welcome
Fallen Skies is een 'high fantasy Textbased-RPG' die zich afspeelt in een mytische wereld vol wonderlijke wezens, monsters en magie. Het land verdeeld onder zes koningkrijken is altijd bewegend en beïnvloedbaar. Het kan zomaar zijn dat jij de held wordt van het gehele land of misschien zelfs de grootste terreur die Fallen Skies ooit meegemaakt heeft. Alles is mogelijk in deze gevaarlijk mooie wereld. En niets is gek genoeg.
map
season
De ondraaglijke hitte kan maar één ding betekenen. Zomer is in het land. En met regen dat over geheel Fallen Skies uitblijft ziet het er niet goed uit voor de boeren en minderbedeelden.
current event
Een onbekende ziekte teistert Fallen Skies. Niemand blijkt veilig te zijn voor de verwoestende dood die Queen Dacosta meegenomen lijkt te hebben. Is er een mogelijkheid om te overleven, of is iedereen ter dood veroordeeld?
staff
List of the current city rulers: click here
Account switch
Gebruikersnaam


Wachtwoord

credits
©2017 Fallen Skies staat onder leiding van het team en wordt ondersteund door Actieforum. Alle teksten, beelden, codes en plotlijnen zijn auteursrechtelijk beschermt door de desbetreffende eigenaar.
Deel
Vorige onderwerpGa naar benedenVolgende onderwerp
avatar
Member
Real name : Comis
Aantal berichten : 91
IC posts : 83

Character sheet
Age: 27
Occupation: Monster Hunter
Residence : Falkreath
Profiel bekijken

Re: Tuesday evening

op ma maa 19, 2018 1:43 pm



Nu dacht je dat Birvald bruut kon zijn. Maar die Elf hiero had serieuze skills. Het was niet zo dat Birvald het direct kon zien. Maar Arvindr had dus een mooie lange snee gemaakt over de buik van de Wendigo. Birvald was nét bezig met een volgende zwaai toen de Wendigo van hen weg sprong. Hij miste. Schijnbaar moesten ze toch nog een beetje wennen aan elkaars vecht technieken. Maar het kon ook komen door hun ‘minder dan ideale’ start van dit gevecht. Hij keek even opzij, naar Arvindr om te zien hoe het nu met hem was. Het ging snel, maar hij zag het volgende: een bebloede arm, en enkele pijlen die zich in het been van de Wendigo boorde. De knappe man had gelijk. De Wendigo leek zich nu zeker significant minder snel voort te bewegen. Een pijl in zijn enkel. Een wond in zijn been. Een wond op zijn buik. En enkele pijlen in hetzelfde been. Birvald maakte snel een mentale notitie. Deze techniek werkte. If it ain’t broken, don’t fix it.

Birvald bromde begrijpend naar Arvindr en rende naar de Wendigo toe. Tijdens het rennen borg hij Glötter op in zijn schede. Hij maakte wat strategische passen en sprongen in zijn sprint om zo dicht mogelijk bij de Wendigo uit te komen en sprong toen zo hoog hij kon de lucht in. Op zijn hoogste punt veranderde hij volledig in een Grote Bruine Beer en sloeg zijn lichaam neer op de rug van de Wendigo. Op deze manier pinde hij hem effectief tegen de grond. Het gewicht van een beer hielp hierbij zeer goed. Birvald haalde zijn voorpoten omhoog en sloeg ze vervolgens zo hard hij kon omlaag tegen het hoofd van de Wendigo. Die liet een angstaanjagende kreet horen en begon pogingen doen om Birvald van zijn rug te werpen. Iedere keer waar hij een kans zag, verkocht hij de Wendigo nog een mep. En anders deed hij zijn uiterste best om het beest omlaag te houden. Hij was dan wel een beer, maar de Wendigo was nog altijd groter. Het was nog maar de vraag hoe lang dit zou aanhouden.
avatar
Member
Real name : Wölf
Aantal berichten : 57
IC posts : 41

Character sheet
Age: 56 y/o (25)
Occupation: Master of the Brotherhood
Residence : Forlindon [Brotherhood]
Profiel bekijken

