welcome
Fallen Skies is een 'high fantasy Textbased-RPG' die zich afspeelt in een mytische wereld vol wonderlijke wezens, monsters en magie. Het land verdeeld onder zes koningkrijken is altijd bewegend en beïnvloedbaar. Het kan zomaar zijn dat jij de held wordt van het gehele land of misschien zelfs de grootste terreur die Fallen Skies ooit meegemaakt heeft. Alles is mogelijk in deze gevaarlijk mooie wereld. En niets is gek genoeg.
map
season
De ondraaglijke hitte kan maar één ding betekenen. Zomer is in het land. En met regen dat over geheel Fallen Skies uitblijft ziet het er niet goed uit voor de boeren en minderbedeelden.
current event
Een onbekende ziekte teistert Fallen Skies. Niemand blijkt veilig te zijn voor de verwoestende dood die Queen Dacosta meegenomen lijkt te hebben. Is er een mogelijkheid om te overleven, of is iedereen ter dood veroordeeld?
staff
List of the current city rulers: click here
Account switch
Gebruikersnaam


Wachtwoord

credits
©2017 Fallen Skies staat onder leiding van het team en wordt ondersteund door Actieforum. Alle teksten, beelden, codes en plotlijnen zijn auteursrechtelijk beschermt door de desbetreffende eigenaar.

Deel
Vorige onderwerpGa naar benedenVolgende onderwerp
avatar
Member
Real name : BiBaBo
Aantal berichten : 67
IC posts : 30

Character sheet
Age: 17
Occupation: Zwerver
Residence : Mothers Heart
Profiel bekijken

Let's drown ourselves

op zo feb 04, 2018 1:26 pm

Het was al enige tijd dat hij weg was gelopen van huis. Nja, een week? Leek langer. Het was een struggle om aan eten en dergelijke te komen als je geen geld had, maar hij vertikte het naar huis te gaan. Hij had een basis opleiding en kon eigenlijk best een job krijgen. Hij kon lezen en schrijven, wat al een redelijk iets was. HIj was immers de zoon van een dokter, iemand die hoge plannen moest hebben. Maar goed hij was een idiot, hij had helemaal geen plannen met zijn leven. Wat moest hij ook doen? Zolang hij een boterham in zijn bord had was hij tevreden. Zijn talenten waren toch niet gelegen in het algemene veld... Hij was niet awesome of cool of wat dan ook. HEt enigste wat deze eikel kon was koken en wat kon je daar mee? Okay hij had ook summoning magic, maar zijn krachten waren nog niet eens sterk genoeg om een stoel te breken. Hij had de macht om stof en smoke vorm te laten nemen... Maar er waren anderen die het zoveel beter konden dan hem. Hij zou nooit iemand speciaal kunnen worden right? Ugh. Een beetje in struggle met zichzelf keek hij even schuin naar Than, de smokelike raven. Het beste dat hij kon maken... Of toch... Hetgeen wat het dichtst kwam bij een normale raaf. Hij kon geen levensechte wolf maken of een beer ofzo... Dat zou awesome zijn... Maar nee, zijn magie liet hem momenteel alleen toe een raaf te maken. Zijn veren gaven wat rook af, maar als je je er niet op focuste zou je het ook nooit merken... En mensen zonder kennis van de magie zouden ook nooit weten dat het een creature was... Maar goed...
Kalm keek de lange jongen even op. Hij stak zeker boven het volk uit met zijn twee meter, als het inmiddels niet meer was. Toll boi gotta eat... And he aint going stealing yet. Daarom, omdat hij ook de slimste was, pakte hij de eerste de beste man bij zijn arm en schraapte hij zijn keel, om even een lach op zijn gezicht te toveren. "Hey... Uhm... Help.." nice going Matthew, zo kreeg je echt eten op je bord you fucking idiot.

-Kaz





. A t h a z a g o r a p h o b i a .

fear of being forgotten, ignored, replaced
avatar
Administrator
Aantal berichten : 1327
IC posts : 1116

Character sheet
Age: 23 [immortal]
Occupation: Grand Duke. King's spy. Bad Cop.
Residence : Brightwater Keep, Rhoynar
Profiel bekijken

Re: Let's drown ourselves

op zo feb 04, 2018 1:53 pm
Kaz Elias Brekker
Don't get attached.

