welcome
Fallen Skies is een 'high fantasy Textbased-RPG' die zich afspeelt in een mytische wereld vol wonderlijke wezens, monsters en magie. Het land verdeeld onder zes koningkrijken is altijd bewegend en beïnvloedbaar. Het kan zomaar zijn dat jij de held wordt van het gehele land of misschien zelfs de grootste terreur die Fallen Skies ooit meegemaakt heeft. Alles is mogelijk in deze gevaarlijk mooie wereld. En niets is gek genoeg.
map
season
De ondraaglijke hitte kan maar één ding betekenen. Zomer is in het land. En met regen dat over geheel Fallen Skies uitblijft ziet het er niet goed uit voor de boeren en minderbedeelden.
current event
Een onbekende ziekte teistert Fallen Skies. Niemand blijkt veilig te zijn voor de verwoestende dood die Queen Dacosta meegenomen lijkt te hebben. Is er een mogelijkheid om te overleven, of is iedereen ter dood veroordeeld?
staff
List of the current city rulers: click here
Account switch
Gebruikersnaam


Wachtwoord

credits
©2017 Fallen Skies staat onder leiding van het team en wordt ondersteund door Actieforum. Alle teksten, beelden, codes en plotlijnen zijn auteursrechtelijk beschermt door de desbetreffende eigenaar.

Deel
Vorige onderwerpGa naar benedenVolgende onderwerp
avatar
Member
Real name : SnowFlake
Aantal berichten : 200
IC posts : 57

Character sheet
Age: unknown
Occupation: Assassin - Huntress
Residence : the forest of everywhere
Profiel bekijken

Monster

op za maa 03, 2018 9:44 pm




Some people are meant to be broken. Imperfect. Chaotic



The sun was hiding behind clouds. The perfect weather to walk outside. The ginger haired female was more for the rain. Loving the feeling how the cold drops fell on her skin, sliding down to disappear under her clothes. A satisfied sigh escaped her lips. Her poison green eyes scanned the area. After not seeing anybody the female vampire jumped from out of her treehouse on the ground. Landing graceful and in silence. It was time to look where Hades was hiding. The giant creature has been gone since last morning. It does happen a lot, still Athena always stayed worried when not seeing him.

with her hands hidden in her pockets Athena walked casually through the forest. Sensing Hades the woman walked without any troubles in the right direction. It took a while with the slow and relaxed pace she had, but soon enough Hades was seen through the trees and bushes. Around him lay in total of 3 bodies. all mauled so bad that they could never be recognized. “I see that you just finished your breakfast?” The white giant creature grinned evilly, blood dripping from his sharp canines. The woman couldn’t react on time, not seeing his playful and evil intention. The big animal jumped on her, as far as that was possible.

One of his giant nail carves itself in her right arm while knocking her on the ground. A small painful groan was pushed out of her chest. “Sh*it demon get off!” Snapped the woman. Her eyebrows scrunched together from the pain. Pushing a giant creature from yourself, is impossible. That’s why it came as a big surprise when Hades ran away. The demon wasn’t someone who would run away. A Male that smelled human, came from out of the bushes. “Are you okay?!” he yelled but still whispering. They were rather close by a village it seems. So it was best she hides what she is. “ I-I’m fine” Acting weak was something she hated, but for now Athena didn’t had much of a choice. Ripping a part of her shirt so she could wrap it around her arm, hiding the fact that she was already healing.

And here she was, pretending she was weak, being guided by the man to the doctor that seemed to residence here. Just great. If Reyes would hear this, Athena will never hear the end of it. After a few short minutes they ended by a building. While walking to the doctor Athena came to the conclusion that Hades had poison on his nails… Meaning her body will have to fight it. Already feeling sweat forming on her forehead. It is just not her day it seem. Her body can handle the poison. It’s this doctor that worries her. The man probably won’t know she can handle this poison. The young man that seemed to get more concerned about her with the minute knocked on the door. Ugh, she will kill this human next to her when she is healed. There is one thing she absolutely hate and that is the help from others while she doesn’t ask for it.




