welcome
Fallen Skies is een 'high fantasy Textbased-RPG' die zich afspeelt in een mytische wereld vol wonderlijke wezens, monsters en magie. Het land verdeeld onder zes koningkrijken is altijd bewegend en beïnvloedbaar. Het kan zomaar zijn dat jij de held wordt van het gehele land of misschien zelfs de grootste terreur die Fallen Skies ooit meegemaakt heeft. Alles is mogelijk in deze gevaarlijk mooie wereld. En niets is gek genoeg.
map
season
De ondraaglijke hitte kan maar één ding betekenen. Zomer is in het land. En met regen dat over geheel Fallen Skies uitblijft ziet het er niet goed uit voor de boeren en minderbedeelden.
current event
Een onbekende ziekte teistert Fallen Skies. Niemand blijkt veilig te zijn voor de verwoestende dood die Queen Dacosta meegenomen lijkt te hebben. Is er een mogelijkheid om te overleven, of is iedereen ter dood veroordeeld?
staff
List of the current city rulers: click here
Account switch
Gebruikersnaam


Wachtwoord

credits
©2017 Fallen Skies staat onder leiding van het team en wordt ondersteund door Actieforum. Alle teksten, beelden, codes en plotlijnen zijn auteursrechtelijk beschermt door de desbetreffende eigenaar.
Deel
Vorige onderwerpGa naar benedenVolgende onderwerp
avatar
Member
Real name : Michelle
Aantal berichten : 31
IC posts : 17

Character sheet
Age: 46
Occupation: Advisor
Residence : Nordshal
Profiel bekijken

Surrender (Open)

op wo sep 27, 2017 10:42 pm

I make art until someone dies.
I am the world's first fully functioning homicidal artist.


Honger was altijd aanwezig in zijn systeem. Of dit nou honger naar macht, vrouwen of een goed glas bier was, was niet vaak te onderscheiden. Maar honger zoals deze maakte hij weinig tot niet mee. Zijn maag keerde om bij alleen al de gedachte aan voedsel. Zijn mond produceerde zoveel speeksel dat hij bijna zou gaan kwijlen bij het inbeelden van een goed stuk vlees.

Uit je eigen troonzaal gesmeten worden en vervolgens op straat moeten leven had vrijwel altijd een net even irritantere werking dan je zou verwachten. Een daarvan was dat je de bepaalde ontbijt lunch diner tijd ging missen. Je moest maar eten wat je zelf neerhaalde en dat veel te vaak.

Nee, het leven zonder bedienden en perfectie was niets voor hem. Het irriteerde hem mateloos dat hij voor zichzelf moest zorgen. Hij was geboren om te regeren, niet om te leven als elke laaglevende zielige ziel. Hoe frusterend kon het zijn als je zo geboren was?

En als jagen niet goed ging, zoals vandaag, besloot Aeron maar zijn geluk ergens anders te zoeken. In het schemerdonker staarde de man naar een afgelegen huis, omringt door velden en bossen. Een enkel rookpluimpje gaf aan dat er leven was in het huis. En waar leven was, was voedsel. Dus ja, het was niet heel moeilijk voor hem om zijn volgende beslissing te maken en met een simpele beweging kwam de man omhoog en trok hij zijn zwaard. Zonder verdere emoties begon hij zijn weg te maken naar het huis. Naar zijn avondmaal. Of de inwoners het nou wouden of niet.
avatar
Administrator
Real name : Bo
Aantal berichten : 104
IC posts : 84

Character sheet
Age: 21
Occupation: Princess of Navarre
Residence : D’auvignon
Profiel bekijken

Re: Surrender (Open)

op do sep 28, 2017 9:05 pm




Faylice


Een lichte huivering trok over Faylice haar ruggengraat. De kille wind had vat op haar gekregen nadat ze er urenlang tegen had gevochten op haar kleine merrie, struinend door de bossen. Met een lichte zucht trok ze haar jas wat dichter tegen zich aan. Als het goed zou zijn had ze bijna het huis bereikt die een maaltijd voor haar klaar zou hebben staan, met daarnaast een bed om de nacht te overleven totdat de zon zich weer liet zien. Geen idee had ze hoe ver weg ze was van de contacten die haar vader, die ze zo vreesde, had. De enige informatie die ze had was dat ze niet ver meer van de zuidelijke grens van Navarre af was, en dat stelde haar toch enigszins gerust.