It felt good to be back. Dat dacht hij tenminste. Een warm gevoel had zich in zijn borst genesteld en Kaz kon er niet mee overweg. Hij werd er onrustig van en probeerde koortsachtig uit te vinden wat hij nu precies voelde. Maar het was lastig en vaag. Emoties waren vervelend, daarom luisterde hij er ook niet naar. Dus, probeerde hij nu ook dat gevoel te negeren en zich te richten op zijn andere taken. Geld, informatie, meer geld. Dat was niet zo moeilijk, toch? Maar terug zijn in zijn thuisland maakte dat wel. Het bracht ongevraagde herinneringen met zich mee en Kaz hield zoveel mogelijk afstand tussen de zee, schepen en andere zoute dingen, behalve zichzelf dan, om niet continu geconfronteerd te worden met de herinneringen die op zijn netvlies gebrand stonden.
Hij hinkte door de straten, Kruge zittend op zijn schouders, diens zwarte kraaloogjes alles in de gaten houdend. Kaz zelf keek met een fronsende en afstandelijke blik vooruit. Het was een lange dag geweest en hij had nu niet bepaald zin om aangesproken te worden door mensen of hun blikken op te vangen. Zijn staf tikte systematisch op de stenen terwijl Kaz zich een weg baande door handelaren, hoeren en ander gespuis, proberend zoveel mogelijk lichamelijk contact te vermijden. Dat leek allemaal goed te gaan, tot er iets zwaars aan zijn arm ging hangen. Kaz versteende en stopte met lopen, Kruge kraste verschrikt, blijkbaar had het beest niet zo goed op zitten letten dan Kaz had gedacht. De man draaide zich een kwartslag om te zien wie of wat zich geroepen voelde om hem te storen. De persoon was in ieder geval veel langer dan hem. Help? Voor wat? Kaz had al genoeg problemen en hij wilde die van een ander er niet bij hebben. Daarbij maakte de aanraking hem uiterst ongemakkelijk en trok hij zich ruw los. ''How about no.'' Bromde hij met dezelfde frons op zijn gezicht als net, al leek hij nu eerder verward dan pissig.





Mirror, mirror on the wall
I'll make sure you crack and fall
I made strides don't call me sweet
Chaos organizes me

[ t h e m e ] / [ K A Z ] / [ v o i c e ]
avatar
Member
Real name : BiBaBo
Aantal berichten : 67
IC posts : 30

Character sheet
Age: 17
Occupation: Zwerver
Residence : Mothers Heart
Profiel bekijken

Re: Let's drown ourselves

op di feb 06, 2018 9:53 pm

Hoe slim was hij wel niet. Jup, slim genoeg om deze kerel bij de arm vast te grijpen en hem bruut te vragen naar help. Hoe groot was de kans dat de ander hem afsloeg? Groot natuurlijk. Maar hey, een ja kon hij altijd krijgen. En zo niet... Dan was het terug naar schooien. Thanathos had hem natuurlijk ander advies gegeven, voor zover hij de gevederede rat kon verstaan. ZIjn intenties waren anders geweest en logisch; terug gaan naar vaderlief. Het was de meest logische beslissing op dit moment. Hij zou namelijk verhongeren als hij zo door zou blijven gaan. Als een of andere gek hem nog niet neergestoken had tegen die tijd. Het was misschien een beetje overdreven om zo te denken over Rhoynar... Maar hij was zodanig gewoon aan de ruwe bevolking van Vanaheim dat hij niet anders kon dan denken dat deze mensen ook zo waren. Het zou dagen, al dan niet weken kosten voordat zijn hoofd wat kalmer zou worden in de nabijheid van zoveel mensen. Ja, inderdaad, het was vreemd om met zoveel mensen op een bepaalde plaats te zijn. Er kon zoveel mislopen... Het was niet veilig, een steekpartij zou hier zo uit de hand lopen. Dat waren de gedachten die in het hoofd van de lange jongen gingen... En toch was hij hier, omdat hij ook wist dat hij hier wat geld zou kunnen krijgen... Met ietwat geluk. Het was hopen, al dan niet smeken... HIj wist dat hij een kans maakte als hij het gewoon een beetje meespeelde...
Degene die hij had uitgekozen als slachtoffer had ook een raaf op zijn schouder. Thanathos, zijn vogel gemaakt van smog en as, vernauwde meteen zijn gloeiende blauwe ogen. In vergelijking met zijn vogel had de ander een prachtig exemplaar. Zijn veren waren gemaakt van solide stof en leken niet in een vage wind uiteen te vallen, zoals zijn huisdier deed. Matthew zijn creatures waren gemaakt van de rook en dat was vaak op te merken aan de rijzende substantie die van hun afdroop. Het leek haast alsof zijn wezens elk moment uit elkaar konden vallen. Hij wist zeker dat niet zo hoorde te zijn, aangezien Thanathos een geheel ander verhaal was. Hij was nog redelijk solide, maar de eigenschappen van zijn magie waren nog zeker te zien. Even focuste Matthew zich op het zwarte beest en al snel zag hij dat het een kraai was... Geen raaf zoals zijn beestie was. Het beest op de ander zijn schouder was fijner in zijn kop en eleganter. Ah darn, de anderw as alsof zoveel beter op zoveel niveaus en dat alleen bij een simpel aanzicht. Maar dit zou hem niet klein krijgen. Ruw trok de man zich los uit zijn ietwat zwakke greep. Matthew greep bijna instinctief zijn mes erbij, maar blokkeerde halverwege... Ah... Dammit dit was niet Vanaheim, hoofdje erbij houden. Langzaam zakte hij wat uit zijn aanvalpositie, zijn gespannen gezicht zakte al snel terug weg in een kleine lach. ''How about no.'' Hm... Hij was ook niet bepaald duidelijk geweest... Dan maar opnieuw proberen, hij kon namelijk wel blijven proberen right? Zoveel hij kon dan maar! "I... am... really sorry... But uh..." Was het te laat om hem nog neer te steken en weg te lopen met zijn geld? Vast wel. Een frons verscheen op zijn gezicht, ah jep hij was het aan het overwegen. Zijn hand zakte weer wat naar de plaats waar zijn mes verborgen zat. Hij wist dat het de makkelijkste optie was maar het zou niet de beste zijn. Zijn hoofd en geest waren in hevige ruzie over deze beslissing en niks leek echt... Logisch te kunnen zijn... Wat zou het meest voordelige zijn...? Ah... Aaa! Opeens maakte zijn vogel, Thanathos, een zwak geluidje wat eigen was aan diens soort. Hij sloot even zijn ogen en zuchtte. "I.... Need a job... Would you perhaps know a place that... Could use some help," zei hij half brommend. Het was duidelijk dat hij zichzelf ervan weerhield. Hij haatte het, het feit dat hij zo onderdanig moest doen naar jan en alleman, dikke bullshit gewoon.





