welcome
Fallen Skies is een 'high fantasy Textbased-RPG' die zich afspeeld in een mytische wereld vol wonderlijke wezens, monsters en magie. Het land verdeeld onder zes koningkrijken is altijd bewegend en beïnvloedbaar. Het kan zomaar zijn dat jij de held wordt van het gehele land of misschien zelfs de grootste terreur die Fallen Skies ooit meegemaakt heeft. Alles is mogelijk in deze gevaarlijk mooie wereld. En niets is gek genoeg.
map
season
Met de koude intrek van winter heeft geheel Fallen Skies wel last van de temperatuur wisseling. Maar voornamelijk in het noorden wordt het iedereen behoorlijk lastig gemaakt en kunnen spanningen dankzij het weer hoog oplopen.
current event
Met het einde van het jaar in zicht houdt Archeon haar jaarlijkse midwinter festival. Iedereen is welkom om te genieten van alles wat Fallen Skies' hoofdstad te bieden heeft.
klik hier
staff
List of the current city rulers: click here
Account switch
Gebruikersnaam


Wachtwoord

donation
©2017 Fallen Skies staat onder leiding van het team en wordt ondersteund door Actieforum.
Om Fallen Skies reclamevrij en optimaal bespeelbaar te houden is er een mogelijkheid om via Paypal te doneren. Alle donaties worden teruggestoken in het forum en het is niet verplicht om te doneren.
Deel
Vorige onderwerpGo downVolgende onderwerp
avatar
Member
Real name : Ro
Aantal berichten : 54
IC posts : 15

Character sheet
Age: 28 years
Occupation: Princess of Valyria
Residence : Archeon
Profiel bekijken

It's compromise that moves us along

op za jan 06, 2018 12:21 am

Alysanne Laendaerys

Met een vriendelijke glimlach op haar gezicht liep de prinses door de straten van Archeon. Het paleis had ze vandaag liever achter zich gelaten, op de toch al mooie winterdag. Ze vond het heerlijk om af en toe even uit het paleis weg te kunnen, en zich onder het gewone volk te begeven. Ze was nieuwsgierig naar hen, zelfs al waren de meesten in Archeon rijk genoeg om zich aan te kunnen passen aan de dure levensstijl. De prinses sponsorde de wat armere mensen zo goed als ze kon en van haar verwacht werd. Ze kon veel beteken voor iemand, al was het maar een geruststelling geven dat het goed zou komen, en dat de problemen wel overwonnen konden worden.

Lange tijd had ze niet in dit soort woorden geloofd, tijdens haar gevangenschap. Terugdenken aan deze zeven jaar deden haar geen goed, en ze had moeite met gesprekken voeren over dit onderwerp met anderen. De enige die ze daarin vertrouwde was haar halfzus Dacosta. Regelmatig had Alysanne problemen met slapen, voelde ze zich angstig en vermeed ze gesprekken over haar verleden dagelijks zo veel als mogelijk. Ook hield ze zich ver van enige vorm van opstanden, in de angst dat er weer iets zou gebeuren met haar, of nog erger: haar familie. De prinses van het volk die ze was, wist ook iedereen over haar verleden. Ze werd er gelukkig niet veel mee lastig gevallen, aangezien Alysanne het volk op haar beurt geruststelling kon geven, en een mogelijke financiële bijdrage.

Haar blik gleed langs de vele marktkraampjes en over het plein. Ze liep alleen, maar achter haar liepen haar twee wachters. Tot haar verbazing had ze niet mogen gaan als ze nog twee extra wachters mee zou nemen, die op verdere afstand zouden blijven, puur voor de zekerheid. Alysanne wist niet waarom, maar ze besloot er niet veel aandacht aan te besteden, ze zou haar dag er niet door laten verpesten. Met een vriendelijke glimlach liep ze naar een kraam toe, waarvan de eigenaar ongeveer een gat in de lucht sprong bij haar aanzicht. Ze moest zacht lachen bij zijn blijdschap, en haar hand gleed even over het fruit wat de man verkocht. Gelijk begon deze te praten, waarna Aly op haar beurt aandachtig luisterde, en af en toe ene vraag stelde. Tot haar afgunst was business voor de man moeilijk deze winter, om verscheidene redenen. Eerlijk vertelde hij haar wat er mis was, en bedenkelijk knikte ze. Na een tijdje wenkte ze haar wachter, die haar een tasje gaf met daarin een flinke som geld. Alysanne gaf de man wat hij nodig had voor het fruit wat ze kocht, en zonder aarzeling gaf ze hem nog een grote som erbovenop. Terwijl ze dit deed kreeg ze vele woorden van dank van zowel de koopman en zijn familie, als goede woorden om haar heen van de vreemdelingen. Aly kon niet anders dan glimlachen, tot haar blik langs een jonge man gleed die haar wel heel wantrouwig aankeek.