Met een stevige tred stapte de merrie onder haar zo dapper als ze was door, totdat een klein huisje opdoemde in verte. Verscholen tussen de bomen, omringd door velden die waarschijnlijk in het voorjaar hadden gediend voor landbouw. De kleine details die op de deuren en ramen rustte vertelde haar dat ze bij het goede huis was aanbeland, aangezien het zo nauwkeurig beschreven was in de brieven die tussen hen waren uitgewisseld. Toch bleef het altijd spannend, als haar brieven onderschept waren door net de verkeerde mensen kon ze makkelijk in een val lopen. Iets wat ze al eerder had gedaan en niet van plan was nogmaals te doen. Een nerveuze kriebel settelde zich in haar maag, besluitend dat het beter was als ze af zou stijgen.

Net wanneer ze richting de voorkant van het huis wilde lopen stuitte haar ijsblauwe ogen op de contouren van een man. Even hield de donkerharige vrouw stil, de man gade slaand in zijn langzame maar zekere pas richting het huis. Het was pas toen dat ze het metaal zag glinsteren in zijn rechterhand, even oplichtend door het laatste licht dat het schemer voorzag. Het liet meteen alle alarmbellen in haar hoofd rinkelen, toekijkend hoe de man verder richting het huis ging, zijn pas nog altijd zo zeker als dat dat eerder was. Sluipend van boom tot boom liet ze haar paard achter om de situatie in kaart te krijgen. De man zag er niet uit alsof hij een van de volgelingen van zijn vader, noch erg vriendelijk. Zo rustig als ze kon volgde ze schim die met de seconde minder zichtbaar werd door het verlatende licht. Tot ze met haar voet op een iets te broos takje stapte, het geluid, niet perse heel luid klonk als een donderslag aan heldere hemel door de stilte die zijn beslag had gelegd op het bos. Met een schok bleef ze staan, kijkend naar of hij haar zou hebben opgemerkt, duikend achter een boom die misschien nog bescherming zou bieden.



avatar
Member
Real name : Michelle
Aantal berichten : 31
IC posts : 17

Character sheet
Age: 46
Occupation: Advisor
Residence : Nordshal
Profiel bekijken

Re: Surrender (Open)

op do sep 28, 2017 10:07 pm

I make art until someone dies.
I am the world's first fully functioning homicidal artist.


Zijn blik was maar op een ding gefocust. Zijn mindset klaar. Naar binnen komen. Ieder die hem tegenhielt neerhalen met behulp van zijn zwaard en vervolgens zichzelf van eten voorzien. De honger was op dit moment bijna zo ondragelijk dat het in zijn hersenen leek te knagen. Alsof zijn lichaam zichzelf aan het opvreten was. Het zou dan ook vast niet al te lang meer duren voor dit werkelijk zou gaan gebeuren en dan was Aeron nog veel verder van huis. Letterlijk en figuurlijk.

Het knappen van een takje, zo zacht maar toch duidelijk liet hem echter halt houden in zijn sporen en langzaam draaide hij zijn hoofd bij in de richting van het geluid. Het gevoel alsof iemand naar hem keek overviel hem. Normaal had hij dat soort dingen veel eerder door. Dus of hetgeen dat hem stalkte had hem pas net gevonden, of hij was werkelijk gestoord aan het worden. Aeron ging uit van het eerste en stapte in de richting van het geluid.

Vanuit de schaduwen zag hij twee ogen fonkelen tegen het laatste beetje licht. Genoeg voor hem om naar voren te schieten voor de gedaante zelf zich uit de voeten kon maken.

Ruw greep hij het eerste de beste wat hij kon vastgrijpen van zijn kleine stalker en trok de vrouw dus aan haar arm vanuit de schaduwen weg om vervolgens zijn blik goed over haar heen te laten glijden.

Ze was een jonge dame, een mooie meid, dat viel niet te ontkennen. Misschien zou hij ook nog eens wat plezier hebben vannacht. Tenminste, dat waren zijn eerste plannen tot zijn eigen ogen weer op de hare vielen. Even leek hij haar te doorboren voor er een grijns over zijn lippen begon te glijden. Breder en breder dan in een hele lange tijd gebeurd was.

"Wel wel, Faylice, helemaal opgegroeid en wel hmm."

