welcome
Fallen Skies is een 'high fantasy Textbased-RPG' die zich afspeelt in een mytische wereld vol wonderlijke wezens, monsters en magie. Het land verdeeld onder zes koningkrijken is altijd bewegend en beïnvloedbaar. Het kan zomaar zijn dat jij de held wordt van het gehele land of misschien zelfs de grootste terreur die Fallen Skies ooit meegemaakt heeft. Alles is mogelijk in deze gevaarlijk mooie wereld. En niets is gek genoeg.
map
season
De ondraaglijke hitte kan maar één ding betekenen. Zomer is in het land. En met regen dat over geheel Fallen Skies uitblijft ziet het er niet goed uit voor de boeren en minderbedeelden.
current event
Een onbekende ziekte teistert Fallen Skies. Niemand blijkt veilig te zijn voor de verwoestende dood die Queen Dacosta meegenomen lijkt te hebben. Is er een mogelijkheid om te overleven, of is iedereen ter dood veroordeeld?
staff
List of the current city rulers: click here
Account switch
Gebruikersnaam


Wachtwoord

credits
©2017 Fallen Skies staat onder leiding van het team en wordt ondersteund door Actieforum. Alle teksten, beelden, codes en plotlijnen zijn auteursrechtelijk beschermt door de desbetreffende eigenaar.
Deel
Vorige onderwerpGa naar benedenVolgende onderwerp
avatar
Member
Real name : Marielle
Aantal berichten : 19
IC posts : 7

Character sheet
Age: 43
Occupation: Gatekeeper
Residence : Nordshal
Profiel bekijken

A date to remember

op do maa 15, 2018 11:55 am

THOSE ARE YOUR LAST WORDS?
COME ON, YOU CAN DO BETTER.

Als er iets was wat hij meer haatte dan de ijzige kou die het noorden met zich meebracht dan was het wel hitte. Hoe verder zuid de boot hem had gebracht hoe warmer en hoe geirriteerder hij raakte. Een aantal dagen geleden had hij een uitnodiging ontvangen. Hij had het stuk papier eerst willen verscheuren, maar tegen een gratis maal met een dame zou hij geen nee zeggen. Hoewel hij er wel een reis voor moest maken deerde het hem op dat moment niet zoveel en besloot hij de uitnodiging te accepteren.  Eenmaal van dek had hij direct spijt van de beslissing. Gald  kneep hij zijn ogen tot spleetjes vanwege het felle zonlicht en begaf zichzelf door de straten van Archeon. Er was argwanend naar hem gekeken door de poortwachters, maar wanneer hij zijn 'uitnodiging' had laten zien stapten ze opzij hem doorlatend. Nog altijd ietwat argwanend kon hij zijn tocht voortzetten. De straten van Archeon waren vrij druk, en door de hitte leek het een eeuwigheid te duren voordat hij de andere kant van de straat bereikt had. Desondanks wist hij zich gemakkelijk tussen de mensen door te wurmen. Het directe zonlicht nog altijd op zijn gezicht schijnend.

Het verschroeiende gevoel wat het felle zonlicht op zijn oude littekens gaf was bizar pijnlijk te noemen. En niet alleen dat. Het deed ook oude herinneringen doen opwaaien. Herinneringen die hij liever wegstopte om er maar niet geconfronteerd mee te worden. Al werd hij er nog elke dag aan herinnerd hoe de littekens op zijn gezicht waren ontstaan en zijn leven voorgoed hadden getekend. Het was dan ook niet gek dat Gald zijn eigen reflectie dan ook niet graag zag. Al had hij er in al die jaren geen problemen meer mee hoe anderen hem zagen. Wat dat betreft was hij er vrij nuchter onder geworden wat anderen hun mening betreft.

Eenmaal aangekomen bij de taverne die op zijn uitnodiging stond ging hij naar binnen. Daar viel hem de drukte direct op. Zijn donkerbruine ogen gleden kort over de personen binnen de taverne. Je kon duidelijk zien dat een aantal flink hun best hadden gedaan om er op hun best uit te zien. Voor de verandering had Gald zijn harnas af gelaten en droeg een simpele outfit zijn haar had hij zoals iedere dag over zijn littekens weten te kammen. Niet dat het veel hielp om zijn gezicht te verbergen. Nog voordat hij ook maar iets kon doen stond er en dame voor hem die de uitnodiging uit zijn handen griste en kort glimlachte. follow me sir en hij besloot haar maar te volgen. Ze wees hem de tafel aan waar hij aan plaats kon nemen en vertrok toen weer. Hij liet het zwaard van zijn rug zakken en plaatste deze tegen de tafel Waarna hij plaats nam aan de tafel.