Re: Tuesday evening

op za maa 24, 2018 11:43 pm

TO PURSUE OUR IDEALS
no matter the cost

Gewond raken tijdens een missie was standaard. Zolang het monster er maar erger aan toe was dan hij. Dan zat het goed. Hij wist genoeg van heling om zichzelf straks zo goed mogelijk te verzorgen. Gelukkig was Birvald nog in orde. Of dat vermoedde hij toch. Moeilijk in te schatten van op de grond. Maar hij had hem nog geen pijnkreet horen slaken, wat op zich al een goed teken was. Tenzij hij zo’n bikkel was die geen krimp gaf als hij geraakt werd door een scherpe klauw. De Wendigo had blijkbaar minder geluk gehad, aangezien zowel hij als Birvald hem enkele rake klappen hadden toegebracht. De pijlen die hij hem nog naschoot, raakten ook hun doel en maakten hem nog meer kreupel. Nu was het moment om de achtervolging in te zetten. De jager was nu hun prooi geworden en daar moesten ze gebruik van maken.

De ander bromde instemmend en samen renden ze achter het monster aan. Ineens besloot Birvald terug te shapeshiften, en hij had duidelijk een plan bedacht. Een plan dat leek te werken. Ondanks zijn omvang en redelijk lompe manier van voortbewegen, lukte het hem om de Wendigo te tackelen en hem tegen de grond aan te drukken. Arvindr bleef bijna staan om het schouwspel te bewonderen, maar hij kon zichzelf gelukkig bij zijn opdracht houden. Focus. De beer en het monster waren in een worsteling verwikkeld, maar zijn timing zat wel snor. Hij trok het brede, zilveren zwaard uit de schede op zijn rug en rende naar de kop van het monster. Toen hij zijn kans zag, tilde hij het hoog boven zijn hoofd en gebruikte het gewicht van het zwaard, samen met de zwaartekracht, om het hoofd van het monster in één klap half van zijn romp af te slaan.

Het monster maakte een gorgelend geluid uit zijn half open gereten keel. Bloedspatten kwamen op zijn gezicht en kleren, maar hij lette er amper op. Opnieuw tilde hij het zwaard op en haalde nog een keer uit. Het hoofd werd nu volledig van het lichaam gescheiden. Hijgend wankelde hij wat achteruit en staarde even naar het onthoofde lichaam. Vervolgens keek hij naar Birvald, die nog steeds op zijn rug stond. ”Dat ging vlotter dan verwacht”, Merkte hij uiteindelijk op. De adrenaline en stress ebden weg en hij dwong zijn schouders en rug te ontspannen. ”Bedankt voor je hulp”, Vervolgde hij. Vervolgens keek hij rond. Hout genoeg. Ze moesten nu alleen nog maar een vuurtje maken om het lichaam te verbranden, zodat de Wendigo voorgoed uitgeschakeld was.



avatar
Member
Real name : Comis
Aantal berichten : 91
IC posts : 83

Character sheet
Age: 27
Occupation: Monster Hunter
Residence : Falkreath
Profiel bekijken

Re: Tuesday evening

op zo maa 25, 2018 2:06 pm



Het was gebeurd. In Birvald’s beleving leek er een stilte te vallen. Een stilte om adem te halen. Bij te komen. Te relativeren. Nu pas begon Birvald zijn wonden te voelen. Krassen op zijn armen en rond zijn nek. Een beet in zijn arm. Woede en adrenaline kon de pijn maskeren. Maar nu was alles weer stil. En was er weer tijd voor zelfreflectie. Het was echter, een andere stilte dan eerst. Een fijnere stilte. Geen kalme stilte. Een opgeluchte stilte. Birvald liet zich langzaam weer terug gaan naar zijn menselijke vorm. Hij keek met een schuldige blik voor zich uit naar de onthoofde romp van de Wendigo. Het was plaatsvervangende schuld. Hij wist hoe het was om het zwart voor de ogen te krijgen. Om door het lint te gaan. Om te zien, en te voelen.. wat voor een ravage dat kon opleveren.. dat deed pijn. Dit gevoel liep over in bezorgdheid, en hij keek naar Arvindr.

