welcome
Fallen Skies is een 'high fantasy Textbased-RPG' die zich afspeeld in een mytische wereld vol wonderlijke wezens, monsters en magie. Het land verdeeld onder zes koningkrijken is altijd bewegend en beïnvloedbaar. Het kan zomaar zijn dat jij de held wordt van het gehele land of misschien zelfs de grootste terreur die Fallen Skies ooit meegemaakt heeft. Alles is mogelijk in deze gevaarlijk mooie wereld. En niets is gek genoeg.
map
season
Met de koude intrek van winter heeft geheel Fallen Skies wel last van de temperatuur wisseling. Maar voornamelijk in het noorden wordt het iedereen behoorlijk lastig gemaakt en kunnen spanningen dankzij het weer hoog oplopen.
current event
Met het einde van het jaar in zicht houdt Archeon haar jaarlijkse midwinter festival. Iedereen is welkom om te genieten van alles wat Fallen Skies' hoofdstad te bieden heeft.
klik hier
staff
List of the current city rulers: click here
Account switch
Gebruikersnaam


Wachtwoord

donation
©2017 Fallen Skies staat onder leiding van het team en wordt ondersteund door Actieforum.
Om Fallen Skies reclamevrij en optimaal bespeelbaar te houden is er een mogelijkheid om via Paypal te doneren. Alle donaties worden teruggestoken in het forum en het is niet verplicht om te doneren.
Deel
Vorige onderwerpGo downVolgende onderwerp
avatar
Member
Real name : Marielle
Aantal berichten : 32
IC posts : 15

Character sheet
Age: 24
Occupation: Firebender
Residence : The fields of Navarre
Profiel bekijken

Lost and found [open]

op wo nov 29, 2017 9:35 pm



She wears strength and darkness equally well,
the girl has always been half goddess, half hell.

De dikke mantel die ze bij het begin van de reis om haar schouders had geslagen zou haar tegen de kou en sneeuw op haar huid moeten beschermen. De kap rond haar gezicht trok ze nog iets meer naar voren om haar gezicht tegen de ijzige wind te behoeden. Vanonder de kap priemden dieprode krullende lokken langs gaan gelaat. Sommige plukken hadden enkele vlechten met diverse gekleurde kralen er in die varieerde van emerald groen tot een diep blauwe kleur. Haar donkerblauwe jurk was vrij simpel en was nauwelijks tot niet zichtbaar door de dikke bruine mantel die ze droeg. Rhaella was nooit geïnteresseerd geweest in mooie jurken en glimmende gouden kronen. Ondanks dat ze een nichtje was van de koning van Navarre had ze zichzelf voorgenomen nooit meer één voet in het kasteel te zetten. Er was daar teveel gebeurd en ze had teveel meegemaakt. Ze zou haar vader er dan ook van overtuigen dat hij haar geen ‘opdrachten’ meer moest geven. Maar hoe wist ze nog niet.

Het was niet goed. Dít was niet goed. Het klopte niet. Rhaella had inmiddels al lang bij de Bay of steel moeten raken. Waar ze de boot kon pakken richting Nordshal. In plaats daarvan had ze haar reis gemaakt door het warme woestijn landschap en was ze op dit moment in een ijzige noordelijke provincie beland. Hoever ze van haar route was afgedwaald wist ze niet. Het enige wat nog helder was was dat ze op weg was richting haar vader in Nordshal maar van die reis zou op dit moment niet veel meer terecht komen.

Wanneer ze de realiteit weer terug laat zinken en het landschap weer helder werd laat ze haar ogen over de witte vlakte voor haar glijden. De stilte die door het bos waande gaf haar een oncomfortabel gevoel. En hield ze met haar donkerrode ogen elke tak en elke voetstap in de gaten. Dit was haar gebied niet. Ze was hier nog nooit geweest en het zou haar niet verbazen als hier dan ook geen bekende van haar rondliepen. Rhaella laat zichzelf iets naar voren zakken en klopt kort op de hals van het stevige paard onder haar die haar de gehele reis al op zijn rug meevoerde maar op dit moment door haar nervositeit zich ook niet bepaald prettig voelde en ietwat tippelde onder haar. Easy boy, we will find our way back. fluisterde ze zacht terwijl ze de warmte van haar handen door haar handschoenen heen voelde stralen en zichzelf weer terug liet zakken in het zadel. Een ding was op dit moment wel in haar voordeel. Haar vuursturen kwam op dit moment heel goed van pas.

