welcome
Fallen Skies is een 'high fantasy Textbased-RPG' die zich afspeelt in een mytische wereld vol wonderlijke wezens, monsters en magie. Het land verdeeld onder zes koningkrijken is altijd bewegend en beïnvloedbaar. Het kan zomaar zijn dat jij de held wordt van het gehele land of misschien zelfs de grootste terreur die Fallen Skies ooit meegemaakt heeft. Alles is mogelijk in deze gevaarlijk mooie wereld. En niets is gek genoeg.
map
season
De ondraaglijke hitte kan maar één ding betekenen. Zomer is in het land. En met regen dat over geheel Fallen Skies uitblijft ziet het er niet goed uit voor de boeren en minderbedeelden.
current event
Een onbekende ziekte teistert Fallen Skies. Niemand blijkt veilig te zijn voor de verwoestende dood die Queen Dacosta meegenomen lijkt te hebben. Is er een mogelijkheid om te overleven, of is iedereen ter dood veroordeeld?
staff
List of the current city rulers: click here
Account switch
Gebruikersnaam


Wachtwoord

credits
©2017 Fallen Skies staat onder leiding van het team en wordt ondersteund door Actieforum. Alle teksten, beelden, codes en plotlijnen zijn auteursrechtelijk beschermt door de desbetreffende eigenaar.
Deel
Vorige onderwerpGa naar benedenVolgende onderwerp
avatar
Member
Real name : Linn
Aantal berichten : 50
IC posts : 21

Character sheet
Age: 21 years
Occupation: Illyrian Master
Residence : I'llyria, Navarre
Profiel bekijken

We'll go down in history

op za feb 10, 2018 12:07 am
Naveena Gryphon
It's hard to sleep when your heart is at war with your mind.
Zweet droop langs de zijkant van haar hoofd omlaag, terwijl de vrouw stevige klappen uitdeelde tegen de zak die in de lucht vast werd gehouden door een ander. Klap voor klap, steeds harder, steeds intenser. Geconcentreerd ademde de vrouw in en uit, terwijl ze de klappen aan de zak uitdeelde. Dit was normaliter haar gewone ochtendritueel. Ze sparde wat met een van de andere masters, deed wat aan haar conditie totdat haar longen bijna uit haar lichaam brandden en vervolgens zou ze doorgaan met de dag en haar gewone trainingen geven. Met haastige ademhalingen zette de vrouw uiteindelijk enkele stappen achteruit, terwijl ze haar handen langzaam weer langs haar lichaam liet vallen. Ze veegde een wilde pluk die voor haar gezicht was verschenen achter haar oren en keek toe hoe de master waarmee ze vandaag aan het trainen was, de zak ergens in de hoek neerzette. Hij zei iets. Ze zag zijn lippen bewegen en vervolgens de vragende uitdrukking in zijn ogen; maar de woorden bereikten haar hoofd niet. Het was duidelijk dat ze er vandaag niet helemaal bij was. Ze waren terug; de nachtmerries. Iedere plek in dit gebouw herinnerde haar aan iets waar ze vandaag het liefst niet meer aan herinnerd wilde worden. "Naveena?" Zijn stem drong pas tot haar door, toen hij een hand op haar schouder had gelegd. Haar blauwe ogen schoten omhoog, om de man aan te kijken. "Are you okay?" Ze slikte, in de hoop dat de brok in haar keel weg zou gaan. Maar dat deed het nooit. "Y-yeah. Let's continue." Ze stapte weg van de man en zorgde voor enige afstand tussen de twee, waarna ze in een vechtpositie ging staan. De man knikte en deed precies hetzelfde.

Het was hun elemental control dat zo speciaal was aan de Illyrian Legion. Ze werden erop getraind hun elementen zo goed mogelijk te kunnen controleren, enkel zo waren ze geworden tot het leger dat ze vandaag de dag konden zijn. Een leger waar Navarre trots op kon zijn. Ze was de eerste om een move te maken, maar het water dat zijn kant op was gekomen, werd doorboord door de rots die hij haar kant op had geslagen. Water tegen aarde. Een oneerlijk gevecht tegenover haar, maar.. niet alles was eerlijk en zelfs in de Illyrian Legion leerde je daar mee om te gaan. Er waren altijd omwegen. Altijd manieren om toch nog te winnen. Ook al was je in het tegendeel. Ze schoot aan de kant en raakte de grond aan, die bij haar aanraking direct ijzig werd. In dit geval gebruikte ze de koude grond in haar voordeel, het was veel makkelijker om de grond te bevriezen dan in de zomer of in de hitte. Het zou voor een zekere onbalans zorgen voor de man waarmee ze sparde, wat haar weer in een klein voordeel bracht. Als ze echter helemaal honderd procent bij het gevecht was. Ze was dan ook veel te laat om een bescherming omhoog te trekken, waardoor het kleine beetje ijs dat ze voor zich als schild had weten te vormen, niet genoeg was om de steenblok die haar kant op was gekomen te blokken. Het ijs spatte uiteen en de steen vloog tegen haar schouder aan, haar met een klap tegen de muur aanslaand.