Hij hoorde de woorden van de man. Maar zijn ogen hadden meer belangstelling voor de verwondingen van de man. Dat was inderdaad sneller dan verwacht gegaan. Birvald stapte van het beest af en wierp een korte blik op zijn beschadigde kleding. Hij wist niet hoe hij zich daarover moest voelen. Hij had het eigenlijk niet goed genoeg gedaan. En toen kwam Arvindr met een bedankje. Birvald keek lichtelijk hoopvol op. Misschien had hij het toch.. goed.. gedaan. Een milde glimlach sierde zijn gezicht. Waarna hij zich vlug naar de elve verplaatste en hem een stevige omhelzing gaf. Ook al deed zijn lichaam pijn.

Nog geen vijf minuten later.. was er, om hen heen, in de verte gerommel te horen. Gepaard met laagtonige fluiten en maracas. Ook klonk het alsof het op droog hout getrommeld werd. Birvald keek fronsend om hen heen. De geluiden.. het had iets primitiefs. Het was geen bedreiging. Het was geen vreugde. Het was een aankondiging. We komen eraan. En je zult weten wie we zijn. Snel genoeg doemde er uit de bosjes, tussen de planten en achter de bomen gezichten op. Halflings. Kaal, buiten de gevlochten staart bovenop hun hoofd, die ze hadden versierd met bladeren. Bijna allemaal droegen ze instrumenten, en primitieve wapens. Hun lichaam was bekleed met een harnas lappen dierenhuid, en hout. De muziek hield aan. “Blijf recht staan.” Fluisterde Birvald Arvindr toe. Als het hier echt om een aankondiging ging.. moesten ze zelf ook laten zien dat ze aanwezig waren. Geen zwakte.



OOC: Als je dit niet cool vindt, is het geen probleem om dat aan te geven
Also, je mag de npc's vrij besturen als je de behoefte hebt
avatar
Member
Real name : Wölf
Aantal berichten : 57
IC posts : 41

Character sheet
Age: 56 y/o (25)
Occupation: Master of the Brotherhood
Residence : Forlindon [Brotherhood]
Profiel bekijken

Re: Tuesday evening

op zo maa 25, 2018 9:29 pm

TO PURSUE OUR IDEALS
no matter the cost

Nu de dreiging uitgeschakeld was, voelde hij zijn arm meer. De pijn begon zijn aandacht op te eisen, maar als een goeie teamplayer had hij meer oog voor Birvald. De man leek niet echt aanwezig momenteel, terwijl hij stond te staren naar de schade die hij had aangericht. Hij vroeg zich af wat er in zijn hoofd om ging, maar hij kon geen gedachten lezen. Zijn focus lag ook bij het goed tot een einde brengen van zijn missie. Verzekeren dat de Wendigo geen schade meer zou aanrichten aan de bevolking en er voor zorgen dat ze hier beiden levend en zonder al te veel wonden uit kwamen. Dat tweede had nu meer een prioriteit, gezien Birvald er wel meer gehavend uit zag nu hij terug in zijn mensenvorm voor hem stond. De dikke berenvacht had voor even nog al zijn wonden verborgen, maar nu zag hij duidelijk hoe zijn hals en armen heftig verwond waren.

Dus nam hij zijn tas van zijn rug en zette die op de grond. Hij begon zijn kruiden en zalven uit te halen en legde die op een schone doek, die hij eerder uit de rugzak gehaald had. Hij begon een paar dingen te mengen en stond uiteindelijk weer op met een potje zalf in zijn handen. ”Dit stopt het bloeden en bevorderd het genezingsproces”, Vertelde hij, wachtend op een non-verbale of verbale toestemming voor hij de zalf op de hals van de man begon te smeren. Hij kon het zelf beter zien en hij wilde zeker zijn dat de zalf goed aangebracht was. Uiteindelijk nam hij een verband en begon de ergste wonden in te wikkelen. In tussentijd hoorde hij in de verte een geluid. Het was hem wel bekend, gezien hij al bijna zestig jaar in deze jungle leefde.