Met een grijns gleden zijn ogen nogmaals over haar lichaam. Bleven soms net even te lang hangen op bepaalde punten voor hij haar weer aankeek. "Wat doe jij zo ver van je veilige huisje schat?" Zijn grip rond haar arm verzwakte heel even voor hij zijn spieren weer aanspande, bijna hard genoeg druk uitoefenend om haar bot te breken. Woede in controle houdend voor het wicht dat voor hem stond, dochter van zijn geliefde broertje. De verrader die zijn kroon en troon gestolen had. Was dit kind hier om hem te treiteren met zijn verliezen? Dan was ze zo'n 15 jaar te laat.




avatar
Administrator
Real name : Bo
Aantal berichten : 104
IC posts : 84

Character sheet
Age: 21
Occupation: Princess of Navarre
Residence : D’auvignon
Profiel bekijken

Re: Surrender (Open)

op vr sep 29, 2017 12:36 am




Faylice


Haar ademhaling die zonet nog zo kalm was geweest, bedacht op elk geluid wat van haar kant zou kunnen komen, had zich nu 3x versneld. Terwijl ze haar rug tegen de achterkant van de ruwe schors aanzette leek de rauwe paniek in no time op te zetten. Ze had geen idee wie of wat het gestalte was geweest, maar goede intenties had hij niet gehad en dat maakte de hele situatie er niet beter op. Ergens vervloekte ze zichzelf voor haar altijd zo verlangende nieuwsgierigheid die haar vaker in dit soort gevaren zette. Waar ze haar gedachten weer terug op een rijtje wilde zetten liet ze haar hand naar het koele metaal glijden dat verscholen zat onder haar dikke jas.

Veel tijd om dat te doen had ze niet, nog voordat ze nogmaals omkeek had het gestalte haar al exact weten te plaatsen in de donkere omgeving en was in no-time veel te dichtbij gekomen. Een verschrikte kreet was dan ook te horen bij het plotselinge ruwe contact die gemaakt was, zo dichtbij was hij groter dan ze had ingeschat en dat maakte het er al helemaal niet beter op. Zich verzettend tegen zijn grip leek ze al snel tot de conclusie te komen dat deze zoals ijzer was en ondanks dat ze tegen bleef stribbelen kreeg ze het vermoeden dat ze niet zo 1-2-3 weg zou kunnen komen.

Heel even nam Faylice de tijd de gelaatstrekken van de man in zich op te nemen, zich voorbereidend op alles wat maar zou kunnen, haar andere hand strak om het ijzer wat zich tegen haar smalle lichaam verschool. Het was pas toen, toen haar blik de zijde kruiste dat ze besefte wie haar zojuist in zijn ijzeren grip had genomen. Haar ijsblauwe ogen keken toe hoe er zich een glimlach op zijn gezicht vormde. En hoe breder zijn gezicht werd, hoe kleiner ze zich voelde. Ze was regelrecht in de armen gelopen van haar meest gevreesde oom; Aeron.

De woorden leken tergend langzaam binnen te komen, haar hersenen alweer op volle toeren draaiend. Ze negeerde zijn blik die over haar lichaam heen gleed, evenals zijn doorborende ogen die door haar heen leken te kijken. ’In levende lijven.’ Sprak ze zacht sarcastisch, amper hoorbaar voor de omgeving. Nogmaals scande ze voor uitwegen, die tot zo ver uit leken te blijven, luisterend naar zijn volgende woorden. ’Veilige huisje? Welk veilige huis.’ Weerklonk schuchter van de donkerharige vrouw, onzeker van de afloop van dit kleine onderonsje.


avatar
Member
Real name : Michelle
Aantal berichten : 31
IC posts : 17

Character sheet
Age: 46
Occupation: Advisor
Residence : Nordshal
Profiel bekijken

Re: Surrender (Open)

op vr sep 29, 2017 1:03 pm

I make art until someone dies.  
I am the world's first fully functioning homicidal artist.


De al brede grijns op zijn lippen leek alleen maar breder te kunnen worden zodra ze inderdaad toe gaf dat zij het was. Zijn eigen kleine nichtje. Zijn speelgoedje Faylice stond recht voor zijn voeten. En hij kon haar met zijn eigen ogen aanstaren.

Zijn honger totaal vergetende staarde hij haar recht aan, plaatste zijn wapen weg en legde zijn andere hand onder haar kin om die even omhoog te duwen. Onderzoekend draaide hij haar hoofd bij, starend naar elk detail in haar houding en op haar huid. Ze was zo perfect, ongeschonden en jong. Het maakte hem ziekelijk blij om haar in zijn handen te hebben en de gedachte wat hij allemaal haar aan zou kunnen doen maakte het er niet beter op.

Met een snelle ruk aan haar arm trok hij haar tegen zich aan en sloeg zijn hand die onder haar kin had gelegen om haar heen, haar daarmee deels onder zijn lange cape plaatsende. Tergend langzaam drukte de man een kus in haar donkere haar voor zijn andere hand door de krullen streelde.