Al haar bewustzijn werd uit haar geslagen en de vrouw zakte langs de muur ineen, even compleet gedesorienteerd door de klap. De gevechten tussen Masters konden soms nog wel eens hard zijn, vooral wanneer beide partijen erin akkoord waren gegaan elkaar goed genoeg bij te kunnen benen tijdens een gevecht. Normaal zou ze zo'n klap makkelijk kunnen blokken, maar deze keer niet. De man was naar haar toegerend, zijn vraag of ze oké was kwam maar half aan. Ze duwde hem zachtjes aan de kant en duwde zich omhoog langs de muur, om de trainingsplek te verlaten zonder verdere woorden. Ze.. ze had frisse lucht nodig. Nú. Ze duwde zich door de mensen heen, die nu langzamerhand richting hun trainingsplekken stapten. Ze negeerde zelfs de vraag van een van haar eigen cadetten en zette het uiteindelijk over in een steeds sneller tempo. Totdat ze ver genoeg buiten de wanden van de stad was, zakte de vrouw tot haar knieën. Ze sloeg enkele keren met haar vuist in de harde grond, niet hard genoeg om haar hand te breken, maar hard genoeg om bloed te trekken. Uiteindelijk beet ze zachtjes op haar lippen, met haar ogen knipperend om de tranen die kwamen weg te werken. Niet nu.

Een geluid haalde haar uit haar trans. Wellicht waren er wel meerdere tekenen geweest van een persoon die haar achterna was gekomen, maar.. ze merkte het nu pas op. Ze slaakte een diepe zucht. "Just.. leave me alone please." Sprak ze, denkend dat het iemand was die ze kende.

A'phyra Syc


She is made up of depths even the ocean couldn't fathom
avatar
Member
Aantal berichten : 8
IC posts : 6
Profiel bekijken

Re: We'll go down in history

op za feb 10, 2018 12:47 am
Stranger things have happened, and do with alarming regularity.
Zoals gewoonlijk,  had ze een simpele dunne sjaal over haar neus hangen. Het was een gewoonte geworden, een kledingstuk wat ze droeg om niet al teveel bekijks te trekken. De stad waar ze nu in zat was als een soort fort. Dat hield dan ook in dat er genoeg jagers op de loer lagen. Toch was het ook een plek waar mensen niet meteen van verwachtte dat er vampiers rond zouden lopen. Dus zo had het verhaal twee kanten. Sommige mensen die haar niet herkende keken haar wat onderzoekend aan, maar ze hield deze mensen enkel vanuit haar ooghoeken in de gaten. Ze leefde zo lang, dat ze ondertussen wist wat ze wel en niet moest doen. Een blik terugwerpen, dat was een ding dat alles in een rap tempo om zeep kon helpen. Het kon totale chaos creëren als ze de verkeerde aankeek. A'phyra kon niet geloven hoe hard sommige mensen konden roepen. Wat voor rotte opmerkingen ze konden maken, niet dat het haar veel uitmaakte. Ze was gewend om het 'monster' te zijn. Ze sloeg haar ogen neer, zocht ondertussen naar een winkel waar ze een nieuw gewaad zou kunnen bemachtigen.
Een gedaante kwam in een rap tempo voorbij, voor enkele tellen wilde ze er haast achteraan rennen en had ze haar hoofd in een ruk naar haar omgedraaid. Haar jacht instinct werd aangewakkerd. Een kleine glimlach verscheen op haar lippen, een glimlach die voor niemand waar te nemen was door de sjaal. Dat ze zoiets nog steeds niet uit haar systeem had gekregen, het was haar grappig te noemen; curieus, maar grappig. Toch keek ze de jongedame na, nu met een iets bezorgde uitdrukking op haar gezicht. In langzamer tempo volgde ze de geur van het meisje wat voorbij was gerend. Misschien kon ze helpen, hoewel het verboden was om haar kracht op een mens te gebruiken, deed ze het soms met goedkeuring van de ander. Soms kon wat rust een hele hoop ellende weghalen en wat gedachtes op orde krijgen.
Verderop zag ze de dame zitten en rustig liep ze op haar af, haar woorden lieten A'phyra even neerkijken. Knikte naar de dame, hoewel ze dit waarschijnlijk niet zou zien. Twee meter van haar vandaan ging ze zitten, keek voor zich uit.
"Sometimes it's good to let go of your emotions. Sometimes it's good to hit and scream." Haar woorden waren zacht, maar zouden voor de dame hoorbaar moeten zijn. "We all have terrible days." Even haalde ze haar schouders op, maar keek nog steeds vooruit. Alsof ze het meer tegen zichzelf had dan tegen de dame die twee meter verderop zat.
"Ever thought about that one feeling, that feeling that sneaks up to you when you are asleep?" Nu keek ze naar het meisje, maar wachtte geen antwoord af. "Me neither, sleeping is a weird thing." Ze legde haar hoofd op haar knieën, keek nu met een gekanteld hoofd naar de brunette. A'phyra hield van het uitkramen van vreemde dingen, vooral om te zien hoe mensen daarop reageerde.
MADE BY MINNIE OF BTN
avatar
Member
Real name : Linn
Aantal berichten : 50
IC posts : 21