Dus hij wist precies wat te verwachten. Birvald had het uiteraard ook opgepikt. Het duurde niet lang meer voor de halfling stam opdook. Hij had nooit echt contact gehad met hen, alleen maar op toevallige basis, als hun pad kruiste. “Blijf recht staan.” Werd hem toegefluisterd. De elf glimlachte enkel. ”Over het algemeen zijn ze vredevol”, Liet hij hem weten, al wierp hij wel even een blik op de nieuwkomers en hun wapens. Echt zeker kon hij niet zijn.. Daarvoor wist hij te weinig. Hij wist echter wel dat die Wendigo zichzelf niet zou verbranden, dus begon hij op zijn dooie gemakje takken te verzamelen. Hij liet zich niet intimideren door de halflings, en dat zou hij laten merken ook.



avatar
Member
Real name : Comis
Aantal berichten : 91
IC posts : 83

Character sheet
Age: 27
Occupation: Monster Hunter
Residence : Falkreath
Profiel bekijken

Re: Tuesday evening

op wo maa 28, 2018 4:15 pm



Gehoorzaam liet hij de zalf op zijn huid aanbrengen. Arvindr legde uit wat het precies deed. Birvald nam het allemaal direct aan als waarheid. Toen hij echter bezig ging met het inwikkelen van de wonden.. herinnerde Birvald zich weer de ernstige verwonding van de blonde adonis op zijn arm. Hm.. maar.. hij werd alweer te snel afgeleid. Birvald was meer gespannen dan zijn kompaan. Die gaf zelfs wat informatie over deze nieuwe groep individuën. Onbedoeld liet hij een berenbrom horen. “Hoe heten ze?” Vroeg hij maar. Groepen hadden namen toch? Het was op dat moment dat er drie figuren de open plek op stapten. De voorste was zodanig versierd en verkleed dat hij leek op een plantmens. Degene die direct naast hem liep was er eentje met heel veel schmink op haar gezicht. Ook was haar kleding totaal anders dan die van de anderen, in de zin dat ze eigenlijk alleen maar dierenhuiden droeg. De achterste van de drie was een vrouw die een groter wapen had dan de rest van de Halflingen. Het enige échte verschil dat ze had met de anderen die instrumenten droegen.. was dat zijn twee paardenstaarten had.

Birvald dacht er niet teveel over na, en volgde Arvindr’s voorbeeld. Ook hij ging nu takken verzamelen voor een vuur. Dat was schijnbaar de beste manier om volledig van een Wendigo af te komen. Tijdens het verzamelen van het hout begon hij een typisch liedje te neuriën, die ze ook zongen bij hem thuis. Het was een lied dat je zong als je met z’n allen bezig was met kamp opzetten. Een nieuwe woonplek vroeg, zoals ze dat geleerd kregen, om gewaad te worden in muziek.
avatar
Administrator
Real name : Michelle
Aantal berichten : 599
IC posts : 46

Character sheet
Age: 38
Occupation: Queen of Fallen Skies
Residence : Archeon
Profiel bekijken

Re: Tuesday evening

op zo apr 01, 2018 12:24 pm





Blauw ei

Cool! Jullie hebben het blauwe ei weten te bemachtigen. Dit ei is onvoorspelbaar: Wordt het een helderblauwe lucht of slaan de donderwolken je om de oren, wie zal het weten? Bekijk hieronder gauw wat het ei voor jullie zal onthullen.

Donderwolken verzamelen zich boven jullie hoofd wanneer het ei zich opent. De hemel lijkt los te breken en jullie worden overspoeld door een bizarre regenbui.  




I'll show them what happens,
When you put a dragon in a cage
avatar
Member
Real name : Wölf
Aantal berichten : 57
IC posts : 41

Character sheet
Age: 56 y/o (25)
Occupation: Master of the Brotherhood
Residence : Forlindon [Brotherhood]
Profiel bekijken

Re: Tuesday evening

op ma apr 02, 2018 3:09 am

TO PURSUE OUR IDEALS
no matter the cost

Het was enorm schattig hoe Birvald hier zich nog steeds over zijn veiligheid ontfermde, ook al had de Wendigo al lang zijn laatste adem uitgeblazen. Het was duidelijk dat hij het leven in de jungle niet gewend was. De elf wist wanneer er meer gevaar dreigde en wanneer niet. De halfling stam zag er dan wel imposant uit, maar hij wist dat ze op zich niks te vrezen hadden. Tenzij de man hier per ongeluk een van hun heilige altaren had beschadigd. Wat hij betwijfelde, gezien ze die hoog in de boomtoppen bouwden. “Hoe heten ze?” Vroeg hij, nog steeds een beetje achterdochtig. ”Ze noemen zichzelf Ku’thahr, maar ik heb geen idee naar wat dat precies zou kunnen vertalen”, Antwoordde hij. Ondertussen waren er drie halflingen vooruit gekomen. ”De vrouw is de matriarch, heeft het eigenlijk voor het zeggen. De man is waarschijnlijk haar eerstgeboren zoon”, Informeerde hij. Echt veel meer wist hij niet van hun gebruiken. Maar dat maakte ook niet zo heel veel uit.