Vrijwel direct kwam er een andere dame met een karaf aangelopen  Good day my lord, I hope you have had a safe travel? I see that your date for tonight hasn't arrived yet. Did you brought a present for her? begon ze vriendelijk waarna ze een glas op tafel plaatste en inschonk met een donkerrode substantie. Zijn norse blik ging van de vrouw naar het glas en haar woorden liet hij even door zijn gedachtes stromen. Een cadeau? Hij schudde zijn hoofd en leunde wat meer naar een andere tafel. Waar hij een aantal bloemen uit een vaas trok en ze op tafel legde. Met zijn hand wees hij richting de bloemen. Here's my gift. De vrouw begon de substantie in te schenken en keek hem even opmerkelijk aan. De laatste druppels hadden de karaf nog niet verlaten of Gald pakte hij het glas op en nam een aantal flinke slokken. Zijn ogen sloot hij kort en hij genoot van de koude vloeistof die zijn lichaam deed afkoelen. 'wijn', natuurlijk dronken ze wijn in het idioot hete gebied van Valyria. Het was het enige wat die opgedofte royals in de gouden stad dronken.

-Ophelia

YOU'RE SHIT AT DYING, YOU KNOW THAT?






avatar
Member
Real name : Demi
Aantal berichten : 115
IC posts : 69

Character sheet
Age: 20
Occupation: Handmaiden
Residence : Archeon, Valyria
Profiel bekijken

Re: A date to remember

op za maa 17, 2018 10:26 pm
how can i be tender
with this much blood in my mouth
Al uren had ze voor de spiegel gestaan ter voorbereiding van vandaag. Ophelia was het ideale slachtoffer voor een dag als vandaag. Het was dan ook geen verassing dat ze luid en duidelijk ‘ja’ zei toen iemand haar vroeg of ze voor Valentijnsdag op blind date wilde. Direct had ze allemaal idealistische voorstellingen gehad bij wie haar date dan wel niet zou zijn. Misschien zou ze die avond wel tegenover een knappe prins zitten, of een dappere ridder. Hoewel het niet haar eerste prioriteit was om meteen de liefde van haar leven te vinden, zag ze zichzelf wel als een soort hopeloze romanticus. Stiekem was ze dol op al het sentimentele gedoe. Een bos rode rozen, zoenen in de regen, diner bij kaarslicht, ze vond het allemaal geweldig en hoopte dan ook wel een beetje dat het er vanavond voor haar in zou zitten. Niet dat ze meteen de meest knappe man van Valyria voor zich wilde hebben; zolang hij maar aardig was, was ze al ruim tevreden.

Haar lange, donkere haren hingen losjes over haar schouders, gedeeltelijk ingevlochten met behulp van een van haar vriendinnen. Ze had een van haar favoriete jurken uitgekozen om vanavond aan te doen: een auberginekleurige jurk met een rijkelijk geborduurd lijfje. Met een tevreden glimlach bekeek ze zichzelf nogmaals in de spiegel, alvorens ze eropuit ging om haar date te ontmoeten. Het hof had zelfs een koets geregeld om haar erheen te rijden, gezien ze lang niet de enige was in het paleis die vanavond meedeed. Uiteindelijk stapte ze dan ook uit voor de taveerne, waar al redelijk wat mensen leken te zijn. De grote hoeveelheid mensen fleurde haar alleen nog maar meer op, om een of andere reden. De brief met de uitnodiging hing losjes tussen haar vingers en ze gaf deze met een glimlach aan een van de mensen die aan het werk waren. Een vriendelijke dame nam haar uitnodiging aan, bekeek deze even vluchtig en vroeg haar meteen om mee te lopen naar het juiste tafeltje. Ophelia liep natuurlijk maar al te graag mee.

Eenmaal aangekomen geloofde ze haar ogen bijna niet. De man die haar date moest voorstellen was minstens twee keer haar leeftijd, leek zijn kleren te hebben gestolen van een willekeurige boer en had daarnaast ook een gigantische brandwond op zijn gezicht. Om maar niet te spreken over de allesbehalve vrolijke expressie die op zijn gezicht stond. Even keek Ophelia de gastvrouw aan. Ze moesten toch wel een fout hebben gemaakt? De gastvrouw ving haar bezorgde blik en trok vervolgens haar mond open. “This is your date for tonight, milady. I hope you two enjoy your evening together!” Vervolgens liet ze het duo achter. Ophelia draaide zich vervolgens met een glimlach naar haar date. Hoewel dit niet helemaal was wat ze verwachtte, hoopte ze er toch een soort van gezellige avond uit te trekken. “Lovely to meet you! My name's Ophelia. What's yours?” sprak ze hem met haar zachte stem aan. Ze zou het haar persoonlijke missie maken om hem ook maar één keer te laten glimlachen vanavond.