Ze liet de teugels was uit haar handen vieren en speelde met de lus aan het einde van de teugels. Op een gegeven moment zou ze vast wel iemand tegen moeten komen. Het kon niet zo zijn dat in het noorde niemand woonde. Daarvoor waren de verhalen van de noorse strijders te realistisch geweest. Van een ding was ze in ieder geval zeker: ze was verdwaald.








She was not soft; she was all hard lines and edges, jagged pieces that never fit together.
She was the storm and the sadness inside your chest, and you broke yourself upon her
•••

avatar
Member
Real name : Yanthe
Aantal berichten : 73
IC posts : 22

Character sheet
Age: 23 years
Occupation: Warrior, Chief of Hillerøds Vikingships
Residence : Falkreath, Hillerød
Profiel bekijken

Re: Lost and found [open]

op wo nov 29, 2017 10:52 pm


Naast de rooftochten op zee, hield hij zich ook bezig met andere dingen. Hij had net een training achter de rug met Freyja. Zij had hem gevraagd om haar te trainen. Op deze manier kon ze zichzelf beschermen als hij er niet bij was. Momenteel was hij te voet op pad gegaan. Hij hield geregeld lange wandelingen en was het dan ook gewoon om langer op pad te gaan. Hij had al een heel eindje gestapt en bevond zich nu buiten de stadskern. Het natuurlandschap overheerste hier en dan was ook te voelen aan de frisse wind. In de stad werd deze gure wind afgeblokt op de gebouwen en muren. Hier had de wind vrij spel. Op strategische plaatsen had Athelstan enkele vallen gelegd. Dit waren simpele vallen waarbij hij een touw gebruikte met een lus. Op andere plaatsen was hij anders te werk gegaan. Hij zich gezet langs een klein padje waar veel wild voorbij liep, dat had hij gezien aan de sporen. Het eerste dat passeerde was echter geen wild, maar een paard. Het paard was echter niet alleen, maar was in het gezelschap van een jongevrouw. Of eerder andersom, het was maar hoe je het bekeek. Het paard leek zenuwachtig, waardoor het paard eerder de leiding had. Athelstan hield zich laag en zorgde ervoor dat hij nog niet in beeld verscheen. Omdat hij hier al even zat, was zijn lichtgrijze outfit deels wit geworden door de lichte sneeuwval. Op deze manier ging hij op in het landschap.
avatar
Member
Real name : Marielle
Aantal berichten : 32
IC posts : 15

Character sheet
Age: 24
Occupation: Firebender
Residence : The fields of Navarre
Profiel bekijken

Re: Lost and found [open]

op vr dec 01, 2017 5:26 pm



She wears strength and darkness equally well,
the girl has always been half goddess, half hell.

Er waren bepaalde zaken die op nummer 1 stonden zodra je de weg niet meer zou weten in een bepaald gebied. Zoals: niet in paniek raken. Paniek kon je alleen maar verder weg doen laten zakken in het feit dat je je op onbekend terrein begaf en door de bomen letterlijk het bos niet meer zou zien.

Naarmate ze zichzelf verder door het bos waande voelde het alsof het bos steeds beklemmender werd. De ruimte tussen de bomen begon krapper te worden en door de sneeuw was Rhaella haar volledige orientatie kwijtgeraakt. Normaal gesproken had ze een bepaald punt genomen waar ze zichzelf op kon focussen, maar op dit moment leek alles hetzelfde. Dat het paard onder haar steeds meer heen en weer begon te huppelen werkte niet bepaald mee. easy, easy sprak ze zacht terwijl ze de grip om de teugels iets verstrakte om zo het dier in toom te houden. Door haar warme stem werd het dier iets rustiger maar hij stond nog steeds zwaar briesend onder haar. Uiteindelijk besloot ze om voor het ging het dier stil te zitten en af te stappen. Eenmaal op de grond slaat ze de teugels over het dier zijn hoofd en houd de teugels in 1 van haar handen vast. Haar blik richt ze op de omgeving rond haar. Maar het enige beeld wat ze zag was een winters landschap. Wit en kil. In Navarre waren ook vrij strenge winters maar dat viel in het niets bij dit gebied. Falkreath ze proefde de naam over haar lippen en zuchte kort terwijl haar blik bepaalde oneffenheden in het landschap probeerde op te vangen. Mocht ze geen uitweg of hulp weten te vinden dan had ze zeker een plan B nodig. En dat hield in: het vinden van eten en een schuilplaats.