Want ze hadden een Wendigo te verbranden. Ook Birvald hielp hout te verzamelen, terwijl ze in de gaten werden gehouden door de groep. Al vermoedde Arvindr dat die ook wisten dat deze opdracht noodzakelijk was. Dit was niet het eerste monster dat de jungle als zijn jachtgebied beschouwde, en hij was er vrij zeker van dat de halflingen zelf ook al in aanraking gekomen waren met dit beest. De elf sleepte enkele takken weg, en tot zijn verbazing zag hij een donkerblauw object liggen. Het leek heel erg op.. Een ei? Voorzichtig raapte hij het met beide handen op. ”Birvald?” Vroeg hij, zich om draaiend met het object tegen zich aangeklemd. ”Heb jij dit soms hier neergelegd?” Vroeg hij vervolgens, al leek dat wel heel onwaarschijnlijk.



avatar
Member
Real name : Comis
Aantal berichten : 91
IC posts : 83

Character sheet
Age: 27
Occupation: Monster Hunter
Residence : Falkreath
Profiel bekijken

Re: Tuesday evening

op di apr 03, 2018 1:43 pm



Hij had een hoop informatie gekregen over deze stam. Zijn blik verdween even in de verte toe hij het allemaal aanhoorde. Het was zo anders dan zijn eigen stam. Schijnbaar waren niet alle stammen overal hetzelfde. Wat eigenlijk best logisch is, nu hij erover nadacht. Ook niet alle steden waren hetzelfde. Of alle mensen. Hij knikte begrijpend naar Arvindr en ging verder met het verzamelen van hout. Totdat de lange man hem weer aansprak. Birvald keek om en zag dat hij een object bij zich had. Een blauw ei. Hij schudde zijn hoofd. “Nee.” Zei hij. “Van welk beest kan dat zijn?” Vroeg hij zich hardop af.

Het was op dat moment dat er een donderslag vanuit het ei klonk. De halfling stam schrok hier duidelijk van. De Matriarch noemde een aantal onverstaanbare woorden. Niet lang daarna maakte ze allemaal dat ze weg kwamen. Birvald had meteen zijn hout laten vallen, en had zijn spieren aangespannen, om in actie te kunnen komen mocht het nodig zijn. Hij verplaatste zich direct in de richting van Arvindr. Hij wist niet wat er gebeurde. Maar het klonk niet goed. En dat was reden genoeg voor hem om in actie te komen. Echter, nog voor hij aan kwam.. gebeurde er iets nieuws. Het ei brak.. en schoot een blauwe lichtstraal de lucht in. Binnen een mum van tijd verzamelde zich donkere wolken en begon het keihard te regenen.
avatar
Member
Real name : Wölf
Aantal berichten : 57
IC posts : 41

Character sheet
Age: 56 y/o (25)
Occupation: Master of the Brotherhood
Residence : Forlindon [Brotherhood]
Profiel bekijken

Re: Tuesday evening

op vr apr 13, 2018 1:12 pm

TO PURSUE OUR IDEALS
no matter the cost

Voor nu was de prioriteit de Wendigo verbranden. Hij wilde namelijk niet over een aantal weken opnieuw meldingen krijgen van een monster die dorpsbewoners op at. In hun geschiedenis hadden ze al vaak genoeg met deze wezens te maken gekregen. Het was een zwart pagina in hun geschiedenis. Of een rode, gezien het bloedvergieten. Als er iets is wat hij wilde vermijden, was een herhaling van dat. Halfling stam of niet. Na zijn uitleg aan Birvald ging hij daarom rustig door met het verzamelen van hout. Tot hij.. Iets anders vond. Hij vroeg de ander of hij het toevallig hier had laten vallen tijdens hun gevecht van eerder, maar dat bleek niet het geval te zijn.

