welcome
Fallen Skies is een 'high fantasy Textbased-RPG' die zich afspeelt in een mytische wereld vol wonderlijke wezens, monsters en magie. Het land verdeeld onder zes koningkrijken is altijd bewegend en beïnvloedbaar. Het kan zomaar zijn dat jij de held wordt van het gehele land of misschien zelfs de grootste terreur die Fallen Skies ooit meegemaakt heeft. Alles is mogelijk in deze gevaarlijk mooie wereld. En niets is gek genoeg.
map
season
De ondraaglijke hitte kan maar één ding betekenen. Zomer is in het land. En met regen dat over geheel Fallen Skies uitblijft ziet het er niet goed uit voor de boeren en minderbedeelden.
current event
Een onbekende ziekte teistert Fallen Skies. Niemand blijkt veilig te zijn voor de verwoestende dood die Queen Dacosta meegenomen lijkt te hebben. Is er een mogelijkheid om te overleven, of is iedereen ter dood veroordeeld?
staff
List of the current city rulers: click here
Account switch
Gebruikersnaam


Wachtwoord

credits
©2017 Fallen Skies staat onder leiding van het team en wordt ondersteund door Actieforum. Alle teksten, beelden, codes en plotlijnen zijn auteursrechtelijk beschermt door de desbetreffende eigenaar.
Deel
Vorige onderwerpGa naar benedenVolgende onderwerp
avatar
Member
Aantal berichten : 25
IC posts : 19

Character sheet
Age: Forgotten
Occupation: Merchant of rare artifacts
Residence : Vanaheim
Profiel bekijken

[Open] Nothing's gonna harm you... darling..

op do feb 08, 2018 10:33 pm



WHISPERING A HAUNTING TUNE



'All the way from Aztlan... and for half it's estimated price..,' Een triomfantelijke glimlach stond op haar gezicht terwijl ze de wijn in haar glas zachtjes liet rondwalsen. Ze had het uit beleefdheid aangenomen. Het was niet alsof ze zich nog de smaak kon herinneren... of dat de inhoud van dit glas ook maar enigszins anders zou smaken dan welke vloeistof ook die ze naar binnen zou gieten. Er waren nog maar weinig dingen in deze wereld die in haar afgestorven smaakpapillen weer de illusie van leven zou kunnen doen opwekken. En toch... Soms schonk ze nog wel eens een glas zoals dit voor zichzelf in. Om het dan ergens op een tafel te laten staan. Voor het gevoel, of misschien uit nostalgische overwegingen. Wellicht was het de kleur die iets in haar aanwakkerde.
De groene ogen maakte zich los van het glas om zich weer op de man voor haar te richten. Een getinte huid zoals ze ze vaker tegen kwam in warmere streken als deze. Donker haar. Donkere ogen. Een lichtelijk accent. En een oog voor detail. Hij had een mooi sierraad uitgekozen. Goud... ingelegd met agaat en turkoois. Zijn vingers draaide het teder om, om het van elke kant te kunnen bekijken. 'It's even more beautiful than was rumored,' hoorde ze hem haast fluisteren. Een glimlach verscheen op haar gezicht. 'That leaves me... my share..,' Langzaam was ze opgestaan om haar glas op tafel te zetten en in trage pas op hem af te lopen. De donkere ogen van de man waren opgeschoten naar haar. Ook op zijn gezicht stond een glimlach. Een die ze niet vertrouwde. Haar pas staakte. 'Indeed it does... but I want to offer you something.. else, Brann,'
'That was not what we agreed upon,' De zachtheid in haar stem was verdwenen. Scherp en genadeloos staken haar woorden hem. Doorkliefden de ruimte als dolken om zich in zijn weke lijf te boren. Maar het leek hem niet te deren. In plaats daarvan was hij dichterbij gekomen. Warme vingers streken langs haar bleke gelaat. 'Stay here... with me...,' Haar hoofd kantelde zich iets. Alsof ze niet kon beseffen wat hij zojuist had gezegd. 'No... this was strictly professional. It always has been... and it always will be..,' Een scherpe klik. Haar pols was de bewegingsvrijheid ontnomen door een stel handboeien waarvan hij de ander vast maakte aan de tafelpoot. Haar blik schoot terug naar hem. Zijn handen vonden haar gezicht. 'I promise to free you if you show me you can behave,' Zijn handen gleden af naar haar middel... en zijn lippen vonden haar hals. 'Stop this... insult right now. In your pathetic little life, you may be someone of importance but in the eyes of this universe you are still nothing but a mere parasite. A sick abscess that deserves nothing less than a cold, sharp blade to be cut off fro-,' Ze werd ruw onderbroken door een flinke klap in haar gezicht. 'I will not tolerate you talking to me like that. And I will make you realize your mistake,'
'No...,'
Hij keek even op. Tussen de rode lokken door keek ze hem aan. De pupil in haar ogen verdwenen en nu dezelfde groene kleur als de rest van haar iris. Puntige hoektanden glinsterde hem toe. 'You were the one who made a mistake...,'

