welcome
Fallen Skies is een 'high fantasy Textbased-RPG' die zich afspeelt in een mytische wereld vol wonderlijke wezens, monsters en magie. Het land verdeeld onder zes koningkrijken is altijd bewegend en beïnvloedbaar. Het kan zomaar zijn dat jij de held wordt van het gehele land of misschien zelfs de grootste terreur die Fallen Skies ooit meegemaakt heeft. Alles is mogelijk in deze gevaarlijk mooie wereld. En niets is gek genoeg.
map
season
De ondraaglijke hitte kan maar één ding betekenen. Zomer is in het land. En met regen dat over geheel Fallen Skies uitblijft ziet het er niet goed uit voor de boeren en minderbedeelden.
current event
Een onbekende ziekte teistert Fallen Skies. Niemand blijkt veilig te zijn voor de verwoestende dood die Queen Dacosta meegenomen lijkt te hebben. Is er een mogelijkheid om te overleven, of is iedereen ter dood veroordeeld?
staff
List of the current city rulers: click here
Account switch
Gebruikersnaam


Wachtwoord

credits
©2017 Fallen Skies staat onder leiding van het team en wordt ondersteund door Actieforum. Alle teksten, beelden, codes en plotlijnen zijn auteursrechtelijk beschermt door de desbetreffende eigenaar.
Deel
Vorige onderwerpGa naar benedenVolgende onderwerp
avatar
Member
Real name : Simone
Aantal berichten : 21
IC posts : 7

Character sheet
Age: 26
Occupation: Alchemist
Residence : Valyria - Archeon
Profiel bekijken

Don't judge each day by the harvest you reap but by the seeds that you plant | Denzel

op di feb 20, 2018 2:24 pm
The weather today was nice. A bit cold, but it was expected with the seasons. Some plants still bloomed, but thankfully most of it could be dried and preserved. And that was something Zuri was doing right now. It lessened the efficacy of the plants, meant that he had to use more, but in the winter months is was the best solution. This way he could continue his work and didn't need to close the shop. Happy customers came back more often thus made him more money and that meant a happy Zuri.

He put the last of the already dried leaves in a glass jar to put under his counter, and the rest was still drying. It had taken him a while to find the best way to dry them without getting moldy, but practise makes perfect. Now, what to do next? He checked his notebook with orders, and started making the last one ordered. The rest was or already done or still in the process of being made. So everything was going fine, as usual.

There was one thing he still had to do, and that was buy some ingredients from the locals. Not everything he needed could be found in the woods and nature around Archeon and Valyria. So buying them was the easiest. He had ordered some ingredients once, but that didn't go as planned. And he would sometimes travel himself, but if he could avoid it he did, as that would mean that his shop had to close.
There. The last order was done too, a poultice against painful bruises. Easy and fast to make. He wrote a small letter and put it with the rest. The post boy would get them later this afternoon, always checked if Zuri had things to deliver. Or well small letters. He never gave his creations to delivery boys. Some of his creations where expensive and or deadly and not everyone was trustworthy. Zuri sat down on his chair behind the counter. He might make a trip into town later, maybe tomorrow. The market was always a good place to buy fresh ingredients. But for now he had an easy, slow day.

@Denzel Slade


avatar
Member
Aantal berichten : 58
IC posts : 19

Character sheet
Age: 36
Occupation: ̶Q̶u̶a̶c̶k̶ best doctor
Residence : Navarre
Profiel bekijken

Re: Don't judge each day by the harvest you reap but by the seeds that you plant | Denzel

op za maa 17, 2018 8:28 am


















Eén van de zwart lederen handschoenen waar hij gebruikelijk zijn handen mee hulden, maakte langzame, tedere halen over de knobbelige rug van de naaktkat die hij bij zich droeg. Met het beest in zijn armen liep de zwartharige dokter de uitgestalde collectie van zijn ingrediënten en medicijnen af. Achter de glazen van zijn dikke zwarte bril schoten zijn zilverkleurige haviksogen langs ieder flesje, potje en flacetje.

'Zest Lozenge', tegen een simpele hoest - een synthese van uitwerpselen van Churchill en inkt.
Acetaminophen, tegen allerlei pijnen - niet het oorspronkelijke soort, maar een behoorlijk hoger geconcentreerde versie gemengd met wat magnesium; evengoed een overdosis in een flesje.
• Een crème van cortisone, tegen huiduitslag - slootwater, modder, een scheutje alcohol.
• Wat enkele losse componenten: kruidennagels, een elvenoor, knoflook, tong van een lam.

En de - ah.

• En de slagerszoon, rillend in een hoekje tussen twee werkbanken in, ineengedoken en vastgebonden.

Nog niet lijvig genoeg, kwam hij tot zijn grootste nijd tot de ontdekking bij een eenvoudig kneepje in zijn wang. In doodse kalmte beende Slade verder zijn rijtje af, alsof hij de jongen slechts afdeed als een van zijn zoveel andere ingrediënten die er pas aan toededen wanneer ze gereed voor gebruik waren. Was dat immers ook niet zo? Een gedeelte voor de medicijnen - de rest voor eigen culinair gebruik. Butcher's boy about to be butchered. Daar zou hij in andere omstandigheden om hebben kunnen lachen.
De naaktkat in zijn armen stopte abrupt met spinnen toen de kwakzalver zich bij het eind van zijn werkbank omdraaide, alsof Churchill het misnoegen van zijn baasje al aan voelde komen. De huid tussen zijn smalle wenkbrauwen plooide zich in een lichte frons, zijn penetrante blik had bij wijze van spreken gaten in zijn werkbank kunnen branden. Het gesnotter van de slagerszoon negeerde hij terwijl hij nog een laatste keer in een snelle oogopslag zijn voorraad afging. Een spier in zijn kaak spande zich zichtbaar aan. Hij kwam tekort.