. A t h a z a g o r a p h o b i a .

fear of being forgotten, ignored, replaced
avatar
Administrator
Aantal berichten : 1327
IC posts : 1116

Character sheet
Age: 23 [immortal]
Occupation: Grand Duke. King's spy. Bad Cop.
Residence : Brightwater Keep, Rhoynar
Profiel bekijken

Re: Let's drown ourselves

op ma feb 12, 2018 9:54 am
Kaz Elias Brekker
Don't get attached.

Hoewel Kaz opgegroeid was, tot zijn vierde dan wel, in Rhoynar en hij het toch echt als zijn thuishaven zag, was het land niet bepaald vriendelijk naar hem geweest tot nu toe. Misschien kwam het door de winter. Dan leek alles een stuk somberder en bedachten veel meer mensen dat het misschien beter was om binnen te blijven. Dus bleven ze weg en moest Kaz wat meer moeite doen om rond te komen. Oke, hij had een aardig zakcentje en, als ze dat tenminste hier hadden, een goede spaarrekening, maar zijn handen en hoofd bleven jeuken en smeken om meer. Zijn blauwe ogen gleden naar de raaf op de schouder van de jongen, duidelijk gefabriceerd en geen echte die je hier op elke straathoek kon vinden. Het wekte een lichte interesse in Kaz op, even het gevoel hebbende van broederschap, het feit dat hij niet de enige was met deze verschrikkelijke kracht. Maar toen herinnerde hij zichzelf eraan dat er niet zoiets was als broederschap en dat de raaf van de ander er behoorlijk mistroostig uitzag. Zelfs Kruge leek teleurstellend naar het rookwezen te staren, niet zeker wetend wat hij er mee aan moest.
Het feit dat de jongen nu al twee keer naar een plek leek te rijken om iets te pakken, suggereerde dat hij Kaz ook niet helemaal vertrouwde en misschien andere bedoelingen had. Fair enough, het was beter om niet iedereen blindelings te vertrouwen dan er maar van uitgaan dat iedereen die je sprak het even goed met je voor had. ''The fact that you already tried to reach for your weapon twice, doesn't really make me want to help you.'' Antwoordde hij kalm terwijl hij zijn staf beter op de grond zette en er meer van zijn gewicht naar toe verplaatste. ''Besides, I'm not from around here, so get lost.'' Met die woorden draaide Kaz zich om en wandelde hij op een rustig tempo weg, alsof het hele gesprek niet had plaatsgevonden. Sure, hij wist hier wel een paar plekken waar je aan werk kon komen, maar mooi niet dat hij dat aan die boom ging zeggen. Niet na dat mislukte gesprek.





Mirror, mirror on the wall
I'll make sure you crack and fall
I made strides don't call me sweet
Chaos organizes me

[ t h e m e ] / [ K A Z ] / [ v o i c e ]
Gesponsorde inhoud

Re: Let's drown ourselves

Vorige onderwerpTerug naar bovenVolgende onderwerp
Permissies van dit forum:
Je mag geen reacties plaatsen in dit subforum