Denzel
avatar
Member
Aantal berichten : 59
IC posts : 19

Character sheet
Age: 36
Occupation: ̶Q̶u̶a̶c̶k̶ best doctor
Residence : Navarre
Profiel bekijken

Re: Monster

op di maa 06, 2018 9:02 pm



















"Slade!"

De kwakzalver, in de schemer voorovergebogen over een werktafel, onderbrak zijn handelingen en rechtte langzaam zijn rug. Hij leek weinig onder de indruk van het onstuimige, herhaaldelijke gebons tegen de houten deur van het huurpand dat hij tijdelijk voor zijn hospitaaltentje verruild had. In feite verwachtte hij zijn komst vroeg of laat al, ergens deze week. Zijn goede vrind.

"Open the door! Discipline and consequences, Slade, have you forgotten about that? Show yourself!"

Een gehandschoende hand draaide de knop om, liet de zwaartekracht geschieden om traag de voordeur open te laten vallen en zijn statische gestalte te onthullen voor de priester op zijn drempel. Koude zilvergrijze ogen keken zwijgend op de man neer. Zoals het hem vaak die cryptische air gaf.
"Most pious one," sprak de donkerharige man na een ogenblikje vroompjes, zelfs enigszins aangenaam verrast. Zonder acht te slaan op de zichtbare woede op het gelaat van de oude man, plukte hij met licht getuite lippen aan de vingers van zijn handschoenen.
"I did not expect your arrival. Would you like me to act as your chiropractor today?" Een demonstratief knakje van zijn vingers om de zeer oprechte daad bij het nog meer ongeveinsde woord te voegen. De nadruk die hij gladjes op die woorden legde, vervaagde al veel te gauw in het moment als je er niet alert genoeg op was om het op te vangen.
"You were expected at church last sunday, Slade. We paid you fine coin for performing that exorcism!" Over zijn toeren rechtte de priester zich op de tippen van zijn tenen om de dokter aan zijn cravat naar hem toe te trekken. "Where were you?"
Met een uitgestreken, plechtstatige uitdrukking op zijn gelaat liet Slade die handeling toe, maar enkel om op deze kort verwijderde afstand van de kromme neus van de priester zijn blik in die van hem te boren. Zeker een halve minuut bleef hij zo staan; de oude priester kwam er al snel achter dat hij zich toch wel erg ongemakkelijk begon te voelen en helaas voor hem niet profiteerde van zijn eigen actie. Centimetertje voor centimetertje plukte Slade de donkerrode reep stof van zijn cravat weer los uit de greep van de man. Laconiek schikte hij het smaakvolle kledingattribuut dat zijn functie nog geloofwaardiger over liet komen terug in zijn hemd, rechtte zijn rug terwijl hij met een klein zetje zijn bril hoger op zijn neus drukte. Een veeg over zijn schouder links en rechts. Weer in piekfijne optima forma.

"I kept my word."
Het seniele gelaat van de priester leek nog dieper weg te vallen in zijn groeven uit pure afgunst, zijn blik met opgetrokken neus gericht op de gruwel die de dokter in zijn armen nam. "This is Church," glimlachte Slade terwijl hij liefkozend neerkeek op de forse naaktkat die hij zacht op en neer wiegend tegen zijn schouder hield. De kop van Churchill leek te zijn ingedeukt, weggevallen in talloze rimpels, pokdalige plooien en zalmroze schilfers - wat de indruk wekte dat de huid ernstig was aangetast door een uitslag of tweedegraads brandwonden. De enorme vleermuisachtige oren stonden fier op zijn kop, eentje gescheurd en trillend in een permanente zenuwtrek. De nagels - lang, bleek en scherp - leken niet te kunnen worden ingetrokken en krasten over de gilet van zijn baasje. Ergens tussen al die kreukels, fonkelden twee groengele ogen niet bepaald priestergezind.
"We spent the whole sunday together for some grand old quality time, didn't we? Yes, we did," suste de dokter het beest aanhalend toe alsof hij het tegen een jong hondje had. De Sphynx-kat draaide zijn boze kop in de richting van de vreemdeling om zijn lelijke gezicht open te laten splijten in een nijdig, afschrikwekkend geblaas. Triomfantelijk sloeg Slade zijn blik weer neer op de man. "Kind of a hellish spawn, but he'll manage. I keep trying to cleanse him in a tub of holy water, but dear me, it doesn't seem like he can say his adieu to the six demons dwelling inside of him just yet." Hij moest erg zijn best doen om niet een van zijn lederen handschoenen om zijn mond te slaan en een bescheiden proestje te uiten. Hij moest soms zo lachen om zichzelf.

