welcome
Fallen Skies is een 'high fantasy Textbased-RPG' die zich afspeelt in een mytische wereld vol wonderlijke wezens, monsters en magie. Het land verdeeld onder zes koningkrijken is altijd bewegend en beïnvloedbaar. Het kan zomaar zijn dat jij de held wordt van het gehele land of misschien zelfs de grootste terreur die Fallen Skies ooit meegemaakt heeft. Alles is mogelijk in deze gevaarlijk mooie wereld. En niets is gek genoeg.
map
season
Lente neemt haar intrek. In deze tijden wordt niet alleen het weer vele malen beter, maar ook zijn er meer en meer jonge dieren buiten te vinden. Perfect als je op zoek bent naar een huisdier of.. duistere gedachten hebt.
current event
Door de plotse hitte over het gehele land beginnen de ijslagen in het hoge noorden te smelten. Waardoor vervolgens meerdere rivieren overstromen wat meer als genoeg problemen met zich mee kan brengen voor de gewone man.
staff
List of the current city rulers: click here
Account switch
Gebruikersnaam


Wachtwoord

credits
©2017 Fallen Skies staat onder leiding van het team en wordt ondersteund door Actieforum. Alle teksten, beelden, codes en plotlijnen zijn auteursrechtelijk beschermt door de desbetreffende eigenaar.
Deel
Vorige onderwerpGa naar benedenVolgende onderwerp
avatar
Member
Real name : Bo
Aantal berichten : 67
IC posts : 52

Character sheet
Age: 21
Occupation: Princess of Navarre
Residence : D’auvignon
Profiel bekijken

Put an ocean in-between

op di maa 20, 2018 12:00 am




















She conquered her demons
AND WORE HER SCARS LIKE WINGS


Nogmaals focuste haar ijsblauwe ogen zich op de horizon. Nog net wist ze een vlaag van misselijkheid te onderdrukken, nadat de boot weer op een andere manier begon te wiegen. Als ze het de donkerharige vrouw van tevoren hadden verteld, was ze nooit op dit verdomde stukje drijfhoud gestapt. Maar eenmaal uit de haven was er geen weg meer terug geweest, alleen nog een hele lange en ellendige die zich voor haar bevond. Het was haar geluk geweest, en misschien ook wel haar redding, dat ze een plaats had bemachtigd bij een van de kleine uitsparingen voor de wapens. Haar de kans gevend nog haar blik te kunnen focussen om de beroerdheid nog enigszins te kunnen dempen. Achteraf was het natuurlijk allemaal te logisch, ze had alleen korte stukken gevaren, zo gepland op de rustigste wateren. Hier maakte het niet veel uit, gevaren werd er toch wel en dat had Fay geweten.

Ze had nog geluk gehad dat ze überhaupt mee had gekund, zeker sinds de situatie haar veel te dicht op haar keel was gaan zitten. Ondanks dat ze niet minder dan haar best deed zich zo stil mogelijk te houden, onder de radar te blijven, waren er toch mensen geweest die haar hadden opgemerkt. Zeker sinds ze vanaf de verkeerde hoek van Navarre was gekomen, was haar vlucht even snel gegaan. Toch was ze kampjes genoeg gebleven om zich voor te doen als overvallen dame, die toch echt naar familie moest komen in Rhoynar. In feite, was ze er juist van aan het ontvluchten, maar dat was informatie die onbelangrijk was. Weer wist ze succesvol een golf aan misselijkheid te onderdrukken, de ruige zee vervloekend terwijl ze zich weer tegen de zijkant aan liet zakken. Ergens voelde het wel goed om ver weg van alle moordpogingen op haar te zijn. Weg van die ene blonde man die haar nachtmerries nog steeds deed aanjagen. Weg van iedereen die persé wat van haar wilde hebben, misschien werd het beter als er een zee tussen zat. Al liet de beroerdheid die ze ervaarde weinig ruimte voor het inzien van die positieve dingen.

Met een schok werd de prinses uit haar nog beroerder aanvoelende slaap gehaald wanneer het schip zijn bestemming bereikte. De klap van het schip tegen de kade zorgde er in ieder geval voor dat de donkerharige vrouw in één klap wakker was. Ze verlangde naar het moment dat er zich weer vaste grond onder haar voeten bevond, al was het eerst zaak om veilig en wel van de boot af te komen. Nog steeds gehuld in haar donkere mantel liet ze zich naar buiten begeleiden, waar ze rustig rond begon te kijken naar wat in hemelsnaam ze hier te zoeken zou hebben.