&Adrian

Gown x Headpiece
thank you Sarah!


You started a fire in her soul
But tomorrow came and you left her shivering in the cold
So she gathered what little embers left of her, as she carefully whispered love to her dying self


Now she’s a burning forest, as bright as the sun
And all you could do is look at her with awe,
For you’d never imagined that a girl, looking so fragile and naive,
Would one day become a fire, that you could never ever put out.
avatar
Member
Real name : Yanthe
Aantal berichten : 34
IC posts : 11

Character sheet
Age: 26years
Occupation: Insurgent
Residence : Valyria
Profiel bekijken

Re: It's compromise that moves us along

op za jan 06, 2018 4:33 pm

Naast het houden van speeches, was het enorm belangrijk om te observeren. Niet alleen het volk en de normale man werd in de gaten gehouden, maar ook de koninklijke familie, voor zover dat natuurlijk kon. Het was voor eender wie moeilijk om het kasteel binnen te geraken. Daarom bestond zijn moment van observatie vaak uit wachten en staren naar een gesloten poort. Adrian zat nonchalant tegen een muurtje, uit het zicht van de wachters. Sinds zijn confrontatie met Larethian, de koning, was hij door de meeste wachters gekend. Hij moest zich koest houden, even uit het zicht van de bevolking. Adrian, die normaal in de buitenwijken van de stad bezig was, was nu echter in het centrum, de rijkere buurt waar de straten er piekfijn uitzagen. Hij trok zijn cap wat meer voor zijn gezicht toen er een kleine patrouille langs hem liep. Hij had een verzorgde mantel aan, wetend dat mensen die volledig bedekt waren met vodden, opvielen hier in het gouden centrum. Toen hij hen achterna keek, zag hij echter een vrouwe voor de twee King's guards lopen. Een licht blauwe jurk fladderde achter de vrouw aan. Snel trok hij zich recht en liep hij hen achterna. Hij had nog niet kunnen zien wie het precies was, die voor de guards liep. Ze liepen verder van het kasteel weg, naar de wijken waar de middenklasse vertoefde. In deze omgeving stonden er verschillende kraampjes op de markten. Pas toen de licht blauwe verschijning stopte bij een kraampje kon hij zien wie het was. Alysanne, prinses Alysanne. Hij kende haar verleden, waarschijnlijk net iets beter dan anderen. Als jongeman had hij namelijk mee in een ander verzet gezeten, niet als écht lid natuurlijk, anders had hij hier niet meer gestaan. Hij was loopjongen geweest, zorgde voor de nodige bevoorrading als de mannen zich verscholen. Natuurlijk waren er nog heel wat andere taken die hij had gedaan naarmate hij ouder werd, maar die waren iets minder onschuldig. Hij wist van haar aanwezigheid, haar gevangenschap daar. Het was die plek waar men hem overtuigde, overtuigde om op te komen voor zijn mensen. Toen de rebellen werden uitgeroeid, was hij één van de enige die was ontsnapt. Adrian stond tussen de andere burgers, die hun aandacht op de prinses hadden gericht. Hij zorgde dat hij ten allen tijden achter de wachters bleef staan. Met de helft van zijn gezicht verstopt achter zijn cape, hield hij haar goed in de gaten en volgde hij elke beweging die ze maakte. Hij fronste bij wat ze deed. Waar was ze mee bezig? Toen ze zich omdraaide om de mensen met een glimlach te bedanken en even zijn richting uitkeek, draaide hij zijn hoofd weg en zorgde hij dat zijn cape voor zijn gezicht viel. Hij zat met zijn gedachten bij zijn opdracht. Een plan begon te broeien, maar daar kon hij niet alleen over beslissen. Toen de mensen om hem enthousiast begonnen te worden, zette hij een stap achteruit, met als plan om in de eerste beste straat te verdwijnen.

avatar
Member
Real name : Ro
Aantal berichten : 54
IC posts : 15

Character sheet
Age: 28 years
Occupation: Princess of Valyria
Residence : Archeon
Profiel bekijken

Re: It's compromise that moves us along

op za jan 06, 2018 11:37 pm

Alysanne Laendaerys

Het was voor haar moeilijk om te weten dat ze niet iedereen hier kon helpen. Nu was Archeon wel een rijke stad, waarvan de meeste inwoners het prima voor elkaar hadden. Toch bleven er uitzonderingen, die stuk voor stuk haar hart braken wanneer Alysanne ze tegen kwam op straat. De prinses was op het gebied van het tonen van haar emoties anders dan de rest van haar familie, die vaak als koud overkwamen. Natuurlijk bleef Alysanne een Laendaerys, en ze was nou echt niet de grootste mensenvriend, maar er was duidelijk te zien dat ze om het land gaf. Voor de bevolking was het fijn dat er iemand was die iets minder koud en afstandelijk was, al zou Alysanne nooit toegeven aan de slechte kwaliteiten van haar en haar familie in het openbaar. Want als er één ding was waar ze meer om gaf dan Valyria, dan was het haar familie, die kwamen nu eenmaal eerst.