"Scam!" spatte de priester, sidderend van ziedende woede.
"Stop fooling around! You are supposed to attend to your duties, as was our deal. That little girl has suffered enough already, having no other choice than to indulge herself to evils we cannot even imagine. For weeks on end she succumbs deeper every second! By the Gods, may her soul be truly cleansed-"
"Are you serious?" onderbrak Slade hem met een zweem van verbittering in zijn stem. "That's because I tell her to do so, you blatant old goat. It's a set-up. She's one of my assistants - and a fine actress, that one. Naturally she faked demonic possession at frequent intervals. Naturally the locals dragged her to your holy house each time. And naturally it's when I was called up to perform a plausible exorcism or two that eventually didn't seem to work out very well, after all. It's how the money is squeezed." Met lichte rancune hief hij zijn kin op, de gelegenheid nemend om het bij de oude man die sputterend een deugdelijke zin probeerde uit te brengen in te laten zinken, onderwijl in langzame halen over de magere rug van zijn kat aaiend. Er kwam geen fatsoenlijk woord meer uit.
"Come now, your manner of keeping your wits doesn't seem to be a very smashing success," zuchtte de kwakzalver. "How am I supposed to be entertained if you make it so easy for me. Sad to see how the saints obviously didn't bless the most pious one with enlightment up here." Een enkele wijsvinger tegen het fronsende voorhoofd van de priester duwde het hoofd van de man denigrerend een stukje naar achteren.

"Chop chop - try to keep your thinking cap on. In the meantime, you must attend to your prayers. Your Gods are waiting." Aan een arm begeleidde hij de met stomheid geslagen oude man het drempeltje van zijn pand af, zijn habijt in de laatste beweging van zijn handeling haast loslatend in een gooi. Slade stelde zich in een kaarsrechte, rigide houding in zijn deuropening op, als in een symbolistische triomf uittorenend boven de man.
"I'm sure we can get to an amicable agreement - next time," eindigde hij hun praatje half fluisterend. Zijn hardvochtige ogen gleden van het ellendige gezicht van de man naar contouren van gedaantes in de steeg recht voor zijn pand. Een enkel ferm gebaar van zijn hoofd was voldoende om de boodschap aan de huurlingen in de schaduwen duidelijk te maken. Hij had het zo uitgestippeld en gepland, gebruik makend van hun diensten. Het zou niet lang hoeven te duren. Er zou ook geen volgende keer meer komen. Met die laatste woorden smeet de deur voor de neus van de priester dicht.

Nu met de kans om zijn andere zaakjes op te pakken, begaf Slade zich terug naar zijn werktafel. Het was een ruime tien minuten later voor een volgende gast zijn aanwezigheid met gebons bekend maakte. Lichtelijk geïrriteerd beende de dokter naar voren. Hij hoopte er vurig op dat het niet opnieuw de malende priester was - dat zou betekenen dat hij bar slechte huurlingen in contract had genomen. Maar het was niet de priester die zich voor zijn neus openbaarde toen hij de deur open zwaaide. Er stond een jonge knaap op zijn stoep, een eveneens jonge roodharige vrouw aan zijn zijde die enigszins beroerd oogde. Zijn oplettende, zilvergrijze ogen schoten naar de reep stof waarmee ze haar bovenarm verbonden had. Een lichte frons vormde zich op zijn gelaat terwijl hij zijn bril hoger op zijn neusbrug drukte.
"You don't look too good. What happened?" vroeg hij zacht, een hand op haar schouder geplaatst. Omdat hij op zijn gevel iets hoger stond, moest hij iets door zijn knieën gaan om zichzelf tot haar lengte te brengen, zijn bezorgde blik ongerust in haar groene ogen gehaakt. Vanaf het moment dat hij de deur had geopend, had de punische flessentrekker de schakel ondergaan naar de ach zo zorgzame, inlevende dokter.