Dante first.










Wounded hearts beat the loudest

avatar
Member
Real name : Caro
Aantal berichten : 70
IC posts : 48

Character sheet
Age: 22
Occupation: Hit-man
Residence : Rhoynar
Profiel bekijken

Re: Put an ocean in-between

op wo maa 21, 2018 4:20 pm
People are bound by choice, not blood.
Lang zou het niet meer duren. Het schip van de vrouw die hij moest gaan opzoeken zou over enkele momenten binnen varen. De man had zich gevestigd aan een van de marktstalletjes waar hij als cover diep in gesprek was met een edelstenen handelaar. De verkoper probeerde om hel te overtuigen om een van de stenen aan te schaffen, zonder waarschijnlijk door te hebben dat Dante er al een iets kleinere had weg gegrist en in de zoom van zijn mouw verborgen hield. De man mocht zo veel zeuren als hij wilde, waarom zou hij iets kopen als het stelen hem even goed af ging. Het was wel zeker niet goed dat hij hier zo lang op deze plek bleef staan, mainly omdat het wel gedoemd was dat de verkoper zou ontdekken dat er een edelsteen ontbrak van zijn plek. Een geërgerde zucht ontsnapte tussen zijn lippen waarop de verkoper eventjes fronste. ‘I have other places to be, so I must pause you. But I will come back when I'm done.’ Sprak hij luchtig waarop hij kort zijn hand op de schouder van de man legde en langs hem heen liep.

Tijdens zijn vertrek van bij het stalletje blonken de witte zeilen die afgewerkt waren met een bordeauxrode streep aan de onder kant op het heldere water. Aha, daar kwam zijn opdracht aanvaren. Wat een perfecte timing weer!  Dante liet zichzelf even opgaan in de massa mensen die ergens aan de zijkant van de kade stond, druk in gesprek over de huidige politieke situatie. Niet iets wat voor hem was weg gelegd, want het kon hem letterlijk ook helemaal niets schelen. Snel genoeg zouden zij de macht nemen, dat was iets wat vast stond. Met een vrij luide knal bonkte de boeg van het schip tegen de kade, iets wat vast nefast was voor de kapitein. Duidelijk niet zijn doel. Enkele personen kwamen van het schip af, de vrouw die hij zocht was een van de eerste die voet aan wal ging en meteen ook in de richting van de menigte kwam. Een simpele boodschap die hij moest doorgeven van hogerhand, meer hoefde hij niet doen. Voor een luttele seconde viel zijn blik echter op een andere vrouw, duidelijk jonger en ze zag er beroerd uit. Understatement van het jaar. Dante volgde zijn doelwit naar een afgelegen stuk vlak achter enkele stalletjes voor aleer hij haar apart nam en de schaduwen in trok. Krachtig had hij de woorden gesproken, om zeker te zijn dat ze doordrongen tot het verstand van de persoon. Om zijn woorden extra kracht bij te zetten had hij het lemmet van zijn dolk tegen haar keel geplaatst om duidelijk te maken dat hij geen grapjes maken. Mak als een lammetje had de vrouw gezegd dat ze het begreep en had hij haar weer laten gaan.

De aanwezigheid van de andere vrouw speelde nog in zijn achterhoofd, een gezicht dat hij nog niet in Brightwater had gezien. Iets wat haar een slaaf zou kunnen maken, al verraadde de kledij die ze aan had wel iets anders. Tijd om uit te vinden wat. ‘Not a  person that stands on a ship often?’ Klonk het op een geamuseerde toon terwijl hij tegen een houten krat aanleunde. ‘There are certain ways to get that out of your system.’ De kwajongen in hem kwam naar boven, mainly iets wat kwam door de fragiliteit die het meisje om zich heen droeg maar goed genoeg ook door hoe ze eruit zag. Als je voorbij haar bleke huid kon kijken en de donkere kringen onder haar ogen dan toch.


