welcome
Fallen Skies is een 'high fantasy Textbased-RPG' die zich afspeelt in een mytische wereld vol wonderlijke wezens, monsters en magie. Het land verdeeld onder zes koningkrijken is altijd bewegend en beïnvloedbaar. Het kan zomaar zijn dat jij de held wordt van het gehele land of misschien zelfs de grootste terreur die Fallen Skies ooit meegemaakt heeft. Alles is mogelijk in deze gevaarlijk mooie wereld. En niets is gek genoeg.
map
season
De ondraaglijke hitte kan maar één ding betekenen. Zomer is in het land. En met regen dat over geheel Fallen Skies uitblijft ziet het er niet goed uit voor de boeren en minderbedeelden.
current event
Een onbekende ziekte teistert Fallen Skies. Niemand blijkt veilig te zijn voor de verwoestende dood die Queen Dacosta meegenomen lijkt te hebben. Is er een mogelijkheid om te overleven, of is iedereen ter dood veroordeeld?
staff
List of the current city rulers: click here
Account switch
Gebruikersnaam


Wachtwoord

credits
©2017 Fallen Skies staat onder leiding van het team en wordt ondersteund door Actieforum. Alle teksten, beelden, codes en plotlijnen zijn auteursrechtelijk beschermt door de desbetreffende eigenaar.
Deel
Vorige onderwerpGa naar benedenVolgende onderwerp
avatar
Member
Real name : Penguin
Aantal berichten : 60
IC posts : 10

Character sheet
Age: 106 Years
Occupation: Adviser
Residence : Hillerød
Profiel bekijken

War and peace

op ma apr 02, 2018 11:54 pm


Iedere pas die hij zetten weergalmde door de grote hallen van het kasteel. Zijn handen waren keurig op zijn rug in elkaar geslagen en met een nietszeggende expressie keek hij voor zich uit. Mensen die hij tegenkwam werden volledig genegeerd, of in elk geval daar leek het op. Vanaf het moment dat ze zijn gezichtsveld binnenkwamen had hij ze volledig gekeurd en wanneer hij voorbij wandelde keek hij vanaf de zijkanten van zijn ogen naar hen. Was het verkeerd om niemand hier te vertrouwen? Nee, dat was het beste wat hij kon doen.
Freyja vertrouwde mensen te snel. Ging ervan uit dat ze goede intenties hadden, maar had geen idee wat in hun hoofden gebeurden. Ze zag niet eens wat er recht onder haar neus gebeurden. Om die reden had hij haar niet alleen naar Archeon laten reizen. Hij had geen idee hoe vatbaar ze was voor al de mooie praatjes die ze hier konden verkopen. Ze konden haar zo van onder zijn neus weg trekken zonder dat hij ervan op de hoogte was als hij in Hillerod bleef.

Aan het einde van de hal ging hij aan een groot open raam staan, wat hem een goed uitzicht gaf over de grote stad. De warme temperaturen waren een leuke verandering tegenover de koude waar hij maar niet aan kon wennen. Hij droeg een gewaad van een dunne zilveren stof, afgewerkt met zwarte randen en elegante lijnen die over heel het stuk liepen. Zijn haar was netjes naar achteren gekamt en aan de zijkant hingen zijn witte lokken over zijn oren. Op die manier werd het onmogelijk om de puntige oren niet op te merken wanneer dat hij voorbij wandelde.
Elfen werden niet door iedereen aanvaard, maar hij ging ze niet verborgen houden. Naeberos was trots op wat hij was, net zoals vele andere van zijn soort. Mensen waren niets in vergelijking met hun en toch was één van hen nu zijn baas.

Langzaam liet hij zijn oogleden dicht vallen. Achter hem kon hij het zachte geluid van voetstappen horen. Een pas die hij nog in zijn slaap zou herkennen. De laatste tijd spendeerde hij zoveel tijd met haar, maar niet op dezelfde manier als ze deed met sommige Lords die een bezoekje brachten. Hij had er niets over gezegd, was niet eens zeker of zij wist dat hij ervan af wist. Haar wilde avonturen waren niet geheim gebleven. In elk geval niet voor Naeberos.

Zijn blauwe ogen bleven met een kalme uitdrukking gericht op de stad terwijl de andere persoon naderde. “Goodmorning, my Lady,” zei hij beleefd met een beleefd knikje. “Did you have a good night rest?”
Larethian was een goede gastheer, maar hij had zelf nog niet de kans gehad om met hem te spreken, of met iemand anders van zijn court. Zolang hij die confrontatie niet had gehad zou hij ze niet volledig kunnen vertrouwen.


"Some old wounds never truly heal
They bleed again at the slightest word."




