welcome
Fallen Skies is een 'high fantasy Textbased-RPG' die zich afspeelt in een mytische wereld vol wonderlijke wezens, monsters en magie. Het land verdeeld onder zes koningkrijken is altijd bewegend en beïnvloedbaar. Het kan zomaar zijn dat jij de held wordt van het gehele land of misschien zelfs de grootste terreur die Fallen Skies ooit meegemaakt heeft. Alles is mogelijk in deze gevaarlijk mooie wereld. En niets is gek genoeg.
map
season
De ondraaglijke hitte kan maar één ding betekenen. Zomer is in het land. En met regen dat over geheel Fallen Skies uitblijft ziet het er niet goed uit voor de boeren en minderbedeelden.
current event
Een onbekende ziekte teistert Fallen Skies. Niemand blijkt veilig te zijn voor de verwoestende dood die Queen Dacosta meegenomen lijkt te hebben. Is er een mogelijkheid om te overleven, of is iedereen ter dood veroordeeld?
staff
List of the current city rulers: click here
Account switch
Gebruikersnaam


Wachtwoord

credits
©2017 Fallen Skies staat onder leiding van het team en wordt ondersteund door Actieforum. Alle teksten, beelden, codes en plotlijnen zijn auteursrechtelijk beschermt door de desbetreffende eigenaar.
Deel
Vorige onderwerpGa naar benedenVolgende onderwerp
avatar
Member
Real name : Ro
Aantal berichten : 88
IC posts : 30

Character sheet
Age: 28 years
Occupation: Princess of Valyria
Residence : Archeon
Profiel bekijken

It's compromise that moves us along

op za jan 06, 2018 12:21 am

Alysanne Laendaerys

Met een vriendelijke glimlach op haar gezicht liep de prinses door de straten van Archeon. Het paleis had ze vandaag liever achter zich gelaten, op de toch al mooie winterdag. Ze vond het heerlijk om af en toe even uit het paleis weg te kunnen, en zich onder het gewone volk te begeven. Ze was nieuwsgierig naar hen, zelfs al waren de meesten in Archeon rijk genoeg om zich aan te kunnen passen aan de dure levensstijl. De prinses sponsorde de wat armere mensen zo goed als ze kon en van haar verwacht werd. Ze kon veel beteken voor iemand, al was het maar een geruststelling geven dat het goed zou komen, en dat de problemen wel overwonnen konden worden.

Lange tijd had ze niet in dit soort woorden geloofd, tijdens haar gevangenschap. Terugdenken aan deze zeven jaar deden haar geen goed, en ze had moeite met gesprekken voeren over dit onderwerp met anderen. De enige die ze daarin vertrouwde was haar halfzus Dacosta. Regelmatig had Alysanne problemen met slapen, voelde ze zich angstig en vermeed ze gesprekken over haar verleden dagelijks zo veel als mogelijk. Ook hield ze zich ver van enige vorm van opstanden, in de angst dat er weer iets zou gebeuren met haar, of nog erger: haar familie. De prinses van het volk die ze was, wist ook iedereen over haar verleden. Ze werd er gelukkig niet veel mee lastig gevallen, aangezien Alysanne het volk op haar beurt geruststelling kon geven, en een mogelijke financiële bijdrage.

Haar blik gleed langs de vele marktkraampjes en over het plein. Ze liep alleen, maar achter haar liepen haar twee wachters. Tot haar verbazing had ze niet mogen gaan als ze nog twee extra wachters mee zou nemen, die op verdere afstand zouden blijven, puur voor de zekerheid. Alysanne wist niet waarom, maar ze besloot er niet veel aandacht aan te besteden, ze zou haar dag er niet door laten verpesten. Met een vriendelijke glimlach liep ze naar een kraam toe, waarvan de eigenaar ongeveer een gat in de lucht sprong bij haar aanzicht. Ze moest zacht lachen bij zijn blijdschap, en haar hand gleed even over het fruit wat de man verkocht. Gelijk begon deze te praten, waarna Aly op haar beurt aandachtig luisterde, en af en toe ene vraag stelde. Tot haar afgunst was business voor de man moeilijk deze winter, om verscheidene redenen. Eerlijk vertelde hij haar wat er mis was, en bedenkelijk knikte ze. Na een tijdje wenkte ze haar wachter, die haar een tasje gaf met daarin een flinke som geld. Alysanne gaf de man wat hij nodig had voor het fruit wat ze kocht, en zonder aarzeling gaf ze hem nog een grote som erbovenop. Terwijl ze dit deed kreeg ze vele woorden van dank van zowel de koopman en zijn familie, als goede woorden om haar heen van de vreemdelingen. Aly kon niet anders dan glimlachen, tot haar blik langs een jonge man gleed die haar wel heel wantrouwig aankeek.