Ze werd uit haar gedachten getrokken doordat ze verscheidene vriendelijke woorden om haar heen hoorde nadat ze de koopman een flinke som geld had gegeven. Een klein nadeel aan het volgen van je emoties: constant de inwoners willen helpen. Dat ze daarmee ook de positie van de koninklijke familie versterkte in de stad had ze niet eens door nu. De verhalen over de afgelopen rumoerigheid in de hoofdstad hadden ook haar oren bereikt, net als de geruchten over opstanden. Het gaf haar een kleine angst om hier nu te zijn, maar aan de andere kant: deze mensen zouden haar nooit zomaar pijn doen nadat ze hen zojuist een gunst had gedaan, toch?
Zoals gewoonlijk gleed haar vriendelijke blik even langs de mensen die een kleine menigte hadden gevormd om de prinses heen. Voor Alysanne was dit niet anders dan normaal, al moest ze nu wat beter opletten. Al gauw werd ze benaderd door een klein meisje die haar gebaarde om haar te volgen, wat Aly maar al te graag deed; ze had net zoals velen een zwak voor kinderen. Het meisje pakte voorzichtig de hand van de mooie dame, en Aly werd door haar meegenomen de menigte in. Wat bezorgd keek ze achterom naar de wachters, maar veel kon ze er niet tegen doen, het kind leidde haar vlot tussen vele mensen door, en Aly kon haar bewaking ook niet bij zich houden zo. Zolang ze ze maar niet uit het oog zou verliezen. Het meisje toonde haar inmiddels een kraampje met sieraden, en wees op een paar die ze zogezegd zelf had gemaakt. Aly keek even om zich heen, en werd wat onzeker toen ze haar bewaking in de verte zag staan, duidelijk proberende om de prinses weer te bereiken. Haar blik gleed langs de mensen, op zoek naar een wat vertrouwder gezicht. Kort flitsten haar ogen langs de jongeman van net, en ze fronste even kort, voordat haar aandacht weer van hem weg gleed. Glimlachend keek ze weer naar het jonge ding voor haar, en probeerde zo goed mogelijk haar onzekerheid te verbergen. Het leek aardig te lukken, alleen een oplettende enkeling zou het door kunnen hebben, nu moest ze er maar op vertrouwen dat de menigte het beste met haar voor had.

Gown x Headpiece
thank you Sarah!


You started a fire in her soul
But tomorrow came and you left her shivering in the cold
So she gathered what little embers left of her, as she carefully whispered love to her dying self


Now she’s a burning forest, as bright as the sun
And all you could do is look at her with awe,
For you’d never imagined that a girl, looking so fragile and naive,
Would one day become a fire, that you could never ever put out.
avatar
Member
Real name : Yanthe
Aantal berichten : 34
IC posts : 11

Character sheet
Age: 26years
Occupation: Insurgent
Residence : Valyria
Profiel bekijken

Re: It's compromise that moves us along

op wo jan 10, 2018 11:56 pm

Toen de prinses meegetrokken werd door een klein meisjes, hield hij halt. Waarom weglopen als dit dé kans was? Hij maakte rechtsopmeer en wist tussen al het volk te glippen. Haar wachters werden tegengehouden door het volk en om er nog een schepje bovenop te doen, liet hij enkele geldmunten op de grond vallen. Ondanks dat dit de middenklasse was en deze mensen het over het algemeen goed deden, liet niemand geld gewoon liggen. Heel wat mensen reageerden op het geluid van vallende munten en bij deze bereikte Adrian de prinses, wiens hand hij vast pakte en meetrok in de schaduw, uit het zicht van haar wachters. Hier trok hij zijn cap naar beneden en keek hij haar recht in de ogen, haar nog steeds vasthoudend. "Waar denk je dat je mee bezig bent?" vroeg hij direct op de man af. Eerst mensen, zijn kameraden, de dood injagen en nu het onschuldige schaap uithangen? Hij had haar wel door. Hij had haar vroeger nooit rechtstreeks aangesproken, toch niet voor zover hij wist. Hij wist niet of ze hem kende, laat staan ooit gezien had. Desondanks moest hij dit doen, of ze hem nu kende of niet.

Vorige onderwerpTerug naar bovenVolgende onderwerp
Permissies van dit forum:
Je mag geen reacties plaatsen in dit subforum