●●●●


avatar
Member
Real name : Bo
Aantal berichten : 67
IC posts : 52

Character sheet
Age: 21
Occupation: Princess of Navarre
Residence : D’auvignon
Profiel bekijken

Re: Put an ocean in-between

op vr maa 23, 2018 1:10 pm




















She conquered her demons
AND WORE HER SCARS LIKE WINGS


Daar was de vaste grond dan, iets waar ze dagen achtereen naar had uitgekeken. Ze had wankelend de afstand overbrugt tussen het nog steeds zachtjes schommelende schip en de kade, wat nog best een uitdaging was. De enige manier om aan land te komen was via een relatief smalle houten plank, iets waar Fay zich normaal niet zo heel veel zorgen over hoefde te maken, maar zich nu had afgevraagd of ze de kade überhaupt zou kunnen halen. Toch was het gelukt, met wat hulp van de bemanning waarmee ze haar tocht had gemaakt. Op haar meest onschuldige toon excuseerde ze haarzelf om op de afgesproken plek te gaan staan waar haar familie haar dan zou ophalen, en bedankte ze nog een keer dat ze mee had mogen varen. Het was misschien wel het enige geluk geweest, dat ze haar daadwerkelijk met rust hadden gelaten naderhand. Even keek de donkerharige vrouw rond, op zoek naar een hotel of iets waar ze bij zou kunnen komen van de tocht die haar duidelijk niet in de koude kleren was gaan zitten.

Voordat ze weer in beweging kwam om zich in de stroom van de mensenmassa te voegen kwam de lady er al snel achter dan ondanks ze op land stond, het nog voelde alsof ze op zee was. Ze had zich haar aankomst op het land toch anders voorgesteld, het gewone lopen was al een opgave. Niet wetende of ze de drukke straten zou overleven bleef ze maar op de kade, een stukje verder verwijderd van de boot waar zet vanaf kwam. Met haar ijsblauwe ogen sloeg ze de dynamiek die de bruisende haven had gade, hopend dat ze zich, als ze een tijdje stil stond, vanzelf beter zou gaan voelen. Haar ogen volgde een gezelschap wat net zoals de vrouw van de boot af stapte. Bijna met de volle aandacht staarde ze naar hun weg richting de verschillende bestemmingen voordat ze uit het zicht verdwenen. Even bleven de ijsblauwe ogen, voordat ze verschrikt opkeken naar een man die ongemerkt tegenover haar was komen staan. Zijn woorden lieten haar opkijken, haar ogen scannend over de man. ’Is it so obvious then?’ Klonk de zachte stem met een hint van sarcasme. Onderzoekend keek Fay de man aan. ’Is that so?’ Ze was op haar hoede, maar besloot haar nieuwsgierigheid niet te negeren. ’And what may those certain ways be?’










Wounded hearts beat the loudest

avatar
Member
Real name : Caro
Aantal berichten : 70
IC posts : 48

Character sheet
Age: 22
Occupation: Hit-man
Residence : Rhoynar
Profiel bekijken

Re: Put an ocean in-between

op vr maa 30, 2018 3:51 pm
People are bound by choice, not blood.
Dante hield van het bruisen van de haven, het maakte het voor hem makkelijker om ongezien te bewegen, om ongezien hier en daar iets mee te nemen. Maar vooral het maakte taken als deze zeker wel makkelijker. Doordat er zo’n grote mensen massa aanwezig was had hij de vrouw die van het schip af was gekomen heel makkelijk kunnen leiden naar de plek die hij wilde. Een plek, afgelegen van nieuwsgierige ogen, maar vooral eentje die hij al vaker had gebruikt om zijn klussen te klaren. Iets wat nog te merken viel aan de donker rode plek op de muur, een akkefietje van enkele dagen geleden. Opgelost zoals alleen hij dat maar kon.