Zijn gezicht nam een bijna zorgzame blik aan terwijl hij haar aankeek."Is de kleine meid weggerend van haar papa?" Vroeg Aeron, humor aanwezig in zijn stem terwijl zijn hand heel even over haar lichaam naar beneden gleed en bleef rusten op haar onderrug. "Gelukkig maar dat ome Aeron je gevonden hebt dan. Alleen reizen is zo.. zo gevaarlijk kleine meid."
avatar
Administrator
Real name : Bo
Aantal berichten : 104
IC posts : 84

Character sheet
Age: 21
Occupation: Princess of Navarre
Residence : D’auvignon
Profiel bekijken

Re: Surrender (Open)

op vr sep 29, 2017 9:19 pm




Faylice


Hoe had ze het voor elkaar gekregen om zich weer in zo’n benarde situatie te krijgen? Het leek erop alsof het haar achtervolgde. Als of ze een grote pijl boven haar hoofd had staan, van zij wil problemen hebben. Elke seconde dat ze haar kijkers langer in zijn bloedrode hield voelde ze zich kleiner en machtelozer voelen, en dat hielp niet mee. Haar tengere gezicht vertrok met de kracht die hij uitoefende op haar arm, wat een doorklievende pijn veroorzaakte. Ze volgde zijn beweging van zijn zwaard, die hij tot haar opluchting weer terug in zijn riem stak maar bleef tegen sputteren.

Het leek alsof hij minimale kracht nodig had om haar in de gewilde posities te krijgen, iets wat haar frustreerde. De stilte die neer daalde tussen de twee was op zijn zachts gezegd eentje waarvan de huiveringen over haar rug heen liepen. Een ding wist ze zeker, op te maken uit zijn brandende ogen, hij was plannen aan het smeden. Nog zo’n puntje wat de donkerharige vrouw niet beviel. Zonder waarschuwingen trok de man haar tegen haar aan, als een lappenpop danste ze mee. Haar ademhaling nog steeds zo versneld als even daarvoor. Ondanks dat de lange cape een gedeelte van haar lichaam besloeg, voelde ze geen schrijntje warmte door de kilte die haar oom met zich mee leek te brengen.

Nogmaals huiverde ze bij zijn kus terwijl ze zich nogmaals los probeerde te rukken uit zijn greep. Ze probeerde zijn hand te ontwijken, maar ze zat al aardig in de val. De woorden die volgde lieten een schrijntje woede ontspringen in haar blauwe kijkers terwijl ze op haar tong beet. Ze wist dondersgoed dat ze op haar woorden moest letten, vooral in de positie waarin ze zich nu bevond. Zijn volgende woorden lieten haar rillen over haar hele lichaam. ’Ik redde me anders prima tot nu.’ Beet ze stuurs toe, de kalmte in haar stem vervliegend. ’Het wordt pas gevaarlijk met een Medici in de buurt.’ Mompelde ze er weer zacht na, terwijl ze nogmaals probeerde te ontsnappen.











Wounded hearts beat the loudest

avatar
Member
Real name : Michelle
Aantal berichten : 31
IC posts : 17

Character sheet
Age: 46
Occupation: Advisor
Residence : Nordshal
Profiel bekijken

Re: Surrender (Open)

op zo okt 01, 2017 9:06 pm

I make art until someone dies.  
I am the world's first fully functioning homicidal artist.


Een kille lach schoot over zijn lippen terwijl hij de jonge vrouw nog dichter tegen zich aan drukte. Ze was zo breekbaar, zo klein en zo verfijnd. Ze wou hard zijn zoals haar papa en oompje, maar totaal niet op hen lijken. Ze wou een fijne lijn lopen die niet bestond. Hij zou maar de goede volwassene moeten zijn en haar uit deze droom helpen. Maar ja, dat zou ook weer zo zielig zijn. Haar toekomst in duigen laten storten terwijl hij haar zover brak dat ze niets meer kon dan buigen voor hem.

Hmm, de gedachte alleen al, elke bot in haar miezerige lichaam breken tot ze in een perfecte houding zat zou heerlijk zijn om te doen. Misschien moest hij het recht voor Thriumph's gezicht doen. Eens zien wat de vader dan van zijn dochter vond. Want kleine Faylice probeerde het te ontkennen. Maar haar vader voelde meer voor haar dan ze zou weten. En dan niet in de gruwelijke manier die Aeron voelde.