Outfit

BY MITZI



avatar
Member
Real name : Marielle
Aantal berichten : 19
IC posts : 7

Character sheet
Age: 43
Occupation: Gatekeeper
Residence : Nordshal
Profiel bekijken

Re: A date to remember

op zo apr 01, 2018 12:28 am

THOSE ARE YOUR LAST WORDS?
COME ON, YOU CAN DO BETTER.

Zijn aankomt in de taverne was niet onopgemerkt gebleven. Diverse ogen hadden zich dan ook op hem gericht toen hij zijn brede lichaam tussen de tafeltjes door bewoog. Aan zo’n beetje ieder tafeltje hadden twee personen gezeten, dus het moest wel zo zijn dat ook zij bezig waren met hun ‘blind dates.’ Eenmaal aangekomen bij de tafel die de gastvrouw hem zijn plek had gewezen had hij zichzelf gemakkelijk gemaakt met een glas wijn achterover leunend in de stoel. Wachtend op zijn date van de avond die niet veel later ten tonele verscheen.

Ze had zichzelf opgedoft voor de avond en dat was duidelijk aan haar te zien. De donkerkleurige jurk met daarop de mooiste stiksels omhulde haar lichaam perfect, en waarschijnlijk had menig ander al naar haar staan staren. Naar zijn idee had de lady verwacht om gekoppeld te worden aan een of andere galante heer. Die haar op zijn knieën zou bedienen, haar stoel aan zou schuiven en iedere seconde van de avond haar zou vertellen hoe práchtig ze er wel niet uit zag. Helaas voor haar was Gald alles behalve knap, was hij niet van plan op te staan uit de stoel en beschikte hij ook nog eens over een behoorlijke dosis chagrijnige reacties die hij maar wat graag op mensen afvuurde.

Zodra de lady zichzelf dicht genoeg naar de tafel verplaatst had en waarschijnlijk de schok te boven was begon ze met haar begroeting.Lovely... mompelde hij wat binnensmonds terwijl hij haar aankeek met zijn donkere ogen. Hij wist precies wat haar eerste reactie was geweest. Dat was namelijk hoe iedereen altijd over hem dacht. En zekere een beeldschone lady als zij. Hij kantelde zijn gelaat iets zodra ze zichzelf voorstelde als Ophelia en ze een vraag terug zijn kant op kaatste. Ze had een vrij zachte stem hoewel deze alsnog boven het rumoer van het café steeg. Hij had niet verwacht dat ze überhaupt zou blijven staan en al helemaal niet dat ze zichzelf zou voorstellen aan hem. Eerder het tegenovergestelde. Weglopen was misschien een betere keus geweest. De uitdrukking die op zijn gelaat rustte veranderde niet tot nauwelijks terwijl hij zich even recht zette in de stoel. Gald'ehain bromde hij richting haar. Are you gonna stand here the whole evening girl? Zijn blik hief hij iets op maar ging vervolgens terug naar de stoel tegenover hem en weer richting de bloemen. Met zijn ene hand pakte hij de bloemen op die hij zojuist nog uit een andere vaas had weten te plukken en rijkte haar deze aan.I brought these for you. Het waren misschien niet de mooiste bloemen uit het rijk, maar het was misschien de gedachte die telde. Ten slotte had hij niet gevraagd om deze avond. Hoewel je hem niet hoorde klagen om een avond opgescheept te zitten met de prachtige lady.


YOU'RE SHIT AT DYING, YOU KNOW THAT?






avatar
Member
Real name : Demi
Aantal berichten : 115
IC posts : 69

Character sheet
Age: 20
Occupation: Handmaiden
Residence : Archeon, Valyria
Profiel bekijken

Re: A date to remember

op zo apr 01, 2018 5:18 pm
how can i be tender
with this much blood in my mouth

Het contrast tussen haar en haar date leverde toch wat bekijks op. Constant voelde ze een scala aan blikken in haar rug prikken, al deed ze haar best om dat te negeren. De man tegenover haar was nou eenmaal moeilijk te missen. Hij was groot, breed en had over het algemeen een vrij intmiderende verschijning. Zij was het compleet tegenovergestelde, met haar dunne, fragiele bouw. Ze kon het niet laten om zich te bedenken dat hij haar waarschijnlijk met één hand doormidden zou kunnen breken, mocht hij dat willen. Ophelia was niet bepaald een dapper iemand, dus ze probeerde maar niet aan zulke dingen te denken, voor het algemene welzijn van hun date.

