welcome
Fallen Skies is een 'high fantasy Textbased-RPG' die zich afspeelt in een mytische wereld vol wonderlijke wezens, monsters en magie. Het land verdeeld onder zes koningkrijken is altijd bewegend en beïnvloedbaar. Het kan zomaar zijn dat jij de held wordt van het gehele land of misschien zelfs de grootste terreur die Fallen Skies ooit meegemaakt heeft. Alles is mogelijk in deze gevaarlijk mooie wereld. En niets is gek genoeg.
map
season
De ondraaglijke hitte kan maar één ding betekenen. Zomer is in het land. En met regen dat over geheel Fallen Skies uitblijft ziet het er niet goed uit voor de boeren en minderbedeelden.
current event
Een onbekende ziekte teistert Fallen Skies. Niemand blijkt veilig te zijn voor de verwoestende dood die Queen Dacosta meegenomen lijkt te hebben. Is er een mogelijkheid om te overleven, of is iedereen ter dood veroordeeld?
staff
List of the current city rulers: click here
Account switch
Gebruikersnaam


Wachtwoord

credits
©2017 Fallen Skies staat onder leiding van het team en wordt ondersteund door Actieforum. Alle teksten, beelden, codes en plotlijnen zijn auteursrechtelijk beschermt door de desbetreffende eigenaar.

Deel
Vorige onderwerpGa naar benedenVolgende onderwerp
avatar
Member
Real name : Demi
Aantal berichten : 758
IC posts : 559

Character sheet
Age: 38
Occupation:
Residence :
Profiel bekijken

i met god and she had nothing to say to me

op ma maa 26, 2018 12:35 am



Het was bijna simpel geweest. Op verzoek van een smokkelaar uit Brightwater Keep had hij het grootste deel van zijn vloot bijeengeroepen en was richting Sunfall gevaren. Het kwam niet elke dag voor dat hij zich mengde in een staatsgreep als deze, maar toen het voorstel voor hem neergezet werd, was het moeilijk te weigeren. De regering van Sunfall was, op zijn minst, instabiel geweest en Asher wist dat er meer dan genoeg voordelen getrokken konden worden uit een potentieel verbond met de volgende gouverneur van het eiland. De ex-smokkelaar, Jasper Ethelwin, had hem dan ook een behoorlijk verleidelijk aanbod gedaan. Natuurlijk was hij ermee akkoord gegaan. Hoewel alle eilanden van Rhoynar vrij onafhankelijk waren, vielen ze nog steeds allemaal wel onder het regime van Trystane Bayard. Nu had Asher op zich geen problemen met de hertog van Brightwater Keep, maar het was nooit verkeerd om een aantal mensen bij je in het krijt te hebben staan wanneer dingen wat minder goed gingen. De belegering van Sunfall zelf had maar enkele dagen geduurd, voordat de huidige regerende familie zich had onderworpen. Asher had er bijna spijt van dat hij dagen gewerkt had aan plannen om het eiland te belegeren, met allerlei alternatieve suggesties over hoe ze zouden handelen wanneer er zich een onverwacht scenario zou voordoen. Voor zijn ogen werd het perkament getekend dat de nieuwe gouverneur benoemde en Jasper had intrek genomen in de villa van de vorige familie alsof het niet anders hoorde.

Vervolgens volgde die langdradige periode van papierwerk en andere formaliteiten. Asher had Jasper hier en daar de basis laten zien van het regeren (alsof hij wist waar hij mee bezig was). Het was namelijk geen alledaagse transitie: van smokkelaar naar gouverneur. Het kostte wat aanpassingsvermogen, maar het bleek al snel dat Jasper prima in staat was om het eiland aan te sturen. De man was er immers geboren en getogen, dus de mensen en hun cultuur waren hem zeker niet onbekend. Asher’s vloot bleef nog een tijd in de haven, om potentiële opstanden van de bevolking te ontmoedigen. De eerste dagen na een staatsgreep waren immers het spannend. Het was maar net of je nieuwe volk het allemaal wel zag zitten of niet. Daarnaast werden er nog een aantal handelscontracten opgesteld, gezien die hem van tevoren beloofd waren. Toen alles netjes afgerond leek te zijn, gaf Asher zijn crew het commando om de schepen weer in gereedheid te brengen. Iets dat enkele dagen kon duren, dus voor nu leek het erop dat hij hier vastzat.