&Adrian

Gown x Headpiece
thank you Sarah!


A mess of beautiful contradictions make her whole,

She wears fire for skin but a storm lives in her soul
avatar
Member
Real name : Yanthe
Aantal berichten : 81
IC posts : 41

Character sheet
Age: 26years
Occupation: Insurgent
Residence : Valyria
Profiel bekijken

Re: It's compromise that moves us along

op za jan 06, 2018 4:33 pm

Naast het houden van speeches, was het enorm belangrijk om te observeren. Niet alleen het volk en de normale man werd in de gaten gehouden, maar ook de koninklijke familie, voor zover dat natuurlijk kon. Het was voor eender wie moeilijk om het kasteel binnen te geraken. Daarom bestond zijn moment van observatie vaak uit wachten en staren naar een gesloten poort. Adrian zat nonchalant tegen een muurtje, uit het zicht van de wachters. Sinds zijn confrontatie met Larethian, de koning, was hij door de meeste wachters gekend. Hij moest zich koest houden, even uit het zicht van de bevolking. Adrian, die normaal in de buitenwijken van de stad bezig was, was nu echter in het centrum, de rijkere buurt waar de straten er piekfijn uitzagen. Hij trok zijn cap wat meer voor zijn gezicht toen er een kleine patrouille langs hem liep. Hij had een verzorgde mantel aan, wetend dat mensen die volledig bedekt waren met vodden, opvielen hier in het gouden centrum. Toen hij hen achterna keek, zag hij echter een vrouwe voor de twee King's guards lopen. Een licht blauwe jurk fladderde achter de vrouw aan. Snel trok hij zich recht en liep hij hen achterna. Hij had nog niet kunnen zien wie het precies was, die voor de guards liep. Ze liepen verder van het kasteel weg, naar de wijken waar de middenklasse vertoefde. In deze omgeving stonden er verschillende kraampjes op de markten. Pas toen de licht blauwe verschijning stopte bij een kraampje kon hij zien wie het was. Alysanne, prinses Alysanne. Hij kende haar verleden, waarschijnlijk net iets beter dan anderen. Als jongeman had hij namelijk mee in een ander verzet gezeten, niet als écht lid natuurlijk, anders had hij hier niet meer gestaan. Hij was loopjongen geweest, zorgde voor de nodige bevoorrading als de mannen zich verscholen. Natuurlijk waren er nog heel wat andere taken die hij had gedaan naarmate hij ouder werd, maar die waren iets minder onschuldig. Hij wist van haar aanwezigheid, haar gevangenschap daar. Het was die plek waar men hem overtuigde, overtuigde om op te komen voor zijn mensen. Toen de rebellen werden uitgeroeid, was hij één van de enige die was ontsnapt. Adrian stond tussen de andere burgers, die hun aandacht op de prinses hadden gericht. Hij zorgde dat hij ten allen tijden achter de wachters bleef staan. Met de helft van zijn gezicht verstopt achter zijn cape, hield hij haar goed in de gaten en volgde hij elke beweging die ze maakte. Hij fronste bij wat ze deed. Waar was ze mee bezig? Toen ze zich omdraaide om de mensen met een glimlach te bedanken en even zijn richting uitkeek, draaide hij zijn hoofd weg en zorgde hij dat zijn cape voor zijn gezicht viel. Hij zat met zijn gedachten bij zijn opdracht. Een plan begon te broeien, maar daar kon hij niet alleen over beslissen. Toen de mensen om hem enthousiast begonnen te worden, zette hij een stap achteruit, met als plan om in de eerste beste straat te verdwijnen.

avatar
Member
Real name : Ro
Aantal berichten : 88
IC posts : 30

Character sheet
Age: 28 years
Occupation: Princess of Valyria
Residence : Archeon
Profiel bekijken

Re: It's compromise that moves us along

op za jan 06, 2018 11:37 pm

Alysanne Laendaerys

Het was voor haar moeilijk om te weten dat ze niet iedereen hier kon helpen. Nu was Archeon wel een rijke stad, waarvan de meeste inwoners het prima voor elkaar hadden. Toch bleven er uitzonderingen, die stuk voor stuk haar hart braken wanneer Alysanne ze tegen kwam op straat. De prinses was op het gebied van het tonen van haar emoties anders dan de rest van haar familie, die vaak als koud overkwamen. Natuurlijk bleef Alysanne een Laendaerys, en ze was nou echt niet de grootste mensenvriend, maar er was duidelijk te zien dat ze om het land gaf. Voor de bevolking was het fijn dat er iemand was die iets minder koud en afstandelijk was, al zou Alysanne nooit toegeven aan de slechte kwaliteiten van haar en haar familie in het openbaar. Want als er één ding was waar ze meer om gaf dan Valyria, dan was het haar familie, die kwamen nu eenmaal eerst.