"Come."

Zonder dwang nam hij de jonge vrouw van de jongeman over, omzichtig haar hand beetnemend om haar over zijn drempeltje te helpen en haar losjes naast hem in een ondersteunende houvast te nemen. Alsof ze een klein bibberend vogeltje was.
Zijn aandacht richtte zich weer tot de jongeman. "I'll take it from here, thank you. Bringing her to me was a very just act, young man. May the good Gods smile upon you." In de blikkering die over zijn brillenglazen flitste en voor een kort ogenblik zijn ogen verborgen, schoot zijn blik in de richting van het steegje achter de knul.

De schimmen van zijn huurlingen waren verdwenen. Hij gokte dat ze hun opdracht gedurende de laatste tien minuten al keurig hadden uitgevoerd. Omleggen zou op dit punt teveel opvallen. Maar de tong uitsnijden en in één schone haal de vingers afknippen: de priester zou niet kunnen navertellen, noch op kunnen schrijven wie zijn belager was. Het had evengoed een dronken burger in een toornige opwelling kunnen zijn geweest.

Slade keek met een genegen glimlach op de roodharige jonge vrouw neer - eerder voortkomend uit een verholen binnenpretje dan vriendelijkheid. Wellicht liet hij zijn assistente de volgende ochtend wel neerknielen in de kerk met de stukjes priester en zijn ooit zo vroom sprekende tong, het afwerpend op een agressieve aanval uit haar 'demonische bezetenheid'. Verhaaltje rond.





if he said help me kill the president, I'd say he needs medicine


avatar
Member
Real name : SnowFlake
Aantal berichten : 200
IC posts : 57

Character sheet
Age: unknown
Occupation: Assassin - Huntress
Residence : the forest of everywhere
Profiel bekijken

Re: Monster

op za maa 24, 2018 5:46 pm




Some people are meant to be broken. Imperfect. Chaotic



The young man helped her walk. Her own arm wrapped around his shoulder. The woman had to keep her mouth shut. She was tempted to just bite him right here and now, sucking him try. Drinking his blood. But that would mean exposing to a whole village that she is a vampire. So instead Athena kept quiet. Holding her temper, which wasn’t as easy as the woman had thought. Her attitude matched her fury red curling hair, it also matched with her poison green eyes. The female vampire was as wild as her fury hair color and as deadly as the color of her eyes.

The fever was running just a bit higher, making sweat drip from her head to her neck and to finally disappear in her clothes. Athena followed the human to someone his door. Soon the door opened meeting a dark haired man. His skin seeming rather pale. “That’s not really what you should say to a woman” She spoke up with a small sarcastic voice, silencing the young male next to her with a deadly glance before watching the doctor again. Not showing her reluctance, Athena let him guide her. Glad that the boy finally left. The woman kept herself from rolling her eyes of the god sweet sentence the Doctor said against the boy.

A deep frown was seen on her forehead. Not liking how her own companion just poisoned her… Again. It is because of that, that she can handle the unknown poison a bit better. Still it wasn’t a pleasant feeling. Athena narrowed her eyes only a fraction of a second seeing his small smile. Not really caring why, she just doesn’t trust people. The man being a doctor was no exception on her no trust rule. A soft huff came out of her mouth. “I just need a little rest, that’s all” She completely forgot that she was ‘badly’ injured on her arm. Which was already fully healed. The female woman almost staggered but could on time safe herself by grasping the arm of the man.


Gesponsorde inhoud

Re: Monster

Vorige onderwerpTerug naar bovenVolgende onderwerp
Permissies van dit forum:
Je mag geen reacties plaatsen in dit subforum