Asher besloot het er dus maar van te nemen. Sunfall stond over het algemeen bekend om twee dingen: de wijn en de enige gevestigde geestelijke orde in Rhoynar. Asher wist vrij weinig van wijn, of godsdienst, dus hij besloot zich er maar enigszins in te verdiepen. Blijkbaar behoorde het uitbundige gebouw in het centrum van de stad tot de Priests of Sol. Een orde die zich toegewijd had aan de zon. Ze waren moeilijk te missen. Terwijl een deel van de bevolking er bijna in vodden bijliep, waren de priesters uitgedost in gouden juwelen. Niet dat hij wist wat hij daarvan moest vinden. Met zijn handen in zijn zakken keek hij omhoog naar het veel te overdreven gebouw dat voor hem stond. Ergens voelde hij zich wel een tikkeltje klein nu, al was dat misschien wel de bedoeling.

& Hathor


avatar
Member
Real name : Linn
Aantal berichten : 57
IC posts : 34

Character sheet
Age: 27 years old
Occupation: Sol Invictus
Residence : Sunfall, Rhoynar
Profiel bekijken

Re: i met god and she had nothing to say to me

op di apr 03, 2018 8:38 pm
Hathor
When you focus on the good, the good gets better.
De vrouw sloot haar ogen en leunde met haar hoofd op haar handen. 27 jaar en dan al Sol Invictus, dat bracht veel druk en verantwoordelijkheid op een persoon die nog maar net volwassen was geworden. Opeens wenste iedereen alles van je te willen weten en alhoewel dit haar tot nu toe goed afging, had ze zo af en toe toch een moment nodig waarin ze gewoon even.. kon ademhalen. Niets meer en niets minder dan ademhalen. Uiteindelijk liet de vrouw haar hoofd weer van haar handen omhoog komen en na een diepe ademteug te hebben ingeslagen, stond ze op vanuit haar stoel. Haar slaapvertrek was precies zoals je het zou verwachten van een Sol Invictus. Veel goud. Veel wit. Excentriek, mooi. Het was ingericht door de oude Sol Invictus, dat wel, aangezien Hathor nog amper tijd had gehad om daar over na te denken. Wellicht ging ze het nog een tijdje zo houden. Al waren enkele elementen die er stonden wel van haar. Ergens in een van de kasten lag een knuffeldier, verstopt, eentje die ze al sinds ze zich kon herinneren bij zich had gehad; wellicht het enige wat ze van haar jonge jaren nog over had. De deken die ze van haar eigen vertrekken had meegenomen, om de oude dekens van de man te vervangen. De juwelen die ze deze middag had afgedaan, moesten weer aangedaan worden. Ze kon zich namelijk niet helemaal vertonen zonder de gouden elementen die bij haar status hoorden. Behendig deed ze de ketting om haar nek, gewoon aan de bewegingen die ze moest gebruiken om het slotje vast te haken. Waarna ze de enkele ringen om haar vingers stopte en nog enkele elementen die goed genoeg waren om haar indruk als Sol Invictus te vertonen. Ze was niet zo excentriek als de rest van haar Priests, maar dat hoorde nou juist bij een Sol Invictus; de witte kledij, gepaard met de lichte gouden elementen.

Uiteindelijk was de vrouw gereed om haar slaapvertrek te verlaten. Eenmaal in het openbare deel van de kerk, had ze een zelfverzekerde blik in haar ogen en stapte ze met een zekere trotsheid vooruit. Een vriendelijke glimlach verscheen zo nu en dan, gepaard met een begroetende knik, wanneer mensen haar zagen en haar vriendelijk toeknikten. Mensen die in haar geloof geloofden, mensen die hier kwamen om hun zonden op te biechten, om de diensten bij te wonen of gewoon om te bidden naar Sol. Uiteindelijk bevond ze zich bij de immense deuren, die een hoop zonlicht naar binnen lieten. Ze stapte het plein op en haar ogen haakten direct op een figuur dat ze ergens licht van herkende. Ze had hem in de buurt van Jasper gezien, meerdere keren. Hij was geheid met de nieuwe governor hierheen gekomen, maar wat deed hij nog hier? Ze zag hoe hij naar het gebouw keek en een lichte glimlach verscheen op zijn gezicht. "It's impressive, isn't it?" Sprak ze, haar stem de stilte onderbrekend, haar goudgroene ogen op de man gericht, nieuwsgierig hoe hij zou reageren.