Character sheet
Age: 21 years
Occupation: Illyrian Master
Residence : I'llyria, Navarre
Profiel bekijken

Re: We'll go down in history

op za feb 10, 2018 2:21 pm
Naveena Gryphon
It's hard to sleep when your heart is at war with your mind.
Ze had even tijd nodig om haarzelf bijeen te rapen, toen de persoon waartegen ze had gezegd dat ze even alleen wilde zijn, niet weg leek te gaan. Een zachte zucht rolde over haar lippen bij de woorden die de persoon uitsprak, niet helemaal door hebbend dat ze de stem niet bepaald herkende. Ze rees omhoog en wreef wat over haar pijnlijke hand, nu pas merkend dat haar hand er redelijk bloederig uitzag. Great. Hopelijk ging niemand er vragen naar stellen, dat kon ze er niet bepaald bij hebben. Ze had geluk dat ze leefde in een militaire stad, men was wel wat bloed gewend. "I said I wanted to be al-" haar stem staakte en haar mond bleef midsentence open hangen, toen haar ogen de persoon, die tegen haar had gesproken, vonden. Haar hartslag sloeg een slag over bij het zien van de vrouw, een persoon die ze niet kende en haar ogen en.. haar hele uiterlijk, waren niet echt iets waar Naveena aan gewend was. Ze knipperde even met haar zeeblauwe ogen, waarna ze even diep ademhaalde en haarzelf herstelde. "I'm sorry," verontschuldigde ze zichzelf, van het feit dat ze had staan staren. Ze kon geloven dat de vrouw dit vaker meemaakte, maar ze kon ook geloven dat het niet fijn zou zijn. Ze was blij dat mensen niet zo naar haar staarden. Al mochten mensen in haar geval soms ook iets minder haar kant opkijken, als ze daar zelf zeggenschap over had. Ze slikte nogmaals, maar de brok in haar keel ging nog steeds niet weg. Ze was nog steeds lichtelijk van streek. Niet enkel van de klap die ze eerder had gekregen op haar schouder, waarvan ze nog steeds een beetje suf was, maar ook van de gedachten die steeds weer door haar hoofd kropen.