"Och lieverd toch, je laat nu alleen maar horen hoe je zelf elke seconde gevaar loopt. Er stroomt meer Medici bloed door jouw aderen dan je zou willen geloven. Je bent exact hetzelfde zoals ons." Zachtjes grinnikte hij en duwde haar gezicht weer omhoog met zijn duim. Een vinger over haar wang strelende. "Je lijkt zoveel op je oma." Mompelde hij even wegzakkende in wat leek op een fijne herinnering voor hij haar keel vastgreep en kracht zette. "Zou jij ook dezelfde gezichten maken als zij deed?".
avatar
Administrator
Real name : Bo
Aantal berichten : 104
IC posts : 84

Character sheet
Age: 21
Occupation: Princess of Navarre
Residence : D’auvignon
Profiel bekijken

Re: Surrender (Open)

op do okt 05, 2017 9:36 pm




Faylice


Veel herinneringen had Faylice niet aan Aeron. Maar diegene die er waren stonden veelal op haar netvliezen gebrand, om nooit meer te vergeten. En tot nu toe was dat ook het geval. Het was haar meer dan duidelijk geworden wat voor een haat er tussen haar vader en oom in lagen, en hoe het hun van tijd tot tijd tot waanzin kon drijven. Ondanks dat ze nog jong was toen de eerste herinneringen zich settelde, had ze genoeg gezien om de man in kwestie nooit meer mee te willen maken. Nooit meer had willen zien, ervaren. En toch was het nu weer in ongelukkige avond, alleen was dit keer haar vader, iets waarvan ze niet zo snel had gedacht die te hebben, niet in de buurt.

Terwijl ze stilletjes haar familie aan het vervloeken was voelde ze hoe de man haar nog dichter tegen zich aan drukte. Heel voorzichtig liet ze haar hand iets in haar jas glijden, waar ze het koele metaal bijna gelijk in haar binnenzak tegen haar vingers voelde drukken. Ze voelde de adrenaline in haar systeem komen, maar wist dat als ze wat wilde gaan doen dat ze dat verdomd goed zou moeten uitplannen. En nu was daar nog niet het moment, gezien Aeron alles zou voelen wat zij deed zo dicht tegen hem aan.

Zijn woorden lieten de woede die opbouwde meer aan de oppervlakte komen. Maar toch hield ze zichzelf kalm, wetende dat dat de enige optie voor haar zou zijn. ’Daarom is één Medici meer dan genoeg.’ Hapte ze op zijn opmerking, proberend zijn vinger te ontwijken. ’En ik ben absoluut niet hetzelfde zoals jullie.’ Vervolgde ze star, maar hield de rest van haar argument bij zich. Ze was in nogal een kwetsbare positie en één van die herinneringen had haar geleerd dat hem kwaad maken nogal een slecht idee was. De woorden die volgde sterke haar angst weer aan, maar toch kon ze het niet laten nog een opmerking te geven. ’I hope not.’ Sprak ze weer zo zacht als ze kon, niet meer kunnen dan wachten op zijn volgende move.

avatar
Member
Real name : Michelle
Aantal berichten : 31
IC posts : 17

Character sheet
Age: 46
Occupation: Advisor
Residence : Nordshal
Profiel bekijken

Re: Surrender (Open)

op ma okt 16, 2017 9:31 am

I make art until someone dies.  
I am the world's first fully functioning homicidal artist.


Terwijl zijn donkere ogen gericht bleven op zijn nichtje hielt hij haar tegen zich aan. Elke beweging voelende die ze maakte terwijl hij zijn grijns in moest houden. Als ze hem wou neersteken zou het heel lastig voor haar uitpakken zo dicht hem geplet. Daarnaast was zij niet de enige met verborgen wapens.

Ze zou er niet levend vanaf komen als ze iets zou proberen. Dat was een belofte die Aeron nu al kon maken. Hoe veel hij dan ook om zijn geliefde kleine nichtje gaf, gaf hij toch iets meer om zijn eigen leven.

Maar een heel klein beetje. Hij zou totaal niet Faylice verkopen aan de eerste de beste die een goede prijs zou geven ofzo. Hoe zou iemand daar bij kunnen komen. Nee. Het was bekend dat Aeron een egoist was die enkel zijn eigen belang inzag. Zijn lieve gedrag naar zijn nichtje toe had zo ook zijn eigen redenen. "Oh maar lieverd, jij bent exact zoals ons." Grinnitke hij zachtjes op haar neerkijkende.

Ze zou zo makkelijk zijn. Ze was altijd al makkelijk geweest. Haar vader was net zo makkelijk om te zetten. Hoe graag ze het ook niet toegaven was het altijd al zo geweest. En hij zou haar meetrekken in zijn duisternis. Haar aantonen wat een monster ze werkelijk kon zijn. En hoe fijn het was om zo verrot te zijn.




avatar
Administrator
Real name : Bo
Aantal berichten : 104
IC posts : 84

Character sheet
Age: 21
Occupation: Princess of Navarre
Residence : D’auvignon
Profiel bekijken

Re: Surrender (Open)

op do okt 19, 2017 10:21 pm




Faylice


Nog steeds zette Faylice alle zeilen bij om weg te komen uit de grip van haar oom. Maar het was alsof zijn grip uit ijzer bestond, een onvermoeibaar staal waartegen het leek alsof ze net zo goed niks kon doen. Dat weigerde ze, opgeven was nooit haar sterkste vlak geweest, ook wanneer ze dat beter wel zou kunnen doen. Misschien had haar koppigheid daar een aandeel in, al had ze zo’n vermoeden dat het woord “misschien” een understatement was.