Hathor

Nihil Sole Sun
avatar
Member
Real name : Demi
Aantal berichten : 758
IC posts : 559

Character sheet
Age: 38
Occupation:
Residence :
Profiel bekijken

Re: i met god and she had nothing to say to me

op wo apr 04, 2018 2:36 am



Het leven in Rhoynar had hem geïntroduceerd aan een heel scala aan verschillende religies en hij vond ze allemaal even onzinnig. Van mensen die de vuurbal die aan de hemel stond verafgoodden, tot aan een stel idioten dat elkaar verdronk in de hoop dat hun ‘god’ hen zou redden. Om nog maar niet te spreken over de talloze goden die Skaði vanuit Falkreath had meegebracht, ieder met hun compleet onuitspreekbare naam. Zo nu en dan vroeg hij zich af waarom het idee van religie hem nooit aangestaan had. Ergens leek het bijna de perfecte oplossing voor de meerderheid van zijn problemen. De dood joeg hem ontzettend veel angst aan, iets waar het idee van een hiernamaals met gemak bij zou kunnen helpen. Of de oneindige hoeveelheid schuldgevoel die hij dagelijks met zich meesleepte. Niets dat een sessie in een biechtstoel niet zou kunnen verhelpen. Misschien zou hij zich ook niet zo verdomd doelloos voelen als hij er heilig van overtuigd was dat er een god was die een bepaald plan voor hem had klaarliggen. Maar waarschijnlijk was het allemaal niet zo makkelijk en na al die jaren was het hem wel duidelijk geworden dat het aanhangen van een religie niet voor hem was weggelegd. Geloof vroeg om blindelings vertrouwen in iets waar je geen bewijs voor had en dat was iets dat bij hem ver te zoeken was.

Nu hij de priesters en priesteressen van Sol echter rond zag lopen, begon hij toch enigszins van gedachten te veranderen. Hij had altijd onder de illusie geleefd dat de kerkelijke populatie voornamelijk uit een stel oude mannen bestond, wat ergens ook de reden was dat hij de hele orde als de pest vermeed. Het laatste waar hij behoefte aan had, was een vent van bijna twee keer zijn leeftijd die hem wel even zou vertellen wat hij wel en niet moest denken en doen. Daarvoor had hij zijn vader immers al gehad. Het bleek echter dat hij het al die tijd bij het verkeerde eind had gehad. Sterker nog, hij zag een redelijk groot aantal jonge mensen rondlopen. Jonge vrouwen, rijkelijk bekleed in gouden juwelen waarvan hij wel wilde weten hoe ze betaald werden. De aanhang van de Sol was niet meer wat deze geweest was en met al hun donaties aan de minderbedeelden vroeg Asher zich af waar al die rijkdommen dan wel niet vandaan kwamen. Heel veel tijd om daarover na te denken had hij niet, er was namelijk iemand die zijn aandacht opeiste. Een witharige, jongere vrouw vroeg hem of het gigantische gebouw waar hij voorstond niet indrukwekkend was. “Or excessive,” mompelde hij, terwijl hij zijn blik naar haar toe keerde. Ze was ongetwijfeld een van hen, iets dat meteen duidelijk werd gemaakt door haar voorkomen. Dat ze de Sol Invictus was, zag hij niet eens als een reële optie. Ten eerste wist hij bij lange na niet genoeg af van het geloof van de Sol om te weten dat er zoiets als een Sol Invictus was en, ten tweede, was hij conservatief genoeg om aan te nemen dat elke geloofsleider van het mannelijke geslacht was. Zijn blik ging opnieuw naar het gebouw. “All this for some thing up in the sky.” Hij kon het zich haast niet voorstellen. Vervolgens keerde hij zich weer naar haar toe, deze keer met een geamuseerde grijns op zijn gezicht. “You might as well dedicate a cathedral to me. I'd be far more appreciative of it than that thing,” vervolgde hij, terwijl hij naar de zon wuifde. “And I'd make far better use of it.” Hij zag het nut er allemaal niet van in, al was dat misschien wel zijn hele probleem.


avatar
Member
Real name : Linn
Aantal berichten : 57
IC posts : 34

Character sheet
Age: 27 years old
Occupation: Sol Invictus
Residence : Sunfall, Rhoynar
Profiel bekijken