"It's very much human to break from time to time, but most people would rather not see someone they follow break down into screams." Ze liet haar blik op de grond vallen, waar ze eerder enkele klappen aan uit had gedeeld. Ze kon zien dat ze haar water element ook lichtelijk zijn gang had laten gaan, bij de agressieve klappen die ze aan de grond had uitgedeeld. Niet dat de grond aan de kant was gegaan voor haar vuist, de grond zag er nog steeds precies uit zoals voorat ze hier kwam. Ze was geen earthbender. Maar toch zag je lichte ijsvlokken langs de harde grond, alsof het lichtelijk bevroren was. Shit. Het was allang geleden sinds ze haar magie had gebruikt, zonder dat eigenlijk te willen. Haar blik werd weer op de bijzondere vrouw gericht, ze kon het niet laten om naar de persoon te staren, ze deed het zelfs zonder het zelf door te hebben. Haar woorden drongen dan ook iets later binnen bij de vrouw en even trok ze haar wenkbrauwen wat op. "The feeling of peacefulness?" Sprak ze. Yeah. Het was al twee jaar geleden sinds ze dat had gevoeld. Ze mistte het om op Alexander's borstkast in slaap te vallen, met het rustgevende geklop van zijn hart. Een geluid dat ze nooit meer zou horen. "Who are you?" De vraag rolde over haar lippen nog voordat ze er erg aan had. Ze liet haar blik over de vrouw heen glijden, niet zeker wat ze moest voelen of wat ze moest vinden van de vrouw. Ze was blij dat ze who had gezegd, en niet what, ook al schemerde de 'what' lichtelijk door haar vraag heen. Ze viste niet echt naar een naam.. meer naar een uitleg.


She is made up of depths even the ocean couldn't fathom
avatar
Member
Aantal berichten : 8
IC posts : 6
Profiel bekijken

Re: We'll go down in history

op za feb 10, 2018 3:11 pm
Stranger things have happened, and do with alarming regularity.
Haar mond hing open, een speelse blik kwam in de ogen van de vrouw. Een lach op haar lippen, terwijl ze de brunette aankeek. Hoewel ze er niet geheel blij van werd, had het altijd iets grappigs. Vooral als ze midden in een zin stopte en enkel nog dachten aan wat er voor hun stond. Wat zou het zijn? Maar zij wist dat degene tegenover haar, even alle zorgen lieten voor wat het was. Dat was het kleine positieve deel eraan, hoewel de personen altijd anders reageerde; waren de problemen nu enkel gericht op haar.
"It's quite alright." Sprak ze vriendelijk toen het meisje zichzelf verontschuldigde voor het staren. Niet altijd kon ze er zo goed mee omgaan, op slechtere dagen was A'phyra en ook vaak klaar mee en liep ze simpelweg een andere kant op. Negeerde de ophef die er was ontstaan door haar. Maar in dit geval had ze het leuk gevonden.
De woorden die het meisje sprak waren de waarheid, haar gele ogen waren nog steeds rustig op haar gericht. Nu hief ze haar hoofd op, keek haar nu beter aan. De doek hing niet meer over haar neus, maar dat deerde niet meer. Het meisje leek zichzelf goed herpakt te hebben, geen geschreeuw om haar uiterlijk Enkel een vragende blik. Over het schreeuwen was ze vriendelijk.
"I don't particularly like to see that happen, but in a lot of occasions it helps with emotions." Even haalde ze haar schouders op. "And I'm sorry that I followed you, I just didn't want anything to happen to you." Een gemeende glimlach op haar gezicht. Waarna ze haar blik weer afwende, ze negeerde de bloederige hand, hoewel het een zekere honger aanwakkerde. Het was een gevoel wat makkelijk te onderdrukken was.
"Peace? Maybe." Ze dacht even na, terwijl ze over de vlakte voor hen keek. "It might also be forgetfulness, because it's sometimes hard to figure out what happens in that 'peaceful land'." Ze had geen idee, soms lag ze uren in een bed. Maar echt slapen was er niet meer bij. Was dat iets wat ze het meeste mistte? Raar hoe je dat soort dingen kon missen. Een vraag kwam op haar af, wie ze was.
"Rude of me. I'm A'phyra." Soepel stond ze op en kwam iets dichterbij. "I'm an elf, in case you are questioning those eyes." Ze glimlachte en een vinger ging even richting haar eigen ogen. Dat ze ook een vampier was hield ze nog even voor zich. Dat was iets wat ze minder snel deelde. Niet iedereen vond het fijn om meteen als prooi een conversatie aan te gaan. Ze stak haar hand uit naar de dame voor zich. Dit was ook om erachter te komen hoe bang het meisje voor haar was. Hoe nieuwsgierig ze was.
"Can I ask you what happened?" Haar hoofd hield ze wat scheef, keek haar vragend aan.
MADE BY MINNIE OF BTN
avatar
Member
Real name : Linn
Aantal berichten : 50
IC posts : 21

Character sheet
Age: 21 years
Occupation: Illyrian Master
Residence : I'llyria, Navarre
Profiel bekijken