Nu kwam de volgende vraag aan de oppervlakte, wat in hemelsnaam de man met haar van plan was. Aangezien het er nou niet bepaald op leek dat hij haar na een klein gesprek weer zou laten gaan, vrolijk door zou laten zodat ze haar bestemming zonder al teveel moeilijkheden zou bereiken. Wat zou hij daarnaast met haar kunnen? Veel te veel was het eerste wat bij de donkerharige vrouw omhoog kwam en haar even liet rillen. Buiten de miljoenen opties die hij had omdat ze de prinses van Navarre is, waren er nog genoeg opties waar de man zelf zijn voordeel en genoegen uit zou halen, en alle waren niet positief voor haarzelf.

De woorden van Aeron lieten haar even snuiven terwijl ze licht geïrriteerd omhoog keek. ’Hoe ben ik exact zoals jullie?’ Beet ze nogmaals, moeite moeten doen om de rest van haar opmerkingen bij zich te houden. Ze moest erachter zien te komen wat hij van plan was, en een beetje snel voordat ze aan het kortste eind zou trekken. ’So, je hebt me, en nu?’ Ze kon het niet laten het gewoon te vragen, onzeker naar wat zijn reactie zou zijn wachtte ze af. Klaar voor alle mogelijke opties die door haar hoofd heen spookte.










Wounded hearts beat the loudest

avatar
Member
Real name : Michelle
Aantal berichten : 31
IC posts : 17

Character sheet
Age: 46
Occupation: Advisor
Residence : Nordshal
Profiel bekijken

Re: Surrender (Open)

op ma okt 23, 2017 1:12 am

I make art until someone dies.  
I am the world's first fully functioning homicidal artist.


Er waren duizenden dingen die hij met haar kon doen. En haar vraag over wat hij precies van plan was hielp daar niet bepaald bij. Echter was er maar een ding waar hij van hielt om te doen met haar. En dat was spelen tot ze gek zou worden. Elke seconde achter zich zou kijken in de vrees dat hij daar zou staan. En op een dag zou hij daar dan ook staan en was het te laat voor haar, zou ze niet meer wegkomen uit zijn grip.

"Oh my precious princess." Hij grinnikte zachtjes. "I could so easily kill you right here, right now. Making all my plans a whole lot easier." Mompelde hij zachtjes in haar donkere haar. "But you know how much I like my games. My bets and wagers. And I bet you won't survive the next.. 24 hours." Een donkere grijns lag op zijn lippen terwijl hij over haar haar gleed met zijn hand. "and If you do.. Well then I'll be waiting to personally congratulate you my dearest niece."

Grof greep hij haar keel vast terwijl hij de rest van haar lichaam los liet, haar hoofd omhoog dwingende om hem aan te staren. "I'll be watching you play our little game dove. Keep running from your daddy. Your not so much boyfriend. From me and the entire world." Een zieke grijns gleed over zijn lippen terwijl hij harder haar keel dichtkneep. "Run princess who calls herself a heir. You're nothing but a cheap toy a dog wouldn't even waiste his time on. So play our little game. But watch over your shoulders. I'll be there to pick you up when you loose." Met een koude lach liet hij haar los en deed een stap naar achteren.

"Tenzij je natuurlijk bij je lieve oom veilig wil blijven?"




avatar
Administrator
Real name : Bo
Aantal berichten : 104
IC posts : 84

Character sheet
Age: 21
Occupation: Princess of Navarre
Residence : D’auvignon
Profiel bekijken

Re: Surrender (Open)

op do jan 11, 2018 7:19 pm




















She conquered her demons
AND WORE HER SCARS LIKE WINGS


Nu was de tijd voor faylice om orde in de chaos te scheppen die zich nu in haar hoofd bevond. Als ze zichzelf nu niet tot kalmte kon manen dan zou tegen het einde van de nacht dood over een tak heen hangen. De gedachte er alleen al aan liet haar huiveren, waarna ze nog meer moeite moest doen om zichzelf weer te kalmeren. Zijn woorden waren het volgende obstakel, woorden die bedoelt waren om het exacte tegenovergestelde te creëren van wat ze nu probeerde te bereiken.