Re: i met god and she had nothing to say to me

op wo apr 04, 2018 2:48 pm
Hathor
When you focus on the good, the good gets better.
Het gebouw was zeker een van de pronkstukken van het eiland en vaak ook een van de plekken waar toeristen naartoe kwamen, niet omdat ze in het geloof geloofden, maar meer omdat ze het gebouw eens in hun leven wilden aanschouwen. Het majestueuze, grootse gebouw dat in het centrum van Sunfall stond. Hathor haar goudgroene ogen waren er vol trots op gericht, want het was zeker een aanzienlijk mooi gebouw. Iets wat de sier en mooiheid van hun geloof bijna weerspiegelde. Uiteindelijk vielen haar kijkers weer op de man. Een persoon die waarschijnlijk erg sceptisch was over geloof en religie - zoals vele mannen van zijn soort wel waren. Rhoynar was dan ook niet echt de meeste gelovige plek, het had de minst gelovige mensen van heel Fallen Skies en ergens hoopte Hathor daar ooit verandering in te brengen. Ze trok haar wenkbrauw lichtelijk op bij zijn woorden en liet haar blik van de man afglijden naar het gebouw. De Priests of Sol waren heel erg uitbundig, met hun gouden juwelen en hun kledij. Waar ze al dat geld vandaan haalden om zich dit te veroorloven en daarbij ook nog eens de weeshuizen en de armen te ondersteunen, was vaak een vraag voor het publiek. Een vraag die nooit echt werd beantwoord. Ze hadden genoeg sponsors, mensen die liever niet hadden, dat hun naam genoemd werd.

Ze zweeg kort na zijn woorden. Haar blik nog steeds op het gebouw gericht. Vol trots, vol geloof. "There is nothing without the sun," sprak ze. "No food, no wine, no Rhoynar, no Fallen Skies.. no you and me." Haar blik werd weer op de man gericht, haar mondhoeken licht omhoog gekruld. "If you can radiate the same light and the same warmth, people would make a building just like this for you." Grapte ze vervolgens. Maar helaas zou dat nooit mogelijk zijn voor de man naast hem. Het zou zelfs niet mogelijk zijn voor haar. Voor geen enkel mens. Ze waren niet meer dan menselijk; ze waren niets meer dan wezens die op deze wereld rondliepen, een wereld die gezegend was met een god zoals Sol. Een god die ervoor zorgde dat de wereld niet te warm, maar ook niet te koud was. Een god die ervoor zorgde dat leven mogelijk was. Haar god.



Hathor

Nihil Sole Sun
avatar
Member
Real name : Demi
Aantal berichten : 758
IC posts : 559

Character sheet
Age: 38
Occupation:
Residence :
Profiel bekijken

Re: i met god and she had nothing to say to me

op wo apr 04, 2018 4:55 pm



Asher zou liegen als de gigantische kerk niet enigszins indruk op hem had gemaakt. Hij zou tevens liegen als hij zou zegen dat hij het niet een grote verspilling van geld vond. Eigenlijk had hij geen enkel idee wat er zoal in de kerk gedaan werd, maar hij had het gevoel dat het allemaal maar weinig nut had. Toch kon hij het niet laten om het een tikkeltje hypocriet van zichzelf te vinden. Het was namelijk ook zijn familie die in een krankzinnig groot landhuis woonde in Brightwater Keep, terwijl andere mensen hun nachten op straat spendeerden. Het leven was gewoon niet eerlijk en iedereen die van dat feit profiteerde, was waarschijnlijk gewoon verstandig bezig.