Ze werd uit haar gedachten getrokken doordat ze verscheidene vriendelijke woorden om haar heen hoorde nadat ze de koopman een flinke som geld had gegeven. Een klein nadeel aan het volgen van je emoties: constant de inwoners willen helpen. Dat ze daarmee ook de positie van de koninklijke familie versterkte in de stad had ze niet eens door nu. De verhalen over de afgelopen rumoerigheid in de hoofdstad hadden ook haar oren bereikt, net als de geruchten over opstanden. Het gaf haar een kleine angst om hier nu te zijn, maar aan de andere kant: deze mensen zouden haar nooit zomaar pijn doen nadat ze hen zojuist een gunst had gedaan, toch?
Zoals gewoonlijk gleed haar vriendelijke blik even langs de mensen die een kleine menigte hadden gevormd om de prinses heen. Voor Alysanne was dit niet anders dan normaal, al moest ze nu wat beter opletten. Al gauw werd ze benaderd door een klein meisje die haar gebaarde om haar te volgen, wat Aly maar al te graag deed; ze had net zoals velen een zwak voor kinderen. Het meisje pakte voorzichtig de hand van de mooie dame, en Aly werd door haar meegenomen de menigte in. Wat bezorgd keek ze achterom naar de wachters, maar veel kon ze er niet tegen doen, het kind leidde haar vlot tussen vele mensen door, en Aly kon haar bewaking ook niet bij zich houden zo. Zolang ze ze maar niet uit het oog zou verliezen. Het meisje toonde haar inmiddels een kraampje met sieraden, en wees op een paar die ze zogezegd zelf had gemaakt. Aly keek even om zich heen, en werd wat onzeker toen ze haar bewaking in de verte zag staan, duidelijk proberende om de prinses weer te bereiken. Haar blik gleed langs de mensen, op zoek naar een wat vertrouwder gezicht. Kort flitsten haar ogen langs de jongeman van net, en ze fronste even kort, voordat haar aandacht weer van hem weg gleed. Glimlachend keek ze weer naar het jonge ding voor haar, en probeerde zo goed mogelijk haar onzekerheid te verbergen. Het leek aardig te lukken, alleen een oplettende enkeling zou het door kunnen hebben, nu moest ze er maar op vertrouwen dat de menigte het beste met haar voor had.

Gown x Headpiece
thank you Sarah!


A mess of beautiful contradictions make her whole,

She wears fire for skin but a storm lives in her soul
avatar
Member
Real name : Yanthe
Aantal berichten : 81
IC posts : 41

Character sheet
Age: 26years
Occupation: Insurgent
Residence : Valyria
Profiel bekijken

Re: It's compromise that moves us along

op wo jan 10, 2018 11:56 pm

Toen de prinses meegetrokken werd door een klein meisjes, hield hij halt. Waarom weglopen als dit dé kans was? Hij maakte rechtsopmeer en wist tussen al het volk te glippen. Haar wachters werden tegengehouden door het volk en om er nog een schepje bovenop te doen, liet hij enkele geldmunten op de grond vallen. Ondanks dat dit de middenklasse was en deze mensen het over het algemeen goed deden, liet niemand geld gewoon liggen. Heel wat mensen reageerden op het geluid van vallende munten en bij deze bereikte Adrian de prinses, wiens hand hij vast pakte en meetrok in de schaduw, uit het zicht van haar wachters. Hier trok hij zijn cap naar beneden en keek hij haar recht in de ogen, haar nog steeds vasthoudend. "Waar denk je dat je mee bezig bent?" vroeg hij direct op de man af. Eerst mensen, zijn kameraden, de dood injagen en nu het onschuldige schaap uithangen? Hij had haar wel door. Hij had haar vroeger nooit rechtstreeks aangesproken, toch niet voor zover hij wist. Hij wist niet of ze hem kende, laat staan ooit gezien had. Desondanks moest hij dit doen, of ze hem nu kende of niet.