Langzaam hoorde ze zijn woorden aan. ’So why don’t just kill me now.’ Het was een vlaag van woede die alsnog uit haar kalmte deed ontsnappen. ’I bet I survive, at least as you don’t cut my carotid artery.’ Volgde uiteindelijk als antwoord, meespelend aan het gevaarlijke spel dat hij speelde.

Een opluchting gleed door haar lichaam, die voor die ene seconde uit zijn ijzeren grip ontsnapte. Al werd die al heel snel verbroken door het verpletterende gevoel van zijn vingers om haar luchtwegen heen. Fay’s blauwe ogen recht in de donkere poelen die Aeron had, terwijl ze niet anders dan zijn woorden kon aanhoren. Tranen sprongen in haar ogen terwijl haar lichaam nog net zo hard vocht voor elk beetje zuurstof wat het kon krijgen. Net voordat de duisternis voor haar opdoemde was haar het verlossende moment. Met een smak voelde ze de grond onder haar, nog steeds happend naar adem.

’Yes, call it running, fine.’ Sprak ze nadat ze haar adem weer terug had. Moeizaam kwam ze weer overeind. ’I’m running from the sick little games you play, why would I even choose the be “save” with my “sweet” uncle?’ Sprak ze even sarcastisch als koud, dit zou een lange nacht worden.











Wounded hearts beat the loudest

avatar
Member
Real name : Michelle
Aantal berichten : 31
IC posts : 17

Character sheet
Age: 46
Occupation: Advisor
Residence : Nordshal
Profiel bekijken

Re: Surrender (Open)

op wo jan 17, 2018 8:22 pm


Bijna hongerig als een leeuw die wacht op het juiste moment om zijn prooi te bespringen staarde Aeron naar zijn nichtje. Onschuldig en klein. Verloren in een wereld waarvan ze geen idee had hoe gevaarlijk deze werkelijk was.

Hij zou er bijna medelijden mee krijgen, als er nog iets van een hart aanwezig was in zijn borstkas.

Hij had haar opluchting opgemerkt, het ene momentje dat hij haar even had losgelaten. Dat pure momentje maakte het alleen nog maar mooier in zijn gedachtengang. Wetende dat het nooit waar zou zijn. Zij zou nooit meer los komen. Nooit meer vrijheid voelen, niet dat ze dat ooit had gevoeld. Enkel een fabricatie gemaakt door zijn broer.

Thriumph was veel dingen, maar geen idioot die zijn dochter los liet lopen zonder perfect aangelijnd halsbandje. Nee, zodra zijn jongere broer de kleine princes nodig had zou hij een harde ruk aan haar tuigje geven en haar per direct weer terugtrekken. Weg vrijheid, weg hoop. Als ze nou voor een seconde nadacht zou ze dat al door hebben maar de kleine meid was verblind door hoop en keuze.

Hilarisch in een zekere zin. Diep triest in een andere. En omdat hij zo diepveel van zijn nichtje hielt besloot hij haar een hand aan te bieden. Ze kon wel wat hulp gebruiken toch.

"Because save with me would mean never returning to dear old dad."

Hij had zijn lippen bij haar oor gebracht. Fluisterde de woorden in haar naar binnen. Een ziekmakend grijns spelend op zijn gelaat terwijl hij rustig afwachtte op haar reactie. "After all, you do know that you're always being watched by him right? That he's just playing with you?" Mompelde hij zacht terwijl zijn handen over haar armen gleden en hij een kus in haar haar drukte. "But I can make all those eyes dissapear for my little princess. Freeing the little bird from her cage. Oh if only she'd trust me enough to allow me to do this for her. Poor innocent birdie. Thinks she can handle the world on her own."

There is no creature on earth
half so terrifying as a truly just man





avatar
Administrator
Real name : Bo
Aantal berichten : 104
IC posts : 84

Character sheet
Age: 21
Occupation: Princess of Navarre
Residence : D’auvignon
Profiel bekijken

Re: Surrender (Open)

op vr feb 02, 2018 2:12 pm




















She conquered her demons
AND WORE HER SCARS LIKE WINGS


Het leek enigszins te werken. Ergens had ze hoop dat de geschepte orde in de chaos genoeg zou zijn om te overleven. Tenminste voor nu, en misschien kon ze elke minuut langer in leven zonder dat ze iets van pijn leed zien als een overwinning. Had ze dat niet haar hele leven lang zo gedaan? En elke keer weer had ze zich vastgeklampt aan de kalmte. Als een rivier die telkens door een stroomversnelling gaat waarna het even in een poel eindigt. Elke keer weer had ze zich zo lang mogelijk vastgeklampt totdat letterlijk alles weer uiteen viel.