Het was dat dit een klusje was waarvoor hij zich niet langer moest inzetten nadat de boodschap was doorgegeven. Nu waren er meer drukkende zaken die zijn aandacht vroegen, zoals het meisje dat duidelijk geen zeebenen had. Een zicht waarvan hij wel kon blijven genieten. Maar zijn drang om te weten te komen wie deze persoon was was des te groter geworden. Dante was er al zeker van dat ze niet thuishoorde op een boot, evenmin dat ze al thuishoorden tussen het normale volk. Wat eigenlijk nog uitkwam op een conclusie, dit meisje was ver buiten haar plaats. Of ze was weg gelopen van haar geweldige kasteel wist hij niet, maar het was zeker aan hem om dat uit te vinden. De blik in de ogen van het meisje toen hij zichzelf uiteindelijk had losgemaakt van het groepje waar hij bij stond sprak verschrikking uit. Een fenomeen dat hij inmiddels al gewend was. Niemand die hem kende bekeek hem niet zonder enige angst te hebben voor de man, net zoals hij het wilde! ‘Let’s just say, one doesn’t need to be very smart to see that you don’t belong on a ship.’ Grijnsde hij kort. Zeker geen fout statement als je het hem vroeg.

Dat het meisje getriggerd was door zijn woorden zorgde er voor dat hij eventjes moest lachen terwijl hij zijn hoofd schudde. ‘Are you in for a little adventure to the pub?’ Drank hielp de meeste wel nadat ze van het schip stapte, niet dat hij het meisje ging voorstellen om zich ladderzat te drinken. Mainly wilde hij haar gewoon een stevige maaltijd aanbieden die er voor zou zorgen dat ze wat ging aansterken, dan kwam de rest vanzelf wel weer. ‘Don’t worry, I’m not going to abduct you or anything, just offering a young lady a meal that she might need.’



●●●●


avatar
Member
Real name : Bo
Aantal berichten : 67
IC posts : 52

Character sheet
Age: 21
Occupation: Princess of Navarre
Residence : D’auvignon
Profiel bekijken

Re: Put an ocean in-between

op zo apr 22, 2018 8:52 pm




















She conquered her demons
AND WORE HER SCARS LIKE WINGS


Eenmaal even op vaste grond, leek haar beeld zich wat te stabiliseren. Ondanks dat was haar maag het er nog zeker niet mee eens, en het leek erop dat die nog wel voor een tijdje lastig zou blijven doen. Lichtelijk zuchtte de donkerharige vrouw voordat ze haar ijsblauwe ogen opnieuw naar de mensenmassa richtte. Langzaam kon ze de stromen zien, hoe ze zich langzaam ontvouwde voor haar ogen. Ze had nog nooit zo ver zuidelijk gereisd, wat haar even de tijd liet nemen om de omgeving in haar op te nemen. Het was een drukke haven, dat was duidelijk. Als ze niet zo beroerd was geweest, had ze makkelijk ongezien zich door de stad kunnen loodsen. Toch stond ze hier, op de kade zelf relatief uit het zicht, aangezien iedereen zijn eigen zaken had. Tenminste, zo leek het erop. Het gaf Fay in ieder geval genoeg tijd om rustig te observeren, terwijl haar gedachte met een verder plan bezig waren.

De lichte verschrikking in de ogen van Faylice verruilde zich snel met een nieuwsgierigheid. Even liet de donkerharige vrouw zich wat naar achteren vallen, tot ze de kratten in haar rug voelde drukken. Onderzoekend keek de ze de man die zo plotseling in haar blikveld was opgedoemd aan, terwijl ze haar haar ogen zachtjes samenkneep. Zijn woorden lieten haar even glimlachen, haar ogen voor een moment afdwalend naar de massa aan mensen die zonder enige notie door gingen met hun weg. ’So it is that obvious.’ De lichte zelfspot liet haar terugkijken, haar bijna gebroken glimlach nog steeds om haar lippen heen gevouwen. Het was totaal niet haar bedoeling geweest om op te vallen. Sterker nog, de donkerharige vrouw had een goede hoop gekregen na het observeren van de drukte in de haven. Maar zoals altijd zou ze deze keer er ook geen geluk in hebben, iets waar ze van tevoren al rekening mee gehouden had. De volgende woorden trokken haar terug uit haar gedachte, die haar te vaak uit haar focus leken te halen. Het liet Fay even haar wenkbrauw optrekken, haar opties overwegend. ’Well I would believe that you have more experience with being on the seas.’ Even draaide ze zich naar het water, voordat ze, nog steeds vertwijfeld terug keek. ’But would drinking really be a good idea?’

