welcome
Fallen Skies is een 'high fantasy Textbased-RPG' die zich afspeelt in een mytische wereld vol wonderlijke wezens, monsters en magie. Het land verdeeld onder zes koningkrijken is altijd bewegend en beïnvloedbaar. Het kan zomaar zijn dat jij de held wordt van het gehele land of misschien zelfs de grootste terreur die Fallen Skies ooit meegemaakt heeft. Alles is mogelijk in deze gevaarlijk mooie wereld. En niets is gek genoeg.
map
season
Lente neemt haar intrek. In deze tijden wordt niet alleen het weer vele malen beter, maar ook zijn er meer en meer jonge dieren buiten te vinden. Perfect als je op zoek bent naar een huisdier of.. duistere gedachten hebt.
current event
Door de plotse hitte over het gehele land beginnen de ijslagen in het hoge noorden te smelten. Waardoor vervolgens meerdere rivieren overstromen wat meer als genoeg problemen met zich mee kan brengen voor de gewone man.
staff
List of the current city rulers: click here
Account switch
Gebruikersnaam


Wachtwoord

donation
©2017 Fallen Skies staat onder leiding van het team en wordt ondersteund door Actieforum. Om Fallen Skies reclamevrij en optimaal bespeelbaar te houden is er een mogelijkheid om via Paypal te doneren. Alle donaties worden teruggestoken in het forum en het is niet verplicht om te doneren.
Deel
Vorige onderwerpGa naar benedenVolgende onderwerp
avatar
Member
Real name : Daan
Aantal berichten : 29
IC posts : 21

Character sheet
Age: 11 years
Occupation: Daughter of the lord
Residence : Brightwater Keep
Profiel bekijken

Re: Turning Tides

op za feb 10, 2018 5:08 pm
a bruise is a lesson and
each lesson makes us better
Ergens was het goed dat haar vader haar niet mee liet gaan naar het eiland. Om te beginnen was het geen plaats voor kinderen, iets wat Crescent zelf niet leek te geloven. Ze was een elfjarig meisje met kinderlijke naïeviteit die haar denken beïnvloedde. Het zou alles behalve gezond zijn om haar op zo’n eiland te brengen, waar allemaal ruige en onbetrouwbare figuren zaten. Ze had er namelijk alles voor over om tijd bij haar vader te spenderen, ze zou er alles voor over hebben om met hem mee te gaan naar dat eiland. Ten tweede was er natuurlijk nog haar moeder. De arme vrouw had altijd haar best gedaan om haar dochter veilig te houden, al had ze er maar weinig liefde voor teruggekregen. Iets wat ook niet eerlijk was, maar opnieuw, ze was een kind en als er iets was waar kinderen geen zin in hadden dan was het wel een volwassene die hen vertelde wat ze wel en niet mochten doen. Crescent was een kind die genoot van de vrijheid die ze kreeg. Wanneer ze deze niet kreeg, dan zorgde ze er eigenhandig voor dat ze toch diezelfde vrijheid behield. Zelfs al betekende dat dat ze in het holst van de nacht de villa uit probeerde te glippen, om vervolgens wat rond te struinen in de havens.

Hij kwam eten. De teleurgestelde houding van eerder verdween als sneeuw voor de zon en ze keek hem opgewekt aan. Eerst zouden ze een wandeling maken, waarop ze hem vroeg waar hij heenwilde. Het maakte voor haar weinig uit, zolang ze maar tijd door kon brengen met haar vader. Hij haalde zijn schouders op en suggereerde vervolgens dat ze wat in de haven konden wandelen, door het centrum van de stad en vervolgens naar huis. Opgetogen knikte ze, waarna ze naar de deur toe stuiterde. “I want to show you my tree! I found one where you can look out over the sea. I’ve been waiting for your ship, you know. And as soon as I saw you coming I made my way down to the harbor. I also carved in the days I was waiting for you. Can you please visit more often?” Het was een hele stroom aan vrolijke woorden die haar mond verliet. Crescent duwde de deur open en wachtte daar op haar vader. Het was niet dat ze haast had om weer van het schip af te komen, ze had er gewoon zin in om rond te lopen met haar vader. Buiten wachtte ze eventjes op hem, waarna ze hem voorging over de plank en al snel weer met twee benen op de kant stond. Enthousiast stak ze haar hand naar hem uit, immers had ze er weinig zin in om hem kwijt te raken in de drukke haven.
notes: none




we can sail away tonight

on a sea of pure moonlight

we can navigate the stars

bring us back home
avatar
Member
Real name : Demi
Aantal berichten : 758
IC posts : 559