Verborgen in de schaduwen van de huizen had ze zichzelf naar een steeg gesleept. Een lelijke snee in haar arm en gescheurde kleding. Hij... was sterker geweest dan ze hem aanvankelijk had ingeschat. De handboeien bungelde nog steeds aan haar pols. In een, eigenlijk onzinnige poging, probeerde ze haar rode krullen wat te fatsoeneren. Ze leek op een ordinaire straathoer. Hmm.... correctie.. een in elkaar geslagen ordinaire straathoer. Haar blik ging voorzichtig naar de drukke straat met de mensen en hun dagelijkse bezigheden. Ze hadden gelukkig weinig aandacht voor haar. En als ze haar kant al opkeken, was een blik op haar huidige... uiterlijk genoeg om ze snel door te laten lopen. Waarom zouden ze ook stoppen voor haar. Om haar te helpen? Ja tuurlijk. Niet dat ze op anderen zat te wachten. Niet in de staat waarin ze nu verkeerde. Nee, ze kon beter wachten tot de drukte wat afgenomen was en zich daarna snel uit de voeten maken.  


TO THE NIGHT...


avatar
Member
Real name : Linn
Aantal berichten : 222
IC posts : 95

Character sheet
Age: 22 // immortal
Occupation: Beast Keeper
Residence : Navarre
Profiel bekijken

Re: [Open] Nothing's gonna harm you... darling..

op do feb 08, 2018 10:57 pm
Helios
This was supposed to be MY game!
Archeon. The City of Gold. Hij was in de buurt geweest dus had hij gedacht, waarom ook niet? Misschien kon hij weer eens een kijkje gaan nemen in de koninklijke tuinen, het liefst het 's nachts of course. Misschien liep hij dan wel een bepaalde persoon tegen het lijf - al durfde hij te wedden dat die persoon hem liever niet nog een keer zag. Oh well, dat effect had hij wel eens op mensen. Hij had ergens aan de markt een fles drank gekocht. Sterke drank, of althans, dat was hem beloofd door de man die achter zijn balie had gestaan. Hij voelde er niet echt veel van, maar wellicht lag dat wel niet aan de drank. Hij had genoeg drank nodig om er iets aan te voelen en echt de smaak proeven van de sterke drank, deed hij ook niet. Hij voelde het wellicht branden, wanneer het door zijn mond richting zijn maag gleed. Maar.. dat was het ook. Het gaf een kort moment van een tintelend en warm gevoel, maar daar bleef het bij. De man zuchtte. Zijn hoofd zachtjes tegen de muur van het gebouw aan plaatsend waartegen hij was gaan zitten. De dag verliep langzaam. Heel langzaam. En de zon moest ook nog eens schijnen vandaag, waardoor hij zich lichtelijk nog meer horrible voelde dan normaal. Fucking zon. Het maakte hem meer geïrriteerd dan hij normaliter al was. Gelukkig zat hij nu in de schaduw, met toegeknepen ogen de mensen die langsliepen nakijkend. De kinderen die van de zon zaten te genieten verafschuwend. Bah, hij had een hekel aan kinderen. Hij kon zijn oude ik niet geloven, wanneer hij terug dacht aan toen hij nog een sterveling was, toen hij nog op de planning had ooit een gezin te stichten. Een vrouw te vinden, kinderen te hebben; huisje, boompje, beestje, het liefst.

De man besloot zijn weg te vervolgen en hees zichzelf omhoog langs de muur. Mensen lieten hem tenminste met rust hier, ze dachten dat hij toch een onzinnige drunk was waar je het liefst bij uit de buurt bleef. Ze stapten dan ook om hem heen en men ging voor hem aan de kant terwijl hij zijn weg baande door de straat. Hij stapte langs een steegje, maar staakte zijn pas toen hij eenmaal langs was. De geur en aanwezigheid van een ander had zijn aandacht getrokken. Hij zette enkele stappen achteruit en keek het steegje in. De steeg was leeg, totdat hij zijn ogen omlaag liet glijden om een vrouw op de grond te zien. Ze zag er nogal toegetakeld uit en haar kleding leek.. niet echt meer in een te zijn. Hij kon nog net niet bepaalde delen zien, too bad. Maar dat was niet wat zijn aandacht had getrokken. Ze had geen hartslag en alle tekenen leidden hem naar één simpel feit; ze was een vampier. Hij zuchtte en zette een stap in de steeg, in de schaduwen. "Are you okay?" Vroeg hij. Hij trok de jack uit die hij aan had en stak het naar haar toe. "I bet the guy got it worse than you." Waarom hij plots zo vriendelijk was? Well. Ze deed hem denken aan iemand die hij in een ver verleden gekend had. Ook al was het haar niet. Plus, wellicht kon hij nog wel wat allies gebruiken in deze wereld. Vampires have to stick together, don't you think?