avatar
Member
Real name : Ro
Aantal berichten : 88
IC posts : 30

Character sheet
Age: 28 years
Occupation: Princess of Valyria
Residence : Archeon
Profiel bekijken

Re: It's compromise that moves us along

op za jan 20, 2018 11:35 pm

Alysanne Laendaerys

Ze had moeten weten dat het geen verstandig idee was om met het kleine meisje mee te gaan. De prinses was geliefd door velen, maar om zo rond te lopen joeg haar angst aan. Niet alleen begon ze haar wachters uit het zicht te verliezen, ook was de menigte om haar heen inmiddels zo groot dat ze gevaar niet meer kon onderscheiden van mensen die haar daadwerkelijk lief hadden en haar adoratie wilden. Zo goed mogelijk probeerde ze haar hele toneelstuk van het op je gemak voelen vol te houden, maar vanbinnen wilde ze zo snel mogelijk terug naar de situatie waarin ze gewoon rustig langs de marktkraampjes kon lopen. Terwijl het meisje een ketting van een stel prachtige kralen in haar hand duwde hoorde Alysanne opeens een stel munten vallen. De meeste mensen om haar heen keken nieuwsgierig rond waar het geld te vinden was, en begonnen elkaar half te verdringen om de munten te kunnen pakken. Het was ook typisch, hoe rijk de mensen in Archeon waren, ze stoven op het geld af mocht het er zijn.

Terwijl Alysanne toekeek naar de commotie waar ze zich midden in bevond voelde ze plots hoe een hand die haar pols strak omsloot. Van de schrik leek ze zich niet te kunnen verzetten tegen de figuur die haar meetrok de schaduwen in. Hoe lang ze precies liep wist ze niet, ze had pas weer concentratie toen de figuur zijn kap af trok. Verward keek ze de man aan, die haar blik, en haar, nog steeds vast hield. "Waar denk je dat je mee bezig bent?" Klonk het direct, en ze fronste bij zijn vraag. Ze rechtte haar rug, en sprak koud: "Ik heb geen idee waar je het over hebt, of wie je ook mag zijn, maar waarom laat je me niet heel snel gaan, nu je nog de kans hebt om hier zonder kleerscheuren uit te komen?" Hoe koud haar woorden klonken, als Laendaerys die ze was, zo vurig keek ze hem aan. Haar heldere ogen leken in vuur en vlam te staan, en haar boosheid was duidelijk af te lezen. Kort probeerde ze haar arm los te trekken, in een poging om weg te komen. Toen dit niet lukte keek ze de man weer aan en vroeg: "Wat denk je precies te bereiken met deze hele commotie?"

Gown x Headpiece
thank you Sarah!


A mess of beautiful contradictions make her whole,

She wears fire for skin but a storm lives in her soul
avatar
Member
Real name : Yanthe
Aantal berichten : 81
IC posts : 41

Character sheet
Age: 26years
Occupation: Insurgent
Residence : Valyria
Profiel bekijken

Re: It's compromise that moves us along

op do maa 15, 2018 11:10 pm

Hij had haar niet al te ver meegetrokken, maar toch ver genoeg om uit het zicht van de wachters te zijn. Hij wilde haar vooral confronteren. Niet dat dat iets was voor zijn doen, maar iets in hem zei dat hij dit moest doen. "Ik heb geen idee waar je het over hebt, of wie je ook mag zijn, maar waarom laat je me niet heel snel gaan, nu je nog de kans hebt om hier zonder kleerscheuren uit te komen?" De hand die hij van haar vast had trok hij nogal ruw omhoog. "Your hands may be clean now, but I know that they are dripping of the blood you spilled." Hij bleef haar vasthouden om te vermijden dat ze de benen kon nemen. Het lawaai van de burgers bleef luid, wat hem voorlopig geruststelde. "Wat denk je precies te bereiken met deze hele commotie?" Hij trok kort zijn lip op in een kleine grijns. "I don't want you to forget", Het geluid van de burgers werd minder en de stemmen van de wachters werden luider. Hij liet haar hand met een ruk los en trok zijn kap terug omhoog. "princess." Hij maakte een overdreven buiging en stapte achteruit, een donker steegje in. Dit was absoluut niet iets wat hij vaker gedaan had en voorlopig ook niet meer van plan was. Maar de gedachten aan zijn broeders die in koelen vermoord werden, hadden de overhand. Hij bleef achteruit stappen om er zeker van te zijn dat er niet plots wachters verschenen, op deze manier was hij voorbereid op alles.