"They broke the wrong part of me.
They broke my wings and forgot I had claws."
avatar
Member
Real name : Daan
Aantal berichten : 656
IC posts : 375

Character sheet
Age: 20 years
Occupation: Lady of Hillerød
Residence : Falkreath, Hillerød
Profiel bekijken

Re: War and peace

op di apr 03, 2018 4:46 pm
if I'm going to die, let it happen
while there is still some of me left

Een kleine delegatie van belangrijke mensen had haar vergezeld naar de woestijnstad in Valyria. Het was de eerste keer voor de jonge Lady dat ze zo ver buiten haar veilige muren was getreden. Haar vader had haar nooit meegenomen naar dit soort gelegenheden, in tegenstelling tot haar broers die hem wel altijd mochten vergezellen. Het had alleen maar tot gevolg gehad dat er nu een Lady aan het hoofd van de noorderlijk gelegen stad stond die een redelijke achterstand had als het om dit soort politieke bezoeken ging. Ze vond het in het begin moeilijk om zichzelf een goede houding te geven, maar ze moest toegeven dat de gastvrijheid van de hoofdstad en diens bijbehorende royals haar aangenaam was meegevallen. Ook haar eigen mensen zorgde ervoor dat ze zich niet volledig vreemd voelde in dit verre land.

Toen ze de hal binnen was komen lopen had ze hem al zien staan aan het andere eind. De man was de trouwste adviseur en beste vriend van haar vader geweest. Freyja vertrouwde de elf dan ook volledig. Ze had niet het idee dat Naeberos het ooit verkeerd met haar voor had gehad en tot nu toe had hij zichzelf al een meerdere keren nuttig bewezen. Ze kon zich nog herinneren hoe hij de vampier had aangepakt tijdens één van hun vele wandelingetjes door Hillerod. Hij beschermde haar en diende als een vertrouwingspersoon voor lastige zaken. Onbewust was ze hem gaan associeren met een soort vaderfiguur waar ze altijd op terug kon vallen. Freyja was dan ook best blij dat hij erop had gestaan met haar mee te komen naar Archeon. Op deze manier had ze altijd iemand waar ze een gesprek mee aan kon knopen en die haar een beetje deed denken aan thuis. Haar pas was rustig terwijl ze hem naderde en naast hem stopte. Haar blauwe ogen gingen naar het uitzicht wat ze hadden door dit grote raam. Archeon was een prachtige stad. Er waren veel meer kleuren dan in Hillerod. Het enige nadeel was de brandende zon. Haar huid had nog altijd een iets rode kleur, lichtjes verbrand. Normaal was haar huid aan de bleke kant, een reden waarom ze redelijk snel gevat was voor de hete zonnestralen.

“Goodmorning, Naeberos,” begroette ze de man terug met een kleine glimlach terwijl ze kort naar hem omhoog keek, alvorens ze haar ogen weer op de stad voor hen richtte. Het was nog altijd een beetje wennen aan de kledij van het zuiden. Normaal droeg ze dikke mantels met wolvenbond op haar schouders. Nu had ze een dunne, paarse stof om haar lichaam heen. Haar armen waren van een nog dunnere stof en doorzichtig, terwijl bloemen in andere pastelkleuren nog net iets meer sfeer gaven aan het kledingstuk. Haar haren hingen zoals altijd losjes over haar schouders, ze had er nog snel een borstel doorgehaald voordat ze haar kamer had verlaten. “Yes, I did,  thank you for asking.” Ze knikte een keer kort met haar hoofd. “I hope you did so as well?” Hij zag er ook anders uit in het dunne gewaad. Een stuk sierlijker, meer zoals een elf hoorde te zijn misschien.  
notes: Dress




and if you're still

breathing you're the

lucky ones 'cause most

of us are heaving

through corrupted lungs
avatar
Member
Real name : Penguin
Aantal berichten : 60
IC posts : 10

Character sheet
Age: 106 Years
Occupation: Adviser
Residence : Hillerød
Profiel bekijken

Re: War and peace

op do apr 05, 2018 11:48 pm













What we don't know
...is what usually gets us killed.

Haar huid had al een zachte rode tint gekregen door de felle zon die hier scheen. Een teken dat ze niet te lang erin kon blijven wandelen omdat haar huid het niet gewoon was, maar het paste. Helaas zou het allemaal niet blijven duren en waren ze binnen enkele dagen weer op de terugweg naar Hillerod. Ook de zachte tint die zijn huid gekregen had zou dan weer verdwijnen.