Re: We'll go down in history

op za feb 10, 2018 10:08 pm
Naveena Gryphon
It's hard to sleep when your heart is at war with your mind.
Ze had er even uitgezien alsof ze een spook had gezien, met haar mond half open en haar stem die midden in haar zin staakte met werken, zelfs haar ogen waren iets groter geworden bij het zien van de .. bijzondere vrouw. Gelukkig was de jonge vrouw er goed in zich snel te herstellen en dus verdween de blik in haar ogen al snel en sloot ze haar mond, om uiteindelijk een lichte glimlach rond haar lippen te vormen. Ze verontschuldigde zich zelfs, want dat had ze gezien als beleefd; hoewel sommige mensen in haar geval dan zouden doen alsof ze het niet hadden gedaan, vond ze dat ze op zijn minst even kon zeggen dat het haar speet, want het was duidelijk geweest dat het uiterlijk van de vrouw voor haar, haar had verbaasd en ervoor had gezorgd dat ze even in stilte naar de vrouw had staan staren. De vrouw zei dat het oké was, iets waar ze natuurlijk opgelucht over was. Ze knikte en ontspande zich iets, maar niet helemaal. Ze kende de persoon immers niet en haar eerste instinct was vaak dat ze in zo'n gevallen redelijk alert moest zijn. Ook al was ze niet bang voor de vrouw; ze was ervan overtuigd zichzelf uit benarde situaties te kunnen redden, ze wist immers van zichzelf een goede vechtster te kunnen zijn wanneer het erop aan kwam.

De vrouw verklaarde dat ze haar had gevolgd, omdat ze er zeker van wilde zijn dat ze veilig zou zijn. Naveena trok even licht een van haar wenkbrauwen op, waarna ze haar blik duidelijk even over de vrouw heen liet glijden. En de persoon voor haar zou dan wel in staat zijn haar in veiligheid te helpen als het erop aanstond? Hmn. "I can take care of myself perfectly fine, but thanks anyways." In alle ophef was ze echter vergeten een zwaard mee te nemen, al kon ze perfect zonder. Ze was erop getraind immers te vechten met haar magie, iets waar ze redelijk trots over mocht zijn. Ze was goed in het besturen van water, maar soms zelfs beter in het creëren van ijs en het gebruiken ervan. Zacht snoof de vrouw, haar hoofd heen-en-weer schuddend. "I don't think I've seen that peaceful land you're talking about in years." Niet sinds de dood van Alexander, in ieder geval. Naveena volgde de bewegingen van de vrouw met een getrainde alertheid, toen deze opstond en haar kant op kwam. Ze stelde zichzelf voor als A'phyra en legde haar uiterlijk aan de brunette uit. Ze knikte. "I'm sorry I made you uncomfortable, you don't need to explain yourself." Een lichte glimlach vormde zich weer om haar lippen en ze nam de hand van de vrouw aan die naar haar werd uitgestoken. "I'm Naveena," ze liet haar achternaam weg, maar wist dat haar naam niet speciaal vaak voorkwam, ze had immers nog nooit iemand gehoord met dezelfde naam, dus als de vrouw iets afwist van de hoge familie van I'llyria dan zouden er wellicht enkele belletjes gaan rinkelen bij haar naam. Ze hoopte van niet, echter. Ze haatte het wanneer mensen haar speciaal gingen behandelen, enkel en alleen omdat ze Zelroth Gryphon's dochter was en nu de zus was van de Chief of I'llyria.

Ze moest echter eerlijk toegeven dat er bij de aanraking van de vrouw een koude rilling door haar heen gleed, ze liet haar blauwe kijkers dan ook even op de twee handen vallen die in elkaar geslagen werden. De vrouw had.. bijzonder koude handen. Apart. Maar toch gingen er nog niet bepaald belletjes bij de brunette rinkelen. Ze richtte haar ogen al snel weer omhoog en liet na het schudden van de vrouw haar hand los, waarna ze haar eigen hand weer losjes langs haar lichaam liet hangen. Al snel kwam er een vraag wat er gebeurd was en Naveena haalde even lachend diep adem. "That's a long story, really." Sprak ze. "I just needed some fresh air." De stad kom soms nogal.. bedrukkend zijn. "You said you were an elf? You're not from around here, am I right?" Ze glimlachte, in een poging het onderwerp te veranderen. Ze wilde niet spreken over haar overleden vader en ze wilde al helemaal niet spreken over het feit dat elk hoekje van I'llyria haar deed denken aan haar Alexander.