Topic uit (tenzij je hier verder op wil gaan, dan blijft die ;D)
avatar
Member
Real name : Ro
Aantal berichten : 88
IC posts : 30

Character sheet
Age: 28 years
Occupation: Princess of Valyria
Residence : Archeon
Profiel bekijken

Re: It's compromise that moves us along

op zo maa 18, 2018 1:21 am

Alysanne Laendaerys
Ze had pas weer door wat er gebeurde toen ze stopten met lopen, en ze de tijd had om de man nu eens goed te kunnen bekijken. De man sprak haar zonder aarzeling aan, en voor een seconde was er enkel verwarring en schrik op haar gezicht te lezen, tot ze haar rug rechtte.
Ze sprak hem koel aan, zoals bekend stond over de Laendaerys familie, al toonden haar ogen het tegendeel. Haar boosheid was overduidelijk af te lezen in haar ogen, en haar houding veranderde langzamerhand naar een die wat meer zekerheid toonde. Voor nu in ieder geval. Dit was in een klap weg toen haar hand ruw omhoog werd getrokken. "Your hands may be clean now, but I know that they are dripping of the blood you spilled." Zijn woorden raakten haar overduidelijk. Alysanne was nooit goed geweest in het verbergen van haar emoties, en zeker nu niet. Ze probeerde haar hand los te rukken, onsuccesvol. Direct reageren op zijn opmerking zat er niet meer in toen er een vlaag van misselijkheid door haar heen trok. Zijn grijns baarde haar zorgen, zijn woorden nog meer. "I don't want you to forget", Voor ze het wist werd haar hand losgelaten, en keek ze hem enkel verward aan. "princess." De man maakte een overdreven buiging waarbij ze hem vol afgunst aan keek, voordat hij een donker steegje instapte.

Voor een enkele seconden kon ze enkel naar haar hand kijken die hij zo stevig vast had gehad, terwijl zijn woorden in haar hoofd bleven bonken. Het leek bijna alsof hij wist waar hij het over had. Alsof hij precies wist hoe hij tot haar door moest dringen, zonder haar echt informatie te geven. Het geluid van de burgers drong tot haar oren door, en in een waas van nieuwsgierigheid liep ze het steegje in waar de man was geweest. Niemand had haar sinds haar gevangenschap zo aangesproken, zo, specifiek maar ook vaag. Terwijl haar ogen wenden aan de duisternis liep ze snel door het steegje, tot ze de man in het zicht had. "Where do you think you're going?" Sprak ze terwijl ze steeds dichter de duisternis in liep. "What on earth's name are you talking about?" Vroeg ze dringend, zonder dat ze echt door had in de gevaarlijke situatie waar ze zich in bevond.

Gown x Headpiece
thank you Sarah!


A mess of beautiful contradictions make her whole,

She wears fire for skin but a storm lives in her soul
avatar
Member
Real name : Yanthe
Aantal berichten : 81
IC posts : 41

Character sheet
Age: 26years
Occupation: Insurgent
Residence : Valyria
Profiel bekijken

Re: It's compromise that moves us along

op zo apr 01, 2018 10:43 pm


Hij had de dag voordien niet weg moeten gaan. De alcohol zat nog steeds in zijn bloed en had nog een bepaalde invloed op hem. Al was het niet alleen de alcohol, maar ook Alysannes plotse verschijning. Hij had haar in geen jaren meer gezien, maar ze was nog altijd even herkenbaar en mooi. Toch was het niet die herinnering die hem naar voren had doen stappen, enkel de laatste herinnering was momenteel bij hem. Het moment waarop zij zijn groep verraden had en hen daarmee de dood in had gejaagd, dat was hem bij gebleven. "Where do you think you're going?" Adrian reageerde niet op haar vraag en bleef verder het donker in lopen, terwijl de prinses hem achterna liep. Hij bleef haar richting uitkijken en zag een vage schim op hem afkomen. "What on earth's name are you talking about?" " I'm only telling you what Addi told me." vertelde hij haar. "He was my friend." Hij benadrukte vooral dat hij zijn vriend WAS, zodat hij zichzelf niet meteen kon verlinken. Ondanks dat hij niet helemaal zichzelf was, kon hij nog wel helder nadenken over dingen die hem mogelijk zijn leven konden kosten. Het donkere steegje kwam aan zijn einde en veranderde in een kleine open ruimte, omringd door hoge gebouwen, weg van de buitenwereld. Hier was niemand te zien en niemand te horen. Geen wachters die op zijn vingers aan het kijken waren. Hier bleef Adrian dan ook staan. Hij was geen lafaard die wegliep van zijn 'problemen'.

avatar
Administrator
Real name : Michelle
Aantal berichten : 599
IC posts : 46

Character sheet
Age: 38
Occupation: Queen of Fallen Skies
Residence : Archeon
Profiel bekijken

Re: It's compromise that moves us along

op ma apr 02, 2018 4:09 pm





Gouden ei

Geluksvogels! Jullie hebben het gouden ei weten te vinden. Open het ei en kies uit één van de onderstaande ’talenten’ om je karakter een upgrade te geven. Bekijk hieronder gauw wat het ei voor jullie zal onthullen.