Er viel even een stilte na zijn woorden, al had hij niet het gevoel dat ze enige impact op haar hadden gehad. Haar blik was namelijk op het gebouw gericht met dezelfde trotse blik als voorheen. Waarschijnlijk was ze een van de fanatiekere priesteressen. Niets wat hij zou zeggen of doen zou haar van haar geloof doen afwijken, al was dat eigenlijk ook niet echt het doel dat hij op dit moment voor ogen had. Rhoynar stond bekend om haar geloofsvrijheid en dat was op zijn beurt iets waar Asher enigszins trots op was. Niemand werd er raar op aangekeken als diegene het bestaan van een god ontkende, en tegelijkertijd werden de meeste religies ook niet afgekeurd, zolang het allemaal maar redelijk bleef. Het maakte hem persoonlijk niet zo veel uit wat iemand dacht of niet, zolang ze hem er maar niet al te veel mee lastig vielen. De witharige vrouw vertelde hem dat er niets was zonder de zon, iets waar hij haar wel gelijk in moest geven. Tegelijkertijd vroeg hij zich af of het allemaal niet beter zou zijn als er gewoon helemaal niks was. Het leven had zo onderhand wel aan hem bewezen een constante marteling te zijn, met hier en daar een klein lichtpuntje. En dan was hij nog wel een van de meer bevoorrechtte mensen in Fallen Skies. Al glimlachend ging de priesteres verder, dat hij ook een gebouw in zijn naam zou krijgen als hij de zon op bepaalde punten wist te evenaren. Hij trok even een wenkbrauw omhoog. “I guess I owe the sun a thank you then, for all its hard work.” Het klonk behoorlijk sarcastisch, al kon hij het niet laten om zijn blik omhoog te werpen naar de hemel en de zon persoonlijk aan te spreken. “Thanks, sun,” Heel enthousiast kwam het er niet uit. Zijn blik gleed even naar de massieve deuren waar de jonge vrouw zojuist doorheen was gewandeld. “Can I go in?” vroeg hij toen. Hij was nu toch wel een tikkeltje nieuwsgierig geworden naar hoe het er van binnen uit zou zien. “Or will I spontaneously burst into flames when I walk in there as a heathen?” Religies hielden nou eenmaal van hun opgeblazen verhaaltjes.


avatar
Member
Real name : Linn
Aantal berichten : 57
IC posts : 34

Character sheet
Age: 27 years old
Occupation: Sol Invictus
Residence : Sunfall, Rhoynar
Profiel bekijken

Re: i met god and she had nothing to say to me

op do apr 05, 2018 1:26 pm
Hathor
There is nothing without the sun.
Hathor had geen flauw idee of haar woorden nut zouden hebben op de man en of hij überhaupt veel wist over haar geloof.  Het leek erop dat hij vrij weinig erover wist, iets wat Hathor opzich wel kon begrijpen. Eigenlijk wisten te weinig mensen over haar geloof; te weinig mensen wisten dat het überhaupt een mogelijkheid was om te geloven in Sol. De enige en echte god. Daar wilde ze graag verandering in brengen; het geloof uitbreiden moest toch zeker een doel zijn van de nieuwe Sol Invictus. Zijn bedankje aan de zon klonk licht sarcastisch, iets wat Hathor besloot te negeren. Het was niet vreemd voor een persoon van Rhoynar om sceptisch te zijn over enige vorm van geloof. Mensen van Rhoynar waren immers redelijk vrij in hun geloof. De een geloofde daarin, de ander in iets anders en vervolgens waren er dan ook nog een hoop die gewoon nergens in geloofden. Wat een duister leven moest dat toch zijn; zonder enige geloof, zonder enige god waar je op kon hopen en naar kon bidden op je meest duistere dagen. Ze keek even op van zijn vraag, een wenkbrauw licht optrekkend wederom. "A heathen, huh?" Sprak ze. "Well, an alarm might go off, but you won't burst into flames.. not immediately at least." Haar stem klonk echter niet compleet serieus. Ze geloofde immers niet in het feit dat Sol de macht had om een mens in vuur en vlam te zetten - al was dat opzich wel een stuk leuker geweest als dit wel het geval was én een stuk handiger.

"You may go in." Sprak ze. "I mean, if you don't steal or break anything, you should be perfectly fine." Ze knikte naar de kerk, afwachtend tot hij de leiding zou nemen. Als hij de kerk graag van binnen wilde zien, dan ging ze daar natuurlijk geen nee tegen zeggen. Het was een prachtig gebouw en het zou een zonde zijn als niemand naar binnen mocht. Dagelijks kwamen er genoeg mensen binnen, maar er waren genoeg Priests om een oog in het zeil te houden. Er werd zelden iets gestolen en wanneer dit wel het geval was, dan werd de dief meestal gevonden.