Net toen hij zijn vraag wou beantwoorden, klonk een harde donderslag. Uit verschot liet hij het object vallen en nam hij afstand, zijn hand schoot al naar het handvat van zijn zwaard. Voor de Ku’thahr was het blijkbaar welletjes geweest, want op enkele woorden van de vrouw begonnen ze zich terug te trekken in de jungle. Ineens begon het ei ook te barsten, en een helderblauwe lichtstraal schoot de lucht in. In enkele tellen verschenen er onweerswolken, en barstte de bui los. ”Magic”, Siste hij, de enige verklaring die hij had voor dit.

Arvindr liep naar de shapeshifter toe en knikte richting de begroeiing. ”Even schuilen dan maar. Ik hoop dat dit gewone regen is”, Zei hij, terwijl zijn haren en kleren onderhand al doorweekt waren. Hij voelde niks branden, voelde zich verder niet anders, dus hopelijk had hij gelijk. Hij liep richting enkele dikke bomen, waar de kruinen een soort van in elkaar verweven waren en een beetje onderdak konden bieden. ”Dat vuur kunnen we denk ik wel vergeten”, Merkte hij vervolgens op. Het hout zou te nat zijn om nog een deftig vuur te maken.



avatar
Member
Real name : Comis
Aantal berichten : 91
IC posts : 83

Character sheet
Age: 27
Occupation: Monster Hunter
Residence : Falkreath
Profiel bekijken

Re: Tuesday evening

op za apr 14, 2018 11:30 am



Geloof het of niet, maar het feit dat Arvindr ‘magic’ hardop zei, zorgde ervoor dat Birvald veel sneller dan normaal op dezelfde conclusie kwam. Soms konden dingen overweldigend voor hem zijn. Zijn blik gleed omhoog, naar de donkere wolken gevuld met water. Maar hij keek Arvindr weer aan toen die hem adviseerde om te schuilen. Birvald maakte een handbeweging om aan te geven dat hij nog even zou blijven staan. Hij keek weer omhoog. Onweer. Een kracht van de natuur. Je kon actie ondernemen, en hopen tot je een ons weegt, maar de natuur schuift niet voor je. Het had een bepaald gevoel van comfort, deze overgave aan natuurkrachten. Je hoefde niet altijd de touwtjes in handen te hebben.

Natuurkrachten. Tegelijkertijd wenste hij dat hij een dergelijk soort kracht ooit zelf zou bezitten, en tegelijkertijd maakte hij zich ongerust dat hij zichzelf ooit niet zou kunnen inhouden. De natuur hoefde daar geen rekening mee te houden. Iedereen accepteerde het. Hoe je het ook wend of keert, veel kon je er niet tegen doen. Je kon je ervan beschermen, tot op zekere hoogte. Sommigen hadden zelfs geleerd om natuurkrachten in hun voordeel te laten werken. Maar écht controleren. Dat bestond niet. Birvald bromde tevreden terwijl hij met beide handen over zijn gezicht wreef en naar Arvindr’s schuilplek liep. Hij keek een beetje verward naar hem. Ze konden het vuur vergeten? “Ken je iemand die vuur met hun handen kunnen maken?” Rhaella kon dat ook. Het was ook wel nodig. Hout dat een beetje nat was, was nog wel op te drogen en te gebruiken, maar het hout dat ze nu hadden was alweer veel te nat. Maar ze mochten niet opgeven. Zijn blik gleed naar de kletsnatte overblijfselen van de Wendigo. Toch wel zielig eigenlijk.
avatar
Member
Real name : Wölf
Aantal berichten : 57
IC posts : 41

Character sheet
Age: 56 y/o (25)
Occupation: Master of the Brotherhood
Residence : Forlindon [Brotherhood]
Profiel bekijken

Re: Tuesday evening

op za apr 14, 2018 2:00 pm

TO PURSUE OUR IDEALS
no matter the cost

Vandaag was echt een dag vol plot twists. Op z’n minst hadden ze wel de Wendigo kunnen uitschakelen, dus in die zin was het een productieve dag geweest. Maar er waren zoveel factoren geweest die deze dag speciaal hadden gemaakt. Snel zou hij het zeker niet vergeten. De onverwachte hulp van Birvald, de ontmoeting met de Ku’thahr, het magische ei. Het zou later voor een spannend verhaal kunnen zorgen. Echter moest hij er wel bij nadenken dat het evengoed heel anders had kunnen lopen. Magie was zo onvoorspelbaar, al leek de regen echt gewone regen te zijn. Een regenvlaag die al snel uitgroeide tot een waar onweer. De beer van een man bleef gewoon op de open plek staan, zijn gezicht tot de hemel gericht, om de volle kracht van de storm te voelen. Het bracht een glimlach om zijn lippen. Hijzelf spendeerde graag tijd in de natuur, om diezelfde connectie te zoeken die Birvald nu hopelijk ervaarde.

