen dwaalde weer af naar de ruimte waarin hij stond. Het had niet dezelfde charmes als zijn Kathedraal. Hij wachten tot Jasper dichterbij was voor hij zijn blauwe ogen weer op hem richten. “Before I forget it, congratulations with your,-” Valdimàrr maakten een handgebaar waarmee hij duidelijk had dat hij het over Sunfall had. “,-land.” Voor slechts enkele seconden danste er een kleine glimlach op zijn gezicht.





"He had this look in his eyes that made you wonder just how many people he'd killed, and this... grin that made you realize he's probably lost count."
avatar
Member
Real name : Vinci
Aantal berichten : 105
IC posts : 50

Character sheet
Age: 31 years old
Occupation: Governor of Sunfall
Residence : Sunfall
Profiel bekijken

Re: Coup de grâce & Valdimárr

op zo apr 08, 2018 3:55 pm
gimme all your love so I can fill you up with hate

Ieder ander zou hem waarschijnlijk voor gek verklaren dat hij uitgerekend Valdimárr Guðfriðr had uitgenodigd voor een eerste kennismaking. De Chief van Seere was een man met een reputatie die waarschijnlijk tot ver buiten Rhoynar reikte – en geen goede. Hij zou een soort bruut zijn, duivelsgebroed – Jasper had de oneindige theorieën over de leider van de duistere stad al vele malen mogen aanhoren. Roddels dat er een schip van Seere in de haven van Sunfall was aangemeerd en dat de Chief op uitnodiging van de gouverneur in de stad was, zouden waarschijnlijk als een lopend vuurtje het eiland overgaan. Waarschijnlijk zouden de geruchten ook Hathor bereiken – schattige, naïeve Hathor. Zou Seere, de stad waar de priesters eeuwen geleden vandaan waren gevlucht, de nieuwe Sol Invictus nog steeds angstig maken? Niet dat ze hem kon tegenhouden om op het eiland uit te nodigen wie hij wilde, natuurlijk – hij zou zich bezighouden met de politieke banden van de stad (het échte werk) terwijl zij zich naar hartenlust kon bekommeren om, wel ja, de makke schaapjes die haar geloof rijk was.

De wachters aarzelden echter even toen hij ze wegstuurde – één van hen leek verbaasd zijn mond open te doen om iets te zeggen, maar luisterde toch naar zijn bevel om de ruimte uit te gaan. Wat een prachtig gezicht was het om met een simpele zwaai van zijn hand dingen gedaan te krijgen; waarschijnlijk zouden ze toch buiten de deur blijven wachten. Jasper liet zijn ogen even over de Chief gaan – hij leek net zo ruw en verwilderd als de roddels deden vermoeden, maar hij leek geen… Complete barbaar. Tot nu toe, tenminste. ’How was your journey? Short but sweet, I presume?’ Jasper sprak de zin uit met een lichte glimlach. Het was geen geheim dat Seere en Sunfall zo dicht bij elkaar lagen dat er bijna een brug tussen de twee eilanden gebouwd kon worden – op een goede, zonnige dag kon hij het eiland zien liggen vanuit het balkon van de villa.

Valdimárr kwam echter meteen ter zake: waarom hij hem had uitgenodigd. Jaspers vermoeden leek meteen bevestigd te worden: de Chief was waarschijnlijk geen graag geziene gast in de hogere kringen van Rhoynar. ’A bit of small talk with a fellow city ruler can’t hurt, can it?’ Hij gebaarde hem ondertussen te gaan zitten op één van de twee stoelen aan het bureau – als hij dat zou willen, natuurlijk.  ’I mean… Especially since we’re, you know, neighbours, basically.’ Beter een goede buur dan een verre vriend, nietwaar? Jasper accepteerde de… Eigenzinnige felicitatie van Valdimárr met een grijns en een knikje. ’Thank you,’ zei hij hem, terwijl hij iets aarzelde over het vervolg van zijn zin. ’Do you want anything to drink, perhaps?’
tag: valdibae gudfridr
BY MITZI


avatar
Member
Real name : Penguin
Aantal berichten : 120
IC posts : 23

Character sheet
Age: 397 y/o
Occupation: Chief of Seere
Residence : Seere
Profiel bekijken

Re: Coup de grâce & Valdimárr

op za apr 21, 2018 9:34 pm
We all eat lies
when our hearts are hungry
Ergens was hij heel benieuwd hoe dit gesprek ging lopen en vooral hoe dat hij het gebouw zou verlaten. Voor zover dat mogelijk was, kon het altijd een valkuil zijn geweest. Misschien wilde de ruler van Sunfall het wel makkelijker hebben en een extra eiland erbij kon nooit geen kwaad. Echter werd het al snel duidelijk dat het niet het geval leek te zijn.

“It was alright. Not the first time I took this trip, but it has been a while.” Door het geloof dat was overgevlogen naar Sunfall werd hij meestal niet met open armen ontvangen. Iedereen wist wel van waar dat hij kwam en zeker de Priests zouden hem wel herkennen als ze hem zagen. Niet dat hij er problemen mee had, het kon leuk zijn om die chaos te creëren. Hij had er echter niet elke maand nood aan. Zelfs niet jaarlijks. Een jaar vloog voorbij wanneer je immortal was.

De vampier vouwde zijn handen in elkaar, achter zijn rug. Hij nam de omgeving nog even in zich op terwijl hij luisterde naar de woorden van de andere persoon. “You never know,” zei hij geheimzinnig. Een gesprek met een andere stad leider kon wel degelijk pijn doen als je hem liet doen. Of vooral als hij er in de mood voor was.
Hij volgde het gebaar even tot bij de stoelen en haalde langzaam zijn schouders op. Dagen konden voorbij gaan zonder dat hij de nood had om ergens te gaan zitten, maar hij kon geloven dat het voor anderen niet zo was. Met enkele passen begaf hij zich naar één van de stoelen en zetten zich daar neer. Hij liet één been op het andere rusten door zijn enkel op zijn knie te plaatsen.

Valdimàrr trok één mondhoek op in een grijns waarbij hij één van zijn scherpe hoektanden toonde. Meerderheid van de bevolking wist wat hij was en daar maakte hij geen probleem meer van. Als je als leider van een stad vele jaren heerste en nooit veranderde, sneller was als normaal, dan wist iedereen wel dat er iets was. Hij zou geen moeite doen om het verborgen te houden. “A drink would be nice. Maybe you could send that one guard inside, he looked so cute when he didn’t want to leave. I’m sure I can make him feel more comfortable.” Zijn ogen gleden naar de deur waar de guards door waren verdwenen. Er was een zekere lust af te lezen in zijn ogen, één waarvan hij zelf vaak niet door had dat die aanwezig was.

Langzaam gleden zijn blauwe ogen weer naar de man waarvan hij in het gezelschap was. Zijn andere mondhoek krulde hierbij ook naar boven. “Or, we could arrange something else.” Er volgde een korte knipoog, maar zijn blik gleed vervolgens al weer naar de deur. Het kon nooit kwaad om wat te spelen en de andere persoon te plagen. Dat maakte alles enkel interessanter. Hij kon het echter niet hebben dat Jasper helemaal van de kaart was, op die manier is het niet mogelijk om zaken te bespreken. Dat en het liet geen goede eerste indruk na.






"He had this look in his eyes that made you wonder just how many people he'd killed, and this... grin that made you realize he's probably lost count."
Gesponsorde inhoud

Re: Coup de grâce & Valdimárr

Vorige onderwerpTerug naar bovenVolgende onderwerp
Permissies van dit forum:
Je mag geen reacties plaatsen in dit subforum