Hathor

Nihil Sole Sun
avatar
Member
Real name : Demi
Aantal berichten : 758
IC posts : 559

Character sheet
Age: 38
Occupation:
Residence :
Profiel bekijken

Re: i met god and she had nothing to say to me

op za apr 07, 2018 2:12 pm



Over het algemeen vertelde hij zichzelf dat hij zich liet leiden door een redenering van pure logica, maar dat was ook niet altijd waar. Ook hij werd beïnvloed door vooroordelen en onwetendheid. Vandaar was het ook dat hij er niet meteen een punt van maakte om de witharige vrouw haar ongelijk te bewijzen. Hij wist het zelf immers ook allemaal niet. Niet dat hij er nu ineens van overtuigd was dat de zon inderdaad een of andere god was, maar er bleef altijd dat kleine hoopje angst dat hij alsnog fout zat. Mocht er namelijk een god zijn, dan was het altijd wel zo handig om in zijn of haar hoekje te staan. Op zijn sarcastische bedankje aan de zon werd niet gereageerd, iets waar hij ergens wel opgelucht mee was. Hij had in ieder geval niet met zo’n geloofspurist te maken die ieder klein teken van disrespect hoogstens persoonlijk opnam. Daarbij, ze moest er ondertussen wel aangewend zijn om te moeten dealen met mensen die behoorlijk sceptisch waren over dit hele verhaal. Rhoynar stond nou niet echt bekend om haar godsdienstige praktijken.

Op zijn vraag of hij naar binnen mocht – en kon – reageerde ze niet helemaal serieus. Blijkbaar kon hij zonder enig probleem naar binnen treden, mits hij niets stal of stukmaakte. Een opmerking die hij ergens als een uitdaging zag. “I’ll try not to,” zei hij, voordat hij richting de gigantische deuren liep. Eenmaal binnen viel hij toch even stil. De uitbundige manier waarop de priesters van Sol zich kleedden, viel bijna in het niet met de manier waarop de kerk zelf ingericht was. Het duurde even voordat hij de plek op zich had laten inwerken. “Tell me about this god of yours,” zei hij toen, terwijl hij zich weer naar haar toedraaide. Er moest toch wel een reden zijn waarom zoveel mensen zo’n absurde hoeveelheid tijd en geld staken in het verafgoden van de zon, zonder er ook maar iets voor terug te krijgen. “I mean, what do you get for all of this?” Een plekje in het hiernamaals? Voorspoed voor de rest van je leven? Als dat de voordelen waren, was hij wellicht geïnteresseerd.


avatar
Member
Real name : Linn
Aantal berichten : 57
IC posts : 34

Character sheet
Age: 27 years old
Occupation: Sol Invictus
Residence : Sunfall, Rhoynar
Profiel bekijken

Re: i met god and she had nothing to say to me

op zo apr 08, 2018 4:02 pm
Hathor
There is nothing without the sun.
Hathor kon het niet laten om even een berekende blik op de man te richten, toen hij opmerkte dat hij een poging zou doen niets te stelen of te breken. Hmn. Als hij dat maar liet, want daar zou ze inderdaad niet al te blij mee zijn, en dat toonde de korte blik die ze op de man wierp ook goed. "At least if you do, you'll be much easier to find." Ze trok een wenkbrauw lichtelijk op, terwijl ze haar blik nog even kort op de man gericht hield om zijn reactie te kunnen inschatten. Ze was immers niet dom; ze had gehoord over de man, over hoe hij aan Jasper's zijde had gestaan toen de stad werd overgenomen. Echter liet ze het onderwerp daar voor wat het was en stapte ze de kerk binnen, nadat de man haar voor was gegaan. Haar goudgroene ogen waren nieuwsgierig op de man gericht; hij leek het geheel even in zich op te moeten nemen, want de binnenkant van de kerk was wellicht net zo indrukwekkend als de buitenkant, als het al niet meer indrukwekkend was, eigenlijk. Een lichte glimlach was verschenen op haar gelaat, want ze was duidelijk trots op wat haar geloof allemaal voort had gebracht. De mooiheid van deze kerk, symboliseerde wat Sol deed en waar Sol allemaal voor kon zorgen. En alhoewel Sol niet altijd tegen hen sprak en niet altijd even duidelijk was, was hij een goede god. Een god die zorgde voor zijn volgelingen en zelfs voor de heathens die deze wereld bewandelden, in de hoop dat ook zij ooit het goede pad zouden vinden.