Na zich herpakt te hebben, introduceerde ze zichzelf zo enthousiast als ze normaal deed. Er was geen reden om hem anders te behandelen dan alle andere mensen waarmee ze iedere dag sprak, dus dat deed ze dan ook niet. Het enige vervelende was dat haar date allesbehalve een goed humeur leek te hebben. Optimistisch als ze was, hoopte ze daar vanavond enige verandering in te kunnen brengen. Uiteindelijk stelde hij zichzelf voor als Gald’ehain, waarop ze even knikte. De toon waarop hij zich had geïntroduceerd had niet echt vriendelijk geklonken, maar Ophelia besloot hem het voordeel van de twijfel te geven en het zich niet persoonlijk aan te trekken. Even glimlachte ze toen hij vroeg of ze de hele avond zo zou blijven staan. “I spent a lot of money on this dress, I want people to see it,” zei ze, waarop ze uiteindelijk toch haar stoel naar achteren trok om er vervolgens op te gaan zitten. Voor ze er erg in had, werd haar een bos bloemen aangeboden. Ietwat verbaasd nam ze deze aan. “Thank you,” mompelde ze zachtjes, enigszins verbaasd. Vervolgens realiseerde ze zich dat ze helemaal niets had meegenomen. Haar wangen kleurden lichtjes rood toen ze hem weer aankeek. “I’m so sorry, I completely forgot to bring you anything,” gaf ze vervolgens toe, behoorlijk gegeneerd. Ze was zo druk bezig geweest met hoe ze er zelf uitzag, dat ze eigenlijk geen aandacht had geschonken aan een kleinigheidje voor haar date. “I hope you don’t mind.” Hij zag er niet uit als het type dat veel behoefte had aan een bos rozen of iets dergelijks, maar je wist maar nooit. Iedereen had zo nu en dan behoefte aan affectie.

Outfit

BY MITZI



avatar
Member
Real name : Marielle
Aantal berichten : 19
IC posts : 7

Character sheet
Age: 43
Occupation: Gatekeeper
Residence : Nordshal
Profiel bekijken

Re: A date to remember

op wo apr 11, 2018 8:11 pm

THOSE ARE YOUR LAST WORDS?
COME ON, YOU CAN DO BETTER.

Het formele gedeelte was geweest en ze wisten elkaars namen nu. Iets wat Gald bij bepaalde mensen vrijwel direct uit zijn systeem leek te wissen. Sommige zielen die hij tegen was gekomen waren het niet waard om opgeslagen te worden in de bodemloze punt in zijn hoofd. Hoewel de lady tot nu toe wel bleef steken. Ze gedroeg zich anders, althans dat was hoe ze zich voordeed. Wat ze echt over hem zou denken wist hij natuurlijk niet. En wanneer een glimlach haar lippen siert bij zijn laatste norse opmerking kijkt hij op. Well enough people would have seen you by now. antwoorde hij op haar woorden. Ze mocht er zijn, en blijkbaar wist ze dat ook. Ware het niet dat deze dame zijn dochter had kunnen zijn. Hoewel kijken opzich nooit bestraft zou kunnen worden. Dus liet hij zijn ogen nogmaals op haar jurk vallen die haar lichaam perfect leek te omhullen. Alsof ie speciaal voor haar gemaakt was. De jurk deed Gald'ehain vermoeden dat ze van een hogere positie kwam en het had haast een fortuin mogen kosten. Alles voor deze speciale avond die hij op dit moment in het water had laten vallen. Zijn donkere ogen volgden iedere centimer van de jurk, tot deze uiteindelijk op tafel uitkwamen en hij ze over de bos bloemen liet gaan. Als ze toch eens wist dat hij die net van een tafel geplukt had kreeg hij ze waarschijnlijk regelrecht naar zijn hoofd geslingerd. Al deerde hem dat op dit moment niet zoveel. Haar toneelstuk of vleeskeuring hoe je het ook wilde noemen bleek van korte duur. Aangezien ze uiteindelijk toch besloot om maar te gaan zitten. Kort veranderd er iets op zijn gezicht. Een licht trekje van tevredenheid die niet langer duurde dan een paar tellen.