Uiteindelijk kwam de ander toch naar zijn schuilplekje, waar hij rustig tegen een boom had staan leunen. “Ken je iemand die vuur met hun handen kunnen maken?” Vroeg de man, als reactie op zijn probleemstelling. De blonde elf knikte. ”Kennen, ja. Maar niet op deze plek, helaas”, Reageerde hij. Opnieuw keek hij naar boven, waar de regenstorm toch iets af leek te nemen. ”Een andere optie is het hoofd meenemen en het later verbranden”, Dacht hij luidop na. Niet de meest aangename oplossing, maar ze moesten iets doen om er zeker van te zijn dat deze Wendigo voorgoed uitgeschakeld was.



avatar
Member
Real name : Comis
Aantal berichten : 91
IC posts : 83

Character sheet
Age: 27
Occupation: Monster Hunter
Residence : Falkreath
Profiel bekijken

Re: Tuesday evening

op za apr 14, 2018 2:32 pm



De woorden kwamen binnen, maar het geloof dat het waar was, kwam een aantal seconden later. Niet in de buurt? Barst.. Dan moesten ze iets anders verzinnen. Zouden ze de regenval op de een of andere manier kunnen gebruiken? De regel zou enorm lang moeten aanhouden.. om het lichaam in z’n geheel kapot te maken. Net zoals rivieren met bergen kunnen doen. En zijn maag draaide al om bij het idee om het beest met z’n tweeën te gaan opeten. Hij staarde naar de grond. Wat voor test was dit? Had de wereld de opdracht moeilijker gemaakt, omdat het hen zo makkelijk af was gegaan? Hij plaatste zijn hand op zijn borst. Van zijn verwondingen voelde hij bijna niks meer. Hierop volgend kwam Arvindr met een ander voorstel. Birvald knikte en liep direct de, minder intenser wordende, regenbui weer in, om het hoofd op te pakken. Maar het hoofd was te groot en lomp om in z’n eentje op te pakken. Echter, deed hij verschillende pogingen om het juist beet te nemen. Dat hij en het hoofd er nat waren, hielp ook niet echt om beter grip te krijgen. Hij bromde een beetje. Niet uit woede. Soms moest je lichaam gewoon even verbaal uiten dat het hard aan het werk was.
avatar
Member
Real name : Wölf
Aantal berichten : 57
IC posts : 41

Character sheet
Age: 56 y/o (25)
Occupation: Master of the Brotherhood
Residence : Forlindon [Brotherhood]
Profiel bekijken

Re: Tuesday evening

op za apr 28, 2018 12:16 pm

TO PURSUE OUR IDEALS
no matter the cost

Nu de regen de inheemse stam had weggejaagd, konden ze terug bezig met hun effectieve opdracht. Al leek het weer daar ook een stokje voor te willen steken. Nu het zo hard geregend had, was er vast geen droog hout meer te vinden. Daarnaast hadden ze ook geen mogelijkheid om hulp in te roepen. Ze waren veel te diep in de jungle, en hij betwijfelde het of de Ku’thahr nog veel zin zouden hebben om hen te helpen met een vuur. Dus de enige logische verdere oplossing die hij kon bedenken, was het hoofd meenemen. Dan kon de Wendigo op zijn minst niet meer terugkomen. Hoe verder ze het brachten, hoe beter. Het beste was nog steeds het verbranden, maar dat konden ze eventueel doen als het terug wat droger was.

