welcome
Fallen Skies is een 'high fantasy Textbased-RPG' die zich afspeelt in een mytische wereld vol wonderlijke wezens, monsters en magie. Het land verdeeld onder zes koningkrijken is altijd bewegend en beïnvloedbaar. Het kan zomaar zijn dat jij de held wordt van het gehele land of misschien zelfs de grootste terreur die Fallen Skies ooit meegemaakt heeft. Alles is mogelijk in deze gevaarlijk mooie wereld. En niets is gek genoeg.
map
season
De ondraaglijke hitte kan maar één ding betekenen. Zomer is in het land. En met regen dat over geheel Fallen Skies uitblijft ziet het er niet goed uit voor de boeren en minderbedeelden.
current event
Een onbekende ziekte teistert Fallen Skies. Niemand blijkt veilig te zijn voor de verwoestende dood die Queen Dacosta meegenomen lijkt te hebben. Is er een mogelijkheid om te overleven, of is iedereen ter dood veroordeeld?
staff
List of the current city rulers: click here
Account switch
Gebruikersnaam


Wachtwoord

credits
©2017 Fallen Skies staat onder leiding van het team en wordt ondersteund door Actieforum. Alle teksten, beelden, codes en plotlijnen zijn auteursrechtelijk beschermt door de desbetreffende eigenaar.

Deel
Vorige onderwerpGa naar benedenVolgende onderwerp
avatar
Member
Real name : Waz
Aantal berichten : 15
IC posts : 5

Character sheet
Age: 22 Years Old
Occupation: Slave
Residence : The Valyrian Desert
Profiel bekijken

Traveler, tell me your tales

op do jan 18, 2018 12:04 am
The stars don’t hold our destiny,
We ourselves do
Hoewel er een kleine bron was op het landgoed van de Rahiar familie, was dit water te schaars en vandaar voornamelijk bedoeld om de mensen te drinken te geven. Voor de dieren en haarzelf reisde Rey regelmatig af naar de rivier die door het uiterste puntje van het landgoed heen sneed. Soms nam ze het vee of de paarden mee, vandaag had ze een kar mee met daarop een aantal vaten die ze zojuist gevuld had. Aangezien ze de handigheid van dit klusje al lang door had, kon ze een moment voor haarzelf nemen voor ze terug zou moeten keren om de rest van haar taken af te lopen. De jonge vrouw zat dan ook aan de oever voor zich uit te staren, naar het water en naar het heel klein beetje groen dat zich maar enkele meters van het water durfte te strekken. Ze kon zich niet herinneren dat ze ooit ergens anders was geweest dan de woestijn, al maar zand om haar heen, terwijl ze wist dat ze oorspronkelijk wel ergens anders vandaan was gekomen was die herinnering zo ver weg gezakt dat ze geen beelden meer kon oproepen. Enkel de woestijn en het beetje groen langs de rivier. Rey dompelde haar handen onder en schepte wat water op om wat te drinken. Zo vers en koel was het lang niet meer eens ze terug was met de vaten op de kar. Af en toe kwam er wel eens een verdwaalde reiziger langs dit niemandsland. Dan probeerde ze zoveel mogelijk verhalen van verre plaatsen los te peuteren als maar kon. De een was gewilliger dan de ander om iets los te laten, maar zo had ze wel geleerd over wat er nog meer moest zijn op de wereld. Het regenwoud van Nymmerwell, de velden van Vanaheim, een wit deken van sneeuw in Falkreath, de azuur blauwe zeeën van Rhoynar en de velden van as in Navarre. Bij veel van deze beschrijvingen kon ze zich nauwelijks een beeld vormen, zich nauwelijks voorstellen hoe dat eruit zou zien. Hier was geen sneeuw, geen bos, geen blauwe zee, maar dit was de enige plaats waar haar ouders haar terug zouden kunnen vinden, want hier hadden ze haar achter gelaten.

OPEN TOPIC ©️️️️




avatar
Member
Real name : Saf
Aantal berichten : 96
IC posts : 30

Character sheet
Age: 24
Occupation: Manhunter / Raider
Residence : Navarre
Profiel bekijken

Re: Traveler, tell me your tales

op vr jan 19, 2018 4:37 pm



"Your blood has gone bad. I knew it would. The devil came, and did you bad for good"