She was not soft; she was all hard lines and edges, jagged pieces that never fit together.
She was the storm and the sadness inside your chest, and you broke yourself upon her
•••

avatar
Member
Real name : Yanthe
Aantal berichten : 73
IC posts : 22

Character sheet
Age: 23 years
Occupation: Warrior, Chief of Hillerøds Vikingships
Residence : Falkreath, Hillerød
Profiel bekijken

Re: Lost and found [open]

op za dec 02, 2017 11:46 pm

Athelstan bleef verborgen voor de de jongevrouw. Hij observeerde haar eerst, voordat hij tevoorschijn kwam. Hij wilde namelijk niet plots voor een verassing staan. Als erkende Chief van de Vikingschepen en krijger van Hillerød, wist hij maar al te goed dat men vrouwen niet moest onderschatten. Deze leek op het eerste zicht niet echt een bedreiging, waardoor Athelstan besloot om zich te tonen. Hij ging staan en bleef gewoon staan waar hij stond. "Góður dagur," zei hij als eerste en hield haar blik op haar gericht. Ze zag er niet uit als iemand van hier, waardoor hij zich even moest aanpassen. Hij sprak zelf zeer vloeiend Ijslands, een taal die vooral in Falkreath werd gesproken, maar ook Engels sprak hij hij vlot, een taal die over het algemeen wel gekend was. "Good day," vertaalde hij zichzelf, niet zeker of ze eerder zijn begroeting had begrepen. "Are you lost, lady?" Athelstan, die eerder was blijven staan, wachtend op haar eerste reactie, zette nu een stap naar voren. Het gebeurde niet vaak dan vreemdelingen over het land naar hun streek trokken. Vaak werd dit met een schip gedaan. Waarom zij hier rondzwierf, was dan ook een vraag waar hij graag een antwoord voor wilde hebben.
avatar
Member
Real name : Marielle
Aantal berichten : 32
IC posts : 15

Character sheet
Age: 24
Occupation: Firebender
Residence : The fields of Navarre
Profiel bekijken

Re: Lost and found [open]

op do dec 07, 2017 8:34 pm



She wears strength and darkness equally well,
the girl has always been half goddess, half hell.

Met iedere pas die ze zette voelde ze zichzelf steeds iets verder wegzakken in de diepe sneeuw. Het paard wat ze inmiddels achter zich aan liet lopen porde zo nu en dan met zijn neus in haar rug of tegen de achterkant van haar bovenarm aan. Ze had het dier al jaren. Ooit gekregen van haar vader voor alles wat ze voor hem deed. En ondanks dat er niet veel goeds meer in hem zat hield ze toch van hem. Ware het niet dat hij haar jaren heeft gebruikt voor het opknappen van zijn klusjes. Een korte glimlach verschijnt op haar lippen terwijl ze haar blik kort richting de verse sneeuw richt. Maar haar hoofd kantelde zich al snel zodra ze een aantal touwen opgevouwen in een lus op de grond zag liggen.

Rhaella stopte het paard en liet de teugels vieren waarna ze omlaag zakte en het touw bestudeerde. Vallen voor kleine dieren. Of misschien wel vallen om iets groters 'buiten' de grenzen te houden. Het viel haar toen op de dat de vogels die ze zojuist nog hoorde fluiten vrijwel stil waren gevallen. In plaats daarvan drong een stem bij haar naar binnen. Een stem en een taal die ze niet kende. Haar donkerrode ogen schieten in de richting van het geluid waar ze uiteindelijk het gezichtsveld van de man trof. De stem die zojuist nog had gesproken in wat Rhaella dacht wat zijn eigen taal was leek zichzelf nogmaals te herhalen waarna hij een vraag stelde. Deze keer in een taal die ze wel begreep. Good day Langzaam zet ze zichzelf weer recht maar zet een stap naar achteren zodra de man zich een pas naar voren zet. Haar greep rond de teugels verstrakt iets terwijl haar adem lichtelijk stokt. Perhaps I am, sir. haar stem was warm maar zacht. Could you tell me where I am? vervolgde ze haar woorden terwijl het paard over zijn hoofd aaide.








She was not soft; she was all hard lines and edges, jagged pieces that never fit together.
She was the storm and the sadness inside your chest, and you broke yourself upon her
•••

avatar
Member
Real name : Yanthe
Aantal berichten : 73
IC posts : 22

Character sheet
Age: 23 years
Occupation: Warrior, Chief of Hillerøds Vikingships
Residence : Falkreath, Hillerød
Profiel bekijken