Character sheet
Age: 38
Occupation: Lord of Isla de Juegas
Residence : Isla de Juegas
Profiel bekijken

Re: Turning Tides

op ma feb 12, 2018 5:42 pm



De opgewekte expressie op haar gezicht was bijna genoeg om hem te doen vergeten wat er thuis allemaal wel niet op hem stond te wachten. Hij probeerde de opdoemende gedachten aan Zypha maar weg te duwen. Cres wilde hem graag thuis hebben, dus dat zou hij doen. Gelukkig stemde ze in met de wandeling, wat hem weer wat extra tijd gaf om zich voor te bereiden op wat komen ging. Hij volgde haar naar de deur en hoorde haar glimlachend aan terwijl ze vol enthousiasme vertelde over een of andere boom. De glimlach vervaagde echter al snel weer toen ze vertelde dat ze de dagen dat hij weg was in de stam kerfde. Direct stelde hij zich voor hoe er een bijna wel een honderdtal aan markeringen in het hout gesneden zou moeten staan. Hij knikte wat afwezig toen ze vroeg of hij vaker langs wilde komen. “I’ll try,” zei hij, wat zachter dan voorheen. Even volgde hij haar in stilte het dek over en de loopplank af. Ondanks dat het allemaal wel waar was, voelde het toch allesbehalve goed om geconfronteerd te worden met zijn tekortkomingen als vader. Eenmaal aan de kade pakte hij haar hand vast en zocht zijn weg door de menigte. “Let’s go see your tree, okay?” Hij wilde eigenlijk helemaal niet weten hoe lang hij wel niet was weggeweest. Hij had niet eens de moeite gedaan om de dagen bij te houden.

Ietwat afwezig voerde hij haar de kade over. Hier en daar zag hij een bekend gezicht dat hij even kortaf groette. Zijn maag draaide zich even om toen hij een aantal crewleden zag die alweer druk bezig waren met het inladen van het schip voor de reis naar Isla de Juegas. Asher had ze immers verteld zo snel mogelijk weer weg te willen. “How’s your mother been?” vroeg hij Cres vervolgens, al was er enige aarzeling hoorbaar in zijn stem. Voor zijn eigen veiligheid was het wel zo goed om het humeur van Zypha even te peilen. Mocht ze erg boos zijn, dan deed hij er beter aan om helemaal niet thuis te komen. Al kwam hij daar nu nog maar moeilijk onderuit.


avatar
Member
Real name : Daan
Aantal berichten : 29
IC posts : 21

Character sheet
Age: 11 years
Occupation: Daughter of the lord
Residence : Brightwater Keep
Profiel bekijken

Re: Turning Tides

op ma apr 02, 2018 12:58 pm
a bruise is a lesson and
each lesson makes us better
Hij zei dat hij zou proberen om vaker langs te komen en Crescent was naïef genoeg om hem op dit moment te geloven. Dat het bijna onmogelijk was in verband met zijn taken als Lord vergat ze liever eventjes. Haar humeur leek er met de seconde beter op te worden en ze ging hem voor toen ze bij de loopplank waren. Eenmaal op de kade bleef ze op hem wachten en stak ze haar hand naar hem uit, die haar vader beetpakte en haar mee de menigte in leidde. Ze knikte enthousiast toen hij zei dat ze naar haar boom zouden gaan. Het was haar vaste stekkie geworden en ze stond te popelen om het aan haar vader te laten zien. Daarbij had ze nog iets wat ze hem graag wilde laten zien als ze eenmaal daar waren.

Haar ogen gingen omhoog naar de vele mensen die ze tegenkwamen en die haar vader groette. De crewleden van zijn schip herkende ze niet, dus haar humeur bleef nog even goed als een tiental minuten geleden. Hij vroeg haar hoe het met haar moeder ging, waarop Crescent haar schouders kort ophaalde. “She has been quite grumpy the past few weeks,” meldde ze hem waarna ze met een kleine grons omhoog keek. Ze was dan misschien nog maar een kind, maar gek was ze niet. Ze wist dat haar ouders vaak ruzie maakte wanneer ze naar boven werd gestuurd om te gaan slapen. Hoe haar vader het huis verliet en soms pas ergens vroeg in de ochtend terugkwam – of zelfs helemaal niet. “You are still coming with me, right?” vroeg ze hem toen maar recht voor zijn raap.
notes: none




we can sail away tonight

on a sea of pure moonlight

we can navigate the stars

bring us back home
avatar
Member
Real name : Demi
Aantal berichten : 758
IC posts : 559