Een zacht briesje kwam binnen door het raam en liet zijn zilveren haren zachtjes bewegen. “Must be stranger being here, when all you’ve ever known is snow and low temperatures.” Een stille hint dat hij het aangenamer vond. Het gebeurde niet vaak dat hij echt over zichzelf sprak. Mensen hadden geen zaken met zijn privé leven en wat er allemaal was gebeurd. Zelfs Freyja niet. Ze moest niet weten wat er enkele jaren geleden allemaal gebeurd was. Enige wat ze wist was dat hij zijn familie onverwachts had moeten achterlaten. Teveel in detail gaan was gevaarlijk omdat anderen dan al snel zaken aan elkaar konden linken en zo hun eigen verhaal creëerden. Veel erger dan het originele kon echter al bijna niet.

Ze hadden nog genoeg tijd om te spreken over het Koninkrijk en het warme weer. Sommige zaken waren belangrijker, de reden waarom ze in Archeon waren bijvoorbeeld. “How was your first meeting with the King?” Vanuit zijn ooghoeken keek hij de jonge dame aan. Hij was er niet bij geweest en wilde toch eens weten wat ze precies verteld hebben tegen elkaar. Uiteraard wilde hij niet elk klein detail weten, enkel wat er mogelijk al was afgesproken. Zaken die belangrijk waren om te weten. Hij had geen interesse in het persoonlijke leven van de man. Als hij daar wat over wilde weten bracht hij hem zelf wel een bezoekje. Iets wat hij misschien eens moest doen, gewoon zodat hij ook een idee kreeg met wat voor een persoon dat ze precies aan het onderhandelen waren.  

“Do you want to go for a walk? I heard the gardens are very beautiful this time of the year,” vroeg hij haar. Zijn hand hield hij al uit naar de deur, terwijl hij de andere aanbood om Freyja te begeleiden.





"They broke the wrong part of me.
They broke my wings and forgot I had claws."
avatar
Member
Real name : Daan
Aantal berichten : 656
IC posts : 375

Character sheet
Age: 20 years
Occupation: Lady of Hillerød
Residence : Falkreath, Hillerød
Profiel bekijken

Re: War and peace

op zo apr 15, 2018 4:57 pm
if I'm going to die, let it happen
while there is still some of me left
Met haar handen ineengeslagen stond ze naast hem. Het lengteverschil tussen hen was haar door de tijd heen al gewoon geworden. “It’s strange indeed, but I kind of like it.” Een kleine glimlach speelde rond haar lippen terwijl ze keek naar het uitzicht wat het raam te bieden had. Het was niet vaak dat Naeberos veel over dit soort onderwerpen sprak. Altijd moest ze zichzelf eraan herinneren dat hij niet uit het noorden kwam, al was zij niets anders gewend dan de kleine sneeuwvlokjes in zijn spierwitte haar. Eigenlijk wist ze niet veel van de elf, behalve dat hij een familie had die hij achter had gelaten. Ondanks dat vroeg ze er nooit naar. Haar vader had hem vertrouwd en daarom zou zij dat ook doen. Ze zag het als het enige beetje advies wat haar was nagelaten, een bepaalde persoon in wiens handen ze haar leven zou durven te leggen.

Hij vroeg haar hoe het gesprek met de koning geweest was. Freyja had hem aangekeken, maar richtte haar ogen nu weer op het raam en liet een zachte zucht over haar lippen rollen. “We had a good conversation,” zei ze met een kleine knik van haar hoofd, waarna ze nadacht over wat ze hem nog meer zou kunnen vertellen. Haar woorden waren misschien niet wat de elf direct had willen horen, maar de gangen van dit paleis waren geen geschikte plaats om dit soort zaken te bespreken. “And I’m sure we did good by visiting Archeon,” voegde ze nog toe aan haar eerdere woorden, waarna ze hem kort aankeek vanuit haar ooghoek.

“I thought you’d never ask,” zei ze met een kleine grijns terwijl ze diep ademhaalde en in beweging kwam. Rustig nam ze de arm aan die hij haar had aangeboden. De tuinen waren misschien een betere plaats om dit gesprek voort te zetten, al moest ze toegeven dat ze niet gerust was op zijn reactie straks. Er waren bepaalde dingen ter sprake gekomen tijdens haar bezoek aan Larethian die Naeberos misschien iets minder op prijs zou stellen. Freyja probeerde zich dan ook zo goed als dat mogelijk te ontspannen, zodat hij het niet op zou merken en ze iets langer de tijd had om na te denken over de manier waarop ze hem het nieuws zou gaan brengen. Uiteindelijk bleef zij hier wel de lady en was het haar eigen keuze geweest om deze deal te maken. De elf bleef echter ook haar adviseur, misschien wel de persoon die het dichtst bij haar stond en wiens advies ze normaal zonder de mokken opvolgde.
notes: Dress




and if you're still

breathing you're the

lucky ones 'cause most

of us are heaving

through corrupted lungs
Vorige onderwerpTerug naar bovenVolgende onderwerp
Permissies van dit forum:
Je mag geen reacties plaatsen in dit subforum