,,Living hell," bromde de uitgeputte man, tegen niemand in het bijzonder. Wat, er was geen ziel in de buurt. Alleen hij, zijn paard, een hoop zand en die gruwelijke zon. Oh hij hield echt wel van warmte hoor. Dat veel liever dan -20 en een bult sneeuw. Maar dit, dit was weer een heel ander uiterste. Mede dankzij zijn eigen stommiteiten. In alle haast had hij Rhoynar verlaten, dat ongeveer een week geleden had plaats gevonden met de intentie om via een omweg Navarre binnen te komen. Jammer maar helaas raakte hij de weg volledig kwijt, doordat hij in een storm terecht was gekomen. Sinds die tijd had Rinzler niet anders dan slechte keuzes gemaakt, en dat bleek nu ook wel. Zowel hij als zijn paard waren hongerig, bovenal dorstig. Hoe lang bevonden zich ze hier al zonder een druppeltje water? Een paar uur? Een hele dag? Al was het maar een uurtje, dat ene uurtje voelde aan als een eeuwigheid. Met samengeknepen ogen tuurde hij over de zanderige vlaktes, hopend op enig teken van menselijk leven. Hopend dat iemand hem een beetje water zou kunnen schenken, of hem in ieder geval de juiste richting op kon trappen. Momenteel was hij dankbaar met alles wat het leven hem toe zou gooien. Of juist niet. Wellicht was dit wel karma, na alle rotzooi die hij had lopen trappen door de jaren heen. Damn it. Altijd had Rinzler geweten nooit echt oud te zullen worden, dat had hij allang geaccepteerd. Maar sterven in een woestijn? Sterven door uitdroging? Dat kwam nogal onverwacht, en vooral ongewild. Dit was niet bepaald het einde dat hij wilde hebben. Doormiddel van de rug van zijn hand veegde hij enkele zweetdruppels van zijn voorhoofd af. Terwijl hij dat deed, dacht hij wat op te merken. Zag hij daar... Groen? Een heel klein puntje, maar het stak toch echt uit door de eentonige kleur van de woestijn. De kans was groot dat het een hallucinatie was. Dat moest haast wel. Toch gokte Rinzler het erop. Niet geschoten was altijd mis.
Hallucinaties, his ass. Bij elke meter dat ze dichterbij kwamen werd duidelijker dat er schaars natuur groeide, oftewel; water! Het geluid van zacht stromend water klonk als muziek in de oren. De paar laatste meters schraapte hij zijn energie bij elkaar om erop af te rennen, daarbij zijn paard loslatend. Hun doel was toch hetzelfde. Haastig liet de jongeman zich tot zijn knieën vallen, net in het water. Op een alarmerende snelheid probeerde hij het water naar zijn mond te brengen. Natuurlijk klotste de helft langs zijn handen heen maar hij was al tevreden met de eerste paar druppels die hij binnen kreeg. Pas toen werd duidelijk dat hij niet alleen aan de oever zat. Traag liet hij zijn handen in het water zakken, zijn blik gericht op de jongedame. ,,Are you known out here?" Vroeg hij, met een iets schorre stem. Zo ja, dan had hij nu een nieuwe gids gevonden.



avatar
Member
Real name : Waz
Aantal berichten : 15
IC posts : 5

Character sheet
Age: 22 Years Old
Occupation: Slave
Residence : The Valyrian Desert
Profiel bekijken

Re: Traveler, tell me your tales

op zo jan 21, 2018 11:27 pm
The stars don’t hold our destiny,
We ourselves do
Ondanks haar moment van rust was Rey alert op haar omgeving. Het waren niet altijd de meest vriendelijke types die hier rondzwierven. Wanneer men verbannen werd uit de stad vanwegen wandaden moest men eerst de woestijn door steken om ergens anders het geluk te proeven, in Rhoynar bijvoorbeeld. Er was beweging te zien aan de horizon, een man met paard kwamen dichterbij. Het sprintje dat hij richting het water trok en het feit dat hij niet meer op zijn paard zat, vertelde haar dat hij niet al te wegwijs was hier en zichzelf nu met geluk had weten te redden van uitdroging. Ze had het vaker gezien, mensen die hier bij de rivier aan kwamen en gelijk het water in doken. De woestijn kon behoorlijk dodelijk zijn voor iemand die de weg niet wist of niet goed voorbereid was. De man leek haar ook in eerste instantie niet te hebben opgemerkt. Rey had ondertussen haar staf iets dichterbij getrokken, mocht ze die nodig hebben om zichzelf te verweren. Je wist het nooit. Nu de vreemdeling haar op had gemerkt, vroeg hij haar of ze bekend was met de omgeving. Ze knikte. ”I’m from around here,” lichtte ze verder uit. ”I’m guessing you want to get out of the desert the fastest way possible?” Het was bijna geen vraag meer. De meesten kwamen hier niet omdat ze hier iets zochten, tenzij ze speciaal voor Rahiar kwamen. Hoe vaak had zij wel niet gedroomd over het verlaten van de woestijn? Maar dan zouden degenen die haar hier achter hadden gelaten haar echt niet meer terug kunnen vinden.





Gesponsorde inhoud

Re: Traveler, tell me your tales

Vorige onderwerpTerug naar bovenVolgende onderwerp
Permissies van dit forum:
Je mag geen reacties plaatsen in dit subforum