She is made up of depths even the ocean couldn't fathom
avatar
Member
Aantal berichten : 8
IC posts : 6
Profiel bekijken

Re: We'll go down in history

op di feb 13, 2018 9:17 pm
Stranger things have happened, and do with alarming regularity.
Het meisje was beleefd,  iets te beleefd zelfs. Niet dat A'phyra daarmee zat, het was een aangename verassing. Het kwam niet vaak voor dat mensen zichzelf verontschuldigde als ze staarde. 'Het was tenslotte niet hun schuld dat ze er zo uit zag' en hoewel ze het niet zo erg vond, kon zijzelf er ook vrij weinig aan doen dat ze er zo uit zag. Toen A'phyra aan had gegeven waarom ze de jongedame was gevolgd, glimlachte ze om het antwoord. Ze was in staat zichzelf te beschermen en daarom knikte de elf ook. Ze had niet verwacht dat haar iets ging overkomen of dat het meisje zichzelf niet zou kunnen redden. Het was meer uit voorzorg, alles kon gebeuren namelijk. Niet omdat ze dacht dat het meisje zwak was, maar ze waardeerde hoe het meisje ondanks dat toch een bedankje naar haar toe gooide. Goede opvoeding, of was het iets anders? Het meisje vervolgde haar woorden en even keek A'phyra voor zich uit. Zelf had ze maar weinig verstand van slapen, maar ze wist dat ook zij er vroeger moeilijkheden mee kon hebben. Vooral als het overdag ook niet altijd even goed ging. Het was soms zo lastig om al de herinneringen op te slaan. Maar ze vertikte het om te vergeten, wilde niet verliezen hoe ze haar zo lang geleden hadden opgevoed.
"The demons we fight while awake, seem to follow us in our sleep." Even keek ze bedenkelijk, een kleine frons op haar gezicht. Waarna ze terugkeek naar de brunette. "I always liked to exercise or listen to music when I couldn't sleep or had trouble with sleeping." Verleden tijd, want slaap is iets wat ze in geen jaren meer meegemaakt had. Niet dat het heel erg was, maar de nachten konden soms zo saai zijn. Wat dat betreft voelde ze zich soms net een pup die niet goed met de stilte om kon gaan. Maar alles werd tegenwoordig vrij snel saai, alles was ooit al eens gebeurt. Maar nieuwe mensen ontmoeten was altijd leuk, zelfs als deze er een hele ophef over maakte, dacht ze met een kleine glimlach. Toen ze de hand van het meisje vast had, keek ze haar nog steeds met dezelfde vriendelijke glimlach aan.
"I always like to have that burning question to be answered immediately" Een vriendelijke uitdrukking op haar gezicht. "Don't be sorry, it's a normal reaction. It's not every day you see someone with this appearance." A'phyra meende wat ze zei. Het was altijd even aftasten hoe iemand zou reageren en ze vond hoe dit meisje had gereageerd aandoenlijk te noemen. Toen ze haar naam hoorde had ze een kleine aangenaam gemijmerd. Een prachtige naam, even volgde ze de blik van Naveena. Ze had er niet over nagedacht dat haar handen misschien koud waren of had ze de dame te strak vast? Toch kwam er geen vraag over, of een geluid dat het inderdaad was dat ze te strak haar hand om die van haar had geklemd. Maar het meisje liet gaan zonder er verder iets over te zeggen. Gelukkig, meer vragen over wat ze precies was vond ze altijd lastig. Zij wilde niet degene zijn die mensen moest vertellen over vampiers. Dat liet ze graag aan andere mensen over, een elf met dit soort ogen was al genoeg om zichzelf in de problemen te krijgen. Dus hield ze het daar graag bij. Dat ze niet echt antwoord kreeg op wat er gebeurd was, begreep ze. Het was ook meer een vraag voor als zij het wilde vertellen en het fijn vond het kwijt te kunnen. Zo niet, dan kon ze het inderdaad aangeven als, a long story en ging ze er niet verder op in.
"I am an elf indeed." Beaamde ze en schudde haar hoofd bij de tweede vraag. "I'm from Nymmerwell." Het was deels waar, het dorp waar ze had gewoond lag inderdaad in dat gebied. Maar het dorp waar ze groot was gebracht was niet meer.
"It was quite beautiful, with Treehouses and everything." Een kleine glimlach op haar gezicht terwijl ze terugdacht. "And you? Have you been outside of this city?" A'phyra wist het niet zeker. Was dit meisje juist iemand die graag in dezelfde stad bleef of juist iemand was die graag overal kwam.
MADE BY MINNIE OF BTN
avatar
Member
Real name : Linn
Aantal berichten : 50
IC posts : 21