Character sheet
Age: 38
Occupation: Lord of Isla de Juegas
Residence : Isla de Juegas
Profiel bekijken

Re: Turning Tides

op di apr 03, 2018 4:12 pm



Zodra hij voet aan wal gezet had in Brightwater Keep, had hij de eerstvolgende uitvaart naar Isla de Juegas vaak ook al gepland. Hoewel hij Cres graag zag en haar ontzettend miste wanneer hij een lange tijd weg was, zag hij het eiland toch meer als zijn thuis dan de hoofdstad van Rhoynar. Zijn belofte om vaker langs te komen, was goed bedoeld en ergens was hij ook echt van plan om zich eraan te houden. Er waren echter genoeg andere dingen die zijn aandacht vroegen. Het immense aantal schepen dat onder zijn leiding stond en de onberekenbare populatie van Isla de Juegas waren nog maar het puntje van de ijsberg. Toch wist hij dondersgoed waarom hij eigenlijk terug wilde, en dat had verder weinig met zijn verantwoordelijkheden als Lord te maken.

Toen hij haar kleine handje in de zijne nam, leek alles ineens een stuk minder gecompliceerd te zijn. Ja, hij moest vanavond door een pure marteling in de vorm van diner met zijn vrouw heen zien te komen, maar voor Cres was het hem allemaal toch wel waard. Ze zou hem naar haar boom brengen, de plek waar ze haar tijd graag besteedde en stilletjes de dagen afwachtte dat hij weer terugkwam. Hoeveel markeringen er ook op die verdomde boom zouden staan, hij zou ervoor zorgen dat het er de volgende keer minder zouden zijn. Aarzelend vroeg hij hoe de zaken stonden met Zypha en hij kon het niet laten om een verloren zucht te slaken toen Cres hem vertelde dat de vrouw behoorlijk chagrijnig was geweest de laatste tijd. “Great,” mompelde hij zachtjes, achteraf hopend dat ze het niet gehoord had. Cres was echter absoluut niet dom en vroeg hem nogmaals om bevestiging dat hij er vanavond zou zijn. “Yeah,” bevestigde hij, al was het met enige tegenzin. “I promise I’ll be there, alright?” Want zijn beloften droegen normaal al zoveel waarde.


avatar
Member
Real name : Daan
Aantal berichten : 29
IC posts : 21

Character sheet
Age: 11 years
Occupation: Daughter of the lord
Residence : Brightwater Keep
Profiel bekijken

Re: Turning Tides

op do apr 05, 2018 11:37 am
a bruise is a lesson and
each lesson makes us better
De dagen dat ze op haar vader had zitten wachten waren lang en vermoeiend geweest. De boom die ze had gevonden was een goede uitkijkplaats en ondertussen wist haar moeder wel waar ze hele dagen uithing. Een enkele keer was ze haar komen bezoeken, maar over het algemeen deed haar moeder zo haar eigen ding in de villa. Crescent spendeerde haar dagen met het kerven van kleine streepjes in de takken, de dagen tellende dat ze er spendeerde en dus op haar vader wachtte. En dan was er ook nog dat ene, dat ene wat ze ook had uitgevonden tijdens de lange dagen dat ze zich in de boom gevestigd had. Hoe dieren soms te leken doen wat ze hen opdroeg. Hoe ze leken te luisteren naar haar op een bepaalde manier. Als ze het tegen haar moeder zou vertellen zou deze haar voor gek verklaren, maar misschien was haar vader meer open minded met dit soort zaken. Ze was er dan ook nog niet helemaal zeker van, want straks had ze het helemaal mis.