- Genees kleine wonden bij jezelf of een ander
- Onder water ademen
- Verbeterde weerstand tegen poisons
- Roep een klein dier op (snek, goudvis, varken, roofvogel, vos, pad))
- Laat de aura van een persoon zien
- Vertraag de tijd om je heen voor een aantal seconden




I'll show them what happens,
When you put a dragon in a cage
avatar
Member
Real name : Ro
Aantal berichten : 88
IC posts : 30

Character sheet
Age: 28 years
Occupation: Princess of Valyria
Residence : Archeon
Profiel bekijken

Re: It's compromise that moves us along

op za apr 14, 2018 4:04 pm

Alysanne Laendaerys

Hoe het kon dat de woorden van deze man haar zo raakten wist Alysanne zelf ook niet. Het leek alsof hij meer wist dan was hij haar wilde vertellen, met zijn mysterieuze zinnen waar toch informatie achter bleek te zitten. Wat ze de man had aangedaan wist ze niet, ze had zelfs geen enkel idee. Natuurlijk waren er altijd inwoners die niet goedgezind waren aan de koninklijke familie, maar het leek alsof er een dieper gegronde haat in deze man zat. Het was bijna, persoonlijk.
Voor ze het wist was de man in een steegje verdwenen en stond Alysanne voor de keuze om hem achterna te gaan, of de veiligheid van haar wachters weer op te zoeken. Ze hoorde mensen aan komen lopen, en al snel verdween ook zij in het steegje, nadat haar nieuwsgierigheid haar acties had overgenomen.

"Where do you think you're going?" Sprak ze terwijl ze hem snel achterna liep, zonder op te letten waar ze nu eigenlijk heen ging. "What on earth's name are you talking about?" Vroeg ze nu dringend, terwijl ze nog steeds probeerde hem zo goed mogelijk bij te houden. "I'm only telling you what Addi told me." Bij deze woorden hield ze gelijk halt. Addi. Gelijk kwam het beeld van de jongen voor haar ogen. De enige persoon die ze een vriend had kunnen noemen tijdens haar gevangenschap, de enige die ook maar enige sympathie naar haar had getoond. "He was my friend." Ze slikte, en hield haar ogen strak op de man voor haar. "Addi.." Mompelde ze zachtjes, "Where is he now? Do you know?" Sprak ze zachtjes, en voor een moment was ze compleet vergeten waar ze mee bezig was, en hoe de man voor haar zoveel verwarring bij haar opwekte.
Al snel liep ze weer achter hem aan, duidelijk op zoek naar meer antwoorden. Net op het moment dat ze op de open plaats uitkwam waar het steegje eindigde, stootte ze haar voet tegen iets hards. Een vloek verliet haar lippen, terwijl ze de muur vastgreep voor ondersteuning. Haar blik gleed naar hetgeen waar ze zich aan had gestoten, een.. ei? Haar blik gleed naar de man voor haar, en weer terug naar het ei. "Is this your doing?" Vroeg ze ietwat geïrriteerd, terwijl ze over haar enkel wreef. "If so, I must say you have a terrible sense of humour."

Gown x Headpiece
thank you Sarah!


A mess of beautiful contradictions make her whole,

She wears fire for skin but a storm lives in her soul
avatar
Member
Real name : Yanthe
Aantal berichten : 81
IC posts : 41

Character sheet
Age: 26years
Occupation: Insurgent
Residence : Valyria
Profiel bekijken