Vragen over haar god waren onvermijdelijk en ze was dan ook niet verrast dat de man haar vroeg over haar god en waarom dit allemaal nuttig was. Waarom het nuttig zou zijn om Sol te aanbidden. "Everything, mister Morrigan." Sprak ze, zijn naam erbij toevoegend om extra indruk te maken. Hij had zichzelf immers niet voorgesteld; maar hij hoefde dan ook niet te weten dat ze meerdere mensen in de stad had die haar ogen en oren waren en van meerderen te horen had gekregen van wie de vloot was geweest die de stad had bezet. "Sol is the reason of all that is alive." Ze liet haar blik kort door de ruimte glijden. "Without Sol we would be nothing, nothing would be able to grow, live or even breathe." En daar geloofde ze ook heilig in. "But most of all, Sol offers hope to those who follow, even in their darkest moments."



Hathor

Nihil Sole Sun
avatar
Member
Real name : Demi
Aantal berichten : 758
IC posts : 559

Character sheet
Age: 38
Occupation:
Residence :
Profiel bekijken

Re: i met god and she had nothing to say to me

op ma apr 09, 2018 1:58 am



Asher moest wel iets heel interessants tegenkomen, wilde hij zijn kleptomanische kant los laten gaan. Als stadhouder had hij toch redelijk wat te besteden en om nou het een en ander uit een kerk te gaan stelen, was ook een beetje kansloos. De priesteres achtte hem blijkbaar wel tot zoiets in staat, want na zijn reactie keek ze hem niet heel tevreden aan. Ze liet hem weten dat hij niet moeilijk te vinden zou zijn, waarop hij even kort een grijns liet zien. “Good to know,” liet hij haar weten, alvorens hij de kerkdeuren door liep. Blijkbaar was het haar niet ontgaan wie hij was, al had hij dat ergens wel verwacht. Een machtsgreep bleef vaak niet onopgemerkt onder de bevolking. Het was hem ondertussen wel duidelijk geworden dat er wat spanning lag tussen de kersverse gouverneur en de leiding van de Priests of Sol. De details wist hij niet, wat wel duidelijk werd door het feit dat hij haar niet eens herkende als de Sol Invictus, en ergens bleef hij er ook liever buiten. Hij had Jasper aan zijn eiland geholpen en alle problemen die erbij kwamen kijken waren nu van hem. Natuurlijk was hij wel benieuwd geweest naar hoe vervelend die priesters wel niet konden zijn, iets dat hem tot nu toe nog mee was gevallen.

Eenmaal binnengekomen in de kerk, had hij toch even een momentje nodig. Opnieuw voelde hij zich enorm nietig vergeleken met het grotere geheel, iets waar hij maar niet gewend aan kon raken. Langzaam gaf hij zijn ogen de kost, waarna hij zich weer naar haar toe draaide. Hij wilde weten over haar god. Over Sol. Om een of andere reden hoopte hij dat ze hem kon overtuigen, al betwijfelde hij dat enorm. Hij was vrij sceptisch over dat soort dingen en het idee van een god die ver boven hem stond, vond hij eigenlijk maar niets. Hij richtte zijn blik op haar, wachtend op het verkooppraatje dat ongetwijfeld zou komen. In haar antwoord gebruikte ze zijn naam, waardoor hij zijn wenkbrauw even optrok, enigszins geamuseerd. Opnieuw vertelde ze hem dat er niets was zonder zon en ondertussen had hij wel door dat dat zo’n beetje hun slogan was. Het maakte hem allemaal vrij weinig uit wie hem hier op aarde had gezet, maar de laatste zin die uit haar mond kwam, wekte zijn interesse iets meer. Bedenkelijk beet hij even op zijn onderlip. “I’m gonna need a little more than hope,” reageerde hij uiteindelijk, terwijl hij zijn hand even door zijn baard heen haalde. “You know, hope is a mistake. Hope is nothing more than a wish for something to happen. I need something more... concrete.” Zo kon hij nu hopen dat hij het gouden beeld een eindje verderop niet omstootte, maar zou het eventueel alsnog geheel per ongeluk kunnen gebeuren. “What’s he ever done for you, personally?” Als ze nu weer aan kwam zetten met het praatje dat de zon de volledige reden hier was, zou hij het hoogstwaarschijnlijk opgeven. Hij had iets meer nodig dan dat. Iets waar hij zich makkelijker aan vast kon houden dan blindelings vertrouwen in een god die zich nooit zou laten zien.


Gesponsorde inhoud

Re: i met god and she had nothing to say to me

Vorige onderwerpTerug naar bovenVolgende onderwerp
Permissies van dit forum:
Je mag geen reacties plaatsen in dit subforum