Birvald schoot meteen in actie bij zijn woorden. Hij stapte resoluut de regen weer in, die nu wel al iets minder heftig was. Hij begon aan het hoofd te sleuren, wat een hele onderneming bleek te zijn gezien het gewicht en het feit dat het nat was. ”Birvald, wacht heel even”, Zei hij, waarbij hij de regen ook weer in stapte en zijn boog over zijn rug hing. Met zijn telekinese zou het vast een stuk beter gaan. Of hij het kon optillen, was een goeie vraag. Misschien zou voortduwen beter werken? ”Neem wat afstand, alsjeblieft”, Instrueerde hij de man. Hij zou natuurlijk niet willen dat hij hem omver duwde. Arvindr ging in een houding staan waarbij hij iets meer grip op de grond had en maakte vervolgens een beweging die hij maanden aan een stuk geoefend had. Het afgehakte hoofd kwam heel lichtjes van de grond en schoof een aantal meter over de grond. ”Dit gaat wel even duren maar het is wel handiger, denk ik?” Glimlachte hij voorzichtig naar de man. Vervolgens liep hij een paar stappen vooruit, om het hele proces te herhalen.



avatar
Member
Real name : Comis
Aantal berichten : 91
IC posts : 83

Character sheet
Age: 27
Occupation: Monster Hunter
Residence : Falkreath
Profiel bekijken

Re: Tuesday evening

op za apr 28, 2018 2:25 pm



Misschien als hij zijn hand hier plaatst, en dan hier aan trekt.. Nee, dat werkte ook niet. Huh? Hij keek opzij? Arvindr had zo’n.. fijne stem. Het was haast alsof hij er naar wilde luisteren. Het ging hier niet alleen meer om vertrouwen en respect. De man had een effect op hem. Een aantal spetters vlogen omhoog toen het hoofd op de grond plofte. En Birvald zette een paar stappen achteruit. Arvindr was op een manier gaan staan, dat voelde alsof hij iets wilde gaan optillen. Maar.. hij stond iets te ver van het hoofd vandaag om het vast te kunnen pakken. Hij kruisten zijn armen en keek eens aan wat Arvindr ging doen. Geschrokken zette hij één stap naar achteren zodra het hoofd begon te bewegen. Met zijn handen naar voren, om zichzelf eventueel te kunnen beschermen. Toen keek hij weer opzij naar Arvindr zelf. Oh.. wacht.. dat was hij waarschijnlijk. “Hoe doe je dat?” Vroeg hij, diep geïnteresseerd. Hij ontging hem dan ook helemaal wat Arvindr had aangegeven. Ja, dit ging lang duren. Maar.. één ding tegelijk voor Birvald. De regen.. ondertussen.. was nog steeds aan het verminderen. Ja.. dat krijg je met van die magische eieren. Ze kunnen niet allemaal hyper potent zijn.
avatar
Member
Real name : Wölf
Aantal berichten : 57
IC posts : 41

Character sheet
Age: 56 y/o (25)
Occupation: Master of the Brotherhood
Residence : Forlindon [Brotherhood]
Profiel bekijken

Re: Tuesday evening

op di mei 01, 2018 3:44 pm

TO PURSUE OUR IDEALS
no matter the cost

Hopelijk ging deze regenbui snel weer over. Dat was wel hoe regenbuien in de jungle werkten. Kort maar krachtig. Echter was deze bui veroorzaakt door magie, iets wat Arvindr nog steeds niet echt snapte. Helaas was het ei ook gewoon in rook opgegaan nadat de magie er uit ontsnapt was. Heel vreemde zaken. Maar hij zou er niet langer bij stil staan. Er gebeurden wel vaker onverklaarbare dingen, zeker als er magie in het spel was. Al kon het ook wel handig zijn. Zeker nu, op dit moment, terwijl ze het hoofd probeerden wat verderop te krijgen.

Het wekte ook interesse op van de shapeshifter. “Hoe doe je dat?” Vroeg hij nieuwsgierig. Arvindr glimlachte lichtjes, terwijl ze hun weg bleven maken door het woud. ”Magie. Telekinese”, Vertelde hij. Zijn handen begonnen te tintelen, wat wel vaker gebeurde als hij zijn magie gebruikte. Het deed geen pijn, het was gewoon een herinnering aan wat hij aan het doen was. ”Normaal gebruik ik het voor andere dingen, maar met een beetje creativiteit kom je ook een heel eind”, Grapte hij toen. De weg zou lang zijn, maar met Birvald als gezelschap vond hij het eigenlijk helemaal zo erg nog niet.



Vorige onderwerpTerug naar bovenVolgende onderwerp
Permissies van dit forum:
Je mag geen reacties plaatsen in dit subforum