Zodra ze plaats had genomen aan de tafel liet hij met zijn grove handen de bloemen naar haar uit te reiken. Die ze vervolgens aanpakte en hem op een ligt verbaasde toon bedankte. Zijn blik week kort van die van haar af om een blik op zijn inmiddels lege glas te werpen. Dit duurde echter niet lang voor hij zijn donkere ogen weer in die van Ophelia haakte en de lichte blos op haar wangen zag. Met een opmerkelijke blik in zijn ogen keek hij haar aan. Haast vragend. I did not expect anything so no, I don't mind my lady. beantwoorde hij haar vraag oprecht en hij laat zichzelf weer iets naar achteren zakken in de stoel. Inmiddels was zijn dorst wel weer op komen zetten dus hield hij een juffrouw aan. Die zichzelf naar hun tafel bewoog en kort glimlachte. Sir, can I do something for you? zijn blik ging van de vrouw terug naar Ophelia.  Ladies first, I guess. Do you want anything to drink Ophelia?  


YOU'RE SHIT AT DYING, YOU KNOW THAT?






avatar
Member
Real name : Demi
Aantal berichten : 115
IC posts : 69

Character sheet
Age: 20
Occupation: Handmaiden
Residence : Archeon, Valyria
Profiel bekijken

Re: A date to remember

op ma apr 30, 2018 4:19 pm
how can i be tender
with this much blood in my mouth

De introducties waren voorbij. Hij had zich voorgesteld als Gald’ehain en Ophelia vroeg zich even af of daar normaliter nog een achternaam aan te pas kwam. Er waren genoeg mensen die zonder door het leven gingen, maar de kans bestond dat hij er niet een van was. Misschien was hij wel afkomstig van een bekend huis, al kleedde hij zich niet echt zo. Maar goed, schijn kon bedriegen. Wellicht was hij wel een ridder of iets dergelijks. Hij zag er in ieder geval wel uit alsof hij eigenhandig een half leger aan zou kunnen. Ergens intrigeerde haar dat wel.

Zijn enigszins botte opmerkingen probeerde ze te deflecteren met haar kenmerkende glimlach en een goedhartige reactie. Voor nu leek het te werken. Hij merkte op dat de meeste haar mensen haar nu wel gezien hadden en even was ze bang dat hij zich op een bepaalde manier voor haar schaamde. Dat was wel het laatste wat ze wilde hebben. Daarom ging ze toch maar zitten. Eenmaal daar werd haar een bos bloemen aangereikt. Een gebaar dat ze waardeerde, al zag het bosje er misschien een beetje droevig uit. Het feit dat deze bos bloemen ‘toevallig’ precies hetzelfde was als het florale arrangement dat het restaurant voor vanavond had uitgekozen, negeerde ze voor het gemak maar even. Ze kon een gegeven paard moeilijk in de bek kijken wanneer ze zelf niet eens iets voor hem mee had gebracht. Dat zou simpelweg hypocriet zijn.

Nu ze zat, was het al helemaal duidelijk hoe hij boven haar uittorende. In ieder opzicht was hij groter, sterker en intmiderender dan zij, al was dat geen bijzonder moeilijke opgave. Haar blik verzachtte even toen Gald haar liet weten dat hij geen cadeautje verwacht had, iets dat het allemaal alleen nog maar erger maakte. Ze keek hem nogmaals verontschuldigend aan. “I’ll make sure to bring you something on our second date,” reageerde ze vervolgens, deze keer met een kleine glimlach om haar lippen. Al snel realiseerde ze zich dat die opmerking misschien was overhaast was. “Well… if we have one, of course.” Ze herstelde zich wederom met een glimlach, haar kenmerkende reddingsmechanisme. Gald hield vervolgens een serveerster aan en vroeg haar of ze wat wilde drinken. Ladies first. Hij was dan toch een heer. “A sweet wine, from Sunfall, please,” vroeg ze op beleefde toon. Normaal dronk ze eigenlijk niet, gezien ze toch wel een lichtgewicht was. Dit was echter een speciale gelegenheid, dus één drankje moest toch wel kunnen?

Outfit

BY MITZI



Vorige onderwerpTerug naar bovenVolgende onderwerp
Permissies van dit forum:
Je mag geen reacties plaatsen in dit subforum