Character sheet
Age: 21 years
Occupation: Illyrian Master
Residence : I'llyria, Navarre
Profiel bekijken

Re: We'll go down in history

op di maa 06, 2018 6:19 pm
Naveena Gryphon
It's hard to sleep when your heart is at war with your mind.
Haar lichaam begon weer enigszins tot rust te komen, nadat ze van haar training was vertrokken en naar deze plek toe was gegaan. Ze begon langzaamaan de pijn in haar hand te voelen, de hand die ze tegen de harde aarde had aangeslaan. Maar dat was een zorg voor later. Voor een andere keer. Ze had nu haar helderblauwe ogen op de vrouw voor haar gericht. Een apart figuur, dat moest ze toegeven; maar ze kon ook toegeven dat de vrouw nog geen enkele vorm van gevaar voor haar was geweest, nog niet in ieder geval. Zachtjes knikte de brunette bij haar woorden. Het maakte niet uit of je wakker was of lag te slapen, je demonen waren er altijd. Zeker als je in de stad bleef waar iedere plek en ieder hoekje je terugbracht naar zekere herinneringen. Goede herinneringen, maar ook de slechte. De vervelende. Ze slikte zacht en liet haar blik kort langs de vrouw vallen, zichzelf herpakkend. "I don't think those things would help." Sprak ze. "I've tried them before, they don't work for me." Ze trok haar lippen iets omhoog in een ongemakkelijke glimlach. Ze had gerend, ze had naar muziek geluisterd, heck ze had alles geprobeerd waar ze over na kon denken, maar zodra ze weer rustig in haar bed lag en de stilte terugkeerden.. kwamen ook de herinneringen terug.

De vrouw slikte wederom bij de volgende woorden van de vreemdeling, die ondertussen wel al een naam had gekregen. Ook een aparte naam, ze kon geen andere persoon bedenken die, diezelfde naam droeg. Al kon Naveena daar ook redelijk over spreken, er waren niet veel mensen met haar naam. "It's more that I wasn't expecting to see anyone here. I thought I was alone." Sprak ze en nu ze erover nadacht, ze had de persoon inderdaad niet achter haar aan zien komen. Of gehoord. Meestal merkte ze dat wel. Maar nu.. niet? Vreemd. Gepaard met het vreemde uiterlijk en dan de manier waarop haar handen zo koud aan hadden gevoeld.. hmn, het was allemaal niet normaal en dat wist Naveena ook. Maar ze besloot er wijs over te zwijgen. Waarom er immers een opmerking over maken? Wellicht wilde de persoon voor haar er niet eens over spreken. Net zoals zij niet helemaal vrolijk zou zijn als er naar Alexander werd gevraagd.

Nymmerwell. Een lichte glimlach verscheen op de brunette haar gezicht. "Oh, I've never been there! It sounds like a wonderful place!" Ze was direct enthousiast. Nymmerwerll, ja, daar had ze ooit wel eens naartoe willen gaan. Alexander had haar beloofd dat hij haar daar eens langs zou brengen, zodat ze het regenwoud kon aanschouwen. Hij had het immers wel al gezien. Hij had veel meer gezien dan haar en alle verhalen die hij over Fallen Skies verteld had, hadden haar interesse gewekt naar de buitenwereld. De wereld buiten I'llyria. De wereld buiten de Legion. Maar.. ze kon niet. Haar verantwoordelijkheid lag hier. "I've been outside the walls before, yes, but not that far. I've been to D'auvignon once and .. to several other places in Navarre as well!" Maar dat was het ook. Oh, hoe graag ze ergens anders heen had willen gaan. Naar Vanaheim bjvoorbeeld, het thuis van haar Alexander. "Do you travel a lot?" Ze zou bijna willen wensen dat ook te kunnen. Haar verantwoordelijkheid bij de legion achter te laten en te gaan reizen. De mooie wereld te ontdekken.


She is made up of depths even the ocean couldn't fathom
Vorige onderwerpTerug naar bovenVolgende onderwerp
Soortgelijke onderwerpen
Permissies van dit forum:
Je mag geen reacties plaatsen in dit subforum