Faylice draaide haar hoofd een tikkeltje schuin, waardoor de donkerbruine lokken speels over haar schouder veerden. De opmerking lieten haar weer flauwtjes glimlachen terwijl haar ogen wederom naar de grond dwarrelden. Het was een ongelukkige woordkeuze for sure maar het vertelde haar dat de man waarschijnlijk ook geen idee was wie ze zou zijn. Iets wat haar toch lichtelijk gerust stelde, terug opkijkend naar de man. ’Only with that promise,’ Begon Fay met haar zachte stem, de man nog een onderzoekende blik gevend. ’I’d say I might be in need of a meal.’









Wounded hearts beat the loudest

avatar
Member
Real name : Caro
Aantal berichten : 70
IC posts : 48

Character sheet
Age: 22
Occupation: Hit-man
Residence : Rhoynar
Profiel bekijken

Re: Put an ocean in-between

op vr apr 27, 2018 9:04 pm
People are bound by choice, not blood.
Dat het meisje zijn interesse had gewekt was zeker de waarheid. Dante had een goed idee over welk gespuis er leefde in de stad, zij behoorde daar niet toe. Iets wat hem dan weer tot de volgende vraag in zijn hoofd bracht, wat deed ze hier in godsnaam? Iets wat hij zeker en vast wel ging uitvinden, al moest hij het nu dan wel iets slimmer aanpakken zodat ze het hem uiteindelijk zou gaan vertellen. Uiteraard werkte het in zijn voordeel dat hij kon voorkomen als de meest charmante jongeman ooit. Iets wat meestal wel genoeg vertrouwen opwekte bij de mensen die zijn reputatie niet kende. De blik waarmee ze hem bekeek gaf aan dat het meisje verrast was door zijn komst. Niet geheel onverwacht ook, gezien hij zich simpel in de aanwezige menigte had laten opgaan. Het was echter haar manier van glimlachen na haar woorden die zorgde voor een klein fronsje op zijn voorhoofd. Hoe kon iemand zo jong, er toch zo gebroken uit zien? Nog meer vragen zweefde rond in zijn hoofd, goed genoeg wetende dat hij niet op alles een antwoord zou krijgen. ‘I’m sorry to say so mylady, but indeed it is.’ Grijnsde hij kort. Maar goed, daar kon hij heus wel wat aan veranderen als het meisje hem toe liet.

Dante haalde zijn schouders op. ‘You’re not wrong about that, even though there are different kinds of people here who spend each and every day of their lives on the sea.’ Zijn biologische vader was er daar vroeger eentje van. Tegenwoordig zat hij net wat meer aan land, maar goed. ‘The sea is a beautiful place to be on. Except for those who aren’t used to the waves crashing onto their ships.’ Zelf hield hij ook niet meteen van de zee, maar het was nodig om zich te verplaatsen als hij elders heen werd gestuurd om een klusje te klaren. ‘You can decide for yourself if drinking is a good idea.’ Glimlachte hij kort. Nee, daar was hij zeker niet op uit. Dante wist niet wie de persoon voor hem was, en welke mogelijke consequenties er aan vast zouden hangen moest hij ook maar een bruine lok op haar hoofdje krenken. Proceeding with caution was het dus.

Toch was de jonge man in staat om een flauwe glimlach op haar gezicht te doen doorbreken, iets wat al beter was dan die verloren glimlach van eerder. Ach, wie weet bereikte hij nog wel iets vanavond, zoals haar laten lachen bijvoorbeeld. ‘Then I will be the one who will grant you a meal.’ Knipoogde hij met enige speelsheid in zijn stem. Voor de ene keer dat hij eens vriendelijk was bood hij haar zijn arm aan, om vervolgens samen met haar naar een van de nabij gelegen pubs te gaan. ‘So, what takes you to the beautiful Brightwater keep? And don’t say Asher Morrigan please.’ Klonk het op een warme toon waarna hij de deur naar de pub openhield zodat ze naar binnen kon. Snel genoeg vond hij een tafeltje, al was het mainly dat er snel genoeg mensen opstonden bij het aanschouwen van Dante dat er eentje vrij kwam. Altijd fijn als dat gebeurde.



●●●●


Vorige onderwerpTerug naar bovenVolgende onderwerp
Permissies van dit forum:
Je mag geen reacties plaatsen in dit subforum