Re: It's compromise that moves us along

op di mei 08, 2018 4:27 pm


Het donkere steegje kwam aan zijn einde en veranderde in een kleine open ruimte, omringd door hoge gebouwen, weg van de buitenwereld. Hier was niemand te zien en niemand te horen. Geen wachters die op zijn vingers aan het kijken waren. Hier bleef Adrian dan ook staan. Hij was geen lafaard die wegliep van zijn 'problemen'. "Addi.." De naam die hij vroeger gebruikte als schuilnaam, liet hem automatisch opkijken. Ze was gestopt met achter hem aanlopen en had een warrige uitdrukking op haar gezicht, helemaal anders dan dat ze net had gehad. Haar huidige gezichtsuitdrukking leek momenteel heel erg op vroeger, in de beginperiode dat hij haar leerde kennen. "Where is he now? Do you know?" Hij schudde zijn hoofd bij haar vragen. "He's not with us anymore." Beantwoorde hij haar vraag. De kleine Addi was er letterlijk en figuurlijk niet meer. They, he, were betrayed. Het was iets wat hij er graag bij had willen zeggen, maar iets hield hem tegen. Met dat ze naar voren stapte, stapte hij ook naar achteren. Op één of andere manier had hij de aanwezigheid van het ei zien aankomen, en dat terwijl hij achteruit stapte en het ei onmogelijk kon zien. Hij zette, terwijl hij achteruit liep, een grote stap over het ei, waardoor Alysanne er als eerste haar voet tegen stootte. HIj spande zijn spieren op om zichzelf tegen te houden om haar te ondersteunen. Het was iets wat hij vroeger altijd wel gedaan had bij haar, maar zijn huidige positie liet dat niet toe. "Like I have a golden egg in my pocket.." zei hij iets wat sarcastisch bij haar opmerking.


avatar
Member
Real name : Ro
Aantal berichten : 88
IC posts : 30

Character sheet
Age: 28 years
Occupation: Princess of Valyria
Residence : Archeon
Profiel bekijken

Re: It's compromise that moves us along

op do mei 10, 2018 11:38 pm

Alysanne Laendaerys

"Addi.." Mompelde ze zachtjes. Het was duidelijk dat de naam Addi iets bij Alysanne losmaakte, iets uit haar verleden, het verleden dat ze altijd zo zorgvuldig vermeed. Het was jaren geleden maar ze kon het gezicht van de jongen nog tot in de kleinste details voor zich zien. De jongen was het enige lichtpuntje geweest in haar gevangenschap, en de enige die haar niet gelijk onder druk had gezegd bij de eerste zin die werd gesproken. "Where is he now? Do you know?" Vroeg ze zacht, waarbij ze niet meer dacht aan de situatie waar ze zich in bevond. De man voor haar schudde zijn hoofd, en ze voelde hoe een naar gevoel haar bekroop. Ze hoopte van harte dat de woorden die zouden komen enig goed nieuws zouden brengen, maar Alysanne was goed geïnformeerd wat er was gebeurd met haar gijzelaars. "He's not with us anymore." Ze slikte, en probeerde het feit te bevatten dat de enige persoon die haar enige vrijwillige vriendelijkheid had getoond, er niet meer was.

Toen ze kort om zich heen keek leek de prinses zich weer te beseffen waar ze precies was, en bleef haar blik hangen op de man voor haar. Ze liep op hem af, maar stopte direct toen ze haar voet ergens tegenaan stootte. Een korte vloek verliet haar lippen en haar blik gleed van het ei naar de man, en weer terug. "Is this your doing?" Vroeg ze terwijl ze over haar pijnlijke enkel wreef. "If so, I must say you have a terrible sense of humour." Ze wist niet waarom er een gouden ei midden in een steegje lag wat overduidelijk niet bewoond werd door de bovenste klasse van de samenleving, maar toeval kon het toch ook niet zijn? "Like I have a golden egg in my pocket..." Kort perste ze haar lippen even op elkaar bij zijn sarcastische opmerking. Ze was het niet gewend dat er zo'n toon tegen haar werd gehouden, maar deze man leek vrij weinig te geven om het feit dat ze een prinses was, en meer om haar als persoon. "Well are you going to have a look?" Vroeg ze ongeduldig. "I can't really do anything right now, as you might have noticed." Sprak ze geïrriteerd terwijl ze nog steeds ondersteuning bij een muur zocht. Ondersteuning die haar normaal gesproken aan werd geboden. "Add to that, an impromptu easter hunt seems more like your scene than mine, so you might as well dig in."

Gown x Headpiece
thank you Sarah!