Vrouwe Fortuna glimlachte echter op hem neer. Gedurende zijn korte verblijf hier in Archeon was hij te weten gekomen dat de gouden stad er enkele alchemistische winkeltjes op nahield, precies naar zijn beding. Om zo weinig mogelijk van de toch nog vrij felle winterzon mee te krijgen, begaf Slade zich in enigszins snellere tred dan gebruikelijk door de Valyriaanse straten, zijn gewaad smetteloos en de wandelstok van donker ebbenhout om een onderarm. Er niet minder zwart of snobistisch op gekleed.

Zijn scherpe blik dwaalde door het eerste winkeltje dat hij binnenstapte - en vond al gauw een jongeman achter de toonbank. Blond - lokken zo licht als de Valyriaanse zon - jong - een zekere jeugdigheid die zorgen bij hem opriep of deze kinkel over genoeg kennis beschikte om de kunst der alchemie eer aan te doen. Achter zijn bril kneep Slade even zijn ogen tot spleetjes, hoewel het niet duidelijk was of hij dit deed uit argwaan of doordat hij simpelweg last had van zijn zicht. Het was idem een karakteristiek gewoonte.

Punctueel plukte hij een haar van zijn zwarte gewaad, veegde een keer over een schouder, streek met een zachte snuif een uit zijn strakke model gesprongen lok terug langs zijn haarlijn. Met de wandelstok aan een arm stelde hij zich vervolgens op voor de toonbank, vlak voor de alchemist. En pas daar gleed er een uiterst vriendelijk glimlachje over zijn gelaat bij het eerste oogcontact.
"Greetings. I don't suppose you have some highly concentrated herbal juice of the melilot in stock, to put down.. say -"
Een subtiele pauze viel, waarin hij met de top van een enkele wijsvinger zijn bril fixeerde. Een koel gebaar dat het licht omineus over zijn brillenglazen liet blikkeren.

"A full-grown pig?"

Hij had zijn immateriële boekje opengeslagen over dit middel, wist zeer goed wat het was en wat het deed - maar bij de Zeven, wat wilde hij graag de zekerheid hebben dat hij een goede alchemist voor zijn neus had.


- oh gd shjdhg; sorry voor het late antwoord!


if he said help me kill the president, I'd say he needs medicine


avatar
Member
Real name : Simone
Aantal berichten : 21
IC posts : 7

Character sheet
Age: 26
Occupation: Alchemist
Residence : Valyria - Archeon
Profiel bekijken

Re: Don't judge each day by the harvest you reap but by the seeds that you plant | Denzel

op ma apr 09, 2018 2:40 pm

When in doubt, use Nettles
He moved his finger across the surface of one of the many shelves and gave a satisfied hum when it was clear of dust. He cleaned his shop (and house) everyday. He didn't like dust, hated it more like, and a clean shop gave a better impression. At least, he thought so himself. He looked up from his finger when the little bell above the door gave a soft chime, signaling that a potential customer had just walked in. Zuri eyed the dark haired man for a short period before giving him a curt nod and ‘Good afternoon.’ He debated walking up to the man to ask if he needed help or to just wait him out, so he directed his blue-grey eyes to some half full flacons just to his right, his attention was divided however. So when the dark haired gent walked up to his counter, the blonde man looked up once again before turning to him fully. ‘How may I help you?’ he asked, almost automatically. The man on the other side of the counter had a small, friendly smile on his face now. The young alchemist listened to his request. He would lie if he said he wasn’t at least a little bit surprised but he schooled his features and nodded, thinking. The herb he mentioned, Melilot also known as sweet clover, was used to get a better blood circulation, or so his book and some doctor say.  Too large a dose could cause bleedings in the body, or so he’d heard. He didn’t have firsthand experience. The question that arose in his mind was as to why use this herb to cull a full grown pig. Shooting it or cutting its throat would be faster. Messier and louder but faster. But he didn’t ask the question, like always. It wasn’t his business what his customers did with the poultices, flasks, potions and poisons that he made and sold. [b] ‘I don’t have it right on hand but I have some fresh herbs, so can make and bottle it right now for you, Sir?’[b] He clasped his hands together and waited for the answer of the dark haired male. He had to check his book for the right amount, and grab some fresh herbs from the small garden out back. The sweet clover was among one of his favorites, because it attracted bees and bees made sure his garden was healthy. Except for some dried specimens in winter, he liked to use his herbs when they where fresh. The dried ones always lost an amount of how strong they where and thus he had to use more to acquire the same effect. Thankfully, for this herb that was not the case. It was spring, perfect time of the year if he said so himself.
tag: @Denzel Slade • notes: 467 words


Vorige onderwerpTerug naar bovenVolgende onderwerp
Soortgelijke onderwerpen
Permissies van dit forum:
Je mag geen reacties plaatsen in dit subforum