Het was niet eens in haar opgekomen om te liegen over het feit dat haar moeder niet bepaald in een goede bui was. Ze bedacht zich dan ook later pas dat haar vader nu misschien een smoes zou bedenken zodat hij niet naar huis hoefde, waardoor ze hem lichtjes verontrust aankeek. Ze had hem iets horen mompelen – wat wist ze niet precies – maar het had niet heel enthousiast geklonken. Crescent vroeg hem dan ook nog eens om bevestiging dat hij vanavond zou komen. Het liefst bleef ze de rest van de dag bij hem zodat ze hem vanavond eigenhandig mee naar huis kon sleuren. Echter knikte ze toen hij haar beloofde dat hij er zou zijn, waarna de blik op haar gezicht weer veranderde in een grote glimlach. Zachtjes kneep ze in zijn hand, terwijl haar ogen over de grote mensenmassa gingen. Haar helm zakte net iets tever voor haar ogen, waardoor ze een aantal stappen moest zetten zonder echt iets te kunnen zien. Met haar vrije hand drukte ze het voorwerp al snel weer iets omhoog zodat ze weer kon zien waar ze liep. Een aantal mannen passeerden hen en begroette haar vader. “Who are they?” vroeg ze nieuwsgierig terwijl ze naar hem omhoog keek. Ze voelde zich zo klein naast haar vader, iets wat ze normaal erg vond, maar bij hem niet. Normaal probeerde ze altijd duidelijk te maken hoe groot en sterk ze wel niet was, dat haar moeder haar niet moest behandelen als een klein kind, maar op dit moment vond ze het allemaal prima. Ze vond het niet erg om zijn kleine meisje te zijn en ze had hem meer gemist dan ze toe zou kunnen geven.
notes: none




we can sail away tonight

on a sea of pure moonlight

we can navigate the stars

bring us back home
avatar
Member
Real name : Demi
Aantal berichten : 758
IC posts : 559

Character sheet
Age: 38
Occupation: Lord of Isla de Juegas
Residence : Isla de Juegas
Profiel bekijken

Re: Turning Tides

op ma apr 09, 2018 2:16 am



Zo nu en dan vroeg hij zich af hoe het hier was wanneer hij weg was. Soms was hij egoïstisch genoeg om aan te nemen dat de tijd volledig stilstond in zijn afwezigheid, dat alles en iedereen pas weer verderging zodra hij weer terug was. Andere dagen was hij er heilig van overtuigd dat Zypha en Cres hem totaal vergaten zodra hij de stad verliet. Het feit dat hij beter de gulden middenweg tussen die twee alternatieven kon kiezen, ontging hem volledig. Het moest nou eenmaal altijd het ene of het andere extreem zijn. Het waren zijn eigen gedachten die hem op die manier probeerden te martelen. Dezelfde gedachten die weer helemaal te hard van stapel liepen toen Cres over haar boom vertelde. Hij zag voor zich hoe ze de hele tijd bij die boom zat, honderden strepen in de stam, terwijl ze over de zee uitkeek in de hoop dat hij zich toch een keer aan zijn beloften ging houden. Even kneep hij zachtjes in haar hand om zichzelf te kalmeren.

Van wat Zypha in zijn afwezigheid uitspookte, had hij geen enkel idee. Meestal zag hij haar met Cres, of met die ontiegelijk irritante vriendinnen van haar. Hij begreep niet hoe ze haar tijd constant verspilde door te roddelen over iedere andere ziel die door de stad liep. Misschien had ze gewoon echt niets beters te doen. In de villa werd ze van ieder gemak voorzien. Er werd voor haar gekookt, schoongemaakt en getuinierd. Dienstmeisjes bereidden haar baden voor en hielpen haar met het doen van haar haar en het aankleden. Ze hoefde niet te werken, want het geld verdiende hij wel. Ergens moest dat haast ook wel een eentonig bestaan zijn. De glimlach die Cres op haar gezicht zette toen hij bevestigde dat hij er vanavond zou zijn, liet hem weten dat het het allemaal waard was. Samen werkten ze zich door de mensenmassa heen, waarop hij een aantal bekenden tegenkwam. Cres, nieuwsgierig als ze was, vroeg wie het waren. “Crewmembers,” antwoordde hij. Zodra ze gepasseerd waren, glimlachte hij even. “And they’ll be answering to you someday.” Cres was nou eenmaal zijn enige legitieme kind en daarmee de enige die recht had op zijn erfenis. Om iedere andere vrouw die de leiding moest hebben over een stel zeemannen had hij zich zorgen gemaakt, maar Cres was niet echt als de anderen. Naarmate ze het centrum van de stad verlieten, dunde de massa wat uit. Ergens was hij wel blij om naar al die tijd weer alleen te zijn met zijn dochtertje. Nu hij hier zo liep, realiseerde hij zich weer dat het een van de weinige dingen was die hem echt gelukkig wist te maken.


Vorige onderwerpTerug naar bovenVolgende onderwerp
Permissies van dit forum:
Je mag geen reacties plaatsen in dit subforum