A mess of beautiful contradictions make her whole,

She wears fire for skin but a storm lives in her soul
avatar
Member
Real name : Yanthe
Aantal berichten : 81
IC posts : 41

Character sheet
Age: 26years
Occupation: Insurgent
Residence : Valyria
Profiel bekijken

Re: It's compromise that moves us along

op wo mei 30, 2018 11:23 pm

"Like I have a golden egg in my pocket..." Het sarcasme, dat hij behoorlijk vaak gebruikte, kwam er iets te gemakkelijk uit nu hij wat gedronken had. Adrian richtte zijn blik op het gouden ei en trok even een wenkbrauw op. Goud, iets wat in de wereld van rebellie, altijd van pas kwam. Dat ei zou hij wel mee nemen, als hij hier al weg geraakte. Alysanne trok zijn aandacht terug naar het heden. "Well are you going to have a look?" Adrian keek wat verdwaasd op en trok even zijn wenkbrauw op. Ze had steun gevonden bij een muur en wreef over haar enkel. Even had hij een flashback, de reden waarom hij even zo verdwaasd keek. Dit schudde hij al snel van zich af toen de volgende opmerking kwam. "I can't really do anything right now, as you might have noticed." Verwachtte ze dat hij haar naar haar bewakers droeg of wat wilde ze nu wat hij deed, over haar voet wrijven? "Add to that, an impromptu easter hunt seems more like your scene than mine, so you might as well dig in." Hij zuchtte en draaide even met zijn ogen. Wel, de enige reden waarom hij dit ging doen, was omdat hij haar goedheid van vroeger niet vergeten was. Maar dat gold alleen maar voor deze keer. Toch, voordat hij haar ging helpen, focuste hij zich eerst op het gouden ei. Hij tilde het zware ding met twee handen op en zette het in een duister hoekje terug neer, waarna hij er wat rommel uit het steegje over legde, zodat hij het later kon ophalen. "Come on," mompelde half en half met tegenzin en legde zijn arm rond haar. Zijn eerste idee was om haar gewoon te ondersteunen, maar hij kwam als snel tot het besef dat dit te lang ging duren. Met een enkele beweging tilde hij haar dan ook op. "Which way, little princess?"


avatar
Member
Real name : Ro
Aantal berichten : 88
IC posts : 30

Character sheet
Age: 28 years
Occupation: Princess of Valyria
Residence : Archeon
Profiel bekijken

Re: It's compromise that moves us along

op zo jun 10, 2018 1:09 am

Alysanne Laendaerys


De conversatie over haar toenmalige vriend Addi was ze gelijk vergeten toen ze haar voet had gestoten aan een gouden ei. Wat dat ding hier in het steegje deed wist Aly zelf ook niet, maar momenteel was ze meer geïrriteerd dan blij dat ze het hadden gevonden. Bovendien, wat moest de prinses met een gouden ei? Als ze zoiets wilde kon ze het wel laten maken, maar er waren genoeg redenen waarom ze dat niet had laten doen. Door de pijn en haar irritatie rolde de woorden gemakkelijk op een sarcastische manier over haar lippen. De woorden van de man werden even hard terug gekaatst, iets wat iemand van haar status niet gewend was van iemand zoals hem. Zeker niet nadat hij haar mee had gesleurd zojuist. Mocht ze nog fatsoenlijk kunnen lopen had ze hem met alle liefde meegenomen naar haar wachters, die wel raad met hem zouden weten.
Helaas had ze deze mogelijkheid nu niet, dus zou ze haar woorden toch redelijk moeten houden, wilde ze haar weg naar de beschaving weer vinden. Ze zag hoe hij het ei op pakte en verstopte onder wat meuk die nog op de kleine binnenplaats lag. Kort rolde ze met haar ogen, het zou toch ook eens niet dat hij het ei nog zou gaan verkopen. Typisch Archeon dit, ook al had zij het waarschijnlijk ook gedaan als ze geen prinses was geweest. "Come on," mompelde hij en met enige tegenzin accepteerde ze de hulp die hij bood. Ze wilde gaan lopen, maar voor ze het wist werd ze al opgetild. Alysanne was zoals je bij haar kon verwachten licht als een veertje, met haar slanke lichaam. "Which way, little princess?" Vroeg hij, en gelijk trok ze haar mond open. "I'm not a little princess sir, as a matter of fact.." Begon ze, toen ze zich stil hield. Kort beet ze op haar lip, terwijl ze zich eraan herinnerde dat hij haar een dienst bewees. Ze sloeg haar armen voorzichtig om zijn nek heen voor wat steun, en zuchtte zachtjes. "Back to the square," sprak ze zachtjes terwijl ze hem even kort aan keek, duidelijk een stuk rustiger dan voorheen. "Please."

Gown x Headpiece
thank you Sarah!


A mess of beautiful contradictions make her whole,

She wears fire for skin but a storm lives in her soul
Vorige onderwerpTerug naar bovenVolgende onderwerp
Permissies van dit forum:
Je mag geen reacties plaatsen in dit subforum