Re: Lost and found [open]

op di dec 26, 2017 5:11 pm

Ze was door haar benen gezakt, vlak bij één van zijn vallen die hij net nog opgesteld had. Zijn vallen mochten dan wel klein zijn, maar ze konden makkelijk een hert strikken. De vrouw zou daar evengoed in vastgelopen zijn. Bij zijn eerste begroeting gaf ze bijna geen kick, waardoor hij al snel wist dat ze geen band had met het Ijslands of eender welke taal die hier in het Noorden gesproken werd. Uiteinde zei ze iets nadat hij zichzelf vertaald had in het Engels. Met dat hij een stap naar voren had gezet, zette zij er één naar achteren. Met dat hij dat zag, bleef hij dan ook maar wijs staan waar hij stond. Haar grip op de teugels verstrakte, dat kon hij zelfs vanop deze afstand zien, waardoor hij kort zijn mondhoek ophaalde. Ze was op haar hoede, maar haar stem weerspiegelde dit niet helemaal. Het was een warm stemgeluid, bijna geruststellend, alsof ze zichzelf gerust wilde stellen. "Could you tell me where I am?"Athelstan draaide zijn bijl, die in zijn riem zat, wat naar achteren, als teken dat hij haar niets aan zou doen. "You're a few miles away from Hillerød." deelde hij mee met haar. Hij wist niet of dat haar eindbestemming was, of dat ze totaal een andere kant uit moest. "If you like, I'll take you there?" stelde hij voor, na een kort moment van stilte. Hij had zijn blik op haar ogen gericht, die een onnatuurlijke kleur hadden. Hij had deze kleur althans nog niet eerder gezien.
avatar
Member
Real name : Marielle
Aantal berichten : 32
IC posts : 15

Character sheet
Age: 24
Occupation: Firebender
Residence : The fields of Navarre
Profiel bekijken

Re: Lost and found [open]

op wo jan 03, 2018 6:56 pm



She wears strength and darkness equally well,
the girl has always been half goddess, half hell.

Natuurlijk was het stom en ontzettend dom geweest om meteen maar te bevestigen dat ze de weg kwijt was. En vooral om te vragen waar ze zich precies bevond. Voor iemand die diverse malen ‘vuile’ klusjes voor haar vader opknapte en haarzelf als een geest door het kasteel van D’auvignon wist te banen was dit een op zijn zachtst gezegd: niet tactvolle reactie op zijn vraag geweest.   Alhoewel ze betwijfelde of hij zou geloven dat ze uit dit gebied kwam. Misschien Vanaheim maar zéker geen Falkreath.

Hoewel haar reactie niet bepaald slim was geweest leek de man voor haar niet bepaald dreigender geworden. Integendeel. Hij legde haar uit dat ze zich dichtbij Hillerød bevond. Een gebied waar ze zich (tot  nu toe) nog nooit had op weten te houden. En om überhaupt haar weg uit dit bos te vinden zou ze hem wel ‘moeten’ vertrouwen. Ze glimlachte kort terwijl ze zich bedacht hoe de stad er uit zou zien. Rhaella had veel verhalen gehoord over de Noorse steden. Haar vader was er vaak geweest. Winterse tafrelen waar je in Valyria alleen maar van kon dromen, bomen die boven de lucht uit toornden als speren. Houten huizen die de bewoners moesten beschermen tegen de kou, weerwolven en andere dieren. Krijgers, strijders en vikings die als beesten tekeer gingen terwijl ze steden plunderden en leegroofden. Het waren niet bepaald verhaaltjes voor het slapen gaan geweest. Maar Rha had dan ook nooit een nórmale jeugd gehad.

Ondanks de verhalen had haar vader had echter nooit namen van steden genoemd. De naam Hillerød trok dan ook direct haar aandacht en ze zet zichzelf iets rechter. Kort knikkend op zijn uitnodiging. Hillerød hmm.. kort liet ze de verhalen die haar vader vertelde door haar gedachten schieten. Inmiddels was ze geen klein meisje weer en had ze zichzelf aardig leren verdedigen. De problemen die ze dan ook voorzag liet ze gauw varen en ze richtte zich weer tot de man voor haar. Sounds good. haar stem warm terwijl haar rug wat rechtte en ze de teugels door haar handen liet glijden en een paar passen richting de man voor haar zette. Forigive me for being so rude sprak ze vervolgens kort terwijl ze haar slanke hand uitreikte richting hem. My name is Rhaella ging ze verder. Een korte glimlach sierde haar lippen nogmaals en vanachter haar lange wimpers kijkt ze hem verwachtingsvol aan. Let’s go then shall we? Hopende om enige vorm van beschaving aan te treffen in de stad waar hij haar heen zou brengen. Al was het maar een goeie maaltijd want haar maag begon nu ook wel te protesteren.








She was not soft; she was all hard lines and edges, jagged pieces that never fit together.
She was the storm and the sadness inside your chest, and you broke yourself upon her
•••

Vorige onderwerpTerug naar bovenVolgende onderwerp
Permissies van dit forum:
Je mag geen reacties plaatsen in dit subforum