Met samengeknepen ogen volgde ze haar oom in al zijn bewegingen. Ze wist dat Aeron van elk moment van zwakte gebruik zou maken, alles zou aanpakken om het om te vormen naar zijn wil. Toch waren zijn woorden die haar even van haar stuk af brachten, hoezeer ze ook zich had voorbereid op alle mogelijke zinnen had deze haar verrast. Did he know? was het eerste wat in de gedachten van de donkerharige vrouw op kwam. Even slikte ze, terugdenkend aan haar laatste bezoek waar ze gelijk de prikkelingen in haar buik voelde. Alsof het mes daar nogmaals zijn weg naar binnen drong. De volgende woorden van de man lieten haar opkijken, het schudde Fay uit haar gedachte. Nog meer rillingen schoten door haar ruggenmerg bij zijn lichte contact, het liet de haren in haar nek overeind staan.

’Isn’t that what you Medici-brothers do? Luring innocent in, playing with them until they break, and laughing at them after, deforming them into the sick creations you want them to be.’ Sprak Faylice kalm met enige kilheid in haar stem. Het liet haar ijsblauwe ogen even oplichten terwijl ze zich omdraaide richting de man, luisterend naar zijn volgende woorden. ’And what, exactly, would be in it for you?’ Het was waar dat ze geen idee had waar ze naartoe moest, geen idee hoe ze haar lot zou kunnen omkeren. Maar ze had wel ervaring met haar familie, en de zieke spelletjes die ze speelde. ’Aeron Medici hasn’t really got the reputation of being very gatuitously, is he.’ Waren haar laatste woorden waarbij ze haar hoofd even opzij schoof. Het was een gevaarlijk spel die ze speelde, maar had ze dat niet altijd al gedaan, bewust of onbewust.











Wounded hearts beat the loudest

avatar
Member
Real name : Michelle
Aantal berichten : 31
IC posts : 17

Character sheet
Age: 46
Occupation: Advisor
Residence : Nordshal
Profiel bekijken

Re: Surrender (Open)

op ma feb 12, 2018 9:03 pm


Frustratie was het simpele woord om zijn gevoelens richting zijn nichtje te omschrijven. Ze was een wanhopig geval. Dacht dat ze de wereld alleen aan zou kunnen. Op meer manieren was ze exact hetzelfde als zijn eigen dochter. Maar die had iets meer kracht en iets minder breincellen verpest.

Het was dan ook niet echt zijn bedoeling om hier hele gesprekken te gaan houden met het arme kind. Ze zou de helft van zijn bedoelingen nieteens kunnen begrijpen. Dus hij zou het maar kort en krachtig houden want anders was hij de volgende morgen nog niet klaar met haar alles uitleggen.

"Oh my dear sweet niece." Begon ij een kalme grijns rond zijn lippen terwijl hij om haar heen stapte. "We medici's are all just as rotten as the next one. Do your know your grandpa's brother turned himself into a vampire at the age of 12 just so he could have the power to kill his brother and be the next in line for the throne. Little did he know that after the death of his older brother tradition did not take kind on a immortal child on the throne. Poor soul was banished and your grandpa took place." He chuckled softly getting a hand through his hair. "Ofcourse it was your granda at the age of 5 who told him that he should become a vampire to get the power he wanted. Lust for power is in Medici blood. Perhaps you should count yourself lucky not to possess that family trait." Met een vernauwde blik stapte hij op haar af. Liet zijn hand over haar wang lgijden terwijl hij haar met diep intens rode ogen aanstaarde. "If you stay on this path my dearest you will be burned alive before you may ever sit on your throne. Give up that birthright to Rhaella. She is next in line after you. She will burn everything in her way to possess the power Navarre." Mompelde hij zachtjes met zijn duim over haar wang glijdend. "You are being used left and right by all those you care about. Even that Tenebrae boy only holds close contact for a shot. My daughter only talks friendly to you for that throne and even your father only loves you as his heir.. He'd gladly chop your head off for your insolence if he had another candidate.." Langzaam schudde hij zijn hoofd en zuchtte zacht.

"But if you step down and let Rhaella take what she wants, I promise you I will protect you for the rest of your life. I have no possible claim so what would I get out of hurting you or risking your life? I only want to protect my dear family from hurting eachother even more.. To repay for all my sins."

There is no creature on earth
half so terrifying as a truly just man





Vorige onderwerpTerug naar bovenVolgende onderwerp
Permissies van dit forum:
Je mag geen reacties plaatsen in dit subforum