EVEN THE DEVIL WAS ONCE AN ANGEL.
avatar
Member
Aantal berichten : 25
IC posts : 19

Character sheet
Age: Forgotten
Occupation: Merchant of rare artifacts
Residence : Vanaheim
Profiel bekijken

Re: [Open] Nothing's gonna harm you... darling..

op vr feb 09, 2018 8:01 pm



AMOUR, AMOUR, AM ENDE



Voorzichtig steunde haar hoofd tegen de muur waar ze zich als een lappenpop tegen aan had laten zakken. Ergens... wenste ze nu dat glas wijn wat binnen kapot was gevallen. Gewoon zodat ze het zelf tegen de muur stuk kon smijten. Soms was dat een noodzaak. Je pure emoties in een creatieve manier kunnen uiten. Laat haar dan de mooiste fresco's op de muren schilderen in primitieve razernij met de duurste verf die er was. Spijt... en wijn.
Ze streek met een hand door haar lokken. Een vluchtige beweging om de niet bestaande adrenaline in haar lijf tot rust te manen. Daar had ze immers een hartslag voor nodig, niet? Haar arm viel slap terug in haar schoot. Eén been had ze opgetrokken, door de scheur in haar rok nu ontbloot. Een glimlach op haar gelaat als reactie op haar zelf gecreërde euforie. De natuurlijke reactie die nu als verboden drug elke vezel van haar wezen vulde. Het liet haar voor een moment de vernedering vergeten.
Zijn stem. Hij was de reden dat haar ogen weer open gingen en naar hem op keken. 'I... have known better days,' was haar eerste glimlachende opmerking op zijn woorden. Even bleef ze hem aankijken, maar nam daarna dankbaar zijn jack aan die ze om haar blote schouders sloeg. 'If he ever wakes up, I will ask him...,'
Haar blik gng terug naar hem. Opgeslokt door het duister van de ogen van de ander. 'It isn't every day one of my own kind comes to my rescue. What may I call my hero?' vroeg haar zachte, fluwelen stem hem. Ze had al snel in de gaten gehad met wat voor gezelschap ze te maken had. Het was ook niet moeilijk om ze ertussen uit te trekken... voor haar dan. De meest prominente hint? De geur die de ander als herkenbaar parfum om zich heen had hangen. Lang niet zo zoet als de meeste sterfelingen. Blijkbaar kon een roos minder zoet ruiken als het een andere naam had.


GEFANGEN ZWISCHEN DEINEN ZÄHNEN


avatar
Member
Real name : Linn
Aantal berichten : 222
IC posts : 95

Character sheet
Age: 22 // immortal
Occupation: Beast Keeper
Residence : Navarre
Profiel bekijken

Re: [Open] Nothing's gonna harm you... darling..

op ma maa 19, 2018 1:11 pm
Helios
This was supposed to be MY game!
Het gebeurde niet vaak dat de man zo attent was om een ander te helpen, maar in dit geval deed hij het graag. De vrouw voor hem had er zo zielig bij gezeten, dat hij haar niet had kunnen laten zitten. Bovendien was ze een soortgenoot en hoe graag hij het liever niet deed, moest hij toch wat allies maken. Hij kon niet altijd alleen staan, wat als hij ruzie zocht met de verkeerde persoon, immers? En in Helios zijn geval.. zou dat waarschijnlijk ooit nog eens gebeuren ook. Een vriendelijke glimlach krulde zich rond zijn lippen, al zag het er niet helemaal vriendelijk uit, omdat de lach zijn ogen niet bereikten. Het was immer ondertussen al zeker tien jaar geleden, sinds hij oprecht had gelachen. "We all have our bad days from time to time." Hij haalde zijn schouders wat op en overhandigde haar zijn jack. Ze kon het wel gebruiken, haar jurk leek niet veel meer van haar lichaam te beschermen voor de ogen van een ander. Iets waar hij normaal gezien wel van kon genieten, maar ze zag er zo miserabel uit dat hij haar liever wat gaf om haar lichaam weer mee te bedekken.

Hij knikte licht bij haar laatste woorden. "I'd say that sometimes we need to support our own kind a bit more. After all.. indirectly we'll spend thousands of years in the same country." Hij haalde zijn schouders wat op. "The name is Helios." Hij stak zijn arm uit naar de vrouw, aanbiedend haar overeind te helpen. "And who are you?" Hij moest toegeven haar nog nooit eerder te hebben gezien. Maar wellicht was ze wel nieuw in Fallen Skies, of had ze zich de afgelopen paar jaren goed verborgen gehouden op een plek waar hij maar weinig kwam.


EVEN THE DEVIL WAS ONCE AN ANGEL.
Vorige onderwerpTerug naar bovenVolgende onderwerp
Permissies van dit forum:
Je mag